Atos 22
Waom Yesu Wane Sigi Maep Don (ONS) vs NVT
1 “O, ŋei kimakopne so magakopne, ŋine detpi, na ukude iwa ŋinane kaitŋino don turuŋine main gemaile, na sot mane mi okanile.”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Pakiso eŋe detkau Paulo eŋe Hebru dongoka don raki eŋe mepeene qoeki, aŋaene kiwonege tik ŋaneŋka doŋ mane more, kokpak mi makoi, paki Paulo eŋe koso iwa yale rake.
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Na Yuda naganeŋo Tarsus matko, Silisia kepeo yewao neuke, paki na iwa Yerusalem mat suaine iwao kibi medep neu sariu sua more, Gameliel wane kibi urumgo wakole, pakimo eŋe aso ŋabokopze eŋane ra rokop don tego yewa korop kito ninwareke. Pakimo ŋine ukude iwa Waom wane don mogare gemami, yalewaka na iwa manerop zok togole more mogat kakole.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Na sogino mokaka, Waom wane numa musele iwa malipka more mogatmami, eŋe matali onikalane urata suaine zok manerop makole. Paki na ŋei ŋerep korop engu more, lukone ebu ari mulap urumgo bira onikalane urata togoleka ma gemaŋkole.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Pris wawaine ŋetne eŋe so ŋei ŋetne eŋane kaunsol korop, eŋe det waremami, edo maine ea wane don ra qelaŋanbi ŋine desikei, na don welekatne ŋidanmaile, eŋe kibi mane Damaskus doku tau tau kima natne gemami, eŋane qe ninbi Damaskus ma arikole, ŋei ŋerep mat yewa wane kotino numa iwa so mali malip korop, yewa eŋane tego eŋe mat yewa gekoi, na ŋei ŋerep yewa ebu lukone more, peik one more, iwa Yerusalem matko ebu sariwe, ŋei suaine edo kine kine umatne so wikile, eŋe umatene ea wane rokop ebonikei wane arikole.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 “Na arimage, 12 kilok kaiweo Damaskus osino lotkekole, pakimo ikop yewaka kiwa qelaŋane suaine mane qeliwo ŋine ket naŋano qelaŋane more loliknange,
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 paki na yewaka ket kepo rasu more, pa detpe, aŋa don maneŋo iwa yale nora nolatke, ‘Saul, Saul, ge onoka wane na matali qetali okan nanmaine me?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Pakimo na don turuŋine iwa yale main gekole, ‘Ge maŋo Waom?’ Paki eŋe na nolale rake, ‘Na Yesu, Nasaret welaine, ge na matali nane more, urata ea magemaine.’
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Ŋei narop gekoi, eŋe qelaŋan ea kakoi, ŋo eŋe ŋei yewaŋo nolatke ea eŋe mi detkoi.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Pakimo na rakole, ‘Waom Suaine na ukude iwa dalino okanikale?’ Raweso Waomŋo nolale rake, ‘Ge wie more Damaskus matko arinom paki, mat yewao ŋei mane metmaike, oŋo geŋane urata don biŋek kine kine korop motkale ea golasiake.’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Qelaŋan yewa yemo zok manerop qelaŋane teine, yale wane na dene mupkeki, kine mane deneŋo maine mi kaulukkole. Na yale okanbe, naŋane kimakopne eŋe meteno mau Damaskus matko arikone.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Pakimo ŋei mane yewa Damaskus matko geke, eŋane eŋetine Ananias, eŋe miti ŋei mane, oŋo ra rokop numaze ea teweke mageke, pakiso Yuda ŋei Damaskus gekoi, eŋe korop eŋane detpi waki, ewine kito ramaŋkoi, eŋe ŋei maine.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Eŋe naŋane osono sari okoraki paki nolale rake, ‘Kimane Paulo, deŋone koso manerop potnom.’ Raki nasomde yewaka weneŋ dene koso ikopka menaŋgi potkole, pakiso eŋine kakole.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Pakiso eŋe rake, ‘Aso ŋabokopze eŋane Anutuŋo ge eŋane simile detnom paki, Qelit Ŋeiine Koboboine ge more, eŋe kaikenane, so oŋo makoboe gangi detkanom, eŋane aŋa donineŋo rayakane oŋom ma wakonganike.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Wane ge baŋ eŋane tanik manik onokaka ge iwa kawaremaine so det waremaine, ea wane don kisiine ŋei ŋerep korop ra qelaŋane edan warekene.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Ea wane, ge onokawane koso naso kiroine iwa tomakene? Ge wie more miti doku taunom paki, eŋetine oranom, mo eŋe borikineŋone ea saukgane more, sotŋone ea sauk ganiake so ma biraki ariake.’
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 “Ŋado na Yerusalem zinge sari more, Bakom Urum suainane kotino wa meŋen kakole, so na kine kine me tanik yewa mo kulu kuluo yale kakole.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Na kawe so Waomŋo nolale rake, eŋe yale nolatmaike, ‘Esat! Ge wienom paki, Yerusalem mat iwa qelige arinom, onoka wane, ŋo ŋei ŋererop iwa eŋe baŋ ge naŋane don kisine ra edanikene, yemo eŋe maine mi desikei.’
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Pakiso na rakole, ‘Waom, eŋe mo detluk waremami, na Yuda lewa lewaŋ urumgo korop arimaŋkole, so detmami na sogino miti urum korop yewao ari lolike more, ŋei ŋerep ge malip gane gekoi, ea korop ebu lukone morapŋo dime one more, mulap urumgo biraongole.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 So mokaka eŋe geŋane sigi maep rara ŋeiŋone Stiwen qeu seukke, naso yewao na noŋom yewa osino weneŋ okora more, wet pese dere simin nangi, na momo takot kakiene suaine, ea wareka okora more onbe, eŋe qeu seukke.’
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Raweso, Waomŋo nolale rake, ‘Arinom, onoka wane na baŋ biraganbe, ge abaran numa kiroine qelaŋ tego mane eŋano arikene.’”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Yuda ŋei eŋe Paulo wane don detkoi, naso yewao Pauloŋo don edane ari mage ŋei ŋerep abaran ŋine kepe kiroino gemami, eŋane raki, Yuda ŋei eŋe eŋane don wane bauene waki, don togoleka kuroge rakoi, “Qeu seukkep! Ŋei yaline eŋe koso mi takotke geake. Eŋe geakane rokop mi okanmaike!”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Eŋe yau yaup boka kuroge ra ari sari okane more, momo takotene suaine ea ma qaliŋ qaliŋ kitou paki, kito qokke qakeu, yau yaup ariki, so lube lube, ea ma abarage qakeu wetela qeliwo wake. Masi tanik yewa okangoi, ea iwa yale, qe wakonge, eŋe Paulo wane zok mi onge.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Ea wane kawali ware ware ŋetne suaineŋo raki, eŋe Paulo kawali ŋei eŋane mat koto ma waketkoi, pakimo eŋe morapŋo dime ka more kineinane qesonkakoi, so kawali ŋei ŋetne eŋe det lukeakane kawali ŋei edane rake, ŋei ŋerep eŋe kine onoka wane Paulo wane ŋabaka more wet gerep so don aro suaine boka more, Paulo yale okankamami.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Pakimo eŋe morapŋo dime kaikei wane, Paulo kie metine wokomkakoi, paki kawali ŋei ware ware ŋetne eŋe Paulo, wane osino okoraki, Pauloŋo iwa yale ra qesonkake, “