Hebreus 7

Ra 'Ra'yo Testamento (OTENT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nura Melquisede mrá nda̱ de ra hnini Salé, ne mrá macja̱ de Ajua̱ núꞌa̱ bí ꞌbʉi mahetsꞌi. Bi ma bá tha̱di ra Abrá pa bá ja̱pi nu de ya mbá pengui bá ntunhui ꞌraya nda̱ ne bá nta̱teꞌa̱.
1 Esse Melquisedeque era rei da cidade de Salém e sacerdote do Deus Altíssimo. Quando Abraão estava voltando da batalha em que matou os reis, Melquisedeque foi ao encontro dele e o abençoou.
2 Nepʉ nura Abrá bi umba ra Melquisede ꞌnara ꞌrɛtꞌa parte de gatho núꞌa̱ bá ha̱nga ja ra tuhni. Nura thuhu Melquisede ne da ꞌñena “ra hoga nda̱”, y nura noya Salé ne da ꞌñena “ra hogaꞌmʉi”. Hangue nura Melquisede mrá hoga nda̱ ne mrá nda̱ dega hogaꞌmʉi.
2 Abraão lhe deu a décima parte de tudo o que ele havia tomado dos inimigos na batalha. O nome de Melquisedeque quer dizer primeiramente “Rei da Justiça”. E, porque ele era rei de Salém , o seu nome também quer dizer “Rei da Paz”.
3 Núꞌá̱ hingui ma̱nga ja ra Ma̱ca Tꞌofo toꞌo mrá dada nixi toꞌo mrá na̱na̱, y nixi habʉ bá ehe. Nehe hingui ma̱ de rá ꞌbʉi, nixi hingui ma̱ ua bi du. Hangue go gueꞌa̱ ꞌnara ntꞌudi de rá Tꞌʉ Ajua̱ núꞌa̱ toꞌo ra macja̱ pa nza̱ntho.
3 Não se conhece o pai, nem a mãe, nem qualquer antepassado de Melquisedeque. E também não se sabe nada sobre o seu nascimento ou sobre a sua morte. Por ser como o Filho de Deus, ele continua sacerdote para sempre.
4 Pa̱hʉ gue nura Melquisede xi mrá da̱ngui rá nsu. Hangue nura Abrá núꞌa̱ mrá dada de ya xodyo bi umba ra Melquisede ꞌnara ꞌrɛtꞌa parte de gatho núꞌa̱ bá ha̱nga ja ra tuhni.
4 Vejam como Melquisedeque era grande: Abraão, o patriarca , lhe deu a décima parte de tudo o que havia tomado dos inimigos na batalha.
5 Núꞌʉ yá tꞌʉ ra Leví bi thutsꞌi dega macja̱ bi hmandabi ngu ma̱nga rá ley ra Moise gue da ꞌyapabi gatho ya ja̱ꞌi de ra hnini ꞌnara ꞌrɛtꞌa parte de ra nthebe, y gatho ra hnini mi ncu con gueꞌʉ, ngueꞌa̱ gatho ya ja̱ꞌi de ra hnini mahyɛgui co ya macja̱ bá ehe de ra Abrá.
5 Conforme a Lei de Moisés, os sacerdotes, que são descendentes de Levi, têm a obrigação de receber do povo a décima parte de tudo. Eles recebem dos seus próprios patrícios, embora estes também sejam descendentes de Abraão.
6 Masque nura Melquisede hinte myá njaui nuya Levita, pe nura Abrá bi umbabi ra Melquisede ꞌnara ꞌrɛtꞌa parte de ra nthebe, ha ra Melquisede bi ja̱pa ra Abrá núꞌa̱ toꞌo ya xqui ña̱ꞌtuabi yá ja̱pi Ajua̱.
6 Melquisedeque não era descendente de Levi, mas recebeu a décima parte daquilo que Abraão havia tomado na batalha e o abençoou. Sim, abençoou o próprio Abraão, que havia recebido as promessas de Deus.
7 Y dí pa̱hʉ xá hño gue nuꞌa̱ tóꞌo ri unga ra ja̱pi, maꞌna ra da̱ngui rá nsu que núꞌa̱ toꞌo ha̱ni.
7 Não há dúvida de que aquele que abençoa é mais importante do que aquele que é abençoado.
8 Ya Levita mi tꞌumbabi ꞌnara ꞌrɛtꞌa parte de ra nthebe, pe bi duꞌʉ. Ha ra Melquisede neheꞌa̱ bi tꞌumbabi ꞌnara ꞌrɛtꞌa parte de ra nthebe, pe nuꞌá̱ ja ra uɛnda tetho, ngueꞌa̱ hingui ma̱nga ja ra Ma̱ca Tꞌofo ua bi du.
8 No caso dos sacerdotes, a décima parte é recebida por homens que um dia vão morrer. Mas, no caso de Melquisedeque, como dizem as Escrituras Sagradas , a décima parte foi recebida por alguém que continua vivo .
