Atos 28
Ra ʼdaʼyonhogui nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo (OTMNT) vs ARIB
1 Nɛ nu'bʉ má søhmbe bʉ ja ra häi, bi sije ngue rá thuhu ra t'ʉhäi Malta, i ja bʉ made ra dehe.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Nu yʉ mɛngu bʉ ɛ̨mmɛ bi 'yørcahe ran ho, nguetho bi 'yurcahe n'da ra sibi nguepʉ dán tąspihe. Bin 'ye bʉ nɛ xʉ sɛje.
2 Os indígenas usaram conosco de não pouca humanidade; pois acenderam uma fogueira e nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Nu ra Pablo bi pɛt yʉ 'yont'o, bi 'yʉspʉ ja ra sibi, 'bex bi bøn'a n'da ran dąte pozʉ bʉ ja ra t'o, nu'bʉ mi zä ra sibi. Nɛ nuna ra pozʉ bi zap rá 'yɛ ra Pablo, nɛ bin zʉrpʉ.
3 Ora havendo Paulo ajuntado e posto sobre o fogo um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, apegou-se-lhe à mão.
4 Nu'bʉ mi nu yʉ mɛngu bʉ ngue i zʉrpʉ ja rá 'yɛ ra Pablo ra pozʉ, bi 'yɛ̨n'ʉ:
4 Quando os indígenas viram o réptil pendente da mão dele, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, pois, embora salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Pɛ nu ra Pablo bi huąc rá 'yɛ, nɛ bi däh ra pozʉ, nín so bʉ ja ra sibi, nɛ nte mán ʉnbi bi nu ra Pablo.
5 Mas ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Nɛ nu'ʉ 'bäpʉ, mi tø'mi nde da nu 'bʉ da nden bʉ bi zapi, o gue da 'yagui nɛ 'bex da du. Nɛ nu'bʉ ná nya'a mi tø'mi, hin te bi ja, bi pä'a mim bɛ̨n'ʉ. Nɛ ɛ̨n'ʉ: “Masque n'da ra oją na.”
6 Eles, porém, esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado muito tempo e vendo que nada de anormal lhe sucedia, mudaram de parecer e diziam que era um deus.
7 Nu'a rá ts'ʉt'abi ra t'ʉhäi Malta, í Publio a, mí jasɛ n'da xɛqui rá häi jombʉ dán tąspihe. Nɛ bi xije ga mbähmbe bʉ rá ngu. Nɛ hyu pa dám 'bʉhmbe bʉ, nɛ ɛ̨mmɛ xʉn ho bi 'yørcähe.
7 Ora, nos arredores daquele lugar havia umas terras que pertenciam ao homem principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou bondosamente por três dias.
8 Nu rá ta a ra ts'ʉt'abi Publio ya xmí ʉ 'bʉ má sømhbe bʉ, mi ja ra pa nɛ ra mbøni. Nu ra Pablo bi mba bʉ da nu, bin yąui Oją nɛ bi gäx rá 'yɛ, nɛ 'bex bi zä bʉya.
8 Aconteceu estar de cama, enfermo de febre e disenteria, o pai de Públio; Paulo foi visitá-lo, e havendo orado, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Nɛ nu'bʉ min ja 'bɛ'a bi 'yøt'a ra Pablo, gätho mi 'bʉpʉ ja ra häi ngue mín zäman'ʉ bi zøm bʉ, nɛ gätho bi hoqui, bi zä bʉya.
9 Feito isto, vinham também os demais enfermos da ilha, e eram curados;
10 Nɛ xʉn ngu yʉn t'unni bi 'daje, nɛ nu'bʉ má mbäcähe, xø bi 'daje gätho 'bɛ'a ga homhbe bʉ ja ra barco.
10 e estes nos distinguiram com muitas honras; e, ao embarcarmos, puseram a bordo as coisas que nos eram necessárias.
