Hebreus 7
Ra 'Ra'yo Testamento (OTENT) vs NAA
1 Nura Melquisede mrá nda̱ de ra hnini Salé, ne mrá macja̱ de Ajua̱ núꞌa̱ bí ꞌbʉi mahetsꞌi. Bi ma bá tha̱di ra Abrá pa bá ja̱pi nu de ya mbá pengui bá ntunhui ꞌraya nda̱ ne bá nta̱teꞌa̱.
1 Porque este Melquisedeque, rei de Salém, sacerdote do Deus Altíssimo, foi ao encontro de Abraão, quando este voltava da matança dos reis, e o abençoou.
2 Nepʉ nura Abrá bi umba ra Melquisede ꞌnara ꞌrɛtꞌa parte de gatho núꞌa̱ bá ha̱nga ja ra tuhni. Nura thuhu Melquisede ne da ꞌñena “ra hoga nda̱”, y nura noya Salé ne da ꞌñena “ra hogaꞌmʉi”. Hangue nura Melquisede mrá hoga nda̱ ne mrá nda̱ dega hogaꞌmʉi.
2 Foi para ele que Abraão separou o dízimo de tudo. Primeiramente o nome dele significa “rei da justiça”; depois também é “rei de Salém”, ou seja, “rei da paz”.
3 Núꞌá̱ hingui ma̱nga ja ra Ma̱ca Tꞌofo toꞌo mrá dada nixi toꞌo mrá na̱na̱, y nixi habʉ bá ehe. Nehe hingui ma̱ de rá ꞌbʉi, nixi hingui ma̱ ua bi du. Hangue go gueꞌa̱ ꞌnara ntꞌudi de rá Tꞌʉ Ajua̱ núꞌa̱ toꞌo ra macja̱ pa nza̱ntho.
3 Sem pai, sem mãe, sem genealogia, ele não teve princípio de dias nem fim de existência, mas, feito semelhante ao Filho de Deus, permanece sacerdote para sempre.
4 Pa̱hʉ gue nura Melquisede xi mrá da̱ngui rá nsu. Hangue nura Abrá núꞌa̱ mrá dada de ya xodyo bi umba ra Melquisede ꞌnara ꞌrɛtꞌa parte de gatho núꞌa̱ bá ha̱nga ja ra tuhni.
4 Vejam como era grande esse a quem Abraão, o patriarca, pagou o dízimo tirado dos melhores despojos.
5 Núꞌʉ yá tꞌʉ ra Leví bi thutsꞌi dega macja̱ bi hmandabi ngu ma̱nga rá ley ra Moise gue da ꞌyapabi gatho ya ja̱ꞌi de ra hnini ꞌnara ꞌrɛtꞌa parte de ra nthebe, y gatho ra hnini mi ncu con gueꞌʉ, ngueꞌa̱ gatho ya ja̱ꞌi de ra hnini mahyɛgui co ya macja̱ bá ehe de ra Abrá.
5 Ora, os que dentre os filhos de Levi recebem o sacerdócio têm ordem, de acordo com a lei, de recolher os dízimos do povo, ou seja, dos seus irmãos, embora estes sejam descendentes de Abraão.
6 Masque nura Melquisede hinte myá njaui nuya Levita, pe nura Abrá bi umbabi ra Melquisede ꞌnara ꞌrɛtꞌa parte de ra nthebe, ha ra Melquisede bi ja̱pa ra Abrá núꞌa̱ toꞌo ya xqui ña̱ꞌtuabi yá ja̱pi Ajua̱.
6 Entretanto, aquele cuja genealogia não se inclui entre os filhos de Levi recebeu dízimos de Abraão e abençoou aquele que havia recebido as promessas.
7 Y dí pa̱hʉ xá hño gue nuꞌa̱ tóꞌo ri unga ra ja̱pi, maꞌna ra da̱ngui rá nsu que núꞌa̱ toꞌo ha̱ni.
7 Evidentemente, não há dúvida de que o inferior é abençoado pelo superior.
8 Ya Levita mi tꞌumbabi ꞌnara ꞌrɛtꞌa parte de ra nthebe, pe bi duꞌʉ. Ha ra Melquisede neheꞌa̱ bi tꞌumbabi ꞌnara ꞌrɛtꞌa parte de ra nthebe, pe nuꞌá̱ ja ra uɛnda tetho, ngueꞌa̱ hingui ma̱nga ja ra Ma̱ca Tꞌofo ua bi du.
8 Aliás, aqui os que recebem dízimos são homens mortais, porém ali o dízimo foi recebido por aquele de quem se testifica que vive.
