Marcos 2
Ra 'Ra'yo Testamento (OTENT) vs NVT
1 Ne mi thogui ꞌraya pa ra Jesu bi mengui pa Ncapernau, y ya ja̱ꞌi bi ꞌyøde gue xqui zøniꞌa̱ ja núꞌa̱ ra ngu habʉ xqui mihiꞌa̱.
1 Dias depois, quando Jesus retornou a Cafarnaum, a notícia de que ele tinha voltado se espalhou rapidamente.
2 Hangue ꞌbestho ndunthi ya ja̱ꞌi bi ma habʉ mi ꞌbʉꞌa̱ y asta himbi ꞌñɛni gatho mbo ja ra ngu. Hangue ꞌra mi ꞌbaitho møte ra gosthi, y ra Jesu mi xipabi ra ma̱ca noya.
2 Em pouco tempo, a casa onde estava hospedado ficou tão cheia que não havia lugar nem do lado de fora da porta. Enquanto ele anunciava a palavra de Deus,
3 Nepʉ bi zøhø ꞌraya ja̱ꞌi y goho de gueꞌʉ mbra ndude ꞌnara tsꞌonate.
3 quatro homens vieram carregando um paralítico numa maca.
4 Y himbi za bi yʉtꞌiꞌʉ habʉ mi ꞌbʉ ra Jesu ngueꞌa̱ xqui muntsꞌini ndunthi ya ja̱ꞌi. Hangue bi bøxꞌʉ maña̱, bi xøꞌtsa ꞌnara xɛni de ra xʉngu pa bi ca̱ꞌma ra tsꞌonate co rá ꞌbebo asta habʉ mi ꞌbai ra Jesu.
4 Por causa da multidão, não tinham como levá-lo até Jesus. Então abriram um buraco no teto, acima de onde Jesus estava. Em seguida, baixaram o homem na maca, bem na frente dele.
5 Nuꞌbʉ́ ra Jesu bi ba̱di gue nuꞌʉ́ xi mi ja yá jamfri hangue bi ꞌñemba ra tsꞌonate:
5 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Filho, seus pecados estão perdoados”.
6 Ha mi huhni ꞌraya xahnate de ra ley, ne mi bensɛ njaua ja yá mfeniꞌʉ:
6 Alguns dos mestres da lei que estavam ali sentados pensaram:
7 “¿Hanja ma̱nga njabʉni gue ri ꞌñetꞌa Ajua̱? Ngueꞌa̱ hønsɛ Ajua̱ go gueꞌa̱ tsa da punga ya tsꞌoqui, y hinto maꞌna.”
7 “O que ele está dizendo? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
8 Pe ra Jesu ꞌbestho bi ba̱tho núꞌa̱ mi beñꞌʉ ne bi ꞌñembiꞌʉ:
8 Jesus logo percebeu o que eles estavam pensando e perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
9 ¿Ndaꞌa̱ maꞌna hinxá hñei pa ga xipa ra tsꞌonate: “Dí punꞌaꞌi ri tsꞌoqui”, o ga embabi: “ꞌBai, jʉxa ri mfidi ne ꞌyo”?
9 O que é mais fácil dizer ao paralítico: ‘Seus pecados estão perdoados’ ou ‘Levante-se, pegue sua maca e ande’?
10 Nde, pa gui pa̱hʉ gue Núꞌa̱ Toꞌo bi e bi Nja̱ꞌi pɛꞌtsa ra tsꞌɛdi ja ra ximhai pa da pumba yá tsꞌoqui ya ja̱ꞌi, ma ga øtꞌa njaua:
10 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico:
11 ―Dí xiꞌaꞌi, ꞌbai, jʉxa ri mfidi ne grí ma ri ngu.
11 “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
12 Nuꞌbʉ́ ꞌbestho bi ꞌmai ra tsꞌonate, ne bi gʉxa rá mfidi ne bi bøni ja yá thandi gatho ya ja̱ꞌi. Hangue nuꞌʉ́ xi bi ꞌyø ne bi nsunda Ajua̱ ne bi ꞌñenaꞌʉ:
12 O homem se levantou de um salto, pegou sua maca e saiu andando diante de todos. A multidão ficou admirada e louvava a Deus, exclamando: “Nunca vimos nada igual!”.
13 Nepʉ ra Jesu bi yo mengui ja ra ña̱nga ndehe ne ja bá muntsꞌini ndunthi ya ja̱ꞌi ne ja guehni bi xahniꞌʉ.
13 Em seguida, Jesus saiu outra vez para a beira do mar e ensinou as multidões que vinham até ele.
14 Nepʉ bi ma de guehniꞌa̱, ne ꞌmɛfa bi hyanda ra Leví rá tꞌʉ ra Alfeo mi hudi ja rá mexa mi pɛ rá ꞌbɛfi dega ngʉxboja̱. Ne bi ꞌñembabi:
14 Enquanto caminhava por ali, viu Levi, filho de Alfeu, sentado no lugar onde se coletavam os impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus, e Levi se levantou e o seguiu.
15 Ne ꞌnaꞌqui ra Jesu ne yá nxadi mi huhni ja rá ngu ra Leví mi ñungüi ya ꞌña̱tsa ngʉxboja̱ ne maꞌra ya tsꞌoja̱ꞌi toꞌo himi øtꞌe ngu núꞌa̱ ma̱nga rá ley ra Moise. Gatho mi huhuiniꞌʉ ngueꞌa̱ ndunthi de gueꞌʉ xqui dɛniꞌa̱.
