Mateus 25
Waom Yesu Wane Sigi Maep Don (ONS) vs NAA
1 Yesu eŋe koso iwa yale rake, “Baŋ naso yewao, qeli ewe zonom so gege togon wane numa eamo iwa yale, ŋerep ten edo lamene dokune weneŋ mau paki, ari ŋerep mane wane ŋaone zokit muse musen mayakane, eŋe sariki, maratkaikei wane ari tomakakoi, ea wane rokop wakoniake.
1 — Então o Reino dos Céus será semelhante a dez virgens que, pegando as suas lamparinas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Ŋerep 5 eŋe qelaŋ, ŋo 5 eŋe dereretenerop.
2 Cinco delas eram imprudentes, e cinco, prudentes.
3 Ŋerep ea qelaŋ, eŋe lamene setneka makoi, ŋo dokuene mane maune weneŋ mi makoi.
3 As imprudentes, ao pegar as suas lamparinas, não levaram óleo consigo,
4 Ŋo ŋerep ea dereretenerop, eŋe lamene setno dokune wat watko qeu ketki so doku beloŋ mane maune weneŋ ma arikoi.
4 mas as prudentes, além das lamparinas, levaram óleo nas vasilhas.
5 Ŋerep ŋaone muse musen zokit mayake, eŋe esatka mi sari lotkeki, eŋe tomaka metpi, setene pelekki, umun turuk qe wete sa met mage, ket kulu seu seune yale pakoi.
5 E, como o noivo estava demorando, todas ficaram sonolentas e adormeceram.
6 “Pamageu, goiŋ banine okangimo boka woka mane iwa yale sarike, ‘Ŋerep ŋaone muse musen zokit mayakane eŋe mo iwa! Sariu paki maratkau!’
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: “Eis o noivo! Saiam ao encontro dele!”
7 Ŋerep ten eŋe mo kiŋziŋ kaŋzaŋ wieu paki lamene maulukkoi.
7 — Então todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lamparinas.
8 Pakiso, ŋerep qelaŋine eŋe dereretenerop ea edane rakoi, ‘Ŋinanoŋine dokune natne ŋene ŋebonbi, onoka wane ŋenane lam mo koma waremaike.’
8 E as imprudentes disseram às prudentes: “Deem a nós um pouco do óleo que vocês trouxeram, porque as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Rau, ŋerep dereretenerop eŋe mainge rakoi, ‘Midaka iwaŋo ŋine so ŋene weneŋ mi rokopŋoniake, ŋine merewao ariu paki, ŋine ŋidom dokune ŋine qoleu.’
9 Mas as prudentes responderam: “Não! Porque então vai faltar tanto para nós como para vocês! Vão aos que o vendem e comprem óleo para vocês.”
10 Eso ŋerep qelaŋine eŋe mo ea mere wao dokune natne qolekeiwane arikoi. Ariu ariuso, eaka ŋerep ŋaone zokit musele mayakane eŋe sari lotkemaike, pakiso ŋerep dereretenerop 5, eŋe eweke metkoi wane, eŋerop weneŋ maratkau, ŋara soep ze paki ŋerep zokit maki nekeiwane ea arikoi. Ari mat kotino waketpi ŋei eŋe madet mo ea kitokoi.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam preparadas entraram com ele para a festa do casamento. E fechou-se a porta.
11 “Ŋado ŋerep qelaŋine 5 eŋe lotke more boka rakoi, ‘Suaine suaine! Madet lalage ŋebonnom uŋem!’
11 Mais tarde, chegaram as virgens imprudentes, dizendo: “Senhor, senhor, abra a porta para nós!”
12 Ŋo ŋerep ŋaone eŋe doneene mainge edane rake, ‘Na welekakatne ŋidanmaile, na ŋine mi detŋunbe paki, zok ŋaŋae ŋunmaile.’”