9 Ra Leví ne gatho yá tꞌʉ núꞌʉ bi macja̱ mi tꞌumbabiꞌʉ ra ꞌrɛtꞌa parte de ra nthebe, ne da za ga ma̱ñhʉ gue neheꞌʉ bi umbabi ra Melquisede ra ꞌrɛtꞌa parte de ra nthebe núꞌbʉ mi øtꞌa njabʉ nehe ra Abrá.
9 E, por assim dizer, também Levi, que recebe dízimos, pagou-os na pessoa de Abraão.
10 Masque ra Leví himi ꞌbʉitho nu mi ma ra Melquisede bá tha̱di ra Abrá, pe ja ra uɛnda ya mi ꞌbʉiꞌa̱, ngueꞌa̱ nuꞌá̱ mi ꞌbʉitho ja rá ndoꞌyo ra Abrá.
10 Porque Levi, por assim dizer, já estava no corpo de seu pai Abraão, quando Melquisedeque foi ao encontro deste.
11 Ya Levita mi utuabi ya me Israel te mi mahyoni da ꞌyøtꞌe pa da ꞌyøtꞌa núꞌa̱ mi ma̱nga ra ley, ngueꞌa̱ nuꞌʉ́ go myá macja̱ꞌʉ. ꞌBʉ co yá ꞌbɛfi ya Levita mi tsa da ꞌmʉhma̱ xá hño ya me Israel co Ajua̱, nuꞌbʉ́ ya himi mahyoni xa thuxhma̱ha̱ maꞌnaꞌño ra macja̱. Pe bi thutsꞌi maꞌnaꞌño ra macja̱, y nura macja̱ꞌa̱ bi thutsꞌi dega macja̱ ngu bi macja̱ ra Melquisede, hingue ngu ra Aarón.
11 Portanto, se a perfeição fosse possível por meio do sacerdócio levítico — pois foi com base nele que o povo recebeu a lei —, que necessidade haveria ainda de que se levantasse outro sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque, e não segundo a ordem de Arão?
12 ꞌBʉ da mpadi ya macja̱, mahyoni da ꞌbata ra ley nehe.
12 Pois, quando se muda o sacerdócio, necessariamente muda também a lei.
13 Bi ma̱nga ja ra Ma̱ca Tꞌofo gue ma Zidadahʉ ra Jesucristo mi ma da macja̱ ngu bi macja̱ ra Melquisede. Ra Zidada Jesucristo hinte myá njaui ya Levita, y núꞌʉ mi ja te yá njauiꞌa̱ hinhyaꞌmʉ xqui macja̱ꞌʉ.
13 Porque aquele de quem são ditas estas coisas pertence a outra tribo, da qual ninguém prestou serviço diante do altar.
14 Ngueꞌa̱ xa fa̱di xá hño gue numa Zidadahʉ bá ehe de yá ja̱ꞌi ra Judá. Ne ra Moise nu mi ma̱ de ya macja̱, hinhyaꞌmʉ bi ma̱ gue da ꞌmʉi ya macja̱ de yá tꞌʉ ra Judá.
14 Pois é evidente que nosso Senhor procedeu de Judá, tribo à qual Moisés nunca falou nada a respeito de sacerdócio.
15 Nu mi thuxa maꞌnaꞌño ra macja̱ núꞌa̱ di ngu ra Melquisede, nuꞌbʉ́ maꞌna bi fa̱di gue nuya Levita mi pɛꞌtsi te da ꞌbati.
15 E isto é ainda muito mais evidente, quando, à semelhança de Melquisedeque, surge outro sacerdote,
16 Nura macja̱ꞌa̱ himbi thutsꞌi ngu ma̱nga ja ra ley gue mahyoni di ja te dyá njaui ra Leví pa da za da macja̱, pe nuꞌá̱ bi thutsꞌi ngueꞌa̱ pɛꞌtsa rá te núꞌa̱ hinhyaꞌmʉ da uadi.
16 constituído não conforme a lei de mandamento carnal, mas segundo o poder de vida que não tem fim.
17 Hangue Ajua̱ bi ma̱ de gueꞌa̱ ne bi ꞌñena:
17 Porque dele se testifica: “Você é sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.”
18 Bri ꞌbata ra nda̱xjua ley núꞌa̱ mi ja, ngueꞌa̱ bi ꞌñotho rá tsꞌɛdi ne hinte bi mfaste,
18 Portanto, por um lado, se revoga a ordenança anterior, por causa de sua fraqueza e inutilidade,
19 ne himbi za bi patua yá mfeni ya ja̱ꞌi pa bi ꞌmʉi xá hño co Ajua̱. Pe nubyá dí pɛꞌtshʉ ꞌnara hoga nthøꞌmate maꞌna xá hño, ngueꞌa̱ po ra Zidada Jesucristo da za ga ꞌbʉhʉ xá hño co Ajua̱.
