Lucas 23

Ra 'Ra'yo Testamento (OTENT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Y de guehni gatho nuya nda̱ bi ꞌmaiꞌʉ bi zixa ra Jesu ja ra Pilato.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Y nuni ja bi mʉdini bi ña̱pabiꞌʉ ne bi ꞌñena:
2 E ali passaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, vedando pagar tributo a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Hangue nura Pilato bi ꞌñembabi:
3 Então, lhe perguntou Pilatos: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
4 Ha nura Pilato bi ꞌñembabi ya nda̱ gá macja̱ ne gatho ya ja̱ꞌi:
4 Disse Pilatos aos principais sacerdotes e às multidões: Não vejo neste homem crime algum.
5 Pe nuꞌʉ́ maꞌna mi ña̱te ntsꞌɛdi, ne bi ꞌñena:
5 Insistiam, porém, cada vez mais, dizendo: Ele alvoroça o povo, ensinando por toda a Judeia, desde a Galileia, onde começou, até aqui.
6 Nu mi ꞌyøde njabʉ ra Pilato bi ꞌyambabi ya ja̱ꞌi ua mrá me Galilea ra Jesu.
6 Tendo Pilatos ouvido isto, perguntou se aquele homem era galileu.
7 Y nuꞌʉ́ bi ꞌñena gue ja mrá menguniꞌa̱, hangue nura Pilato bi mɛhni ꞌbesthoꞌa̱ ja ra Erode, ngueꞌa̱ go gueꞌa̱ mrá nda̱ de ja ra hai Galilea, pe núꞌʉ ya paꞌʉ xqui zøhø ra Erode ne ja mi ꞌbʉhni Jerusale.
7 Ao saber que era da jurisdição de Herodes, estando este, naqueles dias, em Jerusalém, lho remeteu.
8 Nu mi hyanda ra Jesu ra nda̱ Erode, xi bi johyaꞌa̱ ngueꞌa̱ ya mi pɛꞌtsa ndunthi ya pa xi mi ne da hyandiꞌa̱ ngueꞌa̱ xqui ꞌyøde xqui hma̱ ndunthi de gueꞌa̱. Ne mi ne da hyandi da ꞌyøtꞌa ꞌnara milagro.
8 Herodes, vendo a Jesus, sobremaneira se alegrou, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Y nuꞌá̱ bi ꞌyamba ndunthi ya ntꞌani, pe ra Jesu hinte bi da̱di.
9 E de muitos modos o interrogava; Jesus, porém, nada lhe respondia.
10 Ja mi ꞌbʉhni nehe ya nda̱ gá macja̱ ne ya xahnate de ra ley, y maꞌna xi mi ña̱teꞌʉ.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com grande veemência.
11 Nepʉ nura Erode co yá soldado bi nthedetho de gueꞌa̱. Nepʉ bi ꞌyøꞌtua ra ntꞌeni bi hyete ngu ꞌñena ꞌnara nda̱ co ꞌnara hoga he mahotho. Nepʉ nura Erode bi yopa mɛhna ra Jesu maꞌnaꞌqui pa ja ra Pilato.
11 Mas Herodes, juntamente com os da sua guarda, tratou-o com desprezo, e, escarnecendo dele, fê-lo vestir-se de um manto aparatoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Ra Pilato ne ra Erode mri ꞌñʉtsahma̱ꞌʉ, pe núꞌa̱ ra paꞌa̱ bi má̱diꞌʉ.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois, antes, viviam inimizados um com o outro.
13 Nepʉ nura Pilato bi zohna gatho ya nda̱ gá macja̱ ne gatho ya nda̱ de ra hnini, ne gatho maꞌra ya ja̱ꞌi,
13 Então, reunindo Pilatos os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 ne bi ꞌñembabiꞌʉ:
14 disse-lhes: Apresentastes-me este homem como agitador do povo; mas, tendo-o interrogado na vossa presença, nada verifiquei contra ele dos crimes de que o acusais.
