2 Coríntios 2
Ra ʼdaʼyonhogui nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo (OTMNT) vs NVT
1 Janangue'a dá ɛ̨nsɛgä, nu'bʉ dá mba bʉ mahøn'a, hin ga 'da ahʉ ra dumbʉi mahøn'a.
1 Por isso resolvi não entristecê-los com outra visita dolorosa.
2 Nguetho nu'bʉ guím bɛ̨ndumbʉihʉ, hingui sä gui 'dajʉ ran johya 'bʉ. Nɛ hønsɛ ahʉ sä gui 'dajʉ ran johya, pɛ hingui sä 'bʉ i tu ni mbʉihʉ.
2 Pois, se eu lhes causar tristeza, quem me alegrará? Certamente não serão aqueles a quem entristeci.
3 Janangue'a dá ot'ahʉ ra søcuą nguetho dín nde ngue gan 'yomfɛ̨nihʉ ts'ʉ, nɛ sä gui hojʉ 'bɛ'a gnám 'bʉhmbʉ. Nɛ nu'bʉ dá mbagä bʉ, ya xquí hojʉ a 'bɛ'a man'da gnám 'bʉhmbʉ, nɛ sä gui 'dajʉ ran johya bʉya nɛ hin din ja'ahʉ ra dumbʉi. Nguetho dí ɛ̨nsɛgä ngue n'dat'a dím bɛ̨mhbʉ, nu'bʉ dín johyagä nɛ ahʉ ja nin johyahʉ.
3 Esse foi o motivo de eu ter escrito como o fiz, para que, quando eu for, não seja entristecido por aqueles que deveriam me alegrar. Sem dúvida, vocês sabem que minha alegria vem do fato de vocês estarem alegres.
4 Nɛ ɛ̨mmɛ mi tu ma mbʉi nu'bʉ má ot'ahʉ ra søcuą, nɛ ɛ̨mmɛ dán zoni, nguetho hin dín nde gui ʉ't' ni mbʉihʉ nangue 'bɛ'a dá ot'ahʉ, pɛ dín nde gui pąhmbʉ ngue ɛ̨mmɛ dadí huɛ̨c ahʉ.
4 Escrevi aquela carta com grande angústia, com o coração aflito e muitas lágrimas. Minha intenção não era entristecê-los, mas mostrar-lhes quanto amo vocês.
5 Hinga hønsɛgä pɛ gätho ahʉ i ja ahʉ ra dumbʉi nangue 'bɛ'a bi 'yøt' ran 'yohʉ ngue bi zin rá hømbe.
5 Não exagero quando digo que o homem que causou tantos problemas magoou não somente a mim, mas, até certo ponto, a todos vocês.
6 Pɛ dí ɛ̨na xøt'a ya ran ʉnbi gá unhdʉ a ran 'yohʉ.
6 A maioria de vocês se opôs a ele, e isso já foi castigo suficiente.
7 Nɛ nuya nde'bʉ gui punbahʉ rá ts'oqui, nɛ gui hyurpahʉ rá mbʉi. Nguetho nu'bʉ hin gui hyurpahʉ rá mbʉi, man'da din ja ra dumbʉi ngue njąm'bʉ sä din hogui.
7 Agora, porém, é hora de perdoá-lo e confortá-lo; do contrário, pode acontecer de ele ser vencido pela tristeza excessiva.
8 Nuya dí ä ahʉ ra mate ngue gui 'yuthʉ xʉn ho nin huɛ̨catehʉ a ran 'yohʉ.
8 Peço, portanto, que reafirmem seu amor por ele.
9 Nugä dá ot'ahʉ nguetho dín nde ga pą 'bʉ guí øthʉ tengu dí xi ahʉ, uague hin'na.
9 Eu lhes escrevi daquela forma para testá-los e ver se seguiriam todas as minhas instruções.
10 Nu'bʉ guí punbahʉ n'da ni miją'ihʉ, nɛcä ga punba a. Nɛ nu'bʉ guí punbahʉ 'bɛ'a bi 'yøt'a n'da, nɛ dí punbä a nangue rán t'ɛ̨di ra Cristo.
