1 Coríntios 4
Ra ʼdaʼyonhogui nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo (OTMNT) vs ARA
1 Pɛ nugä nɛ ra Apolo, nɛ jatho guim bɛ̨mhbʉ ngue yʉ́ 'yɛ̨hɛ gä'be ra Cristo, bin 'dac'be ra 'bɛfi ngue ga xi a'be rám hman Oją him mám fądi.
1 Assim, pois, importa que os homens nos considerem como ministros de Cristo e despenseiros dos mistérios de Deus.
2 Pɛ damím bɛ̨mhbʉ, n'da ra 'yɛ̨hɛ̨ thoho 'bʉ bin t'un ra 'bɛfi, i jats'ɛdi tho di ją'ts'a sifi.
2 Ora, além disso, o que se requer dos despenseiros é que cada um deles seja encontrado fiel.
3 Pɛ hin dí ʉrpä a ra güɛnda a guím bɛ̨mhbʉ, ximangutho ʉ mi'da yʉ ją'i ɛ̨ngui hin dí ją'ts'i. Nɛ xínga guecä i sä ga pąsɛ 'bʉ dí ją'ts'i uague hin'na.
3 Todavia, a mim mui pouco se me dá de ser julgado por vós ou por tribunal humano; nem eu tampouco julgo a mim mesmo.
4 Pɛ nu ma mbʉigä dím bɛ̨ni hin dá soh ma 'bɛfi. Pɛ madague'bʉ ngubʉ dím bɛ̨nsɛ, pɛ jatho ga tø'mi gue'bʉ go da nusɛ Oją 'bɛ'a dá øt'ä.
4 Porque de nada me argui a consciência; contudo, nem por isso me dou por justificado, pois quem me julga é o Senhor.
5 Pɛ hin go m'bɛt'o gui 'yɛ̨mfʉ hingui ho bi 'yøt'a n'da. Pɛ 'bɛ gui tømhbʉ ba ɛ̨h ra Hmu, nɛ gätho di nɛqui bʉya 'bɛ'a mim bɛ̨mhbʉ mbo ma mbʉihʉ n'da ngu n'dajʉ. Nɛ di un Oją bʉya 'bɛ'a rán säui a bi 'yøt'a n'da ngu n'da ra 'yɛ̨c'yɛi.
5 Portanto, nada julgueis antes do tempo, até que venha o Senhor, o qual não somente trará à plena luz as coisas ocultas das trevas, mas também manifestará os desígnios dos corações; e, então, cada um receberá o seu louvor da parte de Deus.
6 Nu ram hma dí xi ahʉ, ma zi cu ahʉ, nanguecä'be ra Apolo, pɛ n'da ran zofo ngue hin da donts'i 'bɛ'a gui 'yøthʉ. Nɛ him man guim bɛ̨mhbʉ i ja rá ts'ɛdi n'da ra xänbate, nɛ xín guim bɛ̨mhbʉ n'datho xʉn ho xinda gue'ʉ mi'da. Janangue'a hin gui thoqui gan 'yɛ̨xhʉ.
6 Estas coisas, irmãos, apliquei-as figuradamente a mim mesmo e a Apolo, por vossa causa, para que por nosso exemplo aprendais isto: não ultrapasseis o que está escrito; a fim de que ninguém se ensoberbeça a favor de um em detrimento de outro.
7 Pɛ to'o bi ja ahʉ ngue xʉn ho ahʉ xinda gue'ʉ mi'da. Gätho 'bɛ'a i ja ahʉ bi 'da ahʉ Oją. Nɛ nu'bʉ guí pąhmbʉ bin 'da'adahʉ 'bɛ'a gä i ja ahʉ, pɛ hanja gnán 'yɛ̨zɛhɛhʉ, tengu'bʉ gá tįnsɛhʉ a ran ho i ja ahʉ.
7 Pois quem é que te faz sobressair? E que tens tu que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te vanglorias, como se o não tiveras recebido?
8 Pɛ guí øthʉ tengu'bʉ gám hmusɛhʉ, ngue hin te guidí 'bɛhmbʉ, nɛ tengu'bʉ ya bin 'da a ni ts'ɛdihʉ ngue guidí mandahʉ gätho mi'da. Pɛ nuya tengu'bʉ ya gá sogahe. Pɛ hyøcta hmaha 'bʉ xquí søni ngue xtín ja ni ts'ɛdihʉ, nguetho nɛcähe n'dat'a xtín 'dac ma ts'ɛdihʉ 'bʉ.
8 Já estais fartos, já estais ricos; chegastes a reinar sem nós; sim, tomara reinásseis para que também nós viéssemos a reinar convosco.
9 Pɛ nugähe ngue ma 'bäihe ra Cristo, dím bɛ̨mhbe Oją bi 'yørcähe ngue i hnuhäigahe xinda gue gätho mi'da. Nɛ tengu'bʉ dyʉ́ ofädihe i pɛ'ts'i da thoje. Nɛ i pa ma ʉnguigahe 'bʉ i thengahe ra ximhäi. Nɛ'ʉ yʉ́m 'bɛhni Oją mahɛ̨ts'i di hyonya thoho nangue 'bɛ'a dí sähe.
9 Porque a mim me parece que Deus nos pôs a nós, os apóstolos, em último lugar, como se fôssemos condenados à morte; porque nos tornamos espetáculo ao mundo, tanto a anjos, como a homens.
