Atos 19
Ra ʼdaʼyonhogui nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo (OTMNT) vs ARC
1 Nu'bʉ mí 'bʉpʉ Corinto ra Apolos, nɛ nu ra Pablo bʉya i 'yo gätho yʉ hnini maxøts'e, nɛ bi zøm bʉ ra hnini Éfeso. Nɛ bin tįmhbʉ bʉ 'da yʉ 'yɛ̨c'yɛi.
1 E sucedeu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo, tendo passado por todas as regiões superiores, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 Nu ra Pablo bi 'yän bʉya:
2 disse-lhes: Recebestes vós já o Espírito Santo quando crestes? E eles disseram-lhe: Nós nem ainda ouvimos que haja Espírito Santo.
3 Nubʉya bi 'yän'na ra Pablo:
3 Perguntou-lhes, então: Em que sois batizados, então? E eles disseram: No batismo de João.
4 Nɛ nu ra Pablo bi 'yɛ̨mbi:
4 Mas Paulo disse: Certamente João batizou com o batismo do arrependimento, dizendo ao povo que cresse no que após ele havia de vir, isto é, em Jesus Cristo.
5 Nɛ nu'bʉ mí 'yøh rám hman ra Pablo, nu'ʉ bi mba ma xixyąbi nangue rá thuhu ra Hmu Jesús.
5 E os que ouviram foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Nɛ nu'bʉ mí dospa yʉ́ yą yʉ ją'i ra Pablo, bi hyąn rá Hogandąhi Oją ʉ. Nɛ n'dan'yo yʉ nde bin yą'ʉ bʉya, nɛ bim pøngahyą bi man rám Hman Oją.
6 E, impondo-lhes Paulo as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo; e falavam línguas e profetizavam.
7 Nɛ nu'ʉ yʉ ją'i gue bi 'yɛ̨c'yɛi, í jua'i 'dɛ'mayoho ʉ.
7 Estes eram, ao todo, uns doze varões.
8 Nu ra Pablo bim 'bʉpʉ nhyuzna bʉ Éfeso bʉya. Bi hyut'an zambʉi bin yą bʉ ja rá niją yʉ judío, bi xih yʉ ją'i hague dán zä di manda Oją bʉ ja yʉ́ mbʉi, nɛ bi hyoni 'bɛpʉ dí 'yɛ̨c'yɛi yʉ ją'i.
8 E, entrando na sinagoga, falou ousadamente por espaço de três meses, disputando e persuadindo-os acerca do Reino de Deus.
9 Pɛ nu'ʉ 'da bi ʉ't' yʉ́ mbʉi, hingui nde da 'yɛ̨c'yɛi, nɛ bi man ra ts'ore nangue rá 'yu Oją, guepʉ madím pɛti yʉ ją'i. Janangue'a bi 'ue'a ra Pablo bʉya nɛ bi mbähä yʉ 'yɛ̨c'yɛi bʉ ja n'da ra nguxädi, nu'a ra Tiranno ra xänbate bʉ. Nu'bʉ xʉm pøn yʉ́ xädi, i cʉt'a ra Pablo bʉya nɛ gätho yʉ pa mín xänbate bʉ.
9 Mas, como alguns deles se endurecessem e não obedecessem, falando mal do Caminho perante a multidão, retirou-se deles e separou os discípulos, disputando todos os dias na escola de um certo Tirano.
10 Nyo jɛya njabʉ bi 'yøt'a ra Pablo. Nɛ gätho yʉ ją'i 'bʉpʉ ja ra häi Asia, yʉ judío nɛ'ʉ hing yʉ judío mí øh ran ho ma'da'yo nangue ra Hmu, ra Jesús.
10 E durou isto por espaço de dois anos, de tal maneira que todos os que habitavam na Ásia ouviram a palavra do Senhor Jesus, tanto judeus como gregos.
