Lucas 23
Eastern Highland Otomi NT (OTM_WBT) vs NAA
1 Janangue'a bi ndants'ʉ, bi zix'a ra Jesús bʉ 'bʉh ra ts'ʉt'abi Pilato.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Nɛ gätho ʉ bi yąp'a ra Jesús. Nɛ bi 'yɛ̨mp'a ra Pilato: ―Nuna ran 'yohʉ i 'bäcua, ɛ̨mmɛ i hät yʉ ją'i, nɛ bi xih yʉ ją'i ngue hin din jut yʉ renta im man ra ts'ʉt'abi Roma, nɛ bi mansɛ ngue guesɛ ra Cristo, ra hmuts'ʉt'abi na, bi 'yɛ̨n'ʉ madí yąp'a ra Jesús.
2 E ali começaram a acusá-lo, dizendo: — Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, impedindo que se pague imposto a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Nɛ nu'a ra Pilato bʉya, bi 'yän'na ra Jesús: ―Ha majuąni gue'e rá hmuts'ʉt'abi yʉ judío. Ra Jesús bi dąti: ―Gue'a gá ma, bi 'yɛ̨n'a ra Jesús.
3 Então Pilatos perguntou a Jesus: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
4 Nu ra Pilato bʉya bi 'yɛ̨mb yʉ ngʉrpa mbäją nɛ yʉ ją'i mi 'bäpʉ: ―Xínga n'da ra ts'oqui dá tįnbä na ran 'yohʉ, bi 'yɛ̨na.
4 Então Pilatos disse aos principais sacerdotes e às multidões: — Não vejo neste homem crime algum.
5 Pɛ ɛ̨mmɛ man'da nts'ɛdi bi man'ʉ yʉ yąpate: ―Nuna ran 'yohʉ bi dʉ'ma n'da ran heque nangue 'bɛ'a bi xänba yʉ ją'i. Gue'a bi 'yørpʉ ja ra häi Galilea, nɛpʉ ra xɛqui Judea, nɛ nuya bi zøcua ja ra hnini Jerusalén, ngue da 'yøt'ua, bi 'yɛ̨n'ʉ.
5 Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: — Ele agita o povo, ensinando por toda a Judeia. Começou na Galileia e agora chegou aqui.
6 Nu'bʉ mi 'yøde 'bɛ'a bi man yʉ ją'i, nu ra Pilato bi 'yänni: ―Ha ra mɛngu bʉ Galilea na ran 'yohʉ 'bʉ.
6 Quando Pilatos ouviu isso, perguntou se o homem era galileu.
7 Nɛ nu'bʉ mi bądi gue ra mɛngu bʉ Galilea a ra Jesús, bi manda da ts'ixpʉ 'bʉh ra Herodes. Nguetho ra Herodes ra ts'ʉt'abi bʉ ja ra häi Galilea, nɛ gue'a ra pa i 'bʉpʉ ja ra dąhnini Jerusalén a.
7 Ao saber que Jesus era da região governada por Herodes, e estando este em Jerusalém naqueles dias, Pilatos enviou Jesus a Herodes.
8 Nɛ nu'a ra Herodes, 'bʉ mi nu'a ra Jesús, bin johya, nguetho mi øde 'bɛ'a gätho mi øt' ra Jesús, nɛ in nde da nu n'da ran t'øt'e nuįxte.
8 Quando Herodes viu Jesus, ficou muito contente, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a respeito dele. Esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Nɛ nu'a ra Herodes, xʉn ngu bi 'yän yʉn t'änni, pɛ nu'a ra Jesús him bi 'yʉrpatho ra güɛnda, xíngui ts'ʉ bi dądi.
9 E de muitas maneiras o interrogava, mas Jesus não lhe respondia nada.
10 Nɛ hinga yatho mi 'bäh yʉ ngʉrpa mbäją, nɛ yʉ xänbate niją, nɛ ɛ̨mmɛ ts'ɛdi bi mbafi, di yąp'a ra Jesús.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com veemência.
