Atos 21
Ra ʼdaʼyonhogui nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo (OTMNT) vs NAA
1 Nɛ nu'bʉ mán hyɛhmbe yʉ 'yɛ̨c' yɛi, dá huhe ra barco, nɛ njuąntho 'bex dá sømhbe bʉ ja ra t'ʉhäi Cos ngue i ja bʉ made ra deją. Nɛ man'da pa bʉya dá thohmbe bʉ ja ra hnini Pátara.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Nubʉ, dá tįmhbe n'da ra barco ní mba bʉ ra häi Fenicia, dá huhe bʉya dá mbähmbe.
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Nɛ nu'bʉ má thohmbe nthandi thoho ra t'ʉhäi Chipre i ja bʉ made ra deją, ngąha dá mbähmbe dá sømhbe bʉ ra häi Siria nubʉ ra hnini Tiro, guepʉ da zoh rá 'bɛni ra barco. Nɛ dá cąhmbe bʉya, dá mbähmbe bʉ ja ra hnini.
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Nu'bʉ má tįmhbe bʉ yʉ 'yɛ̨c'yɛi bʉya, dám 'bʉhmbe nyoto pa. Nɛ nu rá Hogandąhi Oją bi bɛ̨nba yʉ 'yɛ̨c'yɛi 'bɛ'a da thoh ra Pablo 'bʉ da mba bʉ Jerusalén. Janangue'a bi xifi hin da mba.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Nɛ nu'bʉ mí gua'a nyoto pa, dá pømhbe bʉ. Nɛ gätho yʉ 'yɛ̨c'yɛi, yʉn 'yohʉ nɛ yʉ xisu nɛ yʉ t'ʉhni, dá mbähmbe asta gue dá pømhbe bʉ ja ra hnini. Dán dąnyahmuhe bʉ ja ra ndendeją bʉya, nɛ dán yąhe Oją.
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 Nubʉya dán 'yɛ̨hmbe nɛ nugähe dá huhe ra barco, pɛ nu'ʉ bi mbeng bʉ ja yʉ́ ngu.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Bá nɛxhe bʉ Tiro, dá mbähmbe nɛ dá cąhmbe 'bʉ má sømhbe bʉ Tolemaida. Nu'bʉ má zɛnguahe yʉ cu, dán tehe bʉ n'da pa.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Nu'bʉ mi hyats'i, gätho gahe ngue dín 'yohe ra Pablo dá thohmbe bʉ ra dąhnini Cesarea. Nɛ dán säyahe bʉ ja rá ngu ra Felipe. Nu'a ra Felipe ząi mi mam bʉ rán ho ma'da'yo Oją. Nu'a, n'da gue'ʉ yoto má 'yohʉ nthahni mín 'yohʉ ra Esteban.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Nɛ nu ra Felipe mi 'bʉi goho yʉ́ t'įxu him bin thąti, nɛ nu'ʉ, yʉ pøngahyą ʉ, bi man rám Hman Oją.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 Nɛ nu'bʉ mám 'bʉhmbe bʉ 'da yʉ pa bi zø'a n'da rá pøngahyą Oją í Agabo, bá nɛxpʉ ra häi Judea.