15 Nixi ra nda̱ Erode himbá tsʉtuabi ni ꞌnara tsꞌoqui, hangue bá yopa pɛhna maꞌnaꞌqui pa guecua. Ya nubyá gá pa̱hʉ gue nuní hinte ma tsꞌoqui xa ꞌyøtꞌe pa gui ña̱phʉ gue rí ꞌñepi da tho.
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar. É, pois, claro que nada contra ele se verificou digno de morte.
16 Hangue nugui, hønsɛ ma ga manda dra fɛtꞌi, nepʉ ga hɛgui.
16 Portanto, após castigá-lo, soltá-lo-ei.
17 Ra Pilato mi pɛꞌtsi da hyɛgui ꞌnara ꞌyofadi cada ra ngo de ra pascua, ngueꞌa̱ gueꞌa̱ myá nza̱i nuya gobierhnu de Judea.
17 [E era-lhe forçoso soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Pe gatho núꞌʉ ya ja̱ꞌi mi ꞌbʉhni bi mʉdi bi dø ya hmafi ne bi ꞌñena:
18 Toda a multidão, porém, gritava: Fora com este! Solta-nos Barrabás!
19 Nura Barraba xqui jotꞌa fadi ngueꞌa̱ xqui gʉxa ya ja̱ꞌi pa da ꞌñøtꞌatuhni ja ra hnini, ne ngueꞌa̱ xqui hñote.
19 Barrabás estava no cárcere por causa de uma sedição na cidade e também por homicídio.
20 Pe nura Pilato go mi ne da hyɛgui ra Jesu, hangue bi yopa zofo ya ja̱ꞌi maꞌnaꞌqui.
20 Desejando Pilatos soltar a Jesus, insistiu ainda.
21 Pe nuꞌʉ́ bi mafi maꞌna ntsꞌɛdi ne bi ꞌñena:
21 Eles, porém, mais gritavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Nurá hñuꞌqui bi ꞌñembabiꞌʉ ra Pilato:
22 Então, pela terceira vez, lhes perguntou: Que mal fez este? De fato, nada achei contra ele para condená-lo à morte; portanto, depois de o castigar, soltá-lo-ei.
23 Pe nuꞌʉ́ bi dø ya hmafi maꞌnaꞌqui, ne bi ja bi ꞌyadi gue dra pontꞌiꞌa̱. Ne co yá hmafi núꞌʉ ya nda̱ gá macja̱ ne maꞌra ya ja̱ꞌi, bi zʉ yá tsꞌɛdi ngu mi neꞌʉ.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o seu clamor prevaleceu.
24 Hangue nura Pilato bi ꞌyøꞌtua núꞌa̱ myá hneꞌʉ.
24 Então, Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Hangue go bi hyɛgui núꞌa̱ ra ꞌñøhø xqui ꞌyadi ya ja̱ꞌi, núꞌa̱ mrá thuhu Barraba xqui jotꞌa fadi ngueꞌa̱ mrá da̱ga ꞌyøtꞌatuhni ne mrá hyote. Ha nura Jesu bi tꞌɛntꞌua yá ꞌyɛ ya ja̱ꞌi pa da hyo.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da sedição e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Y de bi tsꞌixa ra Jesu pa dra pontꞌi, de má ꞌñu bi nthɛui ꞌnara ꞌñøhø mrá me Cirene mrá thuhu ra Simu xqui menga ja ra mbonthi, go gueꞌa̱ bri japi bi duxa ra pontꞌi ne bi ꞌmɛfa de ja ra Jesu.
26 E, como o conduzissem, constrangendo um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Ne mri dɛni ndunthi ya ja̱ꞌi, y ndunthi ya ꞌbɛhña̱ xi mi zoni ne mri manthoꞌʉ por gueꞌa̱.
27 Seguia-o numerosa multidão de povo, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Pe ra Jesu bi hyandiꞌʉ ne bi ꞌñembi:
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos!
29 ngueꞌa̱ ma da zø ra pa da ꞌñena ya ja̱ꞌi: “Rá matꞌa Ajua̱ núꞌʉ toꞌo hinxa mɛꞌtsa ni ꞌnara ba̱tsi nixi xa nzʉ.”