11 Nhyuzna dám 'bʉhmbe bʉ ja ra t'ʉhäi Malta, dá huhe n'da ra barco bʉya. Nu ra barco mi hø bʉ gätho yʉ pa xʉ sɛ, ngue bá nɛxpʉ Alejandría. Nu rá thuhu ra barco t'ɛ̨mbi yʉ gon'yohʉ Cástor nɛ Pólux.
11 Passados três meses, partimos em um navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Nɛ dá huhe ra barco, dá nɛxhe bʉ ra t'ʉhäi Malta bʉya, nɛ dá sømhbe bʉ n'da ra hnini Siracusa, ngue 'dan'yo ra häi, nɛ hyupa dán dehe bʉ.
12 E chegando a Siracusa, ficamos ali três dias;
13 Dá nɛxhe bʉ, nɛ dá cäthe bʉ ja ndendeją asta gue'bʉ go má sømhbe bʉ ra hnini Regio. Nɛ man'da pa bʉya bin 'yo xʉn ho ran dąhi, nɛ ná yopa dá sømhbe bʉ ra hnini Puteoli, gue ra häi Italia, nɛ dá cącähe bʉya.
13 donde, costeando, viemos a Régio; e, soprando no dia seguinte o vento sul, chegamos em dois dias a Putéoli,
14 Nubʉ, dá tįmhbe 'da'ʉ yʉ cu nangue ra Cristo. Nu'ʉ bi xije dan säyahe bʉ nyoto pa. M'bɛjua bʉya dá hąxhe ra 'yu í pa bʉ ra dąhnini Roma.
14 onde, achando alguns irmãos, fomos convidados a ficar com eles sete dias; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Nɛ nu'ʉ yʉ cu nangue ra Cristo mi 'bʉpʉ Roma, mi øde ba ɛ̨hmbe bʉ 'yu. Bá ɛ̨h pʉya, bi dąje bʉ ja ra hnini Foro de Apio, nɛ bi dąje mi'da bʉ ra hnini Tres Tabernas. Nɛ nu ra Pablo 'bʉ mí nu, bi xi Oją jamadi, nɛ nu Oją bi hyurpa rá mbʉi bʉya.
15 Ora, os irmãos da lá, havendo recebido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, quando os viu, deu graças a Deus e cobrou ânimo.
16 Nɛ nu'bʉ má sømhbe bʉ ja ra dąhnini Roma, nu ra hmudofʉi bi dä bʉ yʉ ofädi bʉ 'bʉh rá hmu yʉ mbädi. Pɛ nu'a ra Pablo bin t'un ran t'ɛ̨di dim 'bʉsɛ bʉ ja n'da ra ngu, nɛ hønt'a n'da ra dofʉi da mbädi.
16 Quando chegamos a Roma, {o centurião entregou os presos ao general do exército, mas,} a Paulo se lhe permitiu morar à parte, com o soldado que o guardava.
17 Nɛ nu'bʉ mi tho'an hyupa, nu ra Pablo bi zon'dʉ yʉ́ ngʉrpi yʉ judío ngue mí 'bʉpʉ. Nɛ nu'bʉ mim pɛti bʉ 'bʉ'a ra Pablo, bi 'yɛ̨mbi:
17 Passados três dias, ele convocou os principais dentre os judeus; e reunidos eles, disse-lhes: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Nɛ nu'bʉ mi 'yørcä ran juąnbi, nu'ʉ mi nde xtá hyɛga thoho, nguetho nte dá øt'ä ngue da thogui.
18 os quais, havendo-me interrogado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum que merecesse a morte.
19 Pɛ nu ma mijudíohʉ him mi nde xtá hyɛga thoho, janangue'a dá äh ran t'ɛ̨di di dägä ua Roma. Pɛ hin'yʉ 'bɛ'a dím bɛ̨ni dá yąpä ʉ ma mijudíohʉ.
