Atos 10
Eastern Highland Otomi NT (OTM_WBT) vs NVT
1 Mí 'bʉpʉ n'da ran 'yohʉ í Cornelio, nubʉ ra hnini Cesarea. Gue nuna ran 'yohʉ im hmu nangue'ʉ n'da munts'i yʉ dofʉi gue'a ní t'ɛ̨mbi Italiano ʉ.
1 Morava em Cesareia um oficial do exército romano chamado Cornélio, capitão do Regimento Italiano.
2 Nuna ra Cornelio madague'bʉ hing ra judío a, pɛ nu'a nɛ gätho 'bʉpʉ rá ngu mi thąnde Oją nɛ mí numansu a. Nząi mi un yʉn t'unni yʉ hyoya nɛ nząi min yąhʉ Oją.
2 Era um homem devoto e temente a Deus, como era também toda a sua família. Dava aos pobres esmolas generosas e sempre orava ao Senhor.
3 N'da ra pa mbɛ hyunde, tengu'bʉ bi 'uį 'bʉ mí nu n'da rám 'bɛhni Oją mahɛ̨ts'i, bi yʉrpʉ ja ra cuarto mí 'bäi, bi zofo: ―Cornelio, bi 'yɛ̨mbi.
3 Certa tarde, por volta das três horas, teve uma visão na qual viu um anjo de Deus vir em sua direção e dizer: “Cornélio!”.
4 Nɛ nu'bʉ mí hyandi, bin su nɛ bi dądi: ―'Bɛ'a ma Hmu. Nu ram 'bɛhni bi 'yɛ̨mbi: ―Nu'a Oją im bɛ̨n'i, nɛ i ø'bʉ guí yąui, nɛ in nu Oją 'bʉ gdí un yʉn t'unni yʉ hyoya.
4 Temeroso, Cornélio olhou fixamente para o anjo e perguntou: “Que é, senhor?”. E o anjo respondeu: “Suas orações e esmolas subiram até Deus, e ele as guarda na memória.
5 Nuya, gui pɛhn'dʉ 'da yʉn 'yohʉ bʉ Jope da dįm bʉ n'da gue ra Simón, nɛ guet'a ra Pedro a, nɛ gua pɛnhua.
5 Agora, envie alguns homens a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
6 Nu'a ra Pedro i 'bʉhmbʉ n'da ran 'yohʉ í Simón gue ra hoca xindąni a, nɛ i 'bʉpʉ ndendeją. Nu'a da xi'a'i 'bɛ'a gui 'yøt'e, bi 'yɛ̨n'a rám 'bɛhni Oją.
6 Ele está hospedado com Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar”.
7 Nu'bʉ mí gua'a im ma, 'bex bi mbeng mahɛ̨ts'i ram 'bɛhni. Nu ra Cornelio bʉya bi zohni yoho yʉ́ 'yɛ̨hɛ nɛ n'da ra dofʉi ngue i numansu Oją, ngue rá 'yɛ̨hɛ a.
7 Assim que o anjo foi embora, Cornélio chamou dois servos de sua casa e um soldado devoto de seu grupo de auxiliares.
8 Nɛ nu'bʉ mi xifi gätho 'bɛ'a bi xih rám 'bɛhni Oją mahɛ̨ts'i, bi mbɛnpʉ Jope ʉ bʉya.
8 Ele lhes contou o que havia acontecido e os enviou a Jope.
9 Man'da pa bʉya mbɛ huxyadi nu'bʉ bá ɛ̨pʉ 'yu yʉ́m 'bɛhni ra Cornelio, häntho Jope, nu ra Pedro bi ndexpʉ thi bʉ ja ra zɛ'ts'angu bʉ mí 'bʉi, guepʉ din yąui Oją.
9 No dia seguinte, quando os mensageiros de Cornélio se aproximavam da cidade, Pedro subiu ao terraço para orar. Era cerca de meio-dia,
10 Nu'a ra Pedro ɛ̨mmɛ bin tumanthuhu, nɛ gätho ní mba mahoqui ran ts'ihmɛ, nu ra Pedro bʉya bi nu n'da ran t'uti, tengu'bʉ bi 'uį.
10 e ele estava com fome. Enquanto a refeição era preparada, entrou num êxtase.
