Atos 19

Ra ʼdaʼyonhogui nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo (OTMNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nu'bʉ mí 'bʉpʉ Corinto ra Apolos, nɛ nu ra Pablo bʉya i 'yo gätho yʉ hnini maxøts'e, nɛ bi zøm bʉ ra hnini Éfeso. Nɛ bin tįmhbʉ bʉ 'da yʉ 'yɛ̨c'yɛi.
1 Enquanto Apolo estava na cidade de Corinto, Paulo viajou pelo interior da província da Ásia e chegou a Éfeso. Ali encontrou alguns cristãos
2 Nu ra Pablo bi 'yän bʉya:
2 e perguntou: — Quando vocês creram, vocês receberam o Espírito Santo? Eles responderam: — Nós nem mesmo sabíamos que existe o Espírito Santo.
3 Nubʉya bi 'yän'na ra Pablo:
3 — Então que tipo de batismo vocês receberam? — perguntou Paulo. — O batismo de João Batista! — responderam.
4 Nɛ nu ra Pablo bi 'yɛ̨mbi:
4 Então Paulo disse: — João batizava aqueles que se arrependiam dos seus pecados. E também dizia ao povo de Israel que eles deviam crer naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Nɛ nu'bʉ mí 'yøh rám hman ra Pablo, nu'ʉ bi mba ma xixyąbi nangue rá thuhu ra Hmu Jesús.
5 Depois de ouvirem isso, aqueles homens foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Nɛ nu'bʉ mí dospa yʉ́ yą yʉ ją'i ra Pablo, bi hyąn rá Hogandąhi Oją ʉ. Nɛ n'dan'yo yʉ nde bin yą'ʉ bʉya, nɛ bim pøngahyą bi man rám Hman Oją.
6 Aí Paulo pôs as mãos sobre eles, e o Espírito Santo veio sobre eles. Então começaram a falar em línguas estranhas e a anunciar também a mensagem de Deus.
7 Nɛ nu'ʉ yʉ ją'i gue bi 'yɛ̨c'yɛi, í jua'i 'dɛ'mayoho ʉ.
7 Esses homens eram mais ou menos doze.
8 Nu ra Pablo bim 'bʉpʉ nhyuzna bʉ Éfeso bʉya. Bi hyut'an zambʉi bin yą bʉ ja rá niją yʉ judío, bi xih yʉ ją'i hague dán zä di manda Oją bʉ ja yʉ́ mbʉi, nɛ bi hyoni 'bɛpʉ dí 'yɛ̨c'yɛi yʉ ją'i.
8 Durante três meses Paulo foi à sinagoga e falou com coragem ao povo. Ele conversava com eles e tentava convencê-los a respeito do Reino de Deus .
9 Pɛ nu'ʉ 'da bi ʉ't' yʉ́ mbʉi, hingui nde da 'yɛ̨c'yɛi, nɛ bi man ra ts'ore nangue rá 'yu Oją, guepʉ madím pɛti yʉ ją'i. Janangue'a bi 'ue'a ra Pablo bʉya nɛ bi mbähä yʉ 'yɛ̨c'yɛi bʉ ja n'da ra nguxädi, nu'a ra Tiranno ra xänbate bʉ. Nu'bʉ xʉm pøn yʉ́ xädi, i cʉt'a ra Pablo bʉya nɛ gätho yʉ pa mín xänbate bʉ.
9 Mas alguns eram teimosos, não acreditavam e, em frente de todos, ainda falavam mal do Caminho do Senhor . Então Paulo abandonou a sinagoga, levando os cristãos consigo, e começou a falar diariamente na escola de um homem chamado Tirano.
10 Nyo jɛya njabʉ bi 'yøt'a ra Pablo. Nɛ gätho yʉ ją'i 'bʉpʉ ja ra häi Asia, yʉ judío nɛ'ʉ hing yʉ judío mí øh ran ho ma'da'yo nangue ra Hmu, ra Jesús.
10 Ele fez isso durante dois anos, até que todos os moradores da província da Ásia, tanto os judeus como os não judeus, ouviram a mensagem do Senhor.
11 Nɛ xʉn ngu yʉn t'øt'e nuįxte bi 'yøt'a ra Pablo, ngue bi 'yøt' Oją.
11 Deus fazia milagres extraordinários por meio de Paulo,
12 Nguetho bi dä'ʉ yʉ bayu o gue yʉ 'bø't'e a ra Pablo, gue'ʉ bi mbɛnpa ʉ yʉn zäman'ʉ bʉya, nɛ gätho bi zä, nɛ bi bøn'ʉ yʉ zįthu min 'yohʉ.
