Atos 10

Eastern Highland Otomi NT (OTM_WBT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mí 'bʉpʉ n'da ran 'yohʉ í Cornelio, nubʉ ra hnini Cesarea. Gue nuna ran 'yohʉ im hmu nangue'ʉ n'da munts'i yʉ dofʉi gue'a ní t'ɛ̨mbi Italiano ʉ.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Nuna ra Cornelio madague'bʉ hing ra judío a, pɛ nu'a nɛ gätho 'bʉpʉ rá ngu mi thąnde Oją nɛ mí numansu a. Nząi mi un yʉn t'unni yʉ hyoya nɛ nząi min yąhʉ Oją.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 N'da ra pa mbɛ hyunde, tengu'bʉ bi 'uį 'bʉ mí nu n'da rám 'bɛhni Oją mahɛ̨ts'i, bi yʉrpʉ ja ra cuarto mí 'bäi, bi zofo: ―Cornelio, bi 'yɛ̨mbi.
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Nɛ nu'bʉ mí hyandi, bin su nɛ bi dądi: ―'Bɛ'a ma Hmu. Nu ram 'bɛhni bi 'yɛ̨mbi: ―Nu'a Oją im bɛ̨n'i, nɛ i ø'bʉ guí yąui, nɛ in nu Oją 'bʉ gdí un yʉn t'unni yʉ hyoya.
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Nuya, gui pɛhn'dʉ 'da yʉn 'yohʉ bʉ Jope da dįm bʉ n'da gue ra Simón, nɛ guet'a ra Pedro a, nɛ gua pɛnhua.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Nu'a ra Pedro i 'bʉhmbʉ n'da ran 'yohʉ í Simón gue ra hoca xindąni a, nɛ i 'bʉpʉ ndendeją. Nu'a da xi'a'i 'bɛ'a gui 'yøt'e, bi 'yɛ̨n'a rám 'bɛhni Oją.
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Nu'bʉ mí gua'a im ma, 'bex bi mbeng mahɛ̨ts'i ram 'bɛhni. Nu ra Cornelio bʉya bi zohni yoho yʉ́ 'yɛ̨hɛ nɛ n'da ra dofʉi ngue i numansu Oją, ngue rá 'yɛ̨hɛ a.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Nɛ nu'bʉ mi xifi gätho 'bɛ'a bi xih rám 'bɛhni Oją mahɛ̨ts'i, bi mbɛnpʉ Jope ʉ bʉya.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Man'da pa bʉya mbɛ huxyadi nu'bʉ bá ɛ̨pʉ 'yu yʉ́m 'bɛhni ra Cornelio, häntho Jope, nu ra Pedro bi ndexpʉ thi bʉ ja ra zɛ'ts'angu bʉ mí 'bʉi, guepʉ din yąui Oją.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Nu'a ra Pedro ɛ̨mmɛ bin tumanthuhu, nɛ gätho ní mba mahoqui ran ts'ihmɛ, nu ra Pedro bʉya bi nu n'da ran t'uti, tengu'bʉ bi 'uį.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 Nɛ bi nu nsoqui mahɛ̨ts'i, nɛ bá cąi tengu n'da ra the'bø't'e xʉn ndoho gue mfɛnt'i yʉ́ ts'ąt'i.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Nɛ ba 'yo bʉ ja ra 'bø't'e hønt'a go 'bɛ'a má zu'uɛ̨ i ja goho yʉ́ gua, nɛ yʉ zate, nɛ yʉ pozʉ, nɛ yʉ doja.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Nu ra Pedro bi 'yø'a n'da ra nde, bi t'ɛ̨mbi: ―Dami ndants'i gui hyo gue gui sa.
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Bi dą'a ra Pedro: ―Hin'na ma Hmu, nguetho njąm'bʉ xtá sagä xʉn ts'o, gue'a i man nin t'ɛ̨di hingui ho 'bʉ ga sa.
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Nɛ bi 'yɛ̨mbi mahøn'a: ―'Yo guí ɛ̨na hingui ho 'bɛ'a dá sändä da ts'a, ngue gätho dí hocä ʉ, bi 'yɛ̨mp'a ra nde.
