Atos 22
Ra ʼdaʼyonhogui nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo (OTMNT) vs ARIB
1 ―N'yohʉ ahʉ, gyʉ ta ahʉ, gui 'yøhmbʉ 'bɛ'a ga xi ahʉ ya, bi 'yɛ̨n'a ra Pablo 'bʉ mi dʉ'mi bin yą.
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Nɛ nu'bʉ mi 'yø'ʉ ngue bi ts'ofo nangue yʉ́ ndesɛ ra hebreo, man'da bin hɛ̨. Nu ra Pablo bi 'yɛ̨m bʉya:
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 ―Nugä dra judíogä, dám 'bʉcä bʉ Tarso, nubʉ ra häi Cilicia, nɛ bi mba ma tedegä ua Jerusalén. Nɛ dán xäcä rán xädi ra Gamaliel, nɛ dán xäcä xʉn ho yʉ́n t'ɛ̨di ʉ ma ngʉrpa bøtahʉ. Nɛ ɛ̨mmɛ mi ɛ̨hyagä nangue rá 'bɛfi Oją ngue gätho ma mbʉi, tengutho ahʉ ya.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 Nɛ madí undä ran ʉnbi to'o gätho mi ɛ̨c'yɛi ra Jesús, nɛ 'da'ʉ dá ho nɛ'ʉ mi'da, yʉn 'yohʉ nɛ'ʉ yʉ xisu dá sixpʉ fädi.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Nu ra hmumbäją nɛ yʉ dąc'yɛi da zä din juąnni 'bɛ'a xtá øt'ä, nguetho dá cąnba yʉ́ søcuą bi 'dacä, gue mí ɛ̨na xcá un yʉ ngʉrpi bʉ ja yʉ́ niją ma mijudíohʉ bʉ Damasco. Nɛ dá hąx ra 'yu dá mba bʉ Damasco. Nu ra søcuą dá jʉcä ngue'a ran t'ɛ̨di ga cot'a fädi yʉ 'yɛ̨c'yɛi, nɛ dí ɛ̨na xcuá si ua Jerusalén, ngue xtá nu ua ran ʉnbi.
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 Nɛ nu'bʉ mán 'yogä bʉ 'yu hänbʉ Damasco, tengu'bʉ mbɛ huxyadi, bá cą n'da ra nyot'i mahɛ̨ts'i, ngue nts'ɛdi bi hyärpʉ dí 'bäi.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 Nugä dá tąng bʉ häi, nɛ dá ø'a n'da ra nde bi xiqui: “Saulo, Saulo, hanja gní ʉngagui,” bi 'yɛ̨ngui.
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Nɛ dá thąti: “To'o i ma Hmu.” Nɛ nu'a bi xiqui: “Nugä dra Jesús, dra mɛngu nazaret, guecä gadí ʉngagui.”
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 Nɛ nu'ʉ 'da min 'yogähe bi nu'a ra nyot'i, pɛ him bi 'yø'a ra nde ngue bi zocä.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Nɛ dá änni: “Ma Hmu 'bɛ'a sä ga øt'ä.” Nɛ nu ra Hmu bi 'yɛ̨ngui: “Dami ndants'i ní mba bʉ Damasco, nubʉ, da si'a bʉ 'bɛ'a gätho dá sän'ni'i gui 'yøt'e.”