12 tanto que as pessoas pegavam lenços e aventais que ele usava e os levavam para os doentes tocarem. E, quando estes tocavam neles, ficavam curados; e de outras pessoas saíam os espíritos maus.
13 Nubʉya 'da yʉ judío ngue ząi yʉ mbonni, ɛ̨na pądi da hyøn'a thi yʉ zįthu, nɛ sä i ndønpa rá thuhu ra Jesús. Bi dʉ'mi bi xih yʉ zįthu:
13 Alguns judeus que andavam de um lugar para outro, expulsando espíritos maus, quiseram usar também o nome do Senhor Jesus para expulsar os espíritos maus, dizendo a eles: — Pelo poder do nome de Jesus, o mesmo que Paulo anuncia, eu mando que vocês saiam!
14 Nɛ nuya guehya yoto, yʉ́ ts'ʉnt'ʉ n'da ra judío, ra Esceva, ra hmumbäją a. Nɛ nu'ʉ yʉ́ ts'ʉnt'ʉ ɛ̨na da hyøn'a thi n'da ra zįthu.
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de um judeu chamado Ceva, que era Grande Sacerdote .
15 Pɛ nu ra zįthu bi dądi:
15 Mas certa vez um espírito mau disse a eles: — Eu conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vocês, quem são?
16 Nɛ nuna ran 'yohʉ min 'youi ra zįthu, bi zäspa maxøts'e guepʉ mi 'bä'ʉ yoto má 'yohʉ, bi dąha bin tunhdʉ nɛ bi ʉnbi, gätho di dʉnba yʉ́ pahni. Nɛ bi bøm bʉ thi yʉn 'yohʉ, ya xí ʉnbi gätho, nte he yʉ́ he.
16 Então o homem que estava dominado pelo espírito mau os atacou e bateu neles com tanta violência, que eles fugiram daquela casa feridos e com as roupas rasgadas.
17 Nɛ nu'a bin ja, gätho bi t'øpʉ ja ra hnini Éfeso. Gätho yʉ judío nɛ'ʉ hing yʉ judío bi 'yøde nɛ gätho mí ja ra mbidi. Nɛ gätho bi 'yɛ̨spa ra Jesús, ra Hmu bʉya.
17 E todos os que moravam em Éfeso, judeus e não judeus, souberam disso. Eles ficaram com muito medo, e o nome do Senhor Jesus se tornou mais respeitado ainda.
18 Nɛ xʉn ngu ʉ gue mí ɛ̨c'yɛi, bi zøm bʉ, bi nde da gomanho yʉ́ mbʉi, nɛ bi dä ra güɛnda a xí 'yøt'e.
18 Então muitos dos que creram vinham e confessavam publicamente as coisas más que haviam feito.
19 Nɛ'ʉ 'da mím bądi bá cą yʉ́ søcuą, ngue yʉ libro yʉ́n xädi yʉ bądi, nɛ bi hyøspʉ ja ra sibi, gätho da nu'ʉ mí 'bʉpʉ. Nɛ nu'bʉ mi mbede hangu gätho di muui, mbɛ mí jua'a yote ma 'dɛt'a mahuąhi yʉ mbɛti gue ra t'axi.
19 E muitos daqueles que praticavam feitiçaria ajuntaram os seus livros e os trouxeram para queimar diante de todos. Quando calcularam o preço dos livros queimados, o total chegou a cinquenta mil moedas de prata .
20 Nɛ man'da xʉn ngu bi 'yɛ̨c'yɛi rám hman Oją yʉ ją'i bʉ Éfeso, man'da bi fądi ja rá ts'ɛdi Oją.
20 Assim, de maneira poderosa, a mensagem do Senhor era anunciada e se espalhava cada vez mais.
21 M'bɛjua bʉya bi bɛ̨n'a ra Pablo da mba bʉ Jerusalén, pɛ m'bɛt'o da zøm bʉ ra häi Macedonia, nɛpʉ ra häi Acaya. Nɛ bi 'yɛ̨na:
21 Depois desses acontecimentos, Paulo resolveu passar pelas províncias da Macedônia e da Acaia e ir até Jerusalém. Ele dizia: — Depois que eu visitar Jerusalém, preciso ir a Roma.
