Atos 15
Ra ʼdaʼyonhogui nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo (OTMNT) vs NVT
1 Nu'ʉ yʉ pa ʉ bi zøm bʉ Antioquía 'da yʉn 'yohʉ bi nɛxpʉ ra häi Judea. Nɛ sä bi xi'ʉ yʉ 'yɛ̨c'yɛi hing yʉ judío ngue hingui sä dim pø'a n'da 'bʉ hinga nthɛqui yʉ́ xifani, tengu bi xänba ra Moisés ʉ yʉ judío.
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Nu ra Pablo nɛ ra Bernabé nts'ɛdi bin junthʉ ʉ, janangue'a bi t'ɛ̨mbi da mba bʉ Jerusalén, nɛ'ʉ mi'da yʉ 'yɛ̨c'yɛi, din yąhʉ bʉ yʉ́ 'bäihʉ ra Cristo nɛ'ʉ mi'da yʉ ngʉrpi bʉ, nangue 'bɛ'a bi man'ʉ yʉn 'yohʉ.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Janangue'a nu'ʉ yʉ 'yɛ̨c'yɛi bʉ Antioquía bin 'yɛ̨hmbʉ bʉya, bi mbɛnpʉ ja ra 'yu ʉ. Nɛ nu'bʉ mi hyąx ra 'yu ní mba Jerusalén, bi thopʉ ja ra häi Fenicia nɛpʉ ra häi Samaria. Nɛ nubʉ bi thogui, bi xih yʉ 'yɛ̨c'yɛi ngue bi hyɛ'ʉ yʉ́ t'ɛ̨c'yɛi zɛhɛ ʉ hing yʉ judío, nɛ bi dɛn ra Cristo. Nɛ nu'bʉ mí 'yø'ʉ yʉ cu nangue ra Cristo 'bɛ'a bi man ra Pablo, bin johya bʉya.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Nu ra Pablo nɛ ra Bernabé nɛ'ʉ mín 'yohʉ bʉya, bi zøm bʉ Jerusalén. Nɛ nu yʉ́ 'bäihʉ ra Cristo nɛ'ʉ mi'da yʉ ngʉrpi mi 'bʉpʉ, nɛ gätho mi'da yʉ 'yɛ̨c'yɛi, bin johya 'bʉ mín nu'ʉ, nɛ bim pɛtihʉ. Nɛ nu ra Pablo nɛ ra Bernabé bi ma gätho 'bɛ'a bi 'yøt'e, ngue bi zɛ'a Oją 'bʉ mí xi'ʉ hing yʉ judío.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Pɛ 'da'ʉ yʉ judío, yʉ fariseo ʉ ngue mí ɛ̨c'yɛi, bim 'bäi nɛ bi 'yɛ̨na:
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Nu'ʉ yʉ́ 'bäihʉ ra Cristo bʉya, nɛ'ʉ mi'da yʉ ngʉrpi, bim pɛti ngue bin 'yän'dʉ 'bɛ'a man'da xʉn ho da 'yøt'e.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Nɛ nu'bʉ nya'a thoho madín 'yomfɛ̨ni ʉ, bim 'bä'a ra Pedro, nɛ bi 'yɛ̨na:
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Nu Oją gue i pąrpa yʉ́ mbʉi yʉ ją'i, bi jajʉ ga pąhmbʉ i sin'ʉ hing yʉ judío, nguetho bi un rá Hogandąhi Oją ʉ, tengu bi 'dajʉ dyʉ judíohʉ.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Nu Oją him bi 'yøt'a n'da ran heque nanguejʉ dyʉ judíohʉ nɛ'ʉ hing yʉ judío, pɛ nɛ'ʉ bi japi bi bo yʉ́ mbʉi ngue bi 'yɛ̨c'yɛi.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Nuya hanja guí ɛ̨mhbʉ hin da zin Oją ʉ gue him bi 'yøt' yʉ́n t'ɛ̨di ra Moisés, pɛ ya bi zin Oją ʉ. Nguetho guí ɛ̨mhbʉ i jatho da 'yøt'ʉ yʉn t'ɛ̨di, tengu'bʉ gui hyøspahʉ n'da ra 'bɛni, gue hin dá häthʉ, xínga gue'ʉ mam bombøtahʉ xtá hyät'i, bi 'yɛ̨n'a ra Pedro.