11 Nɛ xʉn ngu yʉn t'øt'e nuįxte bi 'yøt'a ra Pablo, ngue bi 'yøt' Oją.
11 E Deus, pelas mãos de Paulo, fazia maravilhas extraordinárias,
12 Nguetho bi dä'ʉ yʉ bayu o gue yʉ 'bø't'e a ra Pablo, gue'ʉ bi mbɛnpa ʉ yʉn zäman'ʉ bʉya, nɛ gätho bi zä, nɛ bi bøn'ʉ yʉ zįthu min 'yohʉ.
12 de sorte que até os lenços e aventais se levavam do seu corpo aos enfermos, e as enfermidades fugiam deles, e os espíritos malignos saíam.
13 Nubʉya 'da yʉ judío ngue ząi yʉ mbonni, ɛ̨na pądi da hyøn'a thi yʉ zįthu, nɛ sä i ndønpa rá thuhu ra Jesús. Bi dʉ'mi bi xih yʉ zįthu:
13 E alguns dos exorcistas judeus, ambulantes, tentavam invocar o nome do Senhor Jesus sobre os que tinham espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 Nɛ nuya guehya yoto, yʉ́ ts'ʉnt'ʉ n'da ra judío, ra Esceva, ra hmumbäją a. Nɛ nu'ʉ yʉ́ ts'ʉnt'ʉ ɛ̨na da hyøn'a thi n'da ra zįthu.
14 Os que faziam isto eram sete filhos de Ceva, judeu, principal dos sacerdotes.
15 Pɛ nu ra zįthu bi dądi:
15 Respondendo, porém, o espírito maligno, disse: Conheço a Jesus e bem sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Nɛ nuna ran 'yohʉ min 'youi ra zįthu, bi zäspa maxøts'e guepʉ mi 'bä'ʉ yoto má 'yohʉ, bi dąha bin tunhdʉ nɛ bi ʉnbi, gätho di dʉnba yʉ́ pahni. Nɛ bi bøm bʉ thi yʉn 'yohʉ, ya xí ʉnbi gätho, nte he yʉ́ he.
16 E, saltando neles o homem que tinha o espírito maligno e assenhoreando-se de dois, pôde mais do que eles; de tal maneira que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 Nɛ nu'a bin ja, gätho bi t'øpʉ ja ra hnini Éfeso. Gätho yʉ judío nɛ'ʉ hing yʉ judío bi 'yøde nɛ gätho mí ja ra mbidi. Nɛ gätho bi 'yɛ̨spa ra Jesús, ra Hmu bʉya.
17 E foi isto notório a todos os que habitavam em Éfeso, tanto judeus como gregos; e caiu temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Nɛ xʉn ngu ʉ gue mí ɛ̨c'yɛi, bi zøm bʉ, bi nde da gomanho yʉ́ mbʉi, nɛ bi dä ra güɛnda a xí 'yøt'e.
18 Muitos dos que tinham crido vinham, confessando e publicando os seus feitos.
19 Nɛ'ʉ 'da mím bądi bá cą yʉ́ søcuą, ngue yʉ libro yʉ́n xädi yʉ bądi, nɛ bi hyøspʉ ja ra sibi, gätho da nu'ʉ mí 'bʉpʉ. Nɛ nu'bʉ mi mbede hangu gätho di muui, mbɛ mí jua'a yote ma 'dɛt'a mahuąhi yʉ mbɛti gue ra t'axi.
19 Também muitos dos que seguiam artes mágicas trouxeram os seus livros e os queimaram na presença de todos, e, feita a conta do seu preço, acharam que montava a cinquenta mil peças de prata.
20 Nɛ man'da xʉn ngu bi 'yɛ̨c'yɛi rám hman Oją yʉ ją'i bʉ Éfeso, man'da bi fądi ja rá ts'ɛdi Oją.
20 Assim, a palavra do Senhor crescia poderosamente e prevalecia.
21 M'bɛjua bʉya bi bɛ̨n'a ra Pablo da mba bʉ Jerusalén, pɛ m'bɛt'o da zøm bʉ ra häi Macedonia, nɛpʉ ra häi Acaya. Nɛ bi 'yɛ̨na:
21 E, cumpridas estas coisas, Paulo propôs, em espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e pela Acaia, dizendo: Depois que houver estado ali, importa-me ver também Roma.