12 Mas o noivo respondeu: “Em verdade lhes digo que não as conheço.”
13 Pakiso Yesuŋo edane rake, “Ea wane ŋine wetŋineŋo diam seleleine mau paki gekei, onoka wane, ŋine eŋe ma kaiweo me ma auao suaineŋine eŋe sari lotkeake, ea ŋine zok mi detmami.”
13 Portanto, vigiem, porque vocês não sabem o dia nem a hora.
14 “Ŋei Wawaine Gipole sariakane nasoo, rokop iwa yale wakoniake. Ŋei maneŋo mat maneo ariakane okangi paki, urata ŋeikoune edoraki sariu, kine kineine warekei wane matoke kuteno motke.
14 — Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Eŋe urata ŋei karewe dereretene so zonom enane rokopko detone more wesi ebonge, Ŋei mane eŋe wesi 5 tausen kina (K5, 000) mange, ŋo mane eŋe tu tausen kina (K2, 000) mange, ŋo mane eŋe wan tausen kina (K1, 000) mange. Pakiso, eŋe mo ea biraone more numa arike.
15 A um deu cinco talentos, a outro deu dois e a outro deu um, de acordo com a capacidade de cada um deles; e então partiu.
16 Urata ŋeiwa K5, 000 make eŋe ariki paki, ikopka wesiine ea urata mangi, eaŋo kiatki koso K5, 000 magu mane wakonge.
16 O servo que tinha recebido cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Numa weku yewaka urata ŋeiwa K2, 000 make, eŋe wesiine urata mangi, eaŋo kiatki koso K2, 000 magu mane wakonge.
17 Do mesmo modo, o que tinha recebido dois ganhou outros dois.
18 Ŋo urata ŋeiwa K1, 000 make, oŋo yemo ariki paki, kepeo lom maki pakiso, suainane wesi ea lomgo dukke.
18 Mas o servo que tinha recebido um talento, saindo, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “Naso kiroroine gemageki qoeki, ea wane ŋadino urata ŋei yewa eŋane suaine ene eŋe koso zinge sarike paki, eŋerop wesi ea wane don mauluke aukei wane qeturaŋ onge.
19 — Depois de muito tempo, o senhor daqueles servos voltou e fez um ajuste de contas com eles.
20 Urata ŋeiwa K5, 000 make, eŋe koso K5, 000 magu mane earop masariki paki more rake, ‘Suaine, ge K5, 000 ningone. Kanom! Na koso urataine mawe K5, 000 magu mane iwa wakonge.’
20 Aproximando-se o que tinha recebido cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: “O senhor me confiou cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.”
21 Olatki, suaineineŋo rake, ‘Ge urata mauluke makone, ge urata ŋei mayakakatne, so aŋa tewe tewek korop! Ge kine kine nigatne ea wane urataine mayakakatne mauluke makone, eso ea wane noŋo baŋ kine kine suaine ea wane ware wareine biraganikale. Ge sari saketnom paki, narop wet pese detnom!’
21 O senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
22 “Pakiso, urata ŋeiwa K2, 000 mange oŋo sari saketki paki olale rake, ‘Suaine, goŋo K2, 000 ningone. Kanom! Noŋo urataine mawe K2, 000 magu mane koso iwa wakonge.’
22 — E, aproximando-se também o que tinha recebido dois talentos, disse: “O senhor me confiou dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.”
23 Raki ware wareineŋo olale rake, ‘Ge urata mauluke makone, ge urata ŋei mayakakatne, so aŋa tewetewek korop! Ge kine kine nigatne ea wane urataine mayakakatne mauluke makone, eso ea wane noŋo baŋ kine kine suaine, ea wane ware wareine biraganikale. Sari saketnom paki, narop wet pese detnom!’
23 Então o senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
24 “Pakiso urata ŋeiwa K1, 000 make, oŋo sari saketki paki olale rake, ‘Suaine, na geŋane kine detmaile, ge ŋei togogole, ge goŋom ŋara metnom paki eaŋine mi lokak okanmaine, so goŋom wit woune yasonom paki, eaŋine mi ma sari maguk okanmaine.
