Atos 22
Ra ʼdaʼyonhogui nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo (OTMNT) vs ARA
1 ―N'yohʉ ahʉ, gyʉ ta ahʉ, gui 'yøhmbʉ 'bɛ'a ga xi ahʉ ya, bi 'yɛ̨n'a ra Pablo 'bʉ mi dʉ'mi bin yą.
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Nɛ nu'bʉ mi 'yø'ʉ ngue bi ts'ofo nangue yʉ́ ndesɛ ra hebreo, man'da bin hɛ̨. Nu ra Pablo bi 'yɛ̨m bʉya:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 ―Nugä dra judíogä, dám 'bʉcä bʉ Tarso, nubʉ ra häi Cilicia, nɛ bi mba ma tedegä ua Jerusalén. Nɛ dán xäcä rán xädi ra Gamaliel, nɛ dán xäcä xʉn ho yʉ́n t'ɛ̨di ʉ ma ngʉrpa bøtahʉ. Nɛ ɛ̨mmɛ mi ɛ̨hyagä nangue rá 'bɛfi Oją ngue gätho ma mbʉi, tengutho ahʉ ya.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Nɛ madí undä ran ʉnbi to'o gätho mi ɛ̨c'yɛi ra Jesús, nɛ 'da'ʉ dá ho nɛ'ʉ mi'da, yʉn 'yohʉ nɛ'ʉ yʉ xisu dá sixpʉ fädi.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Nu ra hmumbäją nɛ yʉ dąc'yɛi da zä din juąnni 'bɛ'a xtá øt'ä, nguetho dá cąnba yʉ́ søcuą bi 'dacä, gue mí ɛ̨na xcá un yʉ ngʉrpi bʉ ja yʉ́ niją ma mijudíohʉ bʉ Damasco. Nɛ dá hąx ra 'yu dá mba bʉ Damasco. Nu ra søcuą dá jʉcä ngue'a ran t'ɛ̨di ga cot'a fädi yʉ 'yɛ̨c'yɛi, nɛ dí ɛ̨na xcuá si ua Jerusalén, ngue xtá nu ua ran ʉnbi.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Nɛ nu'bʉ mán 'yogä bʉ 'yu hänbʉ Damasco, tengu'bʉ mbɛ huxyadi, bá cą n'da ra nyot'i mahɛ̨ts'i, ngue nts'ɛdi bi hyärpʉ dí 'bäi.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Nugä dá tąng bʉ häi, nɛ dá ø'a n'da ra nde bi xiqui: “Saulo, Saulo, hanja gní ʉngagui,” bi 'yɛ̨ngui.
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Nɛ dá thąti: “To'o i ma Hmu.” Nɛ nu'a bi xiqui: “Nugä dra Jesús, dra mɛngu nazaret, guecä gadí ʉngagui.”
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Nɛ nu'ʉ 'da min 'yogähe bi nu'a ra nyot'i, pɛ him bi 'yø'a ra nde ngue bi zocä.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Nɛ dá änni: “Ma Hmu 'bɛ'a sä ga øt'ä.” Nɛ nu ra Hmu bi 'yɛ̨ngui: “Dami ndants'i ní mba bʉ Damasco, nubʉ, da si'a bʉ 'bɛ'a gätho dá sän'ni'i gui 'yøt'e.”