29 Porque dias virão em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.
30 Y nuya paꞌʉ ya ja̱ꞌi ma da mafi ne da ꞌñembabi ya da̱nga tꞌøhø ne ya tꞌʉca tꞌøhø: “Yøtꞌe pa gui cobgahe pa hinda zʉcaguihe rá cuɛ Ajua̱.”
30 Nesses dias, dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Xi majua̱ni ma da thoguiꞌʉ ya tsꞌothogui, ngueꞌa̱ nuꞌbʉ nugui dí sufri ha hinte ma tsꞌoqui dí tu, xihma̱ núꞌʉ tu ya tsꞌoqui.
31 Porque, se em lenho verde fazem isto, que será no lenho seco?
32 Nehe bi tsꞌixa má yoho ya ꞌñøhø núꞌʉ xqui tꞌɛꞌmbi da tho nehe ngueꞌa̱ ꞌnamyá ndutsꞌoqui. Bi tsꞌitsꞌi pa da tho mahyɛgui co ra Jesu.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com ele.
33 Ha nu mi zønga ja ꞌnara zi tꞌøhø rá thuhu Ña̱xmadu, ja bri pontꞌini ra Jesu co núꞌʉ má yoho ya ꞌñøhø, ꞌna bri ꞌbaꞌma ja rá ꞌñɛi, ha nuꞌa̱ maꞌna ja rá nga̱ha̱.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à direita, outro à esquerda.
34 Y nu de mi zʉhni ra Jesu ja ra pontꞌi, nuꞌá̱ bi ꞌñena:
34 Contudo, Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. Então, repartindo as vestes dele, lançaram sortes.
35 Y ndunthi ya ja̱ꞌi mi ꞌbahni bi hyandi bri pontꞌa ra Jesu, ne asta ya nda̱ gá xodyo mi øtbuhlatho de gueꞌa̱ ne mi ena:
35 O povo estava ali e a tudo observava. Também as autoridades zombavam e diziam: Salvou os outros; a si mesmo se salve, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Nehe nuya soldado mi øtbuhlatho de gueꞌa̱, mi umbabi ra juꞌtsa vinu pa da zi,
36 Igualmente os soldados o escarneciam e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 ne mi embabiꞌʉ:
37 Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Ne xqui thøtua ja rá ña̱ ra pontꞌi ꞌnara tꞌofo xqui tꞌofo dega griego, ne dega lati, ne dega ebreo, mi ena njaua: “Go guehna ra Nda̱ de ya xodyo.”
38 Também sobre ele estava esta epígrafe [em letras gregas, romanas e hebraicas]: Este é o Rei dos Judeus .
39 Nepʉ ꞌna de gue núꞌʉ ya ndutsꞌoqui xqui ꞌbontꞌi nehe mahyɛgui, bi ña̱maꞌñʉ de gueꞌa̱ ne bi ꞌñembabi:
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra ele, dizendo: Não és tu o Cristo? Salva-te a ti mesmo e a nós também.
40 Pe núꞌa̱ maꞌna ra ndutsꞌoqui xqui ꞌbontꞌi nehe, bi zʉi núꞌa̱ bi ña̱maꞌñʉ, ne bi ꞌñembabi:
40 Respondendo-lhe, porém, o outro, repreendeu-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando sob igual sentença?
41 Guí nu gue dí sufrihʉua mahyɛgui, pe nujʉ́ rí ꞌñepi ga sufrihʉ pa ga juthʉ núꞌa̱ stá øthʉ, pe nuni ra ꞌñøhø hinxa ꞌyøtꞌa ni ꞌnara tsꞌoqui.
41 Nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o castigo que os nossos atos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Nepʉ nuꞌá̱ bi ꞌñembabi ra Jesu:
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim quando vieres no teu reino.