22 Nɛ bi mbɛnpʉ Macedonia ʉ yoho yʉ́m fäts'ihʉ, ra Timoteo nɛ ra Erasto, pɛ guesɛ ra Pablo bim 'bʉpʉ mi'da yʉ pa bʉ Éfeso gue ra häi Asia.
22 Então Paulo enviou para a Macedônia dois dos seus ajudantes, Timóteo e Erasto, mas ele ficou mais algum tempo na província da Ásia.
23 Nu yʉ pa ʉ, xʉn ngu bi ndesʉi nangue rá 'yu Oją bʉ Éfeso,
23 Foi nessa ocasião que houve na cidade de Éfeso uma grande desordem por causa do Caminho do Senhor .
24 Nguetho nu'a n'da ran 'yohʉ í Demetrio, rá 'bɛfi da 'yøt' yʉ zʉ t'ʉngu ngue ra t'axi, ngue yʉ́ pøte ra dąniją guepʉ i pa nthąnde ra oją Diana. Nu'a, nɛ'ʉ madím pɛhmbʉ, xʉn ngu bi dąha nangue ra 'bɛfi i øt'ʉ.
24 Um ourives chamado Demétrio fazia pequenos modelos de prata do templo da deusa Diana, e o seu negócio dava muito lucro aos que trabalhavam com ele.
25 Nu ra Demetrio bʉya bi zonh'dʉ 'da'angu ra 'bɛfi mí øthʉ, nɛ bi xifi:
25 Então ele chamou estes e outros da mesma profissão e disse: — Meus amigos, vocês sabem que a nossa riqueza vem deste nosso ofício.
26 Dí nuhʉ nɛ dí øhmbʉ hinga hønt'ua ra hnini Éfeso pɛ gätho ra häi Asia, 'bɛ'a øt' na ra Pablo, i xih yʉ ją'i gue nu'ʉ yʉ oją nt'øt'e yʉ́ 'yɛ yʉn 'yohʉ ɛ̨mbi ngue hing yʉ oją ʉ. Nɛ xʉn ngu yʉ ją'i bi päh yʉ́n 'yomfɛ̨ni nɛ bi 'yɛ̨c'yɛi a bi man ra Pablo.
26 Vocês mesmos podem ver e ouvir o que esse tal de Paulo está fazendo. Ele afirma que os deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. E está conseguindo convencer muita gente, tanto daqui como de quase toda a província da Ásia.
27 Nuya dán thɛhʉ n'da ra 'yąnthį, ngue nu ma pøte dí øthʉ njon da däi. Nɛ dim 'bɛh rá ts'ɛdi rá ngu ra oją Diana, ngue i nuįxte. Nɛ da t'ɛ̨mbi nte di muui. Pɛ nu'a ra Diana gue'a oją a, nɛ gätho yʉ ją'i 'bʉcua ja ra häi Asia nɛ gätho ra ximhäi i thąnde a, sä bi 'yɛ̨n'a ra Demetrio.
27 Assim nós estamos correndo o perigo de ver o povo rejeitar o nosso negócio. E não é só isso. Existe o perigo de o templo da grande deusa Diana não ficar valendo mais nada e também de ser destruída a grandeza dessa deusa adorada por todos na Ásia e no mundo inteiro.
28 Nɛ nu'bʉ mí 'yø'ʉ, ɛ̨mmɛ bi dɛ ra cuɛ. Nɛ nts'ɛdi i mbafi:
28 Quando a multidão ouviu isso, ficou furiosa e começou a gritar: — Viva a grande Diana de Éfeso!
29 Nɛ gätho bi yʉntonto gue 'bʉpʉ ja ra hnini. Nɛ gätho bin tihi 'darpʉ ní muxpʉ ja n'da ra ngu xʉn ndoho, nɛ bá bɛnt' ra Gayo nɛ ra Aristarco, bi zixpʉ, nɛ nu ra Gayo nɛ ra Aristarco, yʉ mɛngu bʉ Macedonia min 'yohʉ ra Pablo bʉ 'yu.
29 E a confusão se espalhou por toda a cidade. A multidão agarrou Gaio e Aristarco, dois macedônios que viajavam com Paulo, e os arrastou até o teatro.