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 Nu'bʉ mi zøm bʉ dí 'bʉhmbe a, bi gąspa a rá ngʉt'i ra Pablo nɛ bi duzɛhɛ yʉ́ gua nɛ yʉ́ 'yɛ ra Agabo, nɛ bi ma:
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 Nu'bʉ má øhmbe 'bɛ'a bi man ra Agabo, gätho gahe nɛ yʉ mɛngu bʉ, dá ørpahe ra ts'ɛdi hin xtá mba ra Pablo bʉ Jerusalén.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Nu ra Pablo bi 'yɛ̨m bʉya:
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Nɛ him bi zä dá sąmhbe, dá hɛthe bʉya nɛ dá ɛ̨mhbe:
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 Nɛ m'bɛjua bʉya dán sähe nɛ dá mbähmbe ra Pablo bʉ Jerusalén.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 Nɛ 'da'ʉ yʉ 'yɛ̨c'yɛi bʉ Cesarea dá mbähmbe. Nɛ nu'bʉ má sømhbe bʉ Jerusalén, nu'ʉ bi zixcähe bʉ rá ngu ra Mnasón, ra mɛngu chipre. Nɛ maya'bʉ thoho mí ɛ̨c'yɛi ra Mnasón. Guepʉ rá ngu dán säyahe.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Nu'bʉ má sømhbe bʉ Jerusalén, nu yʉ cu nangue ra Cristo bʉ, bi hyu yʉ́ mbʉi 'bʉ mi nuje, nɛ bi zimanhoje.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Man'da pa bʉya dá mbähmbe ra Pablo dá nuhe ra Jacobo Santiago, nɛ'ʉ gätho mí 'bʉpʉ, yʉ́ mingʉrpihʉ, yʉ dąc'yɛi.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Nu ra Pablo bi zɛngua ʉ nɛ 'bex bi dʉ'mi 'dahmi'datho bi ma 'bɛ'a gätho bi 'yøt' Oją nangue rá 'bɛfi ra Pablo, nubʉ 'bʉh yʉ ją'i ngue hing yʉ judío.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 Nɛ nu'bʉ mi 'yø'ʉ 'bɛ'a bi man ra Pablo gue bi 'yømanho 'bʉ mí sih rám Hman Oją, ɛ̨mmɛ bin johya nɛ bi 'yɛ̨spa Oją. Pɛ nu'ʉ, bi 'yɛ̨mbi:
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 Nɛ nu'ʉ bi sifi 'bɛ'a gätho gá 'yøt'e. Nɛ sä ɛ̨n'ʉ gá xänbi gue gätho da hyɛh yʉ́n t'ɛ̨di ra Moisés ʉ yʉ judío gue 'bʉpʉ 'bʉh yʉ ją'i hing yʉ judío, nɛ gá xifi ngue hin da mba nthɛqui yʉ́ xifani, nɛ hin da 'yøt' yʉ́n t'øt'e yʉ judío, ɛ̨n'ʉ.
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 Nuya 'bɛ'a sä ga øthʉ ya, guehma dim pɛti ʉ ma mi 'yɛ̨c'yɛihʉ yʉ judío, gue da gohmahyą'a'i, nguetho da 'yøde ya gá søhø, bi 'yɛ̨mbi.
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 Nuya nde'bʉ gui 'yøt'e 'bɛ'a ga xi ahe. Nuya 'bʉcua goho yʉn 'yohʉ ngue bi ma da 'yøt'a n'da ran hogui nangue Oją, nɛ jatho da 'yøt'e. Nuya gui 'yøt'e 'bɛ'a da 'yøt'ʉ.
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 Nu'i gue'e gui six bʉya yʉn 'yohʉ, nɛ gui 'yøt'e tengu jatho da 'yøt'ʉ, ngue mí ma n'da ran hogui nangue Oją. Nɛ gätho gui jurpa yʉ́ gasto ʉ, gui tämb yʉ dɛ'yo ngue da mbøts'e. Nɛ nubʉya sä gui 'yąx ni yąhʉ tengu i øt' yʉ ją'i nu'bʉ xʉn guah yʉ pa yʉn hogui. Nɛ gätho yʉ ją'i sä da bądi ngue him majuąni'bɛ'a bi man'ʉ 'da nangue'e. Nɛ da bąh pʉya nɛ'e guí tɛn'na rán t'ɛ̨di ra Moisés.
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 Pɛ nangue yʉ ją'i hing yʉ judío ngue bi 'yɛ̨c'yɛi, ya dá pɛnpahe n'da ra søcuą, nɛ dá xihmbe hin da zi 'bɛ'a bi 'bøspa yʉ hmite, xín da za'a ra ngø ngue him bi bøn rá ji, xín da zi ra ji. Nɛ hin da 'yøt' yʉn 'yomt'ɛ̨ni, bi 'yɛ̨n'a ra Jacobo Santiago.
