Atos 15

Ra ʼdaʼyonhogui nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo (OTMNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nu'ʉ yʉ pa ʉ bi zøm bʉ Antioquía 'da yʉn 'yohʉ bi nɛxpʉ ra häi Judea. Nɛ sä bi xi'ʉ yʉ 'yɛ̨c'yɛi hing yʉ judío ngue hingui sä dim pø'a n'da 'bʉ hinga nthɛqui yʉ́ xifani, tengu bi xänba ra Moisés ʉ yʉ judío.
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Nu ra Pablo nɛ ra Bernabé nts'ɛdi bin junthʉ ʉ, janangue'a bi t'ɛ̨mbi da mba bʉ Jerusalén, nɛ'ʉ mi'da yʉ 'yɛ̨c'yɛi, din yąhʉ bʉ yʉ́ 'bäihʉ ra Cristo nɛ'ʉ mi'da yʉ ngʉrpi bʉ, nangue 'bɛ'a bi man'ʉ yʉn 'yohʉ.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Janangue'a nu'ʉ yʉ 'yɛ̨c'yɛi bʉ Antioquía bin 'yɛ̨hmbʉ bʉya, bi mbɛnpʉ ja ra 'yu ʉ. Nɛ nu'bʉ mi hyąx ra 'yu ní mba Jerusalén, bi thopʉ ja ra häi Fenicia nɛpʉ ra häi Samaria. Nɛ nubʉ bi thogui, bi xih yʉ 'yɛ̨c'yɛi ngue bi hyɛ'ʉ yʉ́ t'ɛ̨c'yɛi zɛhɛ ʉ hing yʉ judío, nɛ bi dɛn ra Cristo. Nɛ nu'bʉ mí 'yø'ʉ yʉ cu nangue ra Cristo 'bɛ'a bi man ra Pablo, bin johya bʉya.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Nu ra Pablo nɛ ra Bernabé nɛ'ʉ mín 'yohʉ bʉya, bi zøm bʉ Jerusalén. Nɛ nu yʉ́ 'bäihʉ ra Cristo nɛ'ʉ mi'da yʉ ngʉrpi mi 'bʉpʉ, nɛ gätho mi'da yʉ 'yɛ̨c'yɛi, bin johya 'bʉ mín nu'ʉ, nɛ bim pɛtihʉ. Nɛ nu ra Pablo nɛ ra Bernabé bi ma gätho 'bɛ'a bi 'yøt'e, ngue bi zɛ'a Oją 'bʉ mí xi'ʉ hing yʉ judío.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Pɛ 'da'ʉ yʉ judío, yʉ fariseo ʉ ngue mí ɛ̨c'yɛi, bim 'bäi nɛ bi 'yɛ̨na:
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Nu'ʉ yʉ́ 'bäihʉ ra Cristo bʉya, nɛ'ʉ mi'da yʉ ngʉrpi, bim pɛti ngue bin 'yän'dʉ 'bɛ'a man'da xʉn ho da 'yøt'e.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Nɛ nu'bʉ nya'a thoho madín 'yomfɛ̨ni ʉ, bim 'bä'a ra Pedro, nɛ bi 'yɛ̨na:
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Nu Oją gue i pąrpa yʉ́ mbʉi yʉ ją'i, bi jajʉ ga pąhmbʉ i sin'ʉ hing yʉ judío, nguetho bi un rá Hogandąhi Oją ʉ, tengu bi 'dajʉ dyʉ judíohʉ.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Nu Oją him bi 'yøt'a n'da ran heque nanguejʉ dyʉ judíohʉ nɛ'ʉ hing yʉ judío, pɛ nɛ'ʉ bi japi bi bo yʉ́ mbʉi ngue bi 'yɛ̨c'yɛi.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Nuya hanja guí ɛ̨mhbʉ hin da zin Oją ʉ gue him bi 'yøt' yʉ́n t'ɛ̨di ra Moisés, pɛ ya bi zin Oją ʉ. Nguetho guí ɛ̨mhbʉ i jatho da 'yøt'ʉ yʉn t'ɛ̨di, tengu'bʉ gui hyøspahʉ n'da ra 'bɛni, gue hin dá häthʉ, xínga gue'ʉ mam bombøtahʉ xtá hyät'i, bi 'yɛ̨n'a ra Pedro.