10 Nɛ nuje t'ɛ̨nje dyʉ́ 'yąmbʉihe, nguetho dí tɛnhde ra Cristo. Pɛ nu'ahʉ ɛ̨mmɛ guí homhbʉ da t'ɛ̨n ahʉ i ja nin 'yomfɛ̨nihʉ nguetho guí ɛ̨na guí tɛnhdʉ ra Cristo. Pɛ nugähe hin'yʉ ma ts'ɛdihe bʉ na hnuje, pɛ nu bʉ na hnu ahʉ tengu'bʉ ɛ̨mmɛ i ja ni ts'ɛdihʉ. Nɛ ɛ̨mmɛ i pa nt'ɛ̨'ts'i ahʉ, pɛ nugähe i pa nts'ani gähe.
10 Nós somos loucos por causa de Cristo, e vós, sábios em Cristo; nós, fracos, e vós, fortes; vós, nobres, e nós, desprezíveis.
11 Nɛ gätho yʉ pa xʉ thogui, nɛ gätho yʉ pa i jabʉ ya, ɛ̨mmɛ dí sähe ra thuhu, nɛ ra tuthe, nɛ dyʉ́ 'yąhehe, nɛ pa m'bɛ'migahe, nɛ hin hapʉ pøni i ja ma ngumhbe.
11 Até à presente hora, sofremos fome, e sede, e nudez; e somos esbofeteados, e não temos morada certa,
12 Nɛ ɛ̨mmɛ dí yähmbe ngue dadím pɛsɛhe nangue ma 'yɛhe. Nɛ ɛ̨mmɛ i ts'anje, pɛ man'da dí äfe rán jąpi Oją nangue ʉ i sante. Nɛ ɛ̨mmɛ pa ma ʉngui gahe, pɛ mpähä thoho dí häthe 'bɛ'a i t'ørcahe.
12 e nos afadigamos, trabalhando com as nossas próprias mãos. Quando somos injuriados, bendizemos; quando perseguidos, suportamos;
13 Nɛ di c'ąman'ʉje, pɛ man'da dín zomanhohe. Nɛ ngutho yʉ pa jabʉ ya, i t'ørcahe tengu'bʉ dyʉ́ ngohäihe ra ximhäi ngue hin'yʉ 'bɛ'a dadí muje.
13 quando caluniados, procuramos conciliação; até agora, temos chegado a ser considerados lixo do mundo, escória de todos.
14 Pɛ hin dín nde ahʉ gui pɛ'ts' ni sähʉ nanguehna dí xi ahʉ. Pɛ dadí 'da ahʉ n'da ran zofo, nguetho tengu'bʉ ma t'ʉhni ahʉ ɛ̨mmɛ dadí huɛ̨c'ahʉ.
14 Não vos escrevo estas coisas para vos envergonhar; pelo contrário, para vos admoestar como a filhos meus amados.
15 Pɛ madague'bʉ xquín nuhʉ 'dɛt'a mahuąhi ni ngʉrpihʉ i xän'nahʉ nangue ra Cristo, pɛ hønt'a n'datho ni tahʉ i 'bʉi, ngue guecä, nguetho rá mbʉdi thoho dá xi ahʉ nangue ra Cristo, jananjabʉ gá 'yɛ̨c'yɛihʉ bʉya.
15 Porque, ainda que tivésseis milhares de preceptores em Cristo, não teríeis, contudo, muitos pais; pois eu, pelo evangelho, vos gerei em Cristo Jesus.
16 Janangue'a dí ä'ahʉ ra mate ngue gui 'yøthʉ tengu dí øt'ä.
16 Admoesto-vos, portanto, a que sejais meus imitadores.
17 Nɛ gue'a dá pɛhndä bʉ ra Timoteo, ngue di zɛ ahʉ. Nɛ nu'a tengu'bʉ majuąni ma ts'ʉnt'ʉ ngue ɛ̨mmɛ dadí huɛ̨qui, nɛ di ją'ts'i xʉn ho, nguetho ɛ̨c'yɛi xʉn ho a ra Hmu. Nɛ di bɛ̨n'nahʉ ngue 'bɛ'a dí øt'ä ngue dí tɛnni xʉn ho ra Cristo Jesús. Nɛ ngutho dím mangä bʉ hapʉ gätho i ja yʉ́m pɛti yʉ 'yɛ̨c'yɛi.
17 Por esta causa, vos mandei Timóteo, que é meu filho amado e fiel no Senhor, o qual vos lembrará os meus caminhos em Cristo Jesus, como, por toda parte, ensino em cada igreja.
18 Nu bʉ guí 'bʉhmbʉ, i 'bʉpʉ 'da im bɛ̨ni jasɛ yʉ́ ts'ɛdi, im bɛ̨ni ngue hin ga mba bʉ.
18 Alguns se ensoberbeceram, como se eu não tivesse de ir ter convosco;
19 Pɛ mi ts'ʉtho ga mba bʉ gan nu'ahʉ 'bʉ da nde Oją. Nɛ ga pądi to'o gätho i ɛ̨na i jasɛ yʉ́ ts'ɛdi. Nɛ hinga hønt'ʉ yʉ́m hma ga øts'e, pɛ gan nu 'bʉ majuąni i ja yʉ́ ts'ɛdi nangue Oją.
19 mas, em breve, irei visitar-vos, se o Senhor quiser, e, então, conhecerei não a palavra, mas o poder dos ensoberbecidos.
20 Nguetho nu'bʉ majuąni di manda Oją bʉ ja rá mbʉi n'da, hinga høntho da bądi din yą xʉn ho, pɛ din ja ra ts'ɛdi njuąntho.
20 Porque o reino de Deus consiste não em palavra, mas em poder.
21 Ha guín ndehʉ ga fɛmhyą ahʉ 'bʉ dá mbagä bʉ, uague guín nde ga huɛ̨c'ahʉ 'bʉ dá søngä bʉ.
21 Que preferis? Irei a vós outros com vara ou com amor e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.