19 Mas opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, não tendo, contudo, nada de que acusar a minha nação.
20 Janangue'a dá zohn'nahʉ dan nuhʉ nɛ dan yąhʉ. Nujʉ dyʉ israelhʉ, dí tømhbʉ din ja 'bɛ'a bi man Oją gue din ja. Pɛ dí ɛ̨c'yɛi ngue ya bi dʉ'mi bin ja 'bɛ'a bi man Oją, jananjabʉ nthu't'igä ra t'ɛgui ja ua, bi 'yɛ̨n'a ra Pablo.
20 Por esta causa, pois, vos convidei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou preso com esta cadeia.
21 Nu'ʉ bi xi'a ra Pablo:
21 Mas eles lhe disseram: Nem recebemos da Judéia cartas a teu respeito, nem veio aqui irmão algum que contasse ou dissesse mal de ti.
22 Pɛ dín nde gui xije ts'ʉ 'bɛ'a guím bɛ̨ni, nguetho hønbʉ bi zä i hma hingui ho 'bɛ'a guí ɛ̨c'yɛihʉ, bi 'yɛ̨n'ʉ.
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que pensas; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte é impugnada.
23 Nɛ nu'ʉ bim pɛti man'da ra pa nangue'a xí ma, nɛ xʉn ngu ʉ bi zøm bʉ mi 'bʉ'a ra Pablo. Nu ra Pablo bʉya gätho ra pa bi xifi nangue rá 'bɛfi i øt' Oją ua ja ra ximhäi, nɛ 'bɛpʉ ní manda Oją ʉ yʉ ją'i. Bi hyoni 'bɛpʉ dí 'yɛ̨c'yɛi ra Jesús, nɛ bi 'yuti hapʉ nt'o't'i nangue ra Jesús bʉ ja rá søcuą ra Moisés, nɛ yʉ́ søcuą yʉ pøngahyą.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, muitos foram ter com ele à sua morada, aos quais desde a manhã até a noite explicava com bom testemunho o reino de Deus e procurava persuadí-los acerca de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Nu'ʉ 'da bi 'yɛ̨c'yɛi 'bʉ mí man ra Pablo, pɛ 'da'ʉ him bi 'yɛ̨c'yɛi.
24 Uns criam nas suas palavras, mas outros as rejeitavam.
25 Nɛ nu'bʉ him mí sä'ʉ ngue 'da'angu da bɛ̨ni, bi mbʉdi bi mba. Pɛ nu ra Pablo man'da ram hma bi xi'ʉ:
25 E estando discordes entre si, retiraram-se, havendo Paulo dito esta palavra: Bem falou o Espírito Santo aos vossos pais pelo profeta Isaías,
26 Nɛ bi t'ɛ̨mp'ʉ:
26 dizendo: Vai a este povo e dize: Ouvindo, ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis; e vendo, vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 Nguetho nu yʉ ją'i xʉm mɛ yʉ́ mbʉi,
27 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardamente, e fecharam os olhos; para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração nem se convertam e eu os cure.
28 Nɛ bi thoqui bi 'yɛ̨mbi:
28 Seja-vos pois notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles ouvirão.
29 Nɛ nu'bʉ mí gua'a bi ma ra Pablo, nu yʉ judío bi mba, nɛ bin junzɛhɛ ʉ 'bʉ mí mba'ʉ, nangue 'bɛ'a bi man'a ra Pablo.
29 {E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.}
30 Nɛ nu'a ra Pablo bim 'bʉpʉ nyo jɛya bʉ ja ra ngu xí mihi. Nɛ gätho to'o bi mba bʉ, bi numanho.
30 E morou dois anos inteiros na casa que alugara, e recebia a todos os que o visitavam,
31 Nɛ nu ra Pablo bi ma 'bɛpʉ dí manda Oją ʉ, nɛ bi xänbi nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo. Nɛ nu'a ra Pablo him mi supi to'o da 'yøde, nɛ njo'o to bi hɛcpi.
31 pregando o reino de Deus e ensinando as coisas concernentes ao Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.