Marcos 4
Ra 'Ra'yo Testamento (OTENT) vs ARA
1 Ra Jesu bi yopa mʉdi da xahna ya ja̱ꞌi ja ra ña̱nga ndehe, ne ja bi thetsꞌini ndunthi ya ja̱ꞌi, hangue nuꞌa̱ bi ꞌyøtꞌe, bi bøtsꞌe bi hñudi ja ꞌnara motsa mbo ja ra dehe, ne gatho ra hmuntsja̱ꞌi bi gohi ja ra ña̱nga ndehe.
1 Voltou Jesus a ensinar à beira-mar. E reuniu-se numerosa multidão a ele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Ne mi utua ya ja̱ꞌi ndunthi ya tꞌøtꞌe co ya ꞌbede, ne bi ꞌñembabiꞌʉ:
2 Assim, lhes ensinava muitas coisas por parábolas, no decorrer do seu doutrinamento.
3 ―ꞌYødehʉ núna ma ga xiꞌahʉ de ꞌnara motꞌi.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 De nu mi xanga ya nda, ꞌra bi zo ja ra ꞌñu y ya tsꞌintsꞌʉ bi ꞌñehe bi gondi.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Maꞌra ya nda bi zo ja ra ꞌbodo habʉ xmá nxini ra hai hangue bi da̱ma føtsꞌe.
5 Outra caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Pe nu mi nzø ra hyadi bi huixqui ne bi ꞌyotꞌiꞌʉ ngueꞌa̱ mi otho ndunthi yá ꞌyʉ.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Maꞌra ya nda bi zo ja ya ꞌboꞌbini, y ya ꞌbini bi da̱ma nte ne bi xumi núꞌʉ ya nda xqui føtsꞌe, hangue bi ꞌyotꞌi ne himbi hogui.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Pe nu maꞌra ya nda bi zo ja ra hoga hai, bi føtsꞌe ne bi nte, ne bi unga yá sofo, ꞌra bi unga ꞌnatemaꞌrɛtꞌa ya nda, maꞌra bi unga hñuꞌrate, ha nu maꞌra asta bi unga ꞌna nthebe ya nda.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu, produzindo a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Nuꞌbʉ́ ra Jesu bi ꞌñembiꞌʉ:
9 E acrescentou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Y nu de ya xqui ma ra hmuntsja̱ꞌi, nuꞌbʉ́ núꞌʉ ꞌrɛtꞌamayoho yá nxadi ne núꞌʉ maꞌra xqui gohi, bi ꞌyambabiꞌʉ ra Jesu bi ꞌñembi:
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze o interrogaram a respeito das parábolas.
11 Y nuꞌá̱ bi ꞌñembiꞌʉ:
11 Ele lhes respondeu: A vós outros vos é dado conhecer o mistério do reino de Deus; mas, aos de fora, tudo se ensina por meio de parábolas,
12 Ma da nja ngu ma̱nga ra Ma̱ca Tꞌofo, gue masque da hyandiꞌʉ, pe hinda zo yá mfeni, masque xi da ꞌyøde, pe hinda ba̱diꞌʉ, hangue hinda ma da ñobri pa hindra pumbabi yá tsꞌoqui.
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se, e haja perdão para eles.
13 Nehe bi ꞌñembabiꞌʉ:
13 Então, lhes perguntou: Não entendeis esta parábola e como compreendereis todas as parábolas?
14 Nuꞌa̱ ra motꞌi go gueꞌa̱ toꞌo ma̱nga ra ma̱ca noya.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Y nuꞌʉ ya nda bi zo ja ra ꞌñu go gueꞌʉ toꞌo bi ꞌyøde ra ma̱ca noya, y ra Satá ꞌbestho bi ꞌñehe bi patua yá mfeni pa da pumfri núꞌa̱ ra ma̱ca noya xqui sipabi.
15 São estes os da beira do caminho, onde a palavra é semeada; e, enquanto a ouvem, logo vem Satanás e tira a palavra semeada neles.
16 Ha nuꞌʉ ya nda bi zo ja ra ꞌbodo go gueꞌʉ toꞌo bi ꞌyøde ra ma̱ca noya y ꞌbestho bi da̱ma gamfri y ne xi bi johya.
16 Semelhantemente, são estes os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Pe ngu núꞌʉ bi ꞌñotho yá ꞌyʉ, go gueꞌʉ toꞌo camfri ꞌraya zi patho, ne sta tho ya ntꞌʉtsate o ya tsꞌothogui po rá ngue ra ma̱ca noya, nuꞌbʉ́ ꞌbestho da ꞌuegueꞌʉ.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo, antes, de pouca duração; em lhes chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Ha nuꞌʉ ya nda bi zo ja ya ꞌboꞌbini go gueꞌʉ toꞌo bi ꞌyøde ra ma̱ca noya,
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 pe nuꞌʉ́ ri ho ndunthi ya tsꞌojohya de ra ximhai, ne beni hanja da za da mɛꞌtsa ndunthi ya tꞌøtꞌe ne da da̱ha̱ ndunthi ra boja̱. Hangue nuya ya tsꞌoncꞌatꞌi hingui hopi da te yá jamfri, ne núꞌa̱ bi ꞌyøde da ꞌmɛditho.
19 mas os cuidados do mundo, a fascinação da riqueza e as demais ambições, concorrendo, sufocam a palavra, ficando ela infrutífera.
20 Ha nuꞌʉ ya nda bi zo ja ra hoga hai bi unga yá sofo, ꞌra bi unga ꞌnatemaꞌrɛtꞌa ya nda, ne maꞌra bi unga hñuꞌrate, ha nu maꞌra ꞌna nthebe, nuꞌʉ́ go gueꞌʉ toꞌo bi gamfri ra ma̱ca noya ne xi bi hnequi yá hoga ꞌbɛfi.
