Atos 20

Ra ʼdaʼyonhogui nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo (OTMNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nɛ nu'bʉ min hɛ̨ nín 'yo'ts'mahyą bʉ ra hnini Éfeso, nu ra Pablo bi zonh'dʉ yʉ 'yɛ̨c'yɛi. Nɛ nu'bʉ mí un ran zofo, bin 'yɛ̨te bʉya, bi mba bʉ Macedonia.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 Nɛ gätho bi zɛngua yʉ'yɛ̨c'yɛi gätho ra häi Macedonia, bi hąt ra ts'ɛdi yʉ́ mbʉi nangue rám hman Oją bi xi'ʉ. Nɛ m'bɛjua bi zøm bʉ ja ra häi Grecia mahøn'a.
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 Hyuzna bim 'bʉpʉ, ɛ̨na xtá hyu ra barco, gue xtá mba bʉ ra häi Siria, pɛ nu'ʉ 'da yʉ judío ɛ̨na xtán däqui. Nɛ nu'bʉ mí bądi 'bɛ'a nde xtá t'ørpe, bin 'yomfɛ̨ni nɛ bá peng bʉ ja ra häi Macedonia.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Nɛ min 'yohʉ ra Pablo ra Sópater ra mɛngu berea a, nɛ'a ra Aristarco nɛ ra Segundo, yʉ mɛngu tesalónica ʉ, nɛ nu ra Gayo ra mɛngu derbe a, nɛ nu'a ra Timoteo nɛ ra Tíquico nɛ ra Trófimo, yʉ mɛngu asia ʉ.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 Nu'ʉ bim 'bɛt'o bi mba ní tøguahe bʉ ra hnini Troas, nɛ nugä dra Lucascä, dí o't' ra søcuą jaua, dín hyʉnbahe ʉ.
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 Nu'bʉ mí guah yʉm pɛti nangue ran dąbaxjua, dá huhe ra barco dá nɛxhe bʉ ra hnini Filipos, ncʉt'a pa dán 'yohe dá sømhbe bʉ Troas guepʉ i tøguahe ʉ mi'da. Nɛ nyoto pa dám 'bʉhmbe bʉ.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 Nu'a ra pa domingo dám pɛtihe yʉ 'yɛ̨c'yɛi bʉ ja ra hnini Troas, dá sihe ra xɛcahmɛ, gue dá bɛ̨mhbe rán dąte ra Hmu. Nɛ nu'a ra Pablo bi man rám Hman Oją. Nɛ nya'athoho bin yą gue'bʉ go mi zøm made ra xui, nguetho da mba 'bʉ bi hyats'i.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 Nɛ ɛ̨mmɛ xʉn ngu ra sibi mí zø bʉ ja ra cuarto magąts'i guepʉ bim pɛti yʉ ją'i.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 Nɛ huxpʉ ja n'da ra ventana n'da ra ts'ʉnt'ʉ í Eutico, nɛ ɛ̨mmɛ bi ndet'ąha, nguetho ra Pablo nya'a bin yą. Nu ra ts'ʉnt'ʉ bi dop ra t'ąha, bi dägui, ná hyu tøque ra ngu bʉ bi dägui. Ya xí du 'bʉ mi thąts'i.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 Nɛ bi gąh ra Pablo, ní nyexpʉ 'bɛn'a ra ts'ʉnt'ʉ nɛ bi hyʉfi, nɛ bi xi'ʉ bʉya:
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 Nu ra Pablo bi ndex mahøn'a bʉ ja ra cuarto bʉya, nɛ dán sihmɛhe. Nɛ nya'a thoho bin yą ra Pablo mahøn'a, gue'bʉ go mi bøx ra hyadi, ja bi mba bʉya.
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 Nɛ nu'bʉ mí ts'ix'a ra ts'ʉnt'ʉ gue bi dägui, nɛ i te 'bʉ mí zøm bʉ rá ngu, gätho bin johya ʉ.
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Nugähe dá hugähe ra barco nɛ dá mbähmbe bʉ ra hnini Asón nguetho nubʉ dan c'athe ra Pablo, ngubʉ bi xije mam'bɛt'o, gue xí 'yɛ̨n ra Pablo din 'yogua thoho.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Nɛ nu'bʉ mán tįmhbe bʉ Asón a ra Pablo, dá sixhe dá huhe ra barco nɛ dá sømhbe bʉ ja ra hnini Mitilene.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Nɛ dá nɛxhe bʉ, nɛ man'da pa dá sømhbe bʉ ní hɛ̨'t'a ra t'ʉhäi Quío gue i jabʉ made ra deją. Nɛ man'da pa bʉya dá sømhbe bʉ ra t'ʉhäi Samos gue i jabʉ made ra deją. Nɛ dán säyahe ts'ʉ bʉ ra hnini Trogilio, nɛ man'da pa bʉya dá sømhbe bʉ ra hnini Mileto.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 Nguetho nu ra Pablo bi nde bi thoctho bʉ ra hnini Éfeso, hingui nde din säya bʉ ra häi Asia. Nguetho di xøni da zøn'a n'dihi bʉ Jerusalén, ya dí 'bʉpʉ 'bʉ ra pa ra dąmpɛti t'ɛ̨mbi Pentecostés.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 Nɛ nu'bʉ má sømhbe bʉ Mileto, ra Pablo bi ma dín zonh'dʉ yʉ dąc'yɛi, ngue yʉ́ ngʉrpi yʉ 'yɛ̨c'yɛi dim pɛti bʉ ra hnini Éfeso.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 Nɛ nu'bʉ mi zøpʉ ʉ, bi 'yɛ̨mp'a ra Pablo:
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 Gätho yʉ pa dám 'bʉcä ua dá ørpa rá 'bɛfi ra Hmu mahɛ̨ts'i, nɛ hin dadín 'yɛ̨ts'i. Nɛ xʉn ngu ma guidä dá fäni gue'bʉ má hąh ma mbʉi dá äp Oją nangue ahʉ. Nɛ xʉn ngu ran ʉnbi dá nu ngue bi 'yørcä yʉ judío.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Pɛ nugä hin te dá cøn'nahʉ pɛ dá xi ahʉ gätho 'bɛ'a da mbäx ahʉ. Nɛ dá xän'nahʉ bʉ dim pɛti yʉ ją'i, nɛ dá xän'nahʉ bʉ ja ni ngumhbʉ.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Nɛ dá xifi xʉn ho yʉ judío nɛ'ʉ hing yʉ judío, ngue di päh yʉ́n 'yomfɛ̨ni nangue Oją, gue da 'yɛ̨c'yɛi ma Hmuhʉ ra Jesucristo.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 Pɛ nuya, rá Hogandąhi Oją i ørca ra ts'ɛdi ga mbagä bʉ Jerusalén, nɛ hin dí pądi 'bɛ'a gua thocä bʉ.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Pɛ hønt'a dí pącä gue dan ofädi bʉ Jerusalén, nɛ ga nugä xʉn ngu yʉn ʉnbi, nguetho guesɛ rá Hogandąhi Oją bi xiqui hønbʉ go hapʉ dá thocä bʉ ja yʉ hnini.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Pɛ hinga guet'a dím bɛ̨n'a, hin te di muui ma tesɛgä nanguec zɛhɛgui. Hønt'a ran johya dí nde ga nu 'bʉ dá juah ra 'bɛfi bi 'dacä ma Hmuhʉ ra Jesús, gue'a ga mangä ran ho ma'da'yo nangue rá mate Oją.
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 Nɛ gätho ahʉ dá xi ahʉ rám Hman Oją gue 'bɛpʉ ní mandagahʉ Oją, nɛ dí pącä xínga n'da ahʉ gui nurcahʉ ma hmi mahøn'a.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 Nuya nam pa ya dí xi ahʉ, hingui pa ma güɛndagä 'bʉ gui 'bɛhmbʉ rán ho Oją ya.
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 Nguetho hin te dá cøn'nahʉ, gätho dá xi ahʉ 'bɛ'a nde Oją gui pąhmbʉ.
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Nuya gui jamansu 'bɛ'a gui 'yøthʉ, nɛ da zä bʉ gui jamansufʉ yʉ́ mbʉi ni mi 'yɛ̨c'yɛihʉ bʉya. Nɛ gue'a ra 'bɛfi bi 'da ahʉ rá Hogandąhi Oją, gue gui jamansufʉ yʉ́ 'yɛ̨c'yɛi ra Hmu, gätho ná ngu'ʉ i 'bʉhmbʉ ra Cristo, nguetho rá jisɛ ra Cristo í gurpa yʉ́ ts'oqui 'bʉ mí du.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 Pɛ nu'bʉ dá mbagä, dí pącä m'bɛjua ba ɛ̨'i 'da tengu yʉ zate, nde da za'ʉ yʉ dɛ'yo, din jabʉ da 'yøt'ahʉ gue di ʉn'na ni mbʉihʉ gyʉ 'yɛ̨c'yɛihʉ.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Nɛ 'da'ʉ gue guesɛ ahʉ da ndants'i, nɛ hinga njuąntho da man rám Hman Oją, gue da ndep'a dí tɛn'dʉ mi'da.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Janangue'a gui jamansu ni mbʉihʉ ngue hin da hyä ahʉ ʉ. Nɛ guim bɛ̨mhbʉ gue nhyu jɛya, ma pa nɛ ra xui, dá xän'nahʉ n'da ngu n'da ahʉ, nɛ ɛ̨mmɛ dán zoni nangue ahʉ.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 Nuya dadí dä ahʉ Oją. Nɛ ga soc'ahʉ rám Hman Oją, nu'a i ma nangue rá mate Oją, gue'a ram hma di zɛt'a ni mbʉihʉ, nɛ gue'a dín ja ahʉ gätho i ja Oją, tengu tho ʉ gätho mi'da i pa nthahni.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 Nugä hin dá nde a ni mbɛtihʉ, xínga gue ni pahnihʉ.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Pɛ guí pąhmbʉ dám pɛpzɛhɛ nɛ dá undä 'bɛ'a gätho mí hon'ʉ dán 'yogähe.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 Dá øt'ä gue dá honsɛ man ts'ihmɛ, dá ut'ahʉ gue dam pɛhmbʉ nɛ ga fäxhʉ ʉ hin 'yʉ 'bɛ'a da hyoni. Nɛ gam bɛ̨mhbʉ 'bɛ'a bi ma ma Hmuhʉ ra Jesús 'bʉ mí 'yɛ̨na: “Man'da di johya ní mbʉi n'da 'bʉ di uni, xinda gue'bʉ din t'unna n'da,” ngubʉ bi man ra Hmu, bi 'yɛ̨n'a ra Pablo.
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Nɛ nu'bʉ mi gua'a rám hma ra Pablo, bin dąnyahmu gätho mí 'bʉpʉ, nɛ bin yąhʉ Oją.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 Nɛ nu'ʉ gätho bin zoni, nɛ bi hyʉ'a ra Pablo nɛ bi zʉspa rá 'yogu.
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 Nu'ʉ ɛ̨mmɛ bi du yʉ́ mbʉi, nguetho ra Pablo bi xi'ʉ him man'dandį da nu mahøn'a. Nɛ nu'ʉ bi zix'a ra Pablo bʉ ja ra barco bʉya.
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.