9 Ra Leví ne gatho yá tꞌʉ núꞌʉ bi macja̱ mi tꞌumbabiꞌʉ ra ꞌrɛtꞌa parte de ra nthebe, ne da za ga ma̱ñhʉ gue neheꞌʉ bi umbabi ra Melquisede ra ꞌrɛtꞌa parte de ra nthebe núꞌbʉ mi øtꞌa njabʉ nehe ra Abrá.
9 Portanto, quando Abraão pagou a décima parte, Levi, cujos descendentes recebem a décima parte, também pagou.
10 Masque ra Leví himi ꞌbʉitho nu mi ma ra Melquisede bá tha̱di ra Abrá, pe ja ra uɛnda ya mi ꞌbʉiꞌa̱, ngueꞌa̱ nuꞌá̱ mi ꞌbʉitho ja rá ndoꞌyo ra Abrá.
10 Pois Levi não tinha nascido, e, por assim dizer, ainda estava no corpo do seu antepassado Abraão quando este se encontrou com Melquisedeque.
11 Ya Levita mi utuabi ya me Israel te mi mahyoni da ꞌyøtꞌe pa da ꞌyøtꞌa núꞌa̱ mi ma̱nga ra ley, ngueꞌa̱ nuꞌʉ́ go myá macja̱ꞌʉ. ꞌBʉ co yá ꞌbɛfi ya Levita mi tsa da ꞌmʉhma̱ xá hño ya me Israel co Ajua̱, nuꞌbʉ́ ya himi mahyoni xa thuxhma̱ha̱ maꞌnaꞌño ra macja̱. Pe bi thutsꞌi maꞌnaꞌño ra macja̱, y nura macja̱ꞌa̱ bi thutsꞌi dega macja̱ ngu bi macja̱ ra Melquisede, hingue ngu ra Aarón.
11 A lei que o povo de Israel recebeu se baseava no sacerdócio dos levitas . Ora, se o trabalho dos sacerdotes levitas tivesse sido perfeito, não haveria necessidade de aparecer outro tipo de sacerdote, da ordem do sacerdócio de Melquisedeque e não da ordem de Arão .
12 ꞌBʉ da mpadi ya macja̱, mahyoni da ꞌbata ra ley nehe.
12 Pois, quando se muda o sacerdócio, a lei também precisa ser mudada.
13 Bi ma̱nga ja ra Ma̱ca Tꞌofo gue ma Zidadahʉ ra Jesucristo mi ma da macja̱ ngu bi macja̱ ra Melquisede. Ra Zidada Jesucristo hinte myá njaui ya Levita, y núꞌʉ mi ja te yá njauiꞌa̱ hinhyaꞌmʉ xqui macja̱ꞌʉ.
13 E o nosso Senhor Jesus, a respeito de quem são ditas essas coisas, pertencia a outra tribo . E nenhum membro dessa tribo jamais serviu como sacerdote.
14 Ngueꞌa̱ xa fa̱di xá hño gue numa Zidadahʉ bá ehe de yá ja̱ꞌi ra Judá. Ne ra Moise nu mi ma̱ de ya macja̱, hinhyaꞌmʉ bi ma̱ gue da ꞌmʉi ya macja̱ de yá tꞌʉ ra Judá.
14 É sabido que, por nascimento, Jesus, o nosso Senhor, pertencia à tribo de Judá, e Moisés não disse nada dessa tribo quando falou a respeito de sacerdotes.
15 Nu mi thuxa maꞌnaꞌño ra macja̱ núꞌa̱ di ngu ra Melquisede, nuꞌbʉ́ maꞌna bi fa̱di gue nuya Levita mi pɛꞌtsi te da ꞌbati.
15 E tudo isso se torna bem mais claro, pois surgiu um sacerdote diferente, parecido com Melquisedeque.
16 Nura macja̱ꞌa̱ himbi thutsꞌi ngu ma̱nga ja ra ley gue mahyoni di ja te dyá njaui ra Leví pa da za da macja̱, pe nuꞌá̱ bi thutsꞌi ngueꞌa̱ pɛꞌtsa rá te núꞌa̱ hinhyaꞌmʉ da uadi.
16 Ele não foi feito sacerdote pelas leis ou regras humanas, porém se tornou sacerdote por meio do poder de uma vida que não tem fim.
17 Hangue Ajua̱ bi ma̱ de gueꞌa̱ ne bi ꞌñena:
17 Porque as Escrituras Sagradas dizem: “Você será sacerdote para sempre, na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.”
18 Bri ꞌbata ra nda̱xjua ley núꞌa̱ mi ja, ngueꞌa̱ bi ꞌñotho rá tsꞌɛdi ne hinte bi mfaste,
18 Assim a regra antiga foi anulada porque era fraca e inútil.
19 ne himbi za bi patua yá mfeni ya ja̱ꞌi pa bi ꞌmʉi xá hño co Ajua̱. Pe nubyá dí pɛꞌtshʉ ꞌnara hoga nthøꞌmate maꞌna xá hño, ngueꞌa̱ po ra Zidada Jesucristo da za ga ꞌbʉhʉ xá hño co Ajua̱.
