Atos 28

Ra ʼdaʼyonhogui nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo (OTMNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nɛ nu'bʉ má søhmbe bʉ ja ra häi, bi sije ngue rá thuhu ra t'ʉhäi Malta, i ja bʉ made ra dehe.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Nu yʉ mɛngu bʉ ɛ̨mmɛ bi 'yørcahe ran ho, nguetho bi 'yurcahe n'da ra sibi nguepʉ dán tąspihe. Bin 'ye bʉ nɛ xʉ sɛje.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Nu ra Pablo bi pɛt yʉ 'yont'o, bi 'yʉspʉ ja ra sibi, 'bex bi bøn'a n'da ran dąte pozʉ bʉ ja ra t'o, nu'bʉ mi zä ra sibi. Nɛ nuna ra pozʉ bi zap rá 'yɛ ra Pablo, nɛ bin zʉrpʉ.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Nu'bʉ mi nu yʉ mɛngu bʉ ngue i zʉrpʉ ja rá 'yɛ ra Pablo ra pozʉ, bi 'yɛ̨n'ʉ:
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Pɛ nu ra Pablo bi huąc rá 'yɛ, nɛ bi däh ra pozʉ, nín so bʉ ja ra sibi, nɛ nte mán ʉnbi bi nu ra Pablo.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Nɛ nu'ʉ 'bäpʉ, mi tø'mi nde da nu 'bʉ da nden bʉ bi zapi, o gue da 'yagui nɛ 'bex da du. Nɛ nu'bʉ ná nya'a mi tø'mi, hin te bi ja, bi pä'a mim bɛ̨n'ʉ. Nɛ ɛ̨n'ʉ: “Masque n'da ra oją na.”
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Nu'a rá ts'ʉt'abi ra t'ʉhäi Malta, í Publio a, mí jasɛ n'da xɛqui rá häi jombʉ dán tąspihe. Nɛ bi xije ga mbähmbe bʉ rá ngu. Nɛ hyu pa dám 'bʉhmbe bʉ, nɛ ɛ̨mmɛ xʉn ho bi 'yørcähe.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Nu rá ta a ra ts'ʉt'abi Publio ya xmí ʉ 'bʉ má sømhbe bʉ, mi ja ra pa nɛ ra mbøni. Nu ra Pablo bi mba bʉ da nu, bin yąui Oją nɛ bi gäx rá 'yɛ, nɛ 'bex bi zä bʉya.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Nɛ nu'bʉ min ja 'bɛ'a bi 'yøt'a ra Pablo, gätho mi 'bʉpʉ ja ra häi ngue mín zäman'ʉ bi zøm bʉ, nɛ gätho bi hoqui, bi zä bʉya.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Nɛ xʉn ngu yʉn t'unni bi 'daje, nɛ nu'bʉ má mbäcähe, xø bi 'daje gätho 'bɛ'a ga homhbe bʉ ja ra barco.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Nhyuzna dám 'bʉhmbe bʉ ja ra t'ʉhäi Malta, dá huhe n'da ra barco bʉya. Nu ra barco mi hø bʉ gätho yʉ pa xʉ sɛ, ngue bá nɛxpʉ Alejandría. Nu rá thuhu ra barco t'ɛ̨mbi yʉ gon'yohʉ Cástor nɛ Pólux.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Nɛ dá huhe ra barco, dá nɛxhe bʉ ra t'ʉhäi Malta bʉya, nɛ dá sømhbe bʉ n'da ra hnini Siracusa, ngue 'dan'yo ra häi, nɛ hyupa dán dehe bʉ.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Dá nɛxhe bʉ, nɛ dá cäthe bʉ ja ndendeją asta gue'bʉ go má sømhbe bʉ ra hnini Regio. Nɛ man'da pa bʉya bin 'yo xʉn ho ran dąhi, nɛ ná yopa dá sømhbe bʉ ra hnini Puteoli, gue ra häi Italia, nɛ dá cącähe bʉya.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Nubʉ, dá tįmhbe 'da'ʉ yʉ cu nangue ra Cristo. Nu'ʉ bi xije dan säyahe bʉ nyoto pa. M'bɛjua bʉya dá hąxhe ra 'yu í pa bʉ ra dąhnini Roma.