19 pois a lei nunca aperfeiçoou coisa alguma; e, por outro lado, se introduz esperança superior, pela qual nos chegamos a Deus.
20 Ajua̱ bi jura nu mi hñuxa ra Zidada Jesucristo dega macja̱.
20 E isto não se deu sem juramento. Porque os outros são feitos sacerdotes sem juramento,
21 Nu mi thuxa ya Levita dega macja̱, himbi ꞌmʉi toꞌo mri jura por gueꞌʉ. Pe nu mi thuxa ra Zidada Jesucristo ha̱, Ajua̱ bi jura por gueꞌa̱, ngueꞌa̱ ja ra Ma̱ca Tꞌofo bi ꞌñena njaua:
21 mas este foi feito sacerdote com juramento, por aquele que lhe disse: “O Senhor jurou e não se arrependerá: ‘Você é sacerdote para sempre.’”
22 Hangue ra Zidada Jesucristo go ra nda̱ gá macja̱ ne bí ꞌbʉi ja rá thandi Ajua̱, hangue dí pa̱hʉ xá hño gue ma da tꞌøtꞌe núꞌa̱ ra cohi dí pɛꞌtshʉ co Ajua̱, núꞌa̱ maꞌna xá hño que núꞌa̱ ra mʉdi.
22 Por isso mesmo, Jesus se tornou fiador de superior aliança.
23 Ja ra nda̱xjua ley mi mahyoni da mpadi ya macja̱ ngueꞌa̱ nza̱ntho mi tuꞌʉ.
23 Ora, os outros são feitos sacerdotes em maior número, porque a morte os impede de continuar;
24 Pe nura Zidada Jesu go gueꞌa̱ ꞌbʉibya pa nza̱ntho, y hinhyaꞌmʉ dra patua rá nsu dega macja̱.
24 Jesus, no entanto, porque continua para sempre, tem o seu sacerdócio imutável.
25 Hangue nuꞌá̱ tsa da pøhø pa nza̱ntho gatho núꞌʉ toꞌo ri joni co Ajua̱ po rá thuhuꞌa̱, ngueꞌa̱ nuꞌá̱ go gueꞌa̱ ꞌbʉi pa nza̱ntho pa da ꞌyapabi Ajua̱ por gueꞌʉ.
25 Por isso, também pode salvar totalmente os que por ele se aproximam de Deus, vivendo sempre para interceder por eles.
26 Hangue ra Zidada Jesu gueꞌa̱ ra da̱nga nda̱ gá macja̱ ndí hoñhʉ, ngueꞌa̱ xá ntꞌaxi, hingrá hyate, himbi ꞌyøtꞌa ni ꞌnara tsꞌoqui masque xi bi ꞌñouiua ya ꞌyøtꞌatsꞌoqui, ne ꞌmɛfa bri ꞌueque de gueꞌʉ, ne bri tsꞌitsꞌi pa maña̱ mahetsꞌi habʉ bi tꞌumba rá nsu.
26 Porque nos convinha um sumo sacerdote como este, santo, inculpável, sem mácula, separado dos pecadores e exaltado acima dos céus,
27 Nuꞌá̱ hinga mahyoni da hyo ya mboꞌoni hyastho ngu mi øtꞌa ya nda̱ gá macja̱ ja ra nda̱xjua ley. Nuꞌʉ́ ꞌmɛtꞌo mi ho ya mboꞌoni pa dra sʉcua yá tsꞌoqui de guesɛꞌʉ, nepʉ ꞌmɛfa mi ho ya mboꞌoni pa dra sʉcua yá tsꞌoqui maꞌra ya ja̱ꞌi. Pe ma Zidadahʉ ra Jesucristo hingui njabʉ, ngueꞌa̱ nuꞌá̱ ꞌnaꞌquitho bi unsɛ rá te pa da xʉcua yá tsꞌoqui ya ja̱ꞌi.
27 que não tem necessidade, como os outros sumos sacerdotes, de oferecer sacrifícios todos os dias, primeiro, por seus próprios pecados, depois, pelos do povo; porque fez isto uma vez por todas, quando a si mesmo ofereceu.
28 Nuya nda̱ gá macja̱ mi thutsꞌi ngu ma̱nga ra ley, myá ꞌñøhø dega ꞌyøtꞌatsꞌoqui. Pe ꞌmɛfa de ra ley, Ajua̱ bi jura ne bi hñuxa rá Tꞌʉ pa bi nda̱ gá macja̱, núꞌá̱ bi nhyoga nda̱ gá macja̱ pa nza̱ntho.
28 Porque a lei constitui homens sujeitos a fraquezas como sumos sacerdotes, mas a palavra do juramento, que foi posterior à lei, constitui o Filho, perfeito para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.