19 Pois a lei não podia aperfeiçoar nada. Mas agora Deus nos deu uma esperança melhor, por meio da qual chegamos perto dele.
20 Ajua̱ bi jura nu mi hñuxa ra Zidada Jesucristo dega macja̱.
20 Além disso, há o juramento de Deus. Não houve juramento quando os outros se tornaram sacerdotes.
21 Nu mi thuxa ya Levita dega macja̱, himbi ꞌmʉi toꞌo mri jura por gueꞌʉ. Pe nu mi thuxa ra Zidada Jesucristo ha̱, Ajua̱ bi jura por gueꞌa̱, ngueꞌa̱ ja ra Ma̱ca Tꞌofo bi ꞌñena njaua:
21 Porém houve juramento quando Jesus se tornou sacerdote, pois Deus lhe disse: “O Senhor jurou e não voltará atrás. Ele disse: ‘Você será sacerdote para sempre.’ ”
22 Hangue ra Zidada Jesucristo go ra nda̱ gá macja̱ ne bí ꞌbʉi ja rá thandi Ajua̱, hangue dí pa̱hʉ xá hño gue ma da tꞌøtꞌe núꞌa̱ ra cohi dí pɛꞌtshʉ co Ajua̱, núꞌa̱ maꞌna xá hño que núꞌa̱ ra mʉdi.
22 Portanto, essa diferença também faz com que Jesus seja a garantia de uma aliança melhor.
23 Ja ra nda̱xjua ley mi mahyoni da mpadi ya macja̱ ngueꞌa̱ nza̱ntho mi tuꞌʉ.
23 Há ainda outra diferença: os outros sacerdotes foram muitos porque morriam e não podiam continuar o seu trabalho.
24 Pe nura Zidada Jesu go gueꞌa̱ ꞌbʉibya pa nza̱ntho, y hinhyaꞌmʉ dra patua rá nsu dega macja̱.
24 Mas Jesus vive para sempre, e o seu sacerdócio não passa para ninguém.
25 Hangue nuꞌá̱ tsa da pøhø pa nza̱ntho gatho núꞌʉ toꞌo ri joni co Ajua̱ po rá thuhuꞌa̱, ngueꞌa̱ nuꞌá̱ go gueꞌa̱ ꞌbʉi pa nza̱ntho pa da ꞌyapabi Ajua̱ por gueꞌʉ.
25 E por isso ele pode, hoje e sempre, salvar as pessoas que vão a Deus por meio dele, porque Jesus vive para sempre a fim de pedir a Deus em favor delas.
26 Hangue ra Zidada Jesu gueꞌa̱ ra da̱nga nda̱ gá macja̱ ndí hoñhʉ, ngueꞌa̱ xá ntꞌaxi, hingrá hyate, himbi ꞌyøtꞌa ni ꞌnara tsꞌoqui masque xi bi ꞌñouiua ya ꞌyøtꞌatsꞌoqui, ne ꞌmɛfa bri ꞌueque de gueꞌʉ, ne bri tsꞌitsꞌi pa maña̱ mahetsꞌi habʉ bi tꞌumba rá nsu.
26 Por isso Jesus é o Grande Sacerdote de que necessitamos. Ele é perfeito e não tem nenhum pecado ou falha. Ele foi separado dos pecadores e elevado acima dos céus .
27 Nuꞌá̱ hinga mahyoni da hyo ya mboꞌoni hyastho ngu mi øtꞌa ya nda̱ gá macja̱ ja ra nda̱xjua ley. Nuꞌʉ́ ꞌmɛtꞌo mi ho ya mboꞌoni pa dra sʉcua yá tsꞌoqui de guesɛꞌʉ, nepʉ ꞌmɛfa mi ho ya mboꞌoni pa dra sʉcua yá tsꞌoqui maꞌra ya ja̱ꞌi. Pe ma Zidadahʉ ra Jesucristo hingui njabʉ, ngueꞌa̱ nuꞌá̱ ꞌnaꞌquitho bi unsɛ rá te pa da xʉcua yá tsꞌoqui ya ja̱ꞌi.
27 Ele não é como os outros Grandes Sacerdotes; não precisa oferecer sacrifícios todos os dias, primeiro pelos seus próprios pecados e depois pelos pecados do povo. Ele ofereceu um sacrifício, uma vez por todas, quando se ofereceu a si mesmo.
28 Nuya nda̱ gá macja̱ mi thutsꞌi ngu ma̱nga ra ley, myá ꞌñøhø dega ꞌyøtꞌatsꞌoqui. Pe ꞌmɛfa de ra ley, Ajua̱ bi jura ne bi hñuxa rá Tꞌʉ pa bi nda̱ gá macja̱, núꞌá̱ bi nhyoga nda̱ gá macja̱ pa nza̱ntho.
28 A Lei de Moisés escolheu homens, que são imperfeitos, para serem Grandes Sacerdotes. Mas, pela promessa feita com juramento, a qual veio depois da Lei de Moisés, Deus escolhe o Filho, que se tornou perfeito para sempre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.