22 Nɛ bi mbɛnpʉ Macedonia ʉ yoho yʉ́m fäts'ihʉ, ra Timoteo nɛ ra Erasto, pɛ guesɛ ra Pablo bim 'bʉpʉ mi'da yʉ pa bʉ Éfeso gue ra häi Asia.
22 E, enviando à Macedônia dois daqueles que o serviam, Timóteo e Erasto, ficou ele por algum tempo na Ásia.
23 Nu yʉ pa ʉ, xʉn ngu bi ndesʉi nangue rá 'yu Oją bʉ Éfeso,
23 Naquele mesmo tempo, houve um não pequeno alvoroço acerca do Caminho.
24 Nguetho nu'a n'da ran 'yohʉ í Demetrio, rá 'bɛfi da 'yøt' yʉ zʉ t'ʉngu ngue ra t'axi, ngue yʉ́ pøte ra dąniją guepʉ i pa nthąnde ra oją Diana. Nu'a, nɛ'ʉ madím pɛhmbʉ, xʉn ngu bi dąha nangue ra 'bɛfi i øt'ʉ.
24 Porque um certo ourives da prata, por nome Demétrio, que fazia, de prata, nichos de Diana, dava não pouco lucro aos artífices,
25 Nu ra Demetrio bʉya bi zonh'dʉ 'da'angu ra 'bɛfi mí øthʉ, nɛ bi xifi:
25 aos quais, havendo-os ajuntado com os oficiais de obras semelhantes, disse: Varões, vós bem sabeis que deste ofício temos a nossa prosperidade;
26 Dí nuhʉ nɛ dí øhmbʉ hinga hønt'ua ra hnini Éfeso pɛ gätho ra häi Asia, 'bɛ'a øt' na ra Pablo, i xih yʉ ją'i gue nu'ʉ yʉ oją nt'øt'e yʉ́ 'yɛ yʉn 'yohʉ ɛ̨mbi ngue hing yʉ oją ʉ. Nɛ xʉn ngu yʉ ją'i bi päh yʉ́n 'yomfɛ̨ni nɛ bi 'yɛ̨c'yɛi a bi man ra Pablo.
26 e bem vedes e ouvis que não só em Éfeso, mas até quase em toda a Ásia, este Paulo tem convencido e afastado uma grande multidão, dizendo que não são deuses os que se fazem com as mãos.
27 Nuya dán thɛhʉ n'da ra 'yąnthį, ngue nu ma pøte dí øthʉ njon da däi. Nɛ dim 'bɛh rá ts'ɛdi rá ngu ra oją Diana, ngue i nuįxte. Nɛ da t'ɛ̨mbi nte di muui. Pɛ nu'a ra Diana gue'a oją a, nɛ gätho yʉ ją'i 'bʉcua ja ra häi Asia nɛ gätho ra ximhäi i thąnde a, sä bi 'yɛ̨n'a ra Demetrio.
27 Não somente há o perigo de que a nossa profissão caia em descrédito, mas também de que o próprio templo da grande deusa Diana seja estimado em nada, vindo a majestade daquela que toda a Ásia e o mundo veneram a ser destruída.
28 Nɛ nu'bʉ mí 'yø'ʉ, ɛ̨mmɛ bi dɛ ra cuɛ. Nɛ nts'ɛdi i mbafi:
28 Ouvindo isto, encheram-se de ira e clamaram, dizendo: Grande é a Diana dos efésios!
29 Nɛ gätho bi yʉntonto gue 'bʉpʉ ja ra hnini. Nɛ gätho bin tihi 'darpʉ ní muxpʉ ja n'da ra ngu xʉn ndoho, nɛ bá bɛnt' ra Gayo nɛ ra Aristarco, bi zixpʉ, nɛ nu ra Gayo nɛ ra Aristarco, yʉ mɛngu bʉ Macedonia min 'yohʉ ra Pablo bʉ 'yu.
29 E encheu-se de confusão toda a cidade, e unânimes correram ao teatro, arrebatando a Gaio e a Aristarco, macedônios, companheiros de Paulo na viagem.