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Ná hyundį bi sifi, bi ndex mahøn'a mahɛ̨ts'i ra 'bø't'e.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Nu ra Pedro, nu'bʉ gätho madí hyonya thoho nɛ im bɛ̨ni 'bɛ'a ní mba'a xí nu tengu ra t'į, 'bex bi zøh yʉ́m 'bɛhni ra Cornelio. Nɛ mí 'bäpʉ thi ja ra goxthi rá ngu ra Simón, nɛ xí 'yänni hapʉ ja'a ra ngu.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Nu'bʉ mí zøm bʉ, bi 'yänni: ―Ha 'bʉcua ra Simón Pedro.
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Nɛ gätho nín 'yomfɛ̨ni ra Pedro 'bɛ'a ní mba a xí nu, nu'a rá Hogandąhi Oją bi 'yɛ̨mbi: ―'Bʉpʉ hyu yʉn 'yohʉ i hon'i.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Dami ndants'i, gui cąi nɛ gui mbähä ʉ yʉn 'yohʉ, gui tɛnni nɛ hin gan su, nguetho nugä bá pɛnhdä ʉ, bi 'yɛ̨mbi.
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Nu ra Pedro bʉya bi gąpʉ mi 'bäh yʉn 'yohʉ gue bá pɛnh ra Cornelio, nɛ bi xifi: ―Nugä guecä guí hongui. 'Bɛ'a gní hyonjʉ.
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Bi dą'ʉ: ―Nu ra Cornelio ra ngʉrpa dofʉi bá pɛncähe. Nu ra Cornelio n'da ra hocją'i gue i numansu Oją. Nɛ gätho yʉ judío i ndømanho nangue'a. Nɛ n'da ram 'bɛhni mahɛ̨ts'i bi xi'a da zonh'na'i, gue gui mba bʉ rá ngu, nɛ da t'ømanho 'bɛ'a gätho gui xifi, bi 'yɛ̨n'ʉ.
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Nu ra Pedro bi xifi da yʉrpʉ mbo ra ngu, bin oxpʉ bʉya. Nu'bʉ mi hyats'i bi mbähä ra Pedro. Nɛ'ʉ 'da yʉ 'yɛ̨c'yɛi mí 'bʉpʉ Jope bi mbähä.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Man'da pa bʉya bi zøm bʉ ra hnini Cesarea. Nu ra Cornelio xí zohni gätho 'bʉpʉ ja rá ngu nɛ yʉ́ amigo, ngue dim pɛti bʉ ja rá ngu. Gätho i tøm'bʉ.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Nu'bʉ mí zøm bʉ ja ra goxthi ra Pedro, bá pøn ra Cornelio, bi dądi nɛ bin dąnyahmu bi dąnde.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Pɛ nu ra Pedro bi gʉ'ts'i nɛ bi 'yɛ̨mbi: ―Dami ndants'i nguetho nugä dran 'yohʉ thohogä tengutho i, bi 'yɛ̨na.
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Nɛ i yąui gätho án yʉt'a mbo rá ngu. Nɛ bi nu xʉn ngu xím pɛti bʉ.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Nu ra Pedro bi 'yɛ̨mp'ʉ bʉya: ―Guí pąhmbʉ hin 'yʉ man t'ɛ̨dihe dyʉ judíohe gue dan uąns'hʉ o gue ga cʉthe bʉ ja ni ngumhbʉ, nguetho hin gyʉ judío ahʉ. Pɛ Oją xʉ 'yurcagui gue xínga n'da yʉ ją'i ga ɛ̨mhbe hin da zä dan yąmanhohe, ogue ga ɛ̨mfe hingui ho.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Janangue'a nu'bʉ gmí zoncagui, bá ɛ̨cä nɛ nte mán t'änni dá änni. Nuya dín nde ga pądi hanja gá zoncagui, bi 'yɛ̨n'a.
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Nu ra Cornelio bi 'yɛ̨m bʉya: ―Ná goho pa tengu ra ora jabʉya, dá ɛ't' man ts'ihmɛ 'bʉ mán yągä'be Oją, 'bex bi zø'a n'da ran 'yohʉ ua dí 'bʉi, mí he ra pahni di fɛxni.
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 Nɛ bi 'yɛ̨ngui: “Cornelio, Oją bi 'yøde 'bɛ'a gám ma nɛ bi nu yʉn t'unni gá un yʉ hyoya, nɛ im bɛ̨n'a'i.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Nuya guin zohna ra Simón Pedro 'bʉpʉ Jope bʉ ja rá ngu ra Simón ra hoca xindąni a, nɛ i ja rá ngu bʉ ndendeją. Nɛ nu'bʉ da zøcua gan yąui,” ɛ̨n'a ram 'bɛhni mahɛ̨ts'i 'bʉ min zoqui.