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Nɛ nu'ʉ yʉ cu nangue ra Cristo mi 'bʉpʉ Roma, mi øde ba ɛ̨hmbe bʉ 'yu. Bá ɛ̨h pʉya, bi dąje bʉ ja ra hnini Foro de Apio, nɛ bi dąje mi'da bʉ ra hnini Tres Tabernas. Nɛ nu ra Pablo 'bʉ mí nu, bi xi Oją jamadi, nɛ nu Oją bi hyurpa rá mbʉi bʉya.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Nɛ nu'bʉ má sømhbe bʉ ja ra dąhnini Roma, nu ra hmudofʉi bi dä bʉ yʉ ofädi bʉ 'bʉh rá hmu yʉ mbädi. Pɛ nu'a ra Pablo bin t'un ran t'ɛ̨di dim 'bʉsɛ bʉ ja n'da ra ngu, nɛ hønt'a n'da ra dofʉi da mbädi.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Nɛ nu'bʉ mi tho'an hyupa, nu ra Pablo bi zon'dʉ yʉ́ ngʉrpi yʉ judío ngue mí 'bʉpʉ. Nɛ nu'bʉ mim pɛti bʉ 'bʉ'a ra Pablo, bi 'yɛ̨mbi:
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Nɛ nu'bʉ mi 'yørcä ran juąnbi, nu'ʉ mi nde xtá hyɛga thoho, nguetho nte dá øt'ä ngue da thogui.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Pɛ nu ma mijudíohʉ him mi nde xtá hyɛga thoho, janangue'a dá äh ran t'ɛ̨di di dägä ua Roma. Pɛ hin'yʉ 'bɛ'a dím bɛ̨ni dá yąpä ʉ ma mijudíohʉ.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Janangue'a dá zohn'nahʉ dan nuhʉ nɛ dan yąhʉ. Nujʉ dyʉ israelhʉ, dí tømhbʉ din ja 'bɛ'a bi man Oją gue din ja. Pɛ dí ɛ̨c'yɛi ngue ya bi dʉ'mi bin ja 'bɛ'a bi man Oją, jananjabʉ nthu't'igä ra t'ɛgui ja ua, bi 'yɛ̨n'a ra Pablo.
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Nu'ʉ bi xi'a ra Pablo:
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Pɛ dín nde gui xije ts'ʉ 'bɛ'a guím bɛ̨ni, nguetho hønbʉ bi zä i hma hingui ho 'bɛ'a guí ɛ̨c'yɛihʉ, bi 'yɛ̨n'ʉ.
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Nɛ nu'ʉ bim pɛti man'da ra pa nangue'a xí ma, nɛ xʉn ngu ʉ bi zøm bʉ mi 'bʉ'a ra Pablo. Nu ra Pablo bʉya gätho ra pa bi xifi nangue rá 'bɛfi i øt' Oją ua ja ra ximhäi, nɛ 'bɛpʉ ní manda Oją ʉ yʉ ją'i. Bi hyoni 'bɛpʉ dí 'yɛ̨c'yɛi ra Jesús, nɛ bi 'yuti hapʉ nt'o't'i nangue ra Jesús bʉ ja rá søcuą ra Moisés, nɛ yʉ́ søcuą yʉ pøngahyą.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Nu'ʉ 'da bi 'yɛ̨c'yɛi 'bʉ mí man ra Pablo, pɛ 'da'ʉ him bi 'yɛ̨c'yɛi.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Nɛ nu'bʉ him mí sä'ʉ ngue 'da'angu da bɛ̨ni, bi mbʉdi bi mba. Pɛ nu ra Pablo man'da ram hma bi xi'ʉ:
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 Nɛ bi t'ɛ̨mp'ʉ:
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Nguetho nu yʉ ją'i xʉm mɛ yʉ́ mbʉi,
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Nɛ bi thoqui bi 'yɛ̨mbi:
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Nɛ nu'bʉ mí gua'a bi ma ra Pablo, nu yʉ judío bi mba, nɛ bin junzɛhɛ ʉ 'bʉ mí mba'ʉ, nangue 'bɛ'a bi man'a ra Pablo.
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Nɛ nu'a ra Pablo bim 'bʉpʉ nyo jɛya bʉ ja ra ngu xí mihi. Nɛ gätho to'o bi mba bʉ, bi numanho.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Nɛ nu ra Pablo bi ma 'bɛpʉ dí manda Oją ʉ, nɛ bi xänbi nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo. Nɛ nu'a ra Pablo him mi supi to'o da 'yøde, nɛ njo'o to bi hɛcpi.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.