11 Nɛ bi nu nsoqui mahɛ̨ts'i, nɛ bá cąi tengu n'da ra the'bø't'e xʉn ndoho gue mfɛnt'i yʉ́ ts'ąt'i.
11 Viu o céu aberto e algo semelhante a um grande lençol ser baixado por suas quatro pontas.
12 Nɛ ba 'yo bʉ ja ra 'bø't'e hønt'a go 'bɛ'a má zu'uɛ̨ i ja goho yʉ́ gua, nɛ yʉ zate, nɛ yʉ pozʉ, nɛ yʉ doja.
12 No lençol havia toda espécie de animais, répteis e aves.
13 Nu ra Pedro bi 'yø'a n'da ra nde, bi t'ɛ̨mbi: ―Dami ndants'i gui hyo gue gui sa.
13 Então uma voz lhe disse: “Levante-se, Pedro; mate e coma”.
14 Bi dą'a ra Pedro: ―Hin'na ma Hmu, nguetho njąm'bʉ xtá sagä xʉn ts'o, gue'a i man nin t'ɛ̨di hingui ho 'bʉ ga sa.
14 “De modo nenhum, Senhor!”, respondeu Pedro. “Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura e imprópria.”
15 Nɛ bi 'yɛ̨mbi mahøn'a: ―'Yo guí ɛ̨na hingui ho 'bɛ'a dá sändä da ts'a, ngue gätho dí hocä ʉ, bi 'yɛ̨mp'a ra nde.
15 Mas a voz falou novamente: “Não chame de impuro o que Deus purificou”.
16 Ná hyundį bi sifi, bi ndex mahøn'a mahɛ̨ts'i ra 'bø't'e.
16 A mesma visão se repetiu três vezes. Então, subitamente, o lençol foi recolhido ao céu.
17 Nu ra Pedro, nu'bʉ gätho madí hyonya thoho nɛ im bɛ̨ni 'bɛ'a ní mba'a xí nu tengu ra t'į, 'bex bi zøh yʉ́m 'bɛhni ra Cornelio. Nɛ mí 'bäpʉ thi ja ra goxthi rá ngu ra Simón, nɛ xí 'yänni hapʉ ja'a ra ngu.
17 Pedro ficou perplexo, pensando em qual seria o significado da visão. Nesse momento, os homens que Cornélio tinha enviado encontraram a casa de Simão. Eles se aproximaram do portão
18 Nu'bʉ mí zøm bʉ, bi 'yänni: ―Ha 'bʉcua ra Simón Pedro.
18 e perguntaram se estava hospedado ali Simão, também chamado Pedro.
19 Nɛ gätho nín 'yomfɛ̨ni ra Pedro 'bɛ'a ní mba a xí nu, nu'a rá Hogandąhi Oją bi 'yɛ̨mbi: ―'Bʉpʉ hyu yʉn 'yohʉ i hon'i.
19 Enquanto Pedro ainda refletia sobre a visão, o Espírito lhe disse: “Três homens vieram procurá-lo.
20 Dami ndants'i, gui cąi nɛ gui mbähä ʉ yʉn 'yohʉ, gui tɛnni nɛ hin gan su, nguetho nugä bá pɛnhdä ʉ, bi 'yɛ̨mbi.
20 Levante-se, desça e vá encontrar-se com eles. Não hesite em acompanhá-los, pois eu os enviei”.
21 Nu ra Pedro bʉya bi gąpʉ mi 'bäh yʉn 'yohʉ gue bá pɛnh ra Cornelio, nɛ bi xifi: ―Nugä guecä guí hongui. 'Bɛ'a gní hyonjʉ.
21 Pedro desceu e disse aos homens: “Eu sou quem vocês procuram. Por que vieram?”.
22 Bi dą'ʉ: ―Nu ra Cornelio ra ngʉrpa dofʉi bá pɛncähe. Nu ra Cornelio n'da ra hocją'i gue i numansu Oją. Nɛ gätho yʉ judío i ndømanho nangue'a. Nɛ n'da ram 'bɛhni mahɛ̨ts'i bi xi'a da zonh'na'i, gue gui mba bʉ rá ngu, nɛ da t'ømanho 'bɛ'a gätho gui xifi, bi 'yɛ̨n'ʉ.
22 Eles responderam: “Cornélio, um oficial romano, nos enviou. Ele é um homem devoto e temente a Deus, respeitado por todos os judeus. Um santo anjo o instruiu a chamar o senhor à casa dele para que ele ouça sua mensagem”.
23 Nu ra Pedro bi xifi da yʉrpʉ mbo ra ngu, bin oxpʉ bʉya. Nu'bʉ mi hyats'i bi mbähä ra Pedro. Nɛ'ʉ 'da yʉ 'yɛ̨c'yɛi mí 'bʉpʉ Jope bi mbähä.
23 Então Pedro convidou os homens para se hospedarem ali aquela noite. No dia seguinte, foi com eles, acompanhado de alguns irmãos de Jope.
24 Man'da pa bʉya bi zøm bʉ ra hnini Cesarea. Nu ra Cornelio xí zohni gätho 'bʉpʉ ja rá ngu nɛ yʉ́ amigo, ngue dim pɛti bʉ ja rá ngu. Gätho i tøm'bʉ.