10 Se vocês perdoam esse homem, eu também o perdoo. E, quando eu perdoo o que precisa ser perdoado, faço-o na presença de Cristo, em favor de vocês,
11 Nguetho hin dín ndegä da dąjʉ ra zįthu nangue 'bɛ'a dí øthʉ. Dí pąhmbʉ 'bɛ'a nde da 'yøt'a ra zįthu nguetho in nde da hyäjʉ.
11 para que Satanás não tenha vantagem sobre nós, pois conhecemos seus planos malignos.
12 Nu'bʉ má søngä bʉ ja ra hnini Troas, Oją ya xí xocua yʉ́ mbʉi yʉ ją'i bʉ. Nɛ hingui hɛ̨i dá mangä bʉ rán ho ma'da'yo ra Cristo nguetho yʉ ją'i min nde da 'yøde.
12 Quando cheguei à cidade de Trôade para anunciar as boas-novas de Cristo, o Senhor me abriu uma porta de oportunidade.
13 Pɛ hin dán johyagä, nguetho hin dá tįngä bʉ ma cuhʉ ra Tito. Ngue xtá xiqui 'bɛ'a guí øthʉ bʉ. Jananjabʉ dá socä yʉ ją'i bʉ Troas nɛ dá mbagä bʉ ja ra häi Macedonia, ja dá tįngä bʉ a ra Tito.
13 Contudo, não tive paz em meu espírito, pois meu querido irmão Tito ainda não havia chegado com notícias de vocês. Assim, despedi-me dos irmãos dali e fui à Macedônia para procurá-lo.
14 Pɛ jamadi Oją, nangue dín 'yohʉ ra Cristo di jajʉ ga tąfʉ ra zįthu bɛ'a gätho dí øthʉ. Nɛ hønbʉ go hapʉ dím mam'be ran ho ma'da'yo, Oją di japi da tho a, tengu tho 'bʉ n'da ra 'yɛ̨thi i tux ran dąhi i yʉmanho.
14 Mas graças a Deus, que, em Cristo, sempre nos conduz triunfantemente. Agora, por nosso intermédio, ele espalha o conhecimento de Cristo por toda parte, como um doce perfume.
15 Nɛ nangue dín 'yohʉ ra Cristo, Oją in numanhojʉ, tengu ra 'yɛ̨thi i yʉmanho bʉ nam bɛ̨n Oją. Nugä'be dím mam'be ra Cristo Jesús bʉ 'bʉi gätho yʉ ją'i, gue'ʉ i ja yʉ́ temaząi, nɛ ʉ di 'bɛh ra temaząi.
15 Somos o aroma de Cristo que se eleva até Deus. Mas esse aroma é percebido de forma diferente por aqueles que estão sendo salvos e por aqueles que estão perecendo.
16 Nu a ram hma dím mam'be, da zänba ran ʉnbi a 'bʉ hingui nde da hyąn a n'da, pɛ nu ʉ to'o i ɛ̨c'yɛi 'bɛ'a dím mam'be, di un ra te a. Pɛ to'o maha da hyät'i da'yøt' na.
16 Para os que estão perecendo, somos cheiro terrível de morte e condenação. Mas, para os que estão sendo salvos, somos perfume que dá vida. E quem está à altura de uma tarefa como essa?
17 Hønt'ʉ tengu gä'be ngue n'dat'a Oją dím bɛ̨mhbe, nɛ dyʉm 'bɛhnigä'be Oją, nɛ dyʉ́ 'yɛ̨hɛ gä'be ra Cristo, nɛ nu a Oją in nuc'be. Nɛ nugä'be hin dí øt'be tengu øt'ʉ 'da xʉn ngu ngue in nde da dąsɛ nangue rá 'bɛfi Oją i øt'e.
17 Não somos como muitos que fazem da palavra de Deus um artigo de comércio. Pregamos a palavra de Deus com sinceridade e com a autoridade de Cristo, sabendo que Deus nos observa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.