Atos 21

Ra ʼdaʼyonhogui nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo (OTMNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nɛ nu'bʉ mán hyɛhmbe yʉ 'yɛ̨c' yɛi, dá huhe ra barco, nɛ njuąntho 'bex dá sømhbe bʉ ja ra t'ʉhäi Cos ngue i ja bʉ made ra deją. Nɛ man'da pa bʉya dá thohmbe bʉ ja ra hnini Pátara.
1 Depois de nos separarmos dele, embarcamos e fomos em direção a Cós, e no dia seguinte a Rodes e dali a Pátara.
2 Nubʉ, dá tįmhbe n'da ra barco ní mba bʉ ra häi Fenicia, dá huhe bʉya dá mbähmbe.
2 Encontramos aí um navio que ia partir para a Fenícia. Entramos e seguimos viagem.
3 Nɛ nu'bʉ má thohmbe nthandi thoho ra t'ʉhäi Chipre i ja bʉ made ra deją, ngąha dá mbähmbe dá sømhbe bʉ ra häi Siria nubʉ ra hnini Tiro, guepʉ da zoh rá 'bɛni ra barco. Nɛ dá cąhmbe bʉya, dá mbähmbe bʉ ja ra hnini.
3 Quando estávamos à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, continuamos rumo à Síria e aportamos em Tiro, onde o navio devia ser descarregado.
4 Nu'bʉ má tįmhbe bʉ yʉ 'yɛ̨c'yɛi bʉya, dám 'bʉhmbe nyoto pa. Nɛ nu rá Hogandąhi Oją bi bɛ̨nba yʉ 'yɛ̨c'yɛi 'bɛ'a da thoh ra Pablo 'bʉ da mba bʉ Jerusalén. Janangue'a bi xifi hin da mba.
4 Como achássemos uns discípulos, detivemo-nos com eles por sete dias. Eles, sob a inspiração do Espírito, aconselhavam Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Nɛ nu'bʉ mí gua'a nyoto pa, dá pømhbe bʉ. Nɛ gätho yʉ 'yɛ̨c'yɛi, yʉn 'yohʉ nɛ yʉ xisu nɛ yʉ t'ʉhni, dá mbähmbe asta gue dá pømhbe bʉ ja ra hnini. Dán dąnyahmuhe bʉ ja ra ndendeją bʉya, nɛ dán yąhe Oją.
5 Mas, passados que foram esses dias, partimos e seguimos a nossa viagem. Todos eles com suas mulheres e filhos acompanharam-nos até fora da cidade. Ajoelhados na praia, fizemos a nossa oração.
6 Nubʉya dán 'yɛ̨hmbe nɛ nugähe dá huhe ra barco, pɛ nu'ʉ bi mbeng bʉ ja yʉ́ ngu.
6 Despedimo-nos então e embarcamos, enquanto eles voltaram para suas casas.
7 Bá nɛxhe bʉ Tiro, dá mbähmbe nɛ dá cąhmbe 'bʉ má sømhbe bʉ Tolemaida. Nu'bʉ má zɛnguahe yʉ cu, dán tehe bʉ n'da pa.
7 Navegando, fomos de Tiro a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Nu'bʉ mi hyats'i, gätho gahe ngue dín 'yohe ra Pablo dá thohmbe bʉ ra dąhnini Cesarea. Nɛ dán säyahe bʉ ja rá ngu ra Felipe. Nu'a ra Felipe ząi mi mam bʉ rán ho ma'da'yo Oją. Nu'a, n'da gue'ʉ yoto má 'yohʉ nthahni mín 'yohʉ ra Esteban.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e, entrando na casa de Filipe, o Evangelista, que era um dos sete {diáconos}, ficamos com ele.
9 Nɛ nu ra Felipe mi 'bʉi goho yʉ́ t'įxu him bin thąti, nɛ nu'ʉ, yʉ pøngahyą ʉ, bi man rám Hman Oją.
9 Tinha quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Nɛ nu'bʉ mám 'bʉhmbe bʉ 'da yʉ pa bi zø'a n'da rá pøngahyą Oją í Agabo, bá nɛxpʉ ra häi Judea.