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Nɛ xø bi 'yɛ̨na:
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Nɛ nubʉya bi yą ra Bernabé nɛ ra Pablo, nɛ bi xi'ʉ 'bɛ'a gätho bi 'yøt'e nangue rá ts'ɛdi Oją, yʉ hmɛpya nɛ yʉn t'øt'e nuįxte ngue bi 'yørpʉ 'bʉh yʉ ją'i hing yʉ judío. Nɛ gätho ná yą'ʉ njom bin yą.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Nu'bʉ mí gua'a bi ma ra Pablo nɛ ra Bernabé, nu ra Jacobo Santiago bi 'yɛ̨mp'ʉ madim pɛti bʉ:
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Nu ra Simón Pedro ya bi xijʉ ha ín ja Oją ra mbʉdi bi huahn'ni 'da yʉ ją'i hing yʉ judío ngue da 'yɛ̨c'yɛi.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Nɛ ngutho bi man yʉ pøngahyą 'bʉ maya'bʉ, 'bʉ mi 'yo't'i 'bɛ'a bi man Oją.
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 Bi 'yɛ̨na:
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 Nɛ gätho mi'da yʉ ją'i da hyongui, guecä dra Hmu mahɛ̨ts'i.
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 Njabʉ bi man Oją maya'bʉ nɛ bi japi bi fąhya gue'bʉ go maya'bʉ.
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 Janangue'a dí xi ahʉ ya, ɛ̨n'a ra Jacobo, nde'bʉ hin te ga xihmbʉ da 'yøt'a xʉn hɛ̨i ʉ hing yʉ judío, gue nu'ʉ xí hyɛsɛ yʉ́ t'ɛ̨c'yɛi nɛ i tɛn'na Oją.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Pɛ ga othʉ n'da ra søcuą, nɛ ga xihmbʉ ʉ da hyɛgui gätho yʉ́n t'øt'e yʉ hmite, nɛ hin da 'yøt' yʉn 'yomt'ɛ̨ni, nɛ hin da za ra ngø gue him bi bøn rá ji 'bʉ mí tho, nɛ hin da zi ra ji.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Janangue'a hin di ʉnba yʉ́ mbʉi to i tɛn yʉ́n t'ɛ̨di ra Moisés, nguetho xʉn ngu yʉ jɛya xí thogui i hmam bʉ ja yʉ́ niją yʉ judío yʉ́n t'ɛ̨di ra Moisés, gätho yʉ hnini i hma 'bʉ ra pa ran ts'äya, bi 'yɛ̨n'a ra Jacobo.
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Gätho yʉ 'yɛ̨c'yɛi nɛ yʉ́ 'bäihʉ ra Cristo nɛ mi'da yʉ ngʉrpi bi numanho 'bɛ'a bi man'a ra Jacobo. Nɛ mi ɛ̨n'ʉ gue da thanh'ni 'da da 'bɛhni da mbähä ra Pablo nɛ ra Bernabé bʉ Antioquía. Nɛ bi thanh'na ra Judas t'ɛ̨mbi Barsabás nɛ ra Silas, nɛ gue'ʉ 'da yʉ́ ngʉrpi yʉ 'yɛ̨c'yɛi ʉ.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Nɛ nu ra søcuą ngue bi gąts'i bi ma:
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Nugähe dá øhmbe ngue 'da yʉn 'yohʉ bi nɛxua bi mba bʉ, nɛ bi pat'ahʉ nɛ bi xi ahʉ ngue jatho da mba nthɛqui ni xifanihʉ nɛ gui 'yøthʉ rán t'ɛ̨di ra Moisés. Pɛ nu'ʉ hin dá pɛnhdähe ʉ.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Nugähe dám pɛtihe nɛ dá sänhde 'da yʉn 'yohʉ da mbähä ra Pablo nɛ ra Bernabé.