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Nɛ xø bi 'yɛ̨na:
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Nɛ nubʉya bi yą ra Bernabé nɛ ra Pablo, nɛ bi xi'ʉ 'bɛ'a gätho bi 'yøt'e nangue rá ts'ɛdi Oją, yʉ hmɛpya nɛ yʉn t'øt'e nuįxte ngue bi 'yørpʉ 'bʉh yʉ ją'i hing yʉ judío. Nɛ gätho ná yą'ʉ njom bin yą.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Nu'bʉ mí gua'a bi ma ra Pablo nɛ ra Bernabé, nu ra Jacobo Santiago bi 'yɛ̨mp'ʉ madim pɛti bʉ:
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Nu ra Simón Pedro ya bi xijʉ ha ín ja Oją ra mbʉdi bi huahn'ni 'da yʉ ją'i hing yʉ judío ngue da 'yɛ̨c'yɛi.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Nɛ ngutho bi man yʉ pøngahyą 'bʉ maya'bʉ, 'bʉ mi 'yo't'i 'bɛ'a bi man Oją.
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 Bi 'yɛ̨na:
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 Nɛ gätho mi'da yʉ ją'i da hyongui, guecä dra Hmu mahɛ̨ts'i.
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 Njabʉ bi man Oją maya'bʉ nɛ bi japi bi fąhya gue'bʉ go maya'bʉ.
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 Janangue'a dí xi ahʉ ya, ɛ̨n'a ra Jacobo, nde'bʉ hin te ga xihmbʉ da 'yøt'a xʉn hɛ̨i ʉ hing yʉ judío, gue nu'ʉ xí hyɛsɛ yʉ́ t'ɛ̨c'yɛi nɛ i tɛn'na Oją.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Pɛ ga othʉ n'da ra søcuą, nɛ ga xihmbʉ ʉ da hyɛgui gätho yʉ́n t'øt'e yʉ hmite, nɛ hin da 'yøt' yʉn 'yomt'ɛ̨ni, nɛ hin da za ra ngø gue him bi bøn rá ji 'bʉ mí tho, nɛ hin da zi ra ji.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Janangue'a hin di ʉnba yʉ́ mbʉi to i tɛn yʉ́n t'ɛ̨di ra Moisés, nguetho xʉn ngu yʉ jɛya xí thogui i hmam bʉ ja yʉ́ niją yʉ judío yʉ́n t'ɛ̨di ra Moisés, gätho yʉ hnini i hma 'bʉ ra pa ran ts'äya, bi 'yɛ̨n'a ra Jacobo.
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Gätho yʉ 'yɛ̨c'yɛi nɛ yʉ́ 'bäihʉ ra Cristo nɛ mi'da yʉ ngʉrpi bi numanho 'bɛ'a bi man'a ra Jacobo. Nɛ mi ɛ̨n'ʉ gue da thanh'ni 'da da 'bɛhni da mbähä ra Pablo nɛ ra Bernabé bʉ Antioquía. Nɛ bi thanh'na ra Judas t'ɛ̨mbi Barsabás nɛ ra Silas, nɛ gue'ʉ 'da yʉ́ ngʉrpi yʉ 'yɛ̨c'yɛi ʉ.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Nɛ nu ra søcuą ngue bi gąts'i bi ma:
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Nugähe dá øhmbe ngue 'da yʉn 'yohʉ bi nɛxua bi mba bʉ, nɛ bi pat'ahʉ nɛ bi xi ahʉ ngue jatho da mba nthɛqui ni xifanihʉ nɛ gui 'yøthʉ rán t'ɛ̨di ra Moisés. Pɛ nu'ʉ hin dá pɛnhdähe ʉ.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Nugähe dám pɛtihe nɛ dá sänhde 'da yʉn 'yohʉ da mbähä ra Pablo nɛ ra Bernabé.