10 Já estávamos aí fazia alguns dias, quando chegou da Judéia um profeta, chamado Ágabo.
11 Nu'bʉ mi zøm bʉ dí 'bʉhmbe a, bi gąspa a rá ngʉt'i ra Pablo nɛ bi duzɛhɛ yʉ́ gua nɛ yʉ́ 'yɛ ra Agabo, nɛ bi ma:
11 Veio ter conosco, tomou o cinto de Paulo e, amarrando-se com ele pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: assim os judeus em Jerusalém ligarão o homem a quem pertence este cinto e o entregarão às mãos dos pagãos.
12 Nu'bʉ má øhmbe 'bɛ'a bi man ra Agabo, gätho gahe nɛ yʉ mɛngu bʉ, dá ørpahe ra ts'ɛdi hin xtá mba ra Pablo bʉ Jerusalén.
12 A estas palavras, nós e os fiéis que eram daquele lugar, rogamos-lhe que não subisse a Jerusalém.
13 Nu ra Pablo bi 'yɛ̨m bʉya:
13 Paulo, porém, respondeu: Por que chorais e me magoais o coração? Pois eu estou pronto não só a ser preso, mas também a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Nɛ him bi zä dá sąmhbe, dá hɛthe bʉya nɛ dá ɛ̨mhbe:
14 Como não pudéssemos persuadi-lo, desistimos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Nɛ m'bɛjua bʉya dán sähe nɛ dá mbähmbe ra Pablo bʉ Jerusalén.
15 Depois desses dias, terminados os preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Nɛ 'da'ʉ yʉ 'yɛ̨c'yɛi bʉ Cesarea dá mbähmbe. Nɛ nu'bʉ má sømhbe bʉ Jerusalén, nu'ʉ bi zixcähe bʉ rá ngu ra Mnasón, ra mɛngu chipre. Nɛ maya'bʉ thoho mí ɛ̨c'yɛi ra Mnasón. Guepʉ rá ngu dán säyahe.
16 Foram também conosco alguns dos discípulos de Cesaréia, que nos levaram à casa de Menason de Chipre, um antigo discípulo em cuja casa nos devíamos hospedar.
17 Nu'bʉ má sømhbe bʉ Jerusalén, nu yʉ cu nangue ra Cristo bʉ, bi hyu yʉ́ mbʉi 'bʉ mi nuje, nɛ bi zimanhoje.
17 À nossa chegada em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Man'da pa bʉya dá mbähmbe ra Pablo dá nuhe ra Jacobo Santiago, nɛ'ʉ gätho mí 'bʉpʉ, yʉ́ mingʉrpihʉ, yʉ dąc'yɛi.
18 No dia seguinte, Paulo dirigiu-se conosco à casa de Tiago, onde todos os anciãos se reuniram.
19 Nu ra Pablo bi zɛngua ʉ nɛ 'bex bi dʉ'mi 'dahmi'datho bi ma 'bɛ'a gätho bi 'yøt' Oją nangue rá 'bɛfi ra Pablo, nubʉ 'bʉh yʉ ją'i ngue hing yʉ judío.
19 Tendo-os saudado, contou-lhes uma por uma todas as coisas que Deus fizera entre os pagãos por seu ministério.
20 Nɛ nu'bʉ mi 'yø'ʉ 'bɛ'a bi man ra Pablo gue bi 'yømanho 'bʉ mí sih rám Hman Oją, ɛ̨mmɛ bin johya nɛ bi 'yɛ̨spa Oją. Pɛ nu'ʉ, bi 'yɛ̨mbi:
20 Ouvindo isso, glorificaram a Deus e disseram a Paulo: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus abraçaram a fé sem abandonar seu zelo pela lei.
21 Nɛ nu'ʉ bi sifi 'bɛ'a gätho gá 'yøt'e. Nɛ sä ɛ̨n'ʉ gá xänbi gue gätho da hyɛh yʉ́n t'ɛ̨di ra Moisés ʉ yʉ judío gue 'bʉpʉ 'bʉh yʉ ją'i hing yʉ judío, nɛ gá xifi ngue hin da mba nthɛqui yʉ́ xifani, nɛ hin da 'yøt' yʉ́n t'øt'e yʉ judío, ɛ̨n'ʉ.
21 Eles têm ouvido dizer de ti que ensinas os judeus, que vivem entre os gentios, a deixarem Moisés, dizendo que não devem circuncidar os seus filhos nem observar os costumes {mosaicos}.