24 — Chegando, por fim, o que tinha recebido um talento, disse: “Sabendo que o senhor é um homem severo, que colhe onde não plantou e ajunta onde não espalhou,
25 Na kaetnange, eso ea wane na ariwe paki, geŋane wesi ea kepo dukewa pake. Kanom! Geŋane wesiŋone mo iwa manom.’
25 fiquei com medo e escondi o seu talento na terra; aqui está o que é seu.”
26 “Yale olatki, suaineineŋo iwa yale olatke, ‘Ge urata ŋei borikine so taboŋ gege! Ge iwa yale detkone, na noŋom ŋara metpe paki, ea ŋine mi lokak okanmaile, me na noŋom wit woune yasowe paki, ea ŋine mi ma maguk okanmaile, yale me?
26 Mas o senhor respondeu: “Servo mau e preguiçoso! Você sabia que eu colho onde não plantei e ajunto onde não espalhei?
27 Ea maine, ge naŋane yale detnom paki, naŋane wesi ea wesi urumgo motnom rap, pakimo edo mau sua leule okangi, na zinge sariwe paki, ea koropka sisine weneŋ mawe rap.
27 Então você devia ter entregado o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.”
28 Wesi iwa omakkau paki, ŋeiwa ten tausen kina (K10, 000) magemaike, eŋe manbi.
28 — “Portanto, tirem dele o talento e deem ao que tem dez.
29 Ŋei mane eŋe kine kine mangoi, ea mageki ma leule manbi, eŋe baŋ morian manerop wakonka mangi mageake, ŋo mane eŋe kine kine mangoi, ea mi ma leule more, siluŋ nigagatnmde mageake, ea baŋ omaka ariu, eŋe yaup geake.
29 Porque a todo o que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Urata ŋei bau wawaine yaline yemo ma birakau, ŋadino panaman koto kesiake, yewao eŋe baŋ aroke more, ŋetneŋo warik warik ki geake.’
30 Quanto ao servo inútil, lancem-no para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.”
31 “Ŋei Wawainane Gipole, eŋe Ŋei Waom yale okane sariake, naso yewao, eŋe so aŋelo magukoune korop eŋerop weneŋ sarikei, paki eŋe baŋ Ŋei Waom met metine qeli ewe zonom gorop ea wane kutno pese mesiake.
31 — Quando o Filho do Homem vier na sua majestade e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória.
32 Metkimo, kepe baŋem ŋei ŋerep korop eŋe baŋ eŋane kaitko sari lewaŋgei, paki mo eŋe baŋ mapokongi, magu etke okangei, lama ware wareŋo lama noniŋ eŋane koruo ŋine mapokonmaike, ea wane rokop mapokoniake,
32 Todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos:
33 mapokone more, lama eŋine wonino biraoniake, ŋo noniŋ yemo kanaino biraoniake.
33 porá as ovelhas à sua direita e os cabritos, à sua esquerda.
34 Pakimo ŋei waomŋo baŋ ŋei ŋereppa woninoken okorakei, ea iwa yale edaniake, ‘Ŋine naŋane Maganeŋo mosop ŋunge, sariu paki, qeli gege togon welaine okanbi, eamo mokaka qeli so kepe ma wakon ore more, ŋinane biŋek mauluke motke.
34 — Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, benditos de meu Pai! Venham herdar o Reino que está preparado para vocês desde a fundação do mundo.
35 Na ŋara wane seukewe, ŋine ŋara gume nangoi, doku wane qomne sererekki, ŋine doku ninbi nekole, na ŋei kuneŋine yale sariwe, ŋine neu matŋine kotino biranangoi.
