Atos 16

Ra ʼdaʼyonhogui nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo (OTMNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nu ra Pablo nɛ ra Silas bi mba bʉ ra hnini Derbe nɛpʉ Listra. Nɛ bin tįmhbʉ bʉ n'da ra 'yɛ̨c'yɛi, ra Timoteo na. Nu rá mbe ra judío, nɛ ra 'yɛ̨c'yɛi a, pɛ nu rá ta, ra mɛngu bʉ Grecia a.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Nu yʉ 'yɛ̨c'yɛi bʉ Listra nɛpʉ Iconio bi mamanho nangue ra Timoteo.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Nɛ nu ra Pablo bi nde din 'youi a, janangue'a bi hyɛcpa rá xifani, gue hin di ʉ't' yʉ́ mbʉi yʉ judío. Nguetho gätho yʉ judío 'bʉpʉ i pądi ngue rá ta ra mɛngu bʉ Grecia a.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Nɛ gätho yʉ hnini bʉ bi thogui bi xih yʉ 'yɛ̨c'yɛi da 'yøt'e 'bɛ'a bi man ra Jacobo nɛ yʉ́ 'bäihʉ ra Cristo nɛ yʉ́ ngʉrpi yʉ 'yɛ̨c'yɛi bʉ Jerusalén, ngue 'bɛ'a xʉn ho da 'yøt'ʉ hing yʉ judío.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Nɛ gätho yʉ 'yɛ̨c'yɛi bi thoctatho bin te yʉ́ mbʉi nangue 'bɛ'a bi 'yɛ̨c'yɛi. Nɛ mpa 'bʉ mpa 'bʉ man'da i hux'a ná ngu yʉ 'yɛ̨c'yɛi.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Nu'ʉ bi thocpʉ ra häi Frigia nɛpʉ ra häi Galacia bʉya, nguetho him bi jap'a rá Hogandąhi Oją xtá man ram hma bʉ ra häi Asia.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Nu'bʉ mi zøm bʉ ra häi Misia ɛ̨na xtá mba bʉ ra häi Bitinia, pɛ nu rá Hogandąhi Oją xínga guepʉ bi japi da mba bʉ.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Bi thorpʉ ja ra häi Misia bʉya, bi mba bʉ ra hnini Troas bʉ ndendeją.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Nɛ nubʉya nu ra Pablo bi nu n'da ran t'uti 'bʉ mín xui, tengu'bʉ ra t'į, ɛ̨na gue'bʉ n'da ran 'yohʉ ra mɛngu Macedonia mí 'bäpʉ ja rá hmi, nɛ bi 'yɛ̨mbi: “Ba ɛ̨cua ja ra häi Macedonia nɛ gui zɛje ts'ʉ,” bi 'yɛ̨na.
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Nɛ nugä dra Lucas, dí o't'ä ra søcuą i ja ua, dín nde ga mbähmbe bʉ ra Pablo. Nɛ nangue'a bi t'ut'a ra Pablo, janangue'a 'bex dán sähe ga mbähmbe bʉ ja ra häi Macedonia, nguetho dá hąxhe njuąni ngue'a Oją bi zoncähe bʉ, in ndeje ga mamhbe bʉ ran ho ma'da'yo dí yąnjʉ a.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Nu'bʉ má pømhbe bʉ Troas dá huhe n'da ra barco nɛ njuąntho dá uɛ̨nthe bʉ ja ra t'ʉhäi Samotracia gue i jabʉ made ra deją. Nu'bʉ mi hyats'i dá thohmbe bʉ Neápolis.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Dá nɛxhe bʉ Neápolis bʉya nɛ dá sømhbe bʉ ra dąhnini Filipos, rán guat'i ra häi Roma. Nu ra hnini Filipos man'da ja rá ts'ɛdi xinda gue mi'da yʉ hnini bʉ ra häi Macedonia. Nɛ dám 'bʉhmbe bʉ 'da yʉ pa.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Nɛ nu'bʉ ra pa ran säya dá pømhbe bʉ ja ra hnini, dá mbähmbe bʉ ja ra ndendąthe guepʉ ząnt'a min yąhʉ Oją yʉ ją'i. Nɛ dá huhmbe bʉ, dá xihmbe rám Hman Oją ʉ yʉ xisu ngue madím pɛti bʉ.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Nɛ nu n'da ra xisu í Lidia ra mɛngu bʉ Tiatira, bi 'yøde 'bɛ'a dá mamhbe. Nu'a ra Lidia ra mbä'bø't'e na, i pä ra 'bø't'e xʉn jʉpoi ngue xʉn ho. Nu'a i ɛ̨c'yɛi nɛ mi numansu Oją, janangue'a bi xocua rá mbʉi da 'yøde xʉn ho 'bɛ'a bi man'a ra Pablo.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Nu ra Lidia bin xixyą bʉya nɛ gätho 'bʉpʉ rá ngu. M'bɛjua bi xicähe:
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 N'da ra pa nu'bʉ má mbähmbe bʉ ząi bi yąhʉ Oją yʉ ją'i, dán c'athe n'da ra hmute ra 'yɛ̨hɛ. Nu'a man ra 'yøde nangue ra zįthu min 'youi, nɛ mí tąha xʉn ngu ra mbɛti di un'dʉ yʉ́ hmu.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Nu'a ra hmute mi tɛn'na ra Pablo nɛcähe. Bi mbafi bi 'yɛ̨na:
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Nɛ xʉn ngu yʉ pa ngubʉ mi øt' ra hmute. Madí xømbʉi ra Pablo nɛ bi xi'a ra zįthu min 'youi ra hmute:
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Nu'bʉ mí pąh yʉ́ hmu ra hmute gue him man zä da dąp rán zäbi, bi bɛnt'a ra Pablo nɛ ra Silas, nɛ bi zixpʉ ja ra täi guepʉ 'bʉh yʉ zɛ'mi.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Nɛ nu'bʉ mi dä bʉ 'bʉh yʉ zɛ'mi, bi 'yɛ̨n'ʉ:
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Nɛ i man yʉn t'øt'e gue hingui sä ga øthʉ, nguetho nujʉ dyʉ romanohʉ. Nɛ hin'yʉ man t'ɛ̨di ga øthʉ a i xijʉ, sä bi 'yɛ̨n'ʉ yʉ yąpate.