22 Nuya 'bɛ'a sä ga øthʉ ya, guehma dim pɛti ʉ ma mi 'yɛ̨c'yɛihʉ yʉ judío, gue da gohmahyą'a'i, nguetho da 'yøde ya gá søhø, bi 'yɛ̨mbi.
22 Que se há de fazer? Sem dúvida, saberão de tua chegada.
23 Nuya nde'bʉ gui 'yøt'e 'bɛ'a ga xi ahe. Nuya 'bʉcua goho yʉn 'yohʉ ngue bi ma da 'yøt'a n'da ran hogui nangue Oją, nɛ jatho da 'yøt'e. Nuya gui 'yøt'e 'bɛ'a da 'yøt'ʉ.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer. Temos aqui quatro homens que têm um voto.
24 Nu'i gue'e gui six bʉya yʉn 'yohʉ, nɛ gui 'yøt'e tengu jatho da 'yøt'ʉ, ngue mí ma n'da ran hogui nangue Oją. Nɛ gätho gui jurpa yʉ́ gasto ʉ, gui tämb yʉ dɛ'yo ngue da mbøts'e. Nɛ nubʉya sä gui 'yąx ni yąhʉ tengu i øt' yʉ ją'i nu'bʉ xʉn guah yʉ pa yʉn hogui. Nɛ gätho yʉ ją'i sä da bądi ngue him majuąni'bɛ'a bi man'ʉ 'da nangue'e. Nɛ da bąh pʉya nɛ'e guí tɛn'na rán t'ɛ̨di ra Moisés.
24 Toma-os contigo, faze com eles os ritos da purificação e paga por eles {a oferta obrigatória} para que rapem a cabeça. Então todos saberão que é falso quanto de ti ouviram, mas que também tu guardas a lei.
25 Pɛ nangue yʉ ją'i hing yʉ judío ngue bi 'yɛ̨c'yɛi, ya dá pɛnpahe n'da ra søcuą, nɛ dá xihmbe hin da zi 'bɛ'a bi 'bøspa yʉ hmite, xín da za'a ra ngø ngue him bi bøn rá ji, xín da zi ra ji. Nɛ hin da 'yøt' yʉn 'yomt'ɛ̨ni, bi 'yɛ̨n'a ra Jacobo Santiago.
25 Mas a respeito dos que creram dentre os gentios, já escrevemos, ordenando que se abstenham do que for sacrificado aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da fornicação.
26 Nu ra Pablo bi zix'ʉ yʉn 'yohʉ bʉya, nɛ bi 'yøt'e tengu bi 'yøt'ʉ. Nɛ bi mbähä bʉ mbo yʉ́ dąniją yʉ judío, ngue da ma nda'a ní pa da guah yʉ́ pa ran hogui. Nɛ bi ma nda'a ní pa di un yʉ 'bøts'e.
26 Então Paulo acompanhou aqueles homens no dia seguinte e, purificando-se com eles, entrou no templo e fez aí uma declaração do termo do voto, findo o qual se devia oferecer um sacrifício a favor de cada um deles.
27 Hin ɛ ní zøn'a yoto pa mi juah ran hogui, nu yʉ judío gue hing yʉ 'yɛ̨c'yɛi, yʉ mɛngu ra häi Asia, bi nu bʉ mbo ra dąniją ra Pablo. Nu'ʉ bi parba yʉ ją'i nɛ bi bɛnt' ra Pablo.
27 Ao fim dos sete dias, os judeus, vindos da Ásia, viram Paulo no templo e amotinaram todo o povo. Lançando-lhe as mãos,
28 Bi mbafi:
28 gritavam: Ó judeus, valei-nos! Este é o homem que por toda parte prega a todos contra o povo, a lei e o templo. Além disso, introduziu até gregos no templo e profanou o lugar santo.
29 Nguetho mi nu min 'youi ra Pablo bʉ ja ra hnini n'da ra mɛngu éfeso í Trófimo. Nɛ mi mansɛ ngue ɛ̨mbi bi zixpʉ mbo ra dąniją.
29 É que tinham visto Trófimo, de Éfeso, com ele na cidade, e pensavam que Paulo o tivesse introduzido no templo.