43 Ra Jesu bi da̱di ne bi ꞌñembabi:
43 Jesus lhe respondeu: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 Y ngu mi nde ma pa bi ꞌmɛxuui maxøgue ra ximhai, pa asta ngu nzʉnga hñu nde,
44 Já era quase a hora sexta, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até à hora nona.
45 ngueꞌa̱ nura hyadi himbi yotꞌi, ha nura da̱nga xʉni dutu mi naxa mbo ra nda̱nija̱ pa mi cotꞌa habʉ maꞌna xmá nsunda, bi xøgue desde maña̱ asta rí gaꞌti.
45 E rasgou-se pelo meio o véu do santuário.
46 Nepʉ ra Jesu bi ña̱ ntsꞌɛdi ne bi ꞌñena:
46 Então, Jesus clamou em alta voz: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito! E, dito isto, expirou.
47 Ha nu mi hyanda njabʉ ra nda̱ gá soldado bi xøcambeni Ajua̱ ne bi ꞌñena:
47 Vendo o centurião o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Verdadeiramente, este homem era justo.
48 Gatho núꞌʉ ya ja̱ꞌi mi ꞌbʉhni de mi uadi mi hyanda gatho núꞌa̱ xqui nja, bi ma de guehni co ndunthi ra dumʉi.
48 E todas as multidões reunidas para este espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se a lamentar, batendo nos peitos.
49 Pe gatho núꞌʉ ya ja̱ꞌi myá mpa̱di ra Jesu, ne ꞌraya ꞌbɛhña̱ xqui dɛni desde Galilea, bi gohi zi yabʉtho mi handa gatho núꞌa̱ bi nja.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia permaneceram a contemplar de longe estas coisas.
50 Mi ꞌbʉ ꞌnara ꞌñøhø xi mrá hoja̱ꞌi mrá thuhu ra Jose, mrá mengu de ra hnini Arimatea de ra hai Judea. Nuꞌá̱ mrá nda̱ nehe de ra hmuntsꞌa nda̱ gá xodyo.
50 E eis que certo homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo
51 Pe nuꞌá̱ mi tøꞌmi da hyandua rá hmanda Ajua̱, hangue nuꞌá̱ himbi ne bi mfaxui yá minda̱ui ngu núꞌa̱ xqui ncohiꞌʉ ja yá hmuntsꞌi.
51 (que não tinha concordado com o desígnio e ação dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que esperava o reino de Deus,
52 Hangue nuꞌá̱ bi ma bá cꞌa̱ꞌtsa ra Pilato pa bá apabi ra nsɛqui da ꞌyacua rá ndoꞌyo ra Jesu.
52 tendo procurado a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus,
53 Nepʉ bi ca̱ꞌma ja ra pontꞌi, bi mantꞌa co ꞌnara hoga dutu, ne bá pɛgui ja ꞌnara ꞌraꞌyo ntꞌagui núꞌa̱ xqui thoca ja ꞌnara medo, y ja núꞌa̱ ra ntꞌaguiꞌa̱ hinxqui ntꞌaguini ni ꞌnara ja̱ꞌi.
53 e, tirando-o do madeiro, envolveu-o num lençol de linho, e o depositou num túmulo aberto em rocha, onde ainda ninguém havia sido sepultado.
54 Y nura paꞌa̱ go mrá pa dega nthoqui, ne ya mi ma da mʉdi ra pa dega tsaya.
54 Era o dia da preparação, e começava o sábado.
55 Ha nuya ꞌbɛhña̱ núꞌʉ xqui dɛna ra Jesu desde Galilea bi ma pa bá handa habʉ xqui tꞌagui ra Jesu ne hanja xqui ꞌbɛcuabi rá ndoꞌyo.
55 As mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus, seguindo, viram o túmulo e como o corpo fora ali depositado.
56 Ha nu mi menga ja yá nguꞌʉ, bi hyoca ꞌraya hoga ñʉni ne ꞌraya njotsꞌi. Y bi ntsayaꞌʉ núꞌa̱ nsabdo ngu mi ma̱nga ra ley.
56 Então, se retiraram para preparar aromas e bálsamos. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.