24 Chegaram a Cesareia no dia seguinte. Cornélio os esperava e havia reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Nu'bʉ mí zøm bʉ ja ra goxthi ra Pedro, bá pøn ra Cornelio, bi dądi nɛ bin dąnyahmu bi dąnde.
25 Quando Pedro chegou à casa, Cornélio veio ao seu encontro e prostrou-se diante dele, adorando-o.
26 Pɛ nu ra Pedro bi gʉ'ts'i nɛ bi 'yɛ̨mbi: ―Dami ndants'i nguetho nugä dran 'yohʉ thohogä tengutho i, bi 'yɛ̨na.
26 Mas Pedro o levantou e disse: “Fique de pé! Eu sou apenas um homem como você”.
27 Nɛ i yąui gätho án yʉt'a mbo rá ngu. Nɛ bi nu xʉn ngu xím pɛti bʉ.
27 Os dois conversaram e depois entraram na casa, onde muitos outros estavam reunidos.
28 Nu ra Pedro bi 'yɛ̨mp'ʉ bʉya: ―Guí pąhmbʉ hin 'yʉ man t'ɛ̨dihe dyʉ judíohe gue dan uąns'hʉ o gue ga cʉthe bʉ ja ni ngumhbʉ, nguetho hin gyʉ judío ahʉ. Pɛ Oją xʉ 'yurcagui gue xínga n'da yʉ ją'i ga ɛ̨mhbe hin da zä dan yąmanhohe, ogue ga ɛ̨mfe hingui ho.
28 Pedro lhes disse: “Vocês sabem que nossas leis proíbem que um judeu entre num lar gentio como este ou se associe com os gentios. No entanto, Deus me mostrou que não devo mais considerar ninguém impuro ou impróprio.
29 Janangue'a nu'bʉ gmí zoncagui, bá ɛ̨cä nɛ nte mán t'änni dá änni. Nuya dín nde ga pądi hanja gá zoncagui, bi 'yɛ̨n'a.
29 Por isso, vim assim que fui chamado, sem levantar objeções. Agora digam por que vocês mandaram me buscar”.
30 Nu ra Cornelio bi 'yɛ̨m bʉya: ―Ná goho pa tengu ra ora jabʉya, dá ɛ't' man ts'ihmɛ 'bʉ mán yągä'be Oją, 'bex bi zø'a n'da ran 'yohʉ ua dí 'bʉi, mí he ra pahni di fɛxni.
30 Cornélio respondeu: “Quatro dias atrás, eu estava orando em casa por volta deste mesmo horário, às três da tarde. De repente, um homem vestido com roupas resplandecentes apareceu diante de mim.
31 Nɛ bi 'yɛ̨ngui: “Cornelio, Oją bi 'yøde 'bɛ'a gám ma nɛ bi nu yʉn t'unni gá un yʉ hyoya, nɛ im bɛ̨n'a'i.
31 Ele me disse: ‘Cornélio, Deus ouviu sua oração e se lembrou de suas esmolas.
32 Nuya guin zohna ra Simón Pedro 'bʉpʉ Jope bʉ ja rá ngu ra Simón ra hoca xindąni a, nɛ i ja rá ngu bʉ ndendeją. Nɛ nu'bʉ da zøcua gan yąui,” ɛ̨n'a ram 'bɛhni mahɛ̨ts'i 'bʉ min zoqui.
32 Agora, envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar’.
33 Jananjabʉ dá zonh'na 'i nɛ xʉn ho guá ɛ̨hɛ. Nuya gäthogähe dí 'bʉhmbe ua ngue da nuje Oją, ga øhmbe 'bɛ'a gätho da xije Oją, gue gui xije, ɛ̨n'a ra Cornelio.
33 Assim, mandei buscá-lo de imediato, e foi bom que tenha vindo. Agora estamos todos aqui, esperando diante de Deus para ouvir a mensagem que o Senhor mandou que você nos trouxesse”.
34 Nu ra Pedro bi 'yɛ̨mp'ʉ: ―Nugä dí pącä ya hingui huahna Oją to'o da numanho gue'bʉ ra judío o hing ra judío.
34 Então Pedro respondeu: “Vejo claramente que Deus não mostra nenhum favoritismo.
35 Nu Oją da zini hønt'a go nda'a ní nde i yą, ngue to'o gätho da numansu'a, nɛ to'o i øt' ran ho.
35 Em todas as nações ele aceita aqueles que o temem e fazem o que é certo.
36 Guí pąhmbʉ ram hma bá pɛncähe Oją dyʉ israelgähe, dyʉ judíogähe, bi ma nangue ra Jesucristo, gue nu'a di hocpa ní mbʉi n'da, guehna rá Hmu ʉ gätho hønt'a go 'bɛ'a ní nde i yą.