30 Nɛ nubʉya gätho ra hnini bin ja n'da ran 'yo'ts'i, nɛ gätho ní muxpʉ 'bäh ra Pablo, bi bɛnt'i, bi gʉcpʉ thi ra dąniją. Nɛ 'bex bi gut' yʉ́ niją.
30 Alvoroçou-se toda a cidade com grande ajuntamento de povo. Agarraram Paulo e arrastaram-no para fora do templo, cujas portas se fecharam imediatamente.
31 Nɛ nu'bʉ mí zäpi ɛ̨na xtá hyo ra Pablo, nu ra hmudofʉi mí øde ngue gätho ra hnini Jerusalén bin 'yo'ts'i.
31 Como quisessem matá-lo, o tribuno da coorte foi avisado de que toda Jerusalém estava amotinada.
32 Nu'a 'bex bi zix'ʉ yʉ dofʉi nɛ gätho yʉ hmudofʉi, nɛ bi mba n'dihi bʉ 'bʉh yʉ ją'i. Nɛ nu'bʉ mi nu yʉ ją'i gue mba bʉ yʉ dofʉi nɛ yʉ hmudofʉi, 'bex bin hɛ̨ ním 'bɛnza ra Pablo.
32 Ele tomou logo soldados e oficiais e correu aos manifestantes. Estes, ao avistarem o tribuno e os saldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Nɛ nu'a ra hmudofʉi bʉya bi bɛnt' ra Pablo ɛ̨na da got'i, nɛ bi manda ngue da mba nthąt'i yoho yʉ cadena. M'bɛjua bi t'än'dʉ, nɛ bi t'ɛ̨mp'ʉ:
33 Aproximando-se então o tribuno, prendeu-o e mandou acorrentá-lo com duas cadeias. Perguntou então quem era e o que havia feito.
34 Pɛ nu yʉ ją'i ɛ̨mmɛ madí mbahni nɛ gätho 'dahma 'dan'yo bi ma. Janangue'a nu ra hmudofʉi him mi sä da bądi hanja bin 'yo'ts'i. Bi manda ngue da zixpʉ ja ra ngundofʉi a bʉya.
34 Na multidão todos gritavam de tal modo que, não podendo apurar a verdade por causa do tumulto, mandou que fosse recolhido à cidadela.
35 Nɛ nu'bʉ mí zøm bʉ ja rá 'dede ra ngu, bi dux'ʉ yʉ dofʉi a ra Pablo, nguetho nu yʉ ją'i man'da nde da bɛnt'i mahøn'a.
35 Quando Paulo chegou às escadas, foi carregado pelos soldados, por causa do furor da multidão.
36 Nguetho xʉn ngu yʉ ją'i bi dɛnni bi mbafi:
36 O povo o seguia em massa dizendo aos gritos: À morte
37 Nɛ nu'bʉ manguepʉ da zixpʉ mbo ja rá ngu ra Pablo bi 'yän'na ra hmudofʉi:
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, Paulo perguntou ao tribuno: É-me permitido dizer duas palavras? Este respondeu: Sabes o grego!
38 ―Oh, ha hinga gue'e gra mɛngu Egipto, ngue gá dʉp'a n'da ran 'yo'ts'i nɛ gá sixpʉ ma'ueni goho mahuąhi yʉn 'yohʉ ngue yʉ hyodu, bi 'yɛ̨mbi.
38 Não és tu, portanto, aquele egípcio que há tempos levantou um tumulto e conduziu ao deserto quatro mil extremistas?
39 Nu ra Pablo bi dądi:
39 Paulo replicou: Eu sou judeu, natural de Tarso, na Cilícia, cidadão dessa ilustre cidade. Mas rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Nu ra hmudofʉi bi un ran t'ɛ̨di. Nubʉya, nu ra Pablo bí 'bäpʉ ja ra 'dede, nɛ bi uą'ts' rá 'yɛ ndepe din hɛ̨ yʉ ją'i. Nɛ nu'bʉ min hɛ̨, bi zofo nangue yʉ́ ndesɛ ʉ, gue yʉ́ nde ra hebreo, bi 'yɛ̨na:
40 O tribuno lho permitiu. Paulo, em pé nos degraus, acenou ao povo com a mão e se fez um grande silêncio. Falou em língua hebraica do seguinte modo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.