30 Nɛ'a ra Pablo nde xtá mba bʉ 'bʉh yʉ ją'i, pɛ nu yʉ 'yɛ̨c'yɛi bi japi hin da mba.
30 Paulo queria falar ao povo, mas os irmãos não deixaram.
31 Nɛ 'da'ʉ gue mi ja yʉ́ ts'ɛdi bʉ ja ra häi Asia madin amigohʉ ra Pablo, bi mbɛnpa ra nde gue hin da mba bʉ bí mux yʉ ją'i.
31 Alguns altos funcionários daquela província, que eram amigos de Paulo, mandaram a ele um recado, pedindo que não fosse ao teatro.
32 Nɛ 'dahma 'dan'yo bi man'ʉ n'da ngu n'da nguetho gätho bi yʉntonto. Nɛ xʉn ngu ʉ hingui pądi hanja bim pɛti bʉ.
32 Naquela altura dos acontecimentos a multidão que se achava no teatro estava em completa desordem: uns gritavam uma coisa, e outros gritavam outra, pois a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Nu ra Alejandro mi 'bä'inde bʉ 'bʉh yʉ ją'i, bi mba njʉqui bʉ ja yʉ́ hmi yʉ ją'i bʉya, nguetho ndep'ʉ yʉ́ mijudíohʉ din yą. Nu'a ra Alejandro bʉya bi uąnba rá 'yɛ ndepe din hɛ̨ yʉ ją'i, nguetho nde da xifi nte mán ts'o mí øt' yʉ judío.
33 Algumas pessoas ficaram pensando que Alexandre era o culpado, pois os judeus o obrigaram a ir e ficar lá na frente. Aí Alexandre fez um sinal com a mão e tentou falar para se defender diante do povo.
34 Pɛ nu'bʉ mi nu yʉ ją'i ngue ra judío ra Alejandro, mbɛ ma nyo ora bi mbafi, nɛ 'da'ingu bi ma:
34 Mas, quando perceberam que ele era judeu, ficaram gritando todos juntos a mesma coisa durante duas horas: — Viva a grande Diana de Éfeso!
35 Nu ra secretario bʉ ja ra hnini bʉya, bi japi ngue bin hɛ̨ yʉ ją'i, bi xifi:
35 Finalmente o secretário da prefeitura da cidade conseguiu acalmar o povo. Ele disse o seguinte: — Cidadãos de Éfeso! Todos sabem que a nossa cidade é a guardadora do templo da grande Diana e da pedra sagrada que caiu do céu.
36 Nɛ nuna njo'o da zä da gøni. Janangue'a daman 'yomfɛ̨nihʉ ts'ʉ nɛ hin gui 'yøthʉ a hin da bømanho.
36 Ninguém pode negar isso. Assim fiquem calmos e não façam nada sem pensar bem.
37 Nu yʉn 'yohʉ ngue guá sihʉ ua, him bim pɛ̨ bʉ ja rá niją ra oją Diana. Nɛ him bi man ra ts'ore nangue'a ma ojąhʉ ra Diana, bi 'yɛ̨na.
37 Vocês trouxeram aqui estes homens, mas eles não assaltaram o templo, nem ofenderam a nossa deusa.
38 Nɛ xø bi 'yɛ̨n'a ra secretario:
38 Se Demétrio e os seus ajudantes têm alguma acusação contra alguém, eles podem apresentar suas acusações no tribunal, pois para isso há dias certos de reunião, e também existem os governadores.
39 Nɛ nu'bʉ ja man'da guí nde gui 'yøthʉ, dami xihmbʉ ra zɛ'mi da 'yøt'a n'da ra junta, guepʉ da mba ma hoqui.
39 Porém, se vocês querem mais alguma coisa, isso será tratado na reunião do povo, convocada de acordo com a lei .
40 Nguetho dí su da hnɛrcahʉ häi 'bʉ da t'ängahʉ nangue ra mbahni dá øthʉ ra pa jabʉya, nguetho hin'yʉ 'bɛ'a sä ga mamhbʉ nangue'a dá øthʉ ya, bi 'yɛ̨na.
40 Pois corremos o risco de sermos acusados de revolta, por causa do que está acontecendo hoje. Não há motivo para toda esta confusão. E nós não poderíamos justificar tudo isso.
41 Nɛ nu'bʉ mi gua'a im ma, bi 'yɛt' yʉ ją'i.
41 Depois de dizer essas palavras, ele terminou a reunião.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.