11 Pɛ nu'a ra Herodes nɛ yʉ́ dofʉi, ɛ̨mmɛ bi denthoho a ra Jesús, nɛ xíngui ts'ʉ bi numansu'a. Nɛ nu'ʉ yʉ dofʉi bi het'a ra pahni tengu yʉ́ pahni yʉ hmuts'ʉt'abi, nɛ bi mbɛnh mahøn'a bʉ 'bʉh ra Pilato.
11 Mas Herodes, juntamente com os seus soldados, tratou Jesus com desprezo. E, para zombar de Jesus, mandou que o vestissem com um manto luxuoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Nɛ madín sʉhmi a ra Herodes a ra Pilato, pɛ nu ra pa a, bin amigoui bʉya.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois antes eram inimigos.
13 Nɛ nu'a ra Pilato bi zon'dʉ yʉ ngʉrpa mbäją nɛ'ʉ mi'da yʉ́ ngʉrpi yʉ judío.
13 Pilatos, então, reuniu os principais sacerdotes, as autoridades e o povo
14 Nɛ bi 'yɛ̨mbi: ―Guá sihʉ na ran 'yohʉ 'bäcua, nɛ gá xijʉ ra hyäte na. Pɛ xʉn ngu yʉn t'änni xtá ändä nɛ xínga n'da ra ts'oqui dá tįnbä na, bi 'yɛ̨na.
14 e lhes disse: — Vocês me apresentaram este homem como sendo um agitador do povo. Mas, tendo-o interrogado na presença de vocês, nada verifiquei contra ele dos crimes de que vocês o acusam.
15 Nɛ xínga gue'a ra Herodes bi ma xtán dįnba n'da rá ts'oqui, nɛ bá pɛntho ua mahøn'a. Nɛ hin'yʉ 'bɛ'a bi 'yøt'na ran 'yohʉ gue dí nu ran dąte.
15 Nem mesmo Herodes, pois o mandou de volta para cá. Assim, é claro que ele não fez nada que mereça a pena de morte.
16 Nuya, ga manda da 'bɛi nɛ nubʉya ga thøtho, bi 'yɛ̨na.
16 Portanto, após castigá-lo, ordenarei que seja solto.
17 Nguetho nu ra Pilato nząi di thø'a n'da ra ofädi 'bʉ i ja ram pɛti ran dąbaxjua.
17 [E ele era obrigado a soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Pɛ nu yʉ ją'i ɛ̨mmɛ bi mbafi nɛ n'dat'a bi man ʉ: ―Dami hyo na ran 'yohʉ, nɛ go gui thø'a ra Barrabás, bi 'yɛ̨n'ʉ.
18 Toda a multidão, porém, gritava: — Fora com este! Solte-nos Barrabás!
19 Nɛ nu'a ra Barrabás, ra hyodu a, nɛ mi ofädi nguetho bi parpa yʉ ją'i din sʉhmbʉ ra ts'ʉt'abi.
19 Barrabás estava preso por causa de uma revolta na cidade e também por homicídio.
20 Pɛ nu'a ra Pilato, ɛ̨mmɛ min nde di thø'a ra Jesús, nɛ bi zäpi din yąhʉ yʉ ją'i mahøn'a.
20 Pilatos, querendo soltar Jesus, falou outra vez ao povo.
21 Pɛ nu'ʉ yʉ ją'i ɛ̨mmɛ i mbafi. Nɛ bi 'yɛ̨n'ʉ: ―Cuarpʉ ja ra pont'i, bi 'yɛ̨n'ʉ.
21 Eles, porém, gritavam mais ainda: — Crucifique! Crucifique-o!
22 Nɛ ná hyundį bʉya, bi 'yän'na ra Pilato: ―'Bɛ'a ní ts'oqui bi 'yøt'na ra Jesús, xínga n'da ra ts'oqui xtá tįnbä ngue dí nu ran dąte, pɛ 'bɛ da gua'a m'bɛi ga xocä bʉya, bi 'yɛ̨n'a.
22 Então, pela terceira vez, Pilatos lhes perguntou: — Que mal fez este? De fato, não achei nada contra ele para condená-lo à morte. Portanto, depois de o castigar, mandarei soltá-lo.