36 Esta é a mensagem de boas-novas para o povo de Israel: Há paz com Deus por meio de Jesus Cristo, que é Senhor de todos.
37 Nɛ guí pąhmbʉ ram hma nangue ra Jesucristo bi hmam bʉ gätho ra häi Judea, bí mbʉpʉ Galilea, gue'bʉ ya xí juah rá 'bɛfi ra Xuua Nxixyą gue bi ma di xixyąba yʉ ją'i.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, começando na Galileia, depois do batismo que João proclamou.
38 Nɛ guí pąhmbʉ Oją bi un rá ts'ɛdi rá Hogandąhi Oją ra Jesús, ra mɛngu bʉ Nazaret. Nu ra Jesús hønbʉ go hapʉ bin 'yo mí øt' ran ho, nɛ gätho ʉ mín 'yohʉ ra zįthu bi hyønba thi ra zįthu. Gätho bi 'yøt'ʉ nguetho min 'youi Oją.
38 Sabem também que Deus ungiu Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Então Jesus foi por toda parte fazendo o bem e curando todos os oprimidos pelo diabo, porque Deus estava com ele.
39 Nɛ nugähe ma 'bäigähe a ra Jesús, dí mamhbe majuąni, nguetho dá nuhe 'bɛ'a gätho bi 'yøt' ra Jesús nubʉ ma häihe dyʉ judíohe, nɛpʉ ma ngʉrpa hninihe Jerusalén. Nɛ m'bɛjua bi tho, bi guarpʉ ja ra pont'i.
39 “E nós somos testemunhas de tudo que ele fez em toda a Judeia e em Jerusalém, onde o mataram. Penduraram-no numa cruz,
40 Pɛ Oją bi xox'a ná hyupa, nɛ bi japi dá nugähe xʉn ho.
40 mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e permitiu que ele fosse visto,
41 Pɛ njom mi'da bi nu, høngdähe gue xí huancähe Oją. Janangue dí mamhbe majuąni, gue ya majuąni dán sihmɛgähe ra Jesús 'bʉ mi ndants' 'bʉ mi du.
41 não por todo o povo, mas por nós que fomos escolhidos por Deus de antemão para sermos suas testemunhas. Nós fomos os que comemos e bebemos com ele depois que ele ressuscitou dos mortos.
42 Nɛ nu'a bi mbɛncähe gue ga xihmbe yʉ ją'i nɛ ga mamhbe, gue gue'a bi huahn'na Oją da 'yørpa ran juąnbi yʉ ją'i 'bʉi nɛ'ʉ xʉn du.
42 E ele nos mandou anunciar sua mensagem em toda parte e testemunhar que Deus o designou juiz dos vivos e dos mortos.
43 Nɛ guehna mím man'ʉ gätho yʉ́ pøngahyą Oją, gue gätho to'o da 'yɛ̨c'yɛi nangue ra Jesús, da hyąn ra punbi nangue yʉ́ ts'oqui, bi 'yɛ̨n'a ra Pedro.
43 É a respeito dele que todos os profetas dão testemunho, dizendo que todo o que nele crer receberá o perdão de seus pecados por meio de seu nome”.
44 Nɛ i yą ra Pedro, 'bex bá ɛ̨h rá Hogandąhi Oją, gätho bi gohmbʉ yʉ ją'i i øh rám hma ra Pedro.
44 Enquanto Pedro ainda falava, o Espírito Santo desceu sobre todos que ouviam a mensagem.
45 Nɛ nu'ʉ yʉ judío min 'yohʉ ra Pedro madí hyonya thoho 'bʉ mí bądi bin t'un rá Hogandąhi Oją ʉ hing yʉ judío.
45 Os discípulos judeus que acompanhavam Pedro ficaram admirados de que o dom do Espírito Santo também fosse derramado sobre os gentios,
46 Nguetho bi 'yøde bin yą 'da yʉ nde hing yʉ́ ndesɛ ʉ, gue bi 'yɛ̨spa Oją 'bʉ mí yą.
46 pois os ouviram falar em outras línguas e louvar a Deus. Pedro perguntou:
47 Nɛ bi 'yɛ̨n'a ra Pedro, bi 'yänni: ―Ha sä da mba ma hɛcpi ya 'bʉcua gue hin din xixyą, nɛ ya xʉ hyąn rá Hogandąhi Oją tengugahʉ, bi 'yɛ̨na.
47 “Pode alguém se opor a que eles sejam batizados agora que, como nós, também receberam o Espírito Santo?”.
48 Nɛ bi ma di xixyąbi nangue rá thuhu ra Jesucristo. M'bɛjua bʉya bi 'yäp ra mate ra Pedro da gohmbʉ bʉ mi'da yʉ pa.
48 Então ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Depois, pediram que Pedro ficasse com eles alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.