15 Mais tarde, na casa de Levi, Jesus e seus discípulos estavam à mesa, acompanhados de um grande número de cobradores de impostos e outros pecadores, pois eram muitos os que o seguiam.
16 Nuꞌbʉ́ ꞌraya xahnate de ra ley ne ꞌraya fariseo núꞌʉ ya ja̱ꞌi toꞌo ntsꞌɛdi jamasu rá ley ra Moise, bi hyanda ra Jesu mi ñungüi ya ngʉxboja̱ ne núꞌʉ maꞌra ya tsꞌoja̱ꞌi. Hangue nuꞌʉ́ bi ꞌyambabi yá nxadi ra Jesu bi ꞌñembi:
16 Quando alguns fariseus, mestres da lei, viram Jesus comer com cobradores de impostos e outros pecadores, perguntaram a seus discípulos: “Por que ele come com cobradores de impostos e pecadores?”.
17 Pe ra Jesu bi ꞌyøde núꞌa̱ mi ma̱ñꞌʉ ne bi ꞌñembabiꞌʉ:
17 Ao ouvir isso, Jesus lhes disse: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes. Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores”.
18 ꞌNara ꞌmiꞌqui mri ayuna yá nxadi ra Xuua ne yá nxadi ya fariseo, bi ꞌñehe ꞌraya ja̱ꞌi bi cꞌa̱ꞌtsa ra Jesu ne bi ꞌñembabi:
18 Certa vez, quando os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando, algumas pessoas vieram a Jesus e perguntaram: “Por que seus discípulos não têm o hábito de jejuar como os discípulos de João e os discípulos dos fariseus?”.
19 Nuꞌbʉ́ ra Jesu bi ꞌñembabiꞌʉ:
19 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo? Não podem jejuar enquanto o noivo está com eles.
20 Pe ma da zø ra pa gue sta da̱mfriꞌʉ da tsꞌixa ra na̱vio, nuꞌbʉ́ ha̱, gueꞌbʉ da ayuna núꞌʉ yá amigoꞌa̱.
20 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão.
21 Hindí ꞌñepi da ꞌbøꞌta ꞌnara zɛdutu co ꞌnara ꞌraꞌyo dutu, ngueꞌa̱ nura ꞌraꞌyo dutuꞌa̱ da gʉtꞌa nura zɛdutu y maꞌna da ntʉni.
21 “Além disso, ninguém remendaria uma roupa velha usando pano novo. O pano novo encolheria a roupa velha e a rasgaria, deixando um buraco ainda maior.
22 Nixi hingui tsa da sitꞌa ra ꞌraꞌyo vinu ja ꞌnara zɛbota, ngueꞌa̱ ra ꞌraꞌyo vinu da føca ra zɛbota, y njabʉ da tsꞌoca ra bota y da mfanga ra vinu. Maꞌna xá hño da sitꞌa ra ꞌraꞌyo vinu ja ꞌnara ꞌraꞌyo bota pa njabʉ hinte da ja.
22 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. O vinho os arrebentaria, e tanto o vinho como os recipientes se estragariam. Vinho novo precisa de recipientes novos”.
23 ꞌNara sabdo ra pa dega tsaya ra Jesu bi thogui co yá nxadi ja ꞌraya hua̱hi, y nuyá nxadi bi mʉdi bi doca ya nga̱ha̱ dega trigo.
23 Num sábado, enquanto Jesus caminhava pelos campos de cereal, seus discípulos começaram a colher espigas.
24 Hangue ya fariseo bi ꞌñemba ra Jesu:
24 Os fariseus lhe perguntaram: “Por que seus discípulos desobedecem à lei colhendo cereal no sábado?”.
25 Nuꞌbʉ́ ra Jesu bi da̱di ne bi ꞌñena:
25 Jesus respondeu: “Vocês não leram nas Escrituras o que fez Davi quando ele e seus companheiros tiveram fome?
26 Nuꞌá̱ bi yʉtꞌa ja rá nija̱ Ajua̱ ne bi zi nuya thuhme xqui thuxni ja rá thandi Ajua̱, ne bi umba núꞌʉ toꞌo mi ꞌñoui pa da ziui. Y nuya thuhmeꞌʉ himrí ꞌñepi toꞌoraza da zi, hønsɛ ya macja̱. Bi tꞌøtꞌa njabʉ nuya paꞌʉ núꞌbʉ mrá nda̱macja̱ ra Abiatar. Y hingrá tsꞌoqui núꞌa̱ bi ꞌyøtꞌa ra Davi.
26 Ele entrou na casa de Deus, nos dias em que Abiatar era sumo sacerdote, comeu os pães sagrados que só os sacerdotes tinham permissão de comer e os deu também a seus companheiros”.
27 Nehe ra Jesu bi ꞌñembabiꞌʉ:
27 Então Jesus disse: “O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 Hangue Núꞌa̱ Toꞌo bi e bi Nja̱ꞌi ha̱ ra tsꞌɛdi pa da manda masque ra pa dega tsaya.
28 Portanto, o Filho do Homem é senhor até mesmo do sábado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.