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Jananjabʉ dá zonh'na 'i nɛ xʉn ho guá ɛ̨hɛ. Nuya gäthogähe dí 'bʉhmbe ua ngue da nuje Oją, ga øhmbe 'bɛ'a gätho da xije Oją, gue gui xije, ɛ̨n'a ra Cornelio.
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Nu ra Pedro bi 'yɛ̨mp'ʉ: ―Nugä dí pącä ya hingui huahna Oją to'o da numanho gue'bʉ ra judío o hing ra judío.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Nu Oją da zini hønt'a go nda'a ní nde i yą, ngue to'o gätho da numansu'a, nɛ to'o i øt' ran ho.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Guí pąhmbʉ ram hma bá pɛncähe Oją dyʉ israelgähe, dyʉ judíogähe, bi ma nangue ra Jesucristo, gue nu'a di hocpa ní mbʉi n'da, guehna rá Hmu ʉ gätho hønt'a go 'bɛ'a ní nde i yą.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Nɛ guí pąhmbʉ ram hma nangue ra Jesucristo bi hmam bʉ gätho ra häi Judea, bí mbʉpʉ Galilea, gue'bʉ ya xí juah rá 'bɛfi ra Xuua Nxixyą gue bi ma di xixyąba yʉ ją'i.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Nɛ guí pąhmbʉ Oją bi un rá ts'ɛdi rá Hogandąhi Oją ra Jesús, ra mɛngu bʉ Nazaret. Nu ra Jesús hønbʉ go hapʉ bin 'yo mí øt' ran ho, nɛ gätho ʉ mín 'yohʉ ra zįthu bi hyønba thi ra zįthu. Gätho bi 'yøt'ʉ nguetho min 'youi Oją.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 Nɛ nugähe ma 'bäigähe a ra Jesús, dí mamhbe majuąni, nguetho dá nuhe 'bɛ'a gätho bi 'yøt' ra Jesús nubʉ ma häihe dyʉ judíohe, nɛpʉ ma ngʉrpa hninihe Jerusalén. Nɛ m'bɛjua bi tho, bi guarpʉ ja ra pont'i.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Pɛ Oją bi xox'a ná hyupa, nɛ bi japi dá nugähe xʉn ho.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Pɛ njom mi'da bi nu, høngdähe gue xí huancähe Oją. Janangue dí mamhbe majuąni, gue ya majuąni dán sihmɛgähe ra Jesús 'bʉ mi ndants' 'bʉ mi du.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Nɛ nu'a bi mbɛncähe gue ga xihmbe yʉ ją'i nɛ ga mamhbe, gue gue'a bi huahn'na Oją da 'yørpa ran juąnbi yʉ ją'i 'bʉi nɛ'ʉ xʉn du.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Nɛ guehna mím man'ʉ gätho yʉ́ pøngahyą Oją, gue gätho to'o da 'yɛ̨c'yɛi nangue ra Jesús, da hyąn ra punbi nangue yʉ́ ts'oqui, bi 'yɛ̨n'a ra Pedro.
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Nɛ i yą ra Pedro, 'bex bá ɛ̨h rá Hogandąhi Oją, gätho bi gohmbʉ yʉ ją'i i øh rám hma ra Pedro.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Nɛ nu'ʉ yʉ judío min 'yohʉ ra Pedro madí hyonya thoho 'bʉ mí bądi bin t'un rá Hogandąhi Oją ʉ hing yʉ judío.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 Nguetho bi 'yøde bin yą 'da yʉ nde hing yʉ́ ndesɛ ʉ, gue bi 'yɛ̨spa Oją 'bʉ mí yą.
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 Nɛ bi 'yɛ̨n'a ra Pedro, bi 'yänni: ―Ha sä da mba ma hɛcpi ya 'bʉcua gue hin din xixyą, nɛ ya xʉ hyąn rá Hogandąhi Oją tengugahʉ, bi 'yɛ̨na.
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Nɛ bi ma di xixyąbi nangue rá thuhu ra Jesucristo. M'bɛjua bʉya bi 'yäp ra mate ra Pedro da gohmbʉ bʉ mi'da yʉ pa.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.