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Nu ra Pablo bi zix'ʉ yʉn 'yohʉ bʉya, nɛ bi 'yøt'e tengu bi 'yøt'ʉ. Nɛ bi mbähä bʉ mbo yʉ́ dąniją yʉ judío, ngue da ma nda'a ní pa da guah yʉ́ pa ran hogui. Nɛ bi ma nda'a ní pa di un yʉ 'bøts'e.
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Hin ɛ ní zøn'a yoto pa mi juah ran hogui, nu yʉ judío gue hing yʉ 'yɛ̨c'yɛi, yʉ mɛngu ra häi Asia, bi nu bʉ mbo ra dąniją ra Pablo. Nu'ʉ bi parba yʉ ją'i nɛ bi bɛnt' ra Pablo.
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 Bi mbafi:
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Nguetho mi nu min 'youi ra Pablo bʉ ja ra hnini n'da ra mɛngu éfeso í Trófimo. Nɛ mi mansɛ ngue ɛ̨mbi bi zixpʉ mbo ra dąniją.
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Nɛ nubʉya gätho ra hnini bin ja n'da ran 'yo'ts'i, nɛ gätho ní muxpʉ 'bäh ra Pablo, bi bɛnt'i, bi gʉcpʉ thi ra dąniją. Nɛ 'bex bi gut' yʉ́ niją.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Nɛ nu'bʉ mí zäpi ɛ̨na xtá hyo ra Pablo, nu ra hmudofʉi mí øde ngue gätho ra hnini Jerusalén bin 'yo'ts'i.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Nu'a 'bex bi zix'ʉ yʉ dofʉi nɛ gätho yʉ hmudofʉi, nɛ bi mba n'dihi bʉ 'bʉh yʉ ją'i. Nɛ nu'bʉ mi nu yʉ ją'i gue mba bʉ yʉ dofʉi nɛ yʉ hmudofʉi, 'bex bin hɛ̨ ním 'bɛnza ra Pablo.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Nɛ nu'a ra hmudofʉi bʉya bi bɛnt' ra Pablo ɛ̨na da got'i, nɛ bi manda ngue da mba nthąt'i yoho yʉ cadena. M'bɛjua bi t'än'dʉ, nɛ bi t'ɛ̨mp'ʉ:
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 Pɛ nu yʉ ją'i ɛ̨mmɛ madí mbahni nɛ gätho 'dahma 'dan'yo bi ma. Janangue'a nu ra hmudofʉi him mi sä da bądi hanja bin 'yo'ts'i. Bi manda ngue da zixpʉ ja ra ngundofʉi a bʉya.
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Nɛ nu'bʉ mí zøm bʉ ja rá 'dede ra ngu, bi dux'ʉ yʉ dofʉi a ra Pablo, nguetho nu yʉ ją'i man'da nde da bɛnt'i mahøn'a.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Nguetho xʉn ngu yʉ ją'i bi dɛnni bi mbafi:
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 Nɛ nu'bʉ manguepʉ da zixpʉ mbo ja rá ngu ra Pablo bi 'yän'na ra hmudofʉi:
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 ―Oh, ha hinga gue'e gra mɛngu Egipto, ngue gá dʉp'a n'da ran 'yo'ts'i nɛ gá sixpʉ ma'ueni goho mahuąhi yʉn 'yohʉ ngue yʉ hyodu, bi 'yɛ̨mbi.
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 Nu ra Pablo bi dądi:
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 Nu ra hmudofʉi bi un ran t'ɛ̨di. Nubʉya, nu ra Pablo bí 'bäpʉ ja ra 'dede, nɛ bi uą'ts' rá 'yɛ ndepe din hɛ̨ yʉ ją'i. Nɛ nu'bʉ min hɛ̨, bi zofo nangue yʉ́ ndesɛ ʉ, gue yʉ́ nde ra hebreo, bi 'yɛ̨na:
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.