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Nɛ nugä 'bex dán xädä nangue'a ra nyot'i, nɛ nu'ʉ mín 'yogähe bi gʉrca ma 'yɛ, nɛ dá sømhbe bʉ ja ra hnini Damasco.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Nɛ mi 'bʉpʉ n'da ra hocją'i í Ananías, ngue mi tɛnni xʉn ho yʉ́n t'ɛ̨di ra Moisés. Nɛ gätho yʉ judío mi 'bʉpʉ mi numanho a.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Nu ra Ananías bi zøpʉ dám 'bʉcä, nɛ bi xiqui: “Ma cu'i Saulo, dami hyand ran nɛqui ni dä ya.” Nɛ 'bex bi zø ma dä, nɛ bi zä dá nu a ran 'yohʉ bʉya.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Nɛ bi xiqui: “Nu'a Oją mi thąnde ma ngʉrpa bøtahʉ bi huahn'na'i ngue gui pądi 'bɛ'a rá pähä a. Nɛ bi ja'a'i gá nu rá Hoga Ts'ʉnt'ʉ, nɛ bi ja'a'i ngue gá 'yørpa rá nde a.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Nuya gui mam bʉ 'bʉh yʉ ją'i 'bɛ'a gá nu nɛ 'bɛ'a gá 'yøde.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Nɛ hin'yʉ 'bɛ'a man'da gui tø'mi, dami ndants'i gan xixyą, gui 'yɛ̨c'yɛi majuąni a ra Hmu ngue di 'uec'a'ʉ ni ts'oqui nangue rá thuhu a ra Hmu,” bi 'yɛ̨ngä ra Ananías, bi 'yɛ̨n'a ra Pablo.
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 Nɛ xø bi 'yɛ̨na:
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Nɛ dá nugä ra Hmu, bi 'yɛ̨ngui: “'Dahmantho dami pøngua Jerusalén, nguetho hin da t'ørpamasu 'bɛ'a gui ma nanguecä.”
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Nɛ dá xi'a: “Ma Hmu, nu'ʉ ma mɛnguhe ua gätho i pądi 'bɛ'a gätho dá øt'ä, dá mba bʉ gätho ma nijąhe, nɛ dá ʉnba ʉ gätho bi 'yɛ̨c'yɛi i, nɛ dá cot'a fädi ʉ.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Nɛ nu'bʉ mi mba ntho ra Esteban mi 'bäcä bʉ, nɛ 'da'angu dá bɛ̨mhbe ʉ bin hote, nɛ dá jamansup yʉ́ pahni ʉ.”
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Pɛ nu ra Hmu bi xiqui: “Ní mba, nguetho ga pɛnh'na bʉ yabʉ guepʉ 'bʉh yʉ ją'i ngue hing yʉ judío,” ngubʉ bi xiqui, bi 'yɛ̨n'a ra Pablo.
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Nu'ʉ bi 'yømanho 'bɛ'a bi man'a ra Pablo, asta gue'bʉ mí ma da mba bʉ 'bʉh yʉ ją'i hing yʉ judío. Nubʉya bin cuɛ'ʉ yʉ judío i 'bäpʉ gue hing yʉ 'yɛ̨c'yɛi, bi mbafi nɛ bi 'yɛ̨na:
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Man'da bi mbafi bi huą't' yʉ́ pahni nɛ bi 'yɛnts' yʉ fonthäi.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Nu ra hmudofʉi bi manda da ts'ixpʉ mbo ra Pablo, nɛ bi manda da mba m'bɛi, ngue ndep'a dín juąn'na ra Pablo hanja ná mba'ʉ yʉ ją'i.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Nɛ nu'bʉ i pa nthąt'i ra Pablo ngue ra xifani, bi 'yän'na ra dofʉi ngue mi 'bäpʉ:
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Nɛ nu'bʉ mi 'yø'a ra dofʉi a bi man ra Pablo, bi mba bá xi'a rá hmu nɛ bi 'yɛ̨mbi:
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Nɛ bá ɛ̨'a ra hmudofʉi bʉya, bi 'yän'na ra Pablo:
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Nu ra hmudofʉi bi 'yɛ̨mp'a:
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Nɛ nu'a ra hmudofʉi bin su nguetho ya xí du't'i nɛ nu'a ra Pablo ra romano na. Janangue'a nu'ʉ nte bi 'yørpa ra Pablo, ɛ̨na xtá mbɛi.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Nɛ nu'bʉ mi hyats'i, nu ra hmudofʉi nde da bądi hanja í yąp'ʉ yʉ judío, bi xocta'a ra Pablo mán thu't'i, nɛ bi manda dim pɛti yʉ hmumbäją nɛ yʉ́ ngʉrpi yʉ judío. Nɛ bi zix'a ra Pablo bʉ dim pɛti.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.