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Nɛ bi munts' yʉ ją'i ngue nde da zʉ'ʉ. Nu yʉ zɛ'mi bʉya, bi manda da 'bøcua yʉ́ pahni, da mba m'bɛi ra Pablo nɛ ra Silas.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Nɛ nu'bʉ mi juadi ngue ɛ̨mmɛ xí 'bɛi, bi mba njot'i bʉ ja ra fädi. Nɛ bi sih ra mbängoxthi da mbädi xʉn ho.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Nu'bʉ min t'un ran t'ɛ̨di ra mbädi bi zixpʉ man'da mbo. Nɛ bi zɛmba yʉ́ gua bʉ ja ra fädiza.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Nu'bʉ mi zøm made ra xui bʉya, nu ra Pablo nɛ ra Silas min yąhʉ Oją nɛ bin tuh yʉ́ thuhu Oją. Nɛ gätho mi'da yʉ ofädi mi øde.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Nɛ 'dahmantho 'bʉ mi mbʉdi bin ja n'da ra 'yąnhäi, gue'bʉ go mi guhni yʉ́ guangu ra fädi. Gätho yʉ jut'i bin xozɛhɛ nɛ gätho yʉ t'ɛgui man thąt'i yʉ ofädi bin xozɛhɛ.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Nɛ nu'bʉ mi nuh rá mbängoxthi ra fädi, bi nu gätho nsoqui yʉ goxthi, bi gʉx rá juai bʉya gue nde xtín hyosɛ, nguetho mim bɛ̨ni ngue ɛ̨mbi gätho xí 'da'ʉ yʉ ofädi.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Pɛ nu ra Pablo nts'ɛdi bi mba't'i, bi 'yɛ̨mbi:
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Nɛ nu'a ra mbängoxthi bʉya bi 'yä'a n'da ra sibi, bi yʉrpʉ mbo, nɛ ɛ̨mmɛ di fɛt'i nguetho min su. Nɛ bi yørpʉ ja rá gua ra Pablo nɛ ra Silas.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Nɛ bi gʉcpʉ thi ʉ, nɛ bi 'yänni:
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Nu ra Pablo nɛ ra Silas bi 'yɛ̨mbi:
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Nubʉya bi xih rán ho ma'da'yo ra Cristo nɛ gätho 'bʉpʉ rá ngu.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Nɛ nu'a ra mbängoxthi nɛ gätho 'bʉpʉ ja rá ngu bin xixyą a ra xui a.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Nu'a ra mbängoxthi bʉya bi zix'a ra Pablo nɛ ra Silas bʉ ja rá ngu, nɛ bi 'uįni. Nɛ'a, nɛ gätho 'bʉpʉ ja rá ngu ɛ̨mmɛ bin johya nguetho bi 'yɛ̨c'yɛi Oją.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Nu'bʉ mí hyats'i, nu'ʉ yʉ zɛ'mi bi mbɛnh'dʉ yʉ asmayo da xih ra mbängoxthi da bøm bʉ ja ra fädi ra Pablo nɛ ra Silas.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Nɛ nu'a ra mbängoxthi bi xi'a ra Pablo bʉya:
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Pɛ nu ra Pablo bi 'yɛ̨mbi:
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Nu yʉ asmayo bʉya bi mba bi xih yʉ zɛ'mi 'bɛ'a bi ma ra Pablo. Nu yʉ zɛ'mi nu'bʉ mi 'yøde ngue i cą yʉn t'ɛ̨di bʉ Roma a ra Pablo nɛ ra Silas bʉya, ɛ̨mmɛ bin su.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Nɛ nu'bʉ bá ɛ̨h yʉ zɛ'mi bʉya, bi xocuabi nɛ bi 'yäp ra punbi, nɛ bi xi'ʉ:
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Pɛ nu ra Pablo nɛ ra Silas 'bʉ mí bøm bʉ ja ra fädi, bi mba bʉ ja rá ngu ra Lidia. Nɛ nu'bʉ mi nu yʉ cu nangue ra Cristo, bi hąt ra ts'ɛdi yʉ́ mbʉi ʉ, nɛ bi mba bʉya.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.