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 Nu ra Pablo nɛ ra Bernabé ɛ̨mmɛ dí numanhohe, nguetho hingui su din 'yo bʉ hapʉ ɛ̨na da tho, ngue da ma nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Nɛ dá pɛnhde ra Judas nɛ ra Silas da xi'asɛhʉ 'bɛ'a dá othe.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Nguetho rá Hogandąhi Oją bi xije, nɛ dá numanhohe, ngue hin ga 'da ahʉ mi'da yʉn t'ɛ̨di xʉn hɛ̨i gui 'yøthʉ nangue yʉ́n t'ɛ̨di ra Moisés. Hønt' ya zʉ ts'ʉ yʉn t'ɛ̨di dá ot'ahe.
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 Nuya dí xi ahe ya, ngue hin gui sihʉ 'bɛ'a bi 'bøspa yʉ hmite, xínga gue ra ji gui sihʉ, xínga gue gui sahʉ ra ngø gue him bi bøn ra ji 'bʉ mi tho. Nɛ hin gui 'yøthʉ yʉn 'yomt'ɛ̨ni. Nu'bʉ gui hyɛhmbʉ gätho 'bɛ'a dí xi ahe, xʉn ho 'bʉ. Oją da mbäx ahʉ. Nɛ hønt'a dí xi ahe ya,” bi 'yɛ̨n'a ra søcuą bi 'yo't'a ra Jacobo Santiago 'bʉ mi ja ram pɛti bʉ Jerusalén, bi gąx ra Pablo.
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Nɛ nubʉya, bi mbähä ra Pablo, ra Bernabé, nɛ ra Judas, nɛ ra Silas bʉ ja ra hnini Antioquía. Nu'bʉ mí zøm bʉ, bi ma dí pɛti yʉ 'yɛ̨c'yɛi nɛ bi dä ra søcuą bʉya.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Nɛ nu'bʉ mí nu'ʉ 'bɛ'a mí mam bʉ ja ra søcuą, bin johya yʉ́ mbʉi nangue ran zofo bi sifi, ngue bi hyurpa yʉ́ mbʉi.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Nu ra Judas nɛ ra Silas, nɛ'ʉ, yʉ pøngahyą ʉ. Nɛ nangue rán zofo ʉ bi hyurpa yʉ́ mbʉi yʉ 'yɛ̨c'yɛi. Nɛ bi mbäts'i da 'yɛ̨c'yɛi xʉn ho.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Nu ra Judas nɛ ra Silas bim 'bʉpʉ Antioquía 'da yʉ pa. M'bɛjua bin 'yɛ̨te yʉ 'yɛ̨c'yɛi, bi mbɛhni da mbeng bʉ 'bʉ'ʉ ngue bá pɛnh'dʉ.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 Nɛ m'bɛjua him bi nde bi mbeng bʉ ra Silas, nɛ bá copʉ Antioquía.
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Nɛ ra Pablo nɛ ra Bernabé bi gopʉ Antioquía. Nu'ʉ nɛ'ʉ gätho mi'da yʉ xänbate bin xänbate bʉ, nɛ bi mamp'a rám Hman ra Cristo.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Nu'bʉ mí tho'i 'da yʉ pa, ra Pablo bi 'yɛ̨mp'a ra Bernabé:
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Nu ra Bernabé bi nde da zix'a ra Xuua Marcos.
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 Pɛ nu ra Pablo him mi nde da zix'a, nguetho nu'a bi 'dapʉ Panfilia, nɛ him bi thoc rá 'bɛfi bʉ.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Nɛ hinga 'da'angu bi bɛ̨mmi nɛ bin heque. Nu ra Bernabé bi zix'a ra Marcos bi hyu ra barco í mba bʉ ra t'ʉhäi Chipre.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Nu ra Pablo bi huanh'na ra Silas ngue da mbɛ. Nɛ nu yʉ 'yɛ̨c'yɛi bʉ Antioquía bin yąhʉ Oją, bi 'yäp rá mate Oją nangue'ʉ. Bi mba bʉya.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Nɛ nu'ʉ bi thopʉ ra häi Siria nɛpʉ Cilicia, nɛ nya'a ts'ʉ bim 'bʉpʉ hapʉ bi thogui, gue bi hąt ra ts'ɛdi xʉn ho yʉ 'yɛ̨c'yɛi bʉ.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.