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Ra Jesu bi yopa zofo ra hmuntsja̱ꞌi ne bi ꞌñembabi:
21 Também lhes disse: Vem, porventura, a candeia para ser posta debaixo do alqueire ou da cama? Não vem, antes, para ser colocada no velador?
22 Njabʉ nehe núꞌa̱ ja mantꞌa̱guibya, ꞌmɛfa ma da hnequi, ne núꞌa̱ hingui tsa da fa̱dibya, ꞌmɛfa ma da fa̱di.
22 Pois nada está oculto, senão para ser manifesto; e nada se faz escondido, senão para ser revelado.
23 Nuꞌa̱ tóꞌo ja rá ntꞌøde pa da ꞌyøde, dá ꞌyøde núna dí ma̱.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Nehe bi ꞌñembiꞌʉ:
24 Então, lhes disse: Atentai no que ouvis. Com a medida com que tiverdes medido vos medirão também, e ainda se vos acrescentará.
25 Ngueꞌa̱ nuꞌa̱ tóꞌo da ba̱di núꞌa̱ dí ma̱, maꞌna da tꞌumbabi ra mfa̱di, pe nuꞌa̱ tóꞌo hinxa ba̱di, núꞌá̱ ma da tha̱cuabi núꞌa̱ ra mfa̱di pɛꞌtsi.
25 Pois ao que tem se lhe dará; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Nehe bi xipabiꞌʉ:
26 Disse ainda: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse a semente à terra;
27 Y núꞌa̱ ra motꞌandaꞌa̱ a̱ha̱ dega xuui ne nangui dega xudi bí cꞌa̱ꞌtsa rá ꞌbotꞌi. Ne núꞌa̱ ra ꞌbotꞌiꞌa̱ da føtsꞌe ne da nte, pe núꞌa̱ ra ꞌñøhø hingui pa̱di hanja xa njabʉ.
27 depois, dormisse e se levantasse, de noite e de dia, e a semente germinasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Ra hai øtꞌe pa da føtsꞌe, da nte, da hneca rá ꞌbai, ne ꞌmɛfa da bø yá da̱xi.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro a erva, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Ne ya sta ña̱tsꞌi, ꞌbestho nura motꞌiꞌa̱ da ma da xofo ngueꞌa̱ ya bi zø ra pa dega sofo.
29 E, quando o fruto já está maduro, logo se lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Nepʉ ra Jesu bi ꞌñena:
30 Disse mais: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que parábola o apresentaremos?
31 Rá hmanda Ajua̱ nja ngu ꞌnara nda dega mostasa, núꞌá̱ maꞌna go ra zi notsi de gatho maꞌra ya nda.
31 É como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Pe nu sta ꞌbotꞌa núꞌa̱ ra nda, maꞌna da nte ne da ntʉngui que gatho maꞌra ya nda̱po, ne da nja yá da̱nga ꞌyɛza asta ya tsꞌintsꞌʉ da za da nøhni.
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças e deita grandes ramos, a ponto de as aves do céu poderem aninhar-se à sua sombra.
33 Ra Jesu mi xipabiꞌʉ ra ma̱ca noya co ndunthi ya ꞌbede asta habʉ bi za bi zo yá mfeniꞌʉ.
33 E com muitas parábolas semelhantes lhes expunha a palavra, conforme o permitia a capacidade dos ouvintes.
34 Mi zofo ya hmuntsja̱ꞌi co ya ꞌbedetho núꞌʉ ri nhyɛcuaui rá hmanda Ajua̱, pe nuꞌbʉ mi ꞌbʉsɛui yá nxadi mi xipabiꞌʉ te rí bøni núꞌʉ ya ꞌbede xqui xipabiꞌʉ.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Y nu mi putꞌa ra nde ra paꞌa̱, ra Jesu bi ꞌñembabi yá nxadi:
35 Naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes Jesus: Passemos para a outra margem.
36 Hangue bi ꞌñediꞌa̱ de ra hmuntsja̱ꞌi, ne nuꞌá̱ ne yá nxadi bi gʉ ra motsa habʉ mi oꞌa̱ pa da ꞌraxꞌʉ riꞌnandi, ne maꞌra ya ja̱ꞌi bi dɛniꞌʉ co ya tꞌʉca motsa.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Y ya de mi ꞌyoꞌʉ ja ra ndehe, bi mʉ ꞌnara da̱nga bʉnthi ne mi tontsꞌa ra dehe ja ra motsa asta mi ne xa ñuxhma̱.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava a encher-se de água.
38 Ha ra Jesu mi a̱ha̱ ja ra tsꞌa̱tꞌa motsa ne xqui ꞌyɛntsꞌa rá ña̱xu ja ꞌnara nthuhña̱, ne yá nxadi bi ma bá a, ne bi ꞌñembabi:
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro; eles o despertaram e lhe disseram: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Nuꞌbʉ́ ra Jesu bi nangui ne bi zʉi ra bʉnthi, ne bi ꞌñemba ra ndehe:
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Acalma-te, emudece! O vento se aquietou, e fez-se grande bonança.
40 Nuꞌbʉ́ ra Jesu bi ꞌñembabiꞌʉ:
40 Então, lhes disse: Por que sois assim tímidos?! Como é que não tendes fé?
41 Nuꞌbʉ́ nuyá nxadiꞌa̱ bi ꞌyøꞌʉ, ne mi ꞌñémsɛꞌʉ ꞌna ngu maꞌna:
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.