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 Nu ra Pablo nɛ ra Bernabé ɛ̨mmɛ dí numanhohe, nguetho hingui su din 'yo bʉ hapʉ ɛ̨na da tho, ngue da ma nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Nɛ dá pɛnhde ra Judas nɛ ra Silas da xi'asɛhʉ 'bɛ'a dá othe.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Nguetho rá Hogandąhi Oją bi xije, nɛ dá numanhohe, ngue hin ga 'da ahʉ mi'da yʉn t'ɛ̨di xʉn hɛ̨i gui 'yøthʉ nangue yʉ́n t'ɛ̨di ra Moisés. Hønt' ya zʉ ts'ʉ yʉn t'ɛ̨di dá ot'ahe.
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Nuya dí xi ahe ya, ngue hin gui sihʉ 'bɛ'a bi 'bøspa yʉ hmite, xínga gue ra ji gui sihʉ, xínga gue gui sahʉ ra ngø gue him bi bøn ra ji 'bʉ mi tho. Nɛ hin gui 'yøthʉ yʉn 'yomt'ɛ̨ni. Nu'bʉ gui hyɛhmbʉ gätho 'bɛ'a dí xi ahe, xʉn ho 'bʉ. Oją da mbäx ahʉ. Nɛ hønt'a dí xi ahe ya,” bi 'yɛ̨n'a ra søcuą bi 'yo't'a ra Jacobo Santiago 'bʉ mi ja ram pɛti bʉ Jerusalén, bi gąx ra Pablo.
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Nɛ nubʉya, bi mbähä ra Pablo, ra Bernabé, nɛ ra Judas, nɛ ra Silas bʉ ja ra hnini Antioquía. Nu'bʉ mí zøm bʉ, bi ma dí pɛti yʉ 'yɛ̨c'yɛi nɛ bi dä ra søcuą bʉya.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Nɛ nu'bʉ mí nu'ʉ 'bɛ'a mí mam bʉ ja ra søcuą, bin johya yʉ́ mbʉi nangue ran zofo bi sifi, ngue bi hyurpa yʉ́ mbʉi.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Nu ra Judas nɛ ra Silas, nɛ'ʉ, yʉ pøngahyą ʉ. Nɛ nangue rán zofo ʉ bi hyurpa yʉ́ mbʉi yʉ 'yɛ̨c'yɛi. Nɛ bi mbäts'i da 'yɛ̨c'yɛi xʉn ho.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Nu ra Judas nɛ ra Silas bim 'bʉpʉ Antioquía 'da yʉ pa. M'bɛjua bin 'yɛ̨te yʉ 'yɛ̨c'yɛi, bi mbɛhni da mbeng bʉ 'bʉ'ʉ ngue bá pɛnh'dʉ.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 Nɛ m'bɛjua him bi nde bi mbeng bʉ ra Silas, nɛ bá copʉ Antioquía.
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Nɛ ra Pablo nɛ ra Bernabé bi gopʉ Antioquía. Nu'ʉ nɛ'ʉ gätho mi'da yʉ xänbate bin xänbate bʉ, nɛ bi mamp'a rám Hman ra Cristo.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Nu'bʉ mí tho'i 'da yʉ pa, ra Pablo bi 'yɛ̨mp'a ra Bernabé:
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Nu ra Bernabé bi nde da zix'a ra Xuua Marcos.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Pɛ nu ra Pablo him mi nde da zix'a, nguetho nu'a bi 'dapʉ Panfilia, nɛ him bi thoc rá 'bɛfi bʉ.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Nɛ hinga 'da'angu bi bɛ̨mmi nɛ bin heque. Nu ra Bernabé bi zix'a ra Marcos bi hyu ra barco í mba bʉ ra t'ʉhäi Chipre.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Nu ra Pablo bi huanh'na ra Silas ngue da mbɛ. Nɛ nu yʉ 'yɛ̨c'yɛi bʉ Antioquía bin yąhʉ Oją, bi 'yäp rá mate Oją nangue'ʉ. Bi mba bʉya.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Nɛ nu'ʉ bi thopʉ ra häi Siria nɛpʉ Cilicia, nɛ nya'a ts'ʉ bim 'bʉpʉ hapʉ bi thogui, gue bi hąt ra ts'ɛdi xʉn ho yʉ 'yɛ̨c'yɛi bʉ.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.