35 Porque tive fome, e vocês me deram de comer; tive sede, e vocês me deram de beber; eu era forasteiro, e vocês me hospedaram;
36 Na lawam gewe, ŋine takot laplap ramunangoi, na zoma nangi, ŋine warenangoi, na mulap urumgo metpe, ŋine qelipkenan okangoi.’
36 eu estava nu, e vocês me vestiram; enfermo, e me visitaram; preso, e foram me ver.”
37 “Ŋei koboboine eŋe baŋ iwa yale mainge rakei ‘Waom, ŋene dango ganŋem, ge ŋara wane seukenom, ŋene ŋara gumegangone, me doku wane qomŋone sererekki, doku ginŋem nekone!
37 — Então os justos perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome e lhe demos de comer? Ou com sede e lhe demos de beber?
38 Naso dango ŋene ganŋem, ge ŋei kuneŋine yale sarinom, geu matze kotino biragangone, me lawam sarinom, takot laplap ramu gangone!
38 E quando foi que vimos o senhor como forasteiro e o hospedamos? Ou nu e o vestimos?
39 Naso dango ŋene gaŋem, ge zomagangi ware gangone, me mulap urumgo metnom, ŋene qelipke gan okangone!’
39 E quando foi que vimos o senhor enfermo ou preso e fomos visitá-lo?”
40 Ŋei waomŋo baŋ mainge edane rayake, ‘Na welekatne ŋidanbe, kimakopne ketkele eŋane keuoŋine, ŋei wekumane kima mauluk okankakoiwo, yemo ŋine na okannangoi yale okanmaike!’
40 — O Rei, respondendo, lhes dirá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o fizeram a um destes meus pequeninos irmãos, foi a mim que o fizeram.”
41 “Pakimo, eŋe baŋ ŋei ŋereppa kanaino okorakei, eŋe iwa yale edaniake, ‘Anutuŋo soakŋunge, ŋine naŋane kaitko ŋine ariwareu! Ari more, Magakŋo Satan so aŋelokoune eŋane gerep togogole dubukki zeki mauluke biraonge, yewao ket more gekei!
41 — Então o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Na ŋara wane seukkole, ŋo ŋine siluŋ ŋara mane mi ningoi, doku wane qomne sererekki, ŋine doku mi ningoi,
42 Porque tive fome, e vocês não me deram de comer; tive sede, e vocês não me deram de beber;
43 Na ŋei kuneŋine yale sariwe, ŋine neu more mat ŋine kotino mi biranangoi, lawam gewe, ŋine takot laplap mane mi ramu nangoi, na zoma nange so mulap urumgo metpe, ŋine warenane more qelipke nan mi okangoi.’
43 sendo forasteiro, vocês não me hospedaram; estando nu, vocês não me vestiram; achando-me enfermo e preso, vocês não foram me ver.”
44 “Yale raki, eŋe baŋ iwa yale olasikei, ‘Waom, ŋene naso dango ganŋem ŋara wane seukkone, me doku wane qomŋone sererekke, me ŋei kuneŋine yale sarikone, me lawam gekone, me zoma gange, me mulap urumgo metnom, gane qewoloŋ okan gane more mi qesiŋgangone!’
44 — E eles lhe perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não o socorremos?”
45 Rau, ŋei waomŋo baŋ iwa yale mainge edaniake, ‘Na welekatne ŋidanbe, kimakopne ketkele gemami, eŋane keuo ŋine ŋeimde wekumane kima mauluk okankakei wane bauŋine waki walukkakoi, yemo naŋane bauŋine waki, na waluk nangoi okanmaike.’
45 — Então o Rei responderá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o deixaram de fazer a um destes mais pequeninos, foi a mim que o deixaram de fazer.”
46 Pakimo ŋei iwa yaline, eŋe ea wane turuŋine baŋ wikile papa togon ea marat kaikei, ŋo ŋei koboboine eŋe baŋ qeli gege togon matko arikei.”
46 E estes irão para o castigo eterno, porém os justos irão para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.