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Nɛ nugä 'bex dán xädä nangue'a ra nyot'i, nɛ nu'ʉ mín 'yogähe bi gʉrca ma 'yɛ, nɛ dá sømhbe bʉ ja ra hnini Damasco.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 Nɛ mi 'bʉpʉ n'da ra hocją'i í Ananías, ngue mi tɛnni xʉn ho yʉ́n t'ɛ̨di ra Moisés. Nɛ gätho yʉ judío mi 'bʉpʉ mi numanho a.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Nu ra Ananías bi zøpʉ dám 'bʉcä, nɛ bi xiqui: “Ma cu'i Saulo, dami hyand ran nɛqui ni dä ya.” Nɛ 'bex bi zø ma dä, nɛ bi zä dá nu a ran 'yohʉ bʉya.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 Nɛ bi xiqui: “Nu'a Oją mi thąnde ma ngʉrpa bøtahʉ bi huahn'na'i ngue gui pądi 'bɛ'a rá pähä a. Nɛ bi ja'a'i gá nu rá Hoga Ts'ʉnt'ʉ, nɛ bi ja'a'i ngue gá 'yørpa rá nde a.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 Nuya gui mam bʉ 'bʉh yʉ ją'i 'bɛ'a gá nu nɛ 'bɛ'a gá 'yøde.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Nɛ hin'yʉ 'bɛ'a man'da gui tø'mi, dami ndants'i gan xixyą, gui 'yɛ̨c'yɛi majuąni a ra Hmu ngue di 'uec'a'ʉ ni ts'oqui nangue rá thuhu a ra Hmu,” bi 'yɛ̨ngä ra Ananías, bi 'yɛ̨n'a ra Pablo.
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 Nɛ xø bi 'yɛ̨na:
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 Nɛ dá nugä ra Hmu, bi 'yɛ̨ngui: “'Dahmantho dami pøngua Jerusalén, nguetho hin da t'ørpamasu 'bɛ'a gui ma nanguecä.”
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Nɛ dá xi'a: “Ma Hmu, nu'ʉ ma mɛnguhe ua gätho i pądi 'bɛ'a gätho dá øt'ä, dá mba bʉ gätho ma nijąhe, nɛ dá ʉnba ʉ gätho bi 'yɛ̨c'yɛi i, nɛ dá cot'a fädi ʉ.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Nɛ nu'bʉ mi mba ntho ra Esteban mi 'bäcä bʉ, nɛ 'da'angu dá bɛ̨mhbe ʉ bin hote, nɛ dá jamansup yʉ́ pahni ʉ.”
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 Pɛ nu ra Hmu bi xiqui: “Ní mba, nguetho ga pɛnh'na bʉ yabʉ guepʉ 'bʉh yʉ ją'i ngue hing yʉ judío,” ngubʉ bi xiqui, bi 'yɛ̨n'a ra Pablo.
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Nu'ʉ bi 'yømanho 'bɛ'a bi man'a ra Pablo, asta gue'bʉ mí ma da mba bʉ 'bʉh yʉ ją'i hing yʉ judío. Nubʉya bin cuɛ'ʉ yʉ judío i 'bäpʉ gue hing yʉ 'yɛ̨c'yɛi, bi mbafi nɛ bi 'yɛ̨na:
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Man'da bi mbafi bi huą't' yʉ́ pahni nɛ bi 'yɛnts' yʉ fonthäi.
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 Nu ra hmudofʉi bi manda da ts'ixpʉ mbo ra Pablo, nɛ bi manda da mba m'bɛi, ngue ndep'a dín juąn'na ra Pablo hanja ná mba'ʉ yʉ ją'i.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Nɛ nu'bʉ i pa nthąt'i ra Pablo ngue ra xifani, bi 'yän'na ra dofʉi ngue mi 'bäpʉ:
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Nɛ nu'bʉ mi 'yø'a ra dofʉi a bi man ra Pablo, bi mba bá xi'a rá hmu nɛ bi 'yɛ̨mbi:
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Nɛ bá ɛ̨'a ra hmudofʉi bʉya, bi 'yän'na ra Pablo:
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Nu ra hmudofʉi bi 'yɛ̨mp'a:
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Nɛ nu'a ra hmudofʉi bin su nguetho ya xí du't'i nɛ nu'a ra Pablo ra romano na. Janangue'a nu'ʉ nte bi 'yørpa ra Pablo, ɛ̨na xtá mbɛi.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Nɛ nu'bʉ mi hyats'i, nu ra hmudofʉi nde da bądi hanja í yąp'ʉ yʉ judío, bi xocta'a ra Pablo mán thu't'i, nɛ bi manda dim pɛti yʉ hmumbäją nɛ yʉ́ ngʉrpi yʉ judío. Nɛ bi zix'a ra Pablo bʉ dim pɛti.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.