23 Pɛ man'da nts'ɛdi bi mbah yʉ ją'i, nɛ n'dat'a bi ma ngue di cuarpʉ ja ra pont'i ra Jesús. Nɛ bi dąha 'bɛ'a min nde bʉya.
23 Mas eles insistiam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o clamor deles prevaleceu.
24 Nguetho nu'a ra Pilato bi manda da t'øt'a 'bɛ'a go i nde yʉ ją'i.
24 Então Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Go bi thø'a ra Barrabás, ngue bi man yʉ ją'i, madague'a ín ofädi a nam parpate nɛ nɛ'a ín hodu. Pɛ nu'a ra Jesús, go bi däp'ʉ yʉ ją'i da 'yørpe tengu mim bɛ̨ni da 'yørpe.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da revolta e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Nɛ nubʉya, bi ts'ixa ra Jesús bʉ ndehnini. Nɛ bin c'athʉ n'da ran 'yohʉ, í Simón, ra mɛngu bʉ ra hnini Cirene, ngue ní mba bʉ ja ra hnini Jerusalén. Nɛ bi fɛnt'i nɛ bin japi da duspa rá pont'i ra Jesús.
26 E, enquanto o conduziam, eles agarraram um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Nɛ n'dan nɛts'i yʉ ją'i bi dɛn'na ra Jesús. Nɛ nu'ʉ 'da yʉ xisu zom bʉ ní mba, i tu yʉ́ mbʉi 'bɛ'a da t'ørpa ra Jesús.
27 Uma grande multidão de povo o seguia, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Pɛ nu'a ra Jesús bi hyɛ̨t'ʉ nɛ bi 'yɛ̨mp'ʉ: ―Gyʉ́ zʉ xisuhʉ, ngue gyʉ́ mɛnguhʉ Jerusalén, o guí zomhbʉ ngue ga tugä, pɛ man'da go gui zomhbʉ nangue 'bɛ'a gui nusɛhʉ, gyʉ mɛnguhʉ Jerusalén, nɛ ni t'ʉhnihʉ.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse:
29 Nguetho da zøn ra pa xʉn ʉ tho ran ʉnbi guin nuhʉ. Nɛ him man gui samhbʉ ʉ yʉ xisu him bi dįn yʉ́ t'ʉhni, pɛgue guim bɛ̨mhbʉ mająpi ʉ, nguetho ya njo'o yʉ́ t'ʉhni da nu'a ran ʉnbi xʉn ʉ tho tengu da nu ni t'ʉhnihʉ.
29 Porque virão dias em que se dirá: “Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.”
30 Nɛ da 'yɛ̨n'i 'da: “Man'da xʉn ho 'bʉ xtan yøt' yʉ t'øhø nɛ yʉ nyuni xtan gogbahʉ, xinda gue'bʉ ga thoqui ga nuhʉ ran ʉnbi xʉn ʉ tho,” da 'yɛ̨n i 'da.
30 Nesses dias, dirão aos montes: “Caiam em cima de nós!” E às colinas: “Cubram-nos!”
31 Nɛ gui pąhmbʉ, nu'bʉ xʉn ʉ tho ran ʉnbi bi t'ørpa n'da ngue hin'yʉ rá ts'oqui, man'da xʉn ʉ tho da t'ørpa ʉ ja yʉ́ ts'oqui, bi 'yɛ̨n'a ra Jesús 'bʉ mi xih yʉ xisu i zoni.
31 Porque, se isto é feito com a madeira verde, o que será da madeira seca?
32 Nɛ'ʉ yoho yʉn 'yohʉ bi ts'its'i ngue 'darpʉ da thohʉ a ra Jesús. Pɛ gätho ʉ yoho mi ja yʉ́ ts'oqui ʉ.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com Jesus.
33 Nɛ gätho bi zøm bʉ ja n'da ra nyuni t'ɛ̨mbi ra yąxmu. Guepʉ bi mba ma cuati bʉ ra Jesús nɛ'ʉ yoho yʉn 'yohʉ. N'da a n'da bi guarpʉ ja yʉ pont'i.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à sua direita, outro à sua esquerda.