30 Nɛ'a ra Pablo nde xtá mba bʉ 'bʉh yʉ ją'i, pɛ nu yʉ 'yɛ̨c'yɛi bi japi hin da mba.
30 E, querendo Paulo apresentar-se ao povo, não lho permitiram os discípulos.
31 Nɛ 'da'ʉ gue mi ja yʉ́ ts'ɛdi bʉ ja ra häi Asia madin amigohʉ ra Pablo, bi mbɛnpa ra nde gue hin da mba bʉ bí mux yʉ ją'i.
31 Também alguns dos principais da Ásia, que eram seus amigos, lhe rogaram que não se apresentasse no teatro.
32 Nɛ 'dahma 'dan'yo bi man'ʉ n'da ngu n'da nguetho gätho bi yʉntonto. Nɛ xʉn ngu ʉ hingui pądi hanja bim pɛti bʉ.
32 Uns, pois, clamavam de uma maneira, outros, de outra, porque o ajuntamento era confuso; e os mais deles não sabiam por que causa se tinham ajuntado.
33 Nu ra Alejandro mi 'bä'inde bʉ 'bʉh yʉ ją'i, bi mba njʉqui bʉ ja yʉ́ hmi yʉ ją'i bʉya, nguetho ndep'ʉ yʉ́ mijudíohʉ din yą. Nu'a ra Alejandro bʉya bi uąnba rá 'yɛ ndepe din hɛ̨ yʉ ją'i, nguetho nde da xifi nte mán ts'o mí øt' yʉ judío.
33 Então, tiraram Alexandre dentre a multidão, impelindo-o os judeus para diante; e Alexandre, acenando com a mão, queria dar razão disto ao povo.
34 Pɛ nu'bʉ mi nu yʉ ją'i ngue ra judío ra Alejandro, mbɛ ma nyo ora bi mbafi, nɛ 'da'ingu bi ma:
34 Mas, quando conheceram que era judeu, todos unanimemente levantaram a voz, clamando por espaço de quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 Nu ra secretario bʉ ja ra hnini bʉya, bi japi ngue bin hɛ̨ yʉ ją'i, bi xifi:
35 Então, o escrivão da cidade, tendo apaziguado a multidão, disse: Varões efésios, qual é o homem que não sabe que a cidade dos efésios é a guardadora do templo da grande deusa Diana e da imagem que desceu de Júpiter?
36 Nɛ nuna njo'o da zä da gøni. Janangue'a daman 'yomfɛ̨nihʉ ts'ʉ nɛ hin gui 'yøthʉ a hin da bømanho.
36 Ora, não podendo isto ser contraditado, convém que vos aplaqueis e nada façais temerariamente;
37 Nu yʉn 'yohʉ ngue guá sihʉ ua, him bim pɛ̨ bʉ ja rá niją ra oją Diana. Nɛ him bi man ra ts'ore nangue'a ma ojąhʉ ra Diana, bi 'yɛ̨na.
37 porque estes homens que aqui trouxestes nem são sacrílegos nem blasfemam da vossa deusa.
38 Nɛ xø bi 'yɛ̨n'a ra secretario:
38 Mas, se Demétrio e os artífices que estão com ele têm alguma coisa contra alguém, há audiências e há procônsules; que se acusem uns aos outros.
39 Nɛ nu'bʉ ja man'da guí nde gui 'yøthʉ, dami xihmbʉ ra zɛ'mi da 'yøt'a n'da ra junta, guepʉ da mba ma hoqui.
39 Mas, se alguma outra coisa demandais, averiguar-se-á em legítimo ajuntamento.
40 Nguetho dí su da hnɛrcahʉ häi 'bʉ da t'ängahʉ nangue ra mbahni dá øthʉ ra pa jabʉya, nguetho hin'yʉ 'bɛ'a sä ga mamhbʉ nangue'a dá øthʉ ya, bi 'yɛ̨na.
40 Na verdade, até corremos perigo de que, por hoje, sejamos acusados de sedição, não havendo causa alguma com que possamos justificar este concurso.
41 Nɛ nu'bʉ mi gua'a im ma, bi 'yɛt' yʉ ją'i.
41 E, tendo dito isto, despediu o ajuntamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.