34 Nɛ nu'a ra Jesús bi 'yɛ̨na: ―Ma Ta'i, dami punba a i ørcä ya yʉ ją'i, nguetho hingui pądi 'bɛ'a i øt'e, bi 'yɛ̨n'a ra Jesús. Nɛ nu'ʉ yʉ dofʉi bi 'yøt'a n'da ran tąha to'o da gąxa rá pahni ra Jesús.
34 Mas Jesus dizia: Então, para repartir as roupas dele, lançaram sortes.
35 Nɛ mi hand thoho yʉ ją'i. Nɛ nu yʉ́ ngʉrpi, ɛ̨mmɛ bi den thoho nɛ bi 'yɛ̨na: ―Nunʉ ran 'yohʉ bi pø'i 'da, i sä dim pøsɛ ya gue'bʉ gue'a ra Cristo rá Thahni Oją nʉ, bi 'yɛ̨n'ʉ.
35 O povo estava ali e observava tudo. Também as autoridades zombavam e diziam: — Salvou os outros. Que salve a si mesmo, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Nɛ'ʉ yʉ dofʉi ɛ̨mmɛ bi denthoho nɛ di säti di un'na ra vino xʉn ju, ɛ̨mbi da zi a ra Jesús.
36 Igualmente os soldados zombavam dele e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 Nɛ bi 'yɛ̨mbi: ―Nu'bʉ gue'e rá Hmuts'ʉt'abi yʉ judío, damim pøsɛ 'bʉ, bi 'yɛ̨n'ʉ yʉ dofʉi.
37 — Se você é o rei dos judeus, salve a si mesmo.
38 Nɛ mán t'o't'i n'da ra xithɛ bʉ ja ra pont'i bʉ ja rá yą ra Jesús. Nɛ nt'o't'i bʉ: “Nuna rá Hmuts'ʉt'abi yʉ judío na.”
38 Acima de Jesus estava a seguinte inscrição: “ Este é o Rei dos Judeus ”.
39 Nɛ nu'a n'da ran 'yohʉ mi cuat rá pont'i mi 'bäpʉ nán ja rá hyo ra Jesús, bin sante thoho. Nɛ bi 'yɛ̨na: ―Nu'bʉ majuąni gue'e grá Cristo, hanja hin gám pøsɛ, nɛcä'be xquí pøc'be, bi t'ɛ̨mp'a ra Jesús.
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra Jesus, dizendo: — Você não é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também.
40 Pɛ nu'a man'da ran 'yohʉ mi cuarpʉ bʉya, bi hɛcpa a bin sante nɛ bi 'yɛ̨mbi: ―Ha xíngui ts'ʉ guí su Oją, nɛ 'dat'a man ʉnbihʉ, bi 'yɛ̨na.
40 Porém o outro malfeitor o repreendeu, dizendo: — Você nem ao menos teme a Deus, estando sob igual sentença?
41 Pɛ nugüi, ran dąte rán säui a dá øt'ui. Pɛ nuna ra Jesús, xíngui ts'ʉ ran ts'o bi 'yøt'na, bi 'yɛ̨mbi.
41 A nossa punição é justa, porque estamos recebendo o castigo que os nossos atos merecem; mas este não fez mal nenhum.
42 Pɛ nubʉya, bi 'yɛ̨mp'a ra Jesús: ―Dami bɛ̨nc 'bʉ bin ja ni ts'ɛdi ngue gui manda ua, bi 'yɛ̨na.
42 E acrescentou: — Jesus, lembre-se de mim quando você vier no seu Reino.
43 Nu ra Jesús bi 'yɛ̨mbi: ―Majuąni dí xi'a'i, ga sømmi nám pa ya bʉ mahɛ̨ts'i, bi 'yɛ̨mbi.
43 Jesus lhe respondeu:
44 Pɛ nu'bʉ huxyadi, bim 'bɛxui gätho ra ximhäi, asta gue'bʉ hyunde.
44 Já era quase meio-dia, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
45 Nɛ nu'bʉ mim 'bɛxui, bin xɛngui nde ra 'bø't'e i ndam bʉ mbo ra dąniją.
45 E o véu do santuário se rasgou pelo meio.
46 Nɛ nu'a ra Jesús nts'ɛdi bi mbafi, nɛ bi 'yɛ̨na: ―Ma Ta i, dadí dä'a ma te ya, bi 'yɛ̨na. Nɛ 'bex bi du bʉya.
46 Então Jesus clamou em alta voz: E, dito isto, expirou.
47 Nɛ nu ra hmudofʉi mi 'bäpʉ, 'bʉ mi nu 'bɛ'a bin ja, bi 'yɛ̨spa Oją, nɛ bi 'yɛ̨nsɛ: ―Majuąni nunʉ ran 'yohʉ hin te mi ja ra ts'oqui, bi 'yɛ̨na.
47 O centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: — Verdadeiramente este homem era justo.
48 Nɛ gätho na ngu yʉ ją'i 'bäpʉ ngue yʉ nute, 'bʉ mi nu 'bɛ'a bin ja, 'bex bi mba yʉ́ ngu, bi bɛ̨ndumbʉi nɛ bi hyonya thoho.
48 E todas as multidões reunidas para aquele espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se, batendo no peito.
49 Pɛ nu'ʉ yʉ́ amigo ra Jesús n'danni ts'ʉ mi 'bäi. Nɛ'ʉ 'da yʉ xisu mi tɛn'na ra Jesús 'bʉ mambá nɛxpʉ ja ra häi Galilea, gätho bi nu 'bɛ'a bi t'ørpa ra Jesús.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia ficaram de longe, contemplando estas coisas.
50 Nɛ mi 'bʉ'a n'da ran 'yohʉ, í José, ra mɛngu bʉ ra hnini Arimatea, n'da rá hnini yʉ judío bʉ ra xɛqui Judea. Nu'a, ra hoc'ją'i a, nɛ mi hnumansu. Nɛ mi tøm' ra pa di manda ua rá ts'ɛdi Oją. N'da rá ngʉrpi yʉ judío a, pɛ hinga 'da'ingu bi bɛ̨mhbʉ ʉ bi juąnba ra Jesús.
50 E eis que havia um homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo,
51 — ausente —
51 que não tinha concordado com o plano e a ação dos outros; era natural de Arimateia, cidade dos judeus, e esperava o Reino de Deus.
52 Nɛ nu'a ra José bi mba bʉ bí 'bʉh ra Pilato nɛ bi 'yäp rá ngøc'yɛi ra Jesús ngue da 'yägui.
52 Ele foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus.
53 Nɛ bi tong bʉ ja ra pont'i a ra Jesús. Nɛ bi mbantpa rá ją'i ra Jesús n'da ra hoc'bø't'e xʉn ho, nɛ bi gärpʉ ja n'da ra hyądo xínga n'dandį bi 'yo n'da ra du.
53 E, tirando-o da cruz, envolveu-o num lençol de linho e o depositou num túmulo aberto numa rocha, onde ninguém havia sido sepultado ainda.
54 Nɛ nu'bʉ mi 'yägui, gue'a ra pa din sä yʉ ją'i ngue da nu ra pa ran säya.
54 Era o dia da preparação, e o sábado estava para começar.
55 Nɛ nu'ʉ yʉ xisu, mi tɛn'na ra Jesús 'bʉ xí nɛxpʉ ja ra häi Galilea, bi dɛn'na ra José nɛ bi nu hapʉ bi jät'a ra Jesús, nɛ mi nu hapʉ án ja rá yą.
55 As mulheres que tinham vindo com Jesus desde a Galileia seguiram José e viram o túmulo e como o corpo foi colocado ali.
56 Nɛ nu yʉ xisu bi mba bʉya, di hoc ra 'yɛ̨thi i yʉman'u, nɛ ra aceite da gospa rá ją'i ra Jesús. Pɛ nu'bʉ mi mbʉ'a ra pa ran säya, bin säya tengu thoho bi mam bʉ ja yʉ́n t'ɛ̨di.
56 Então se retiraram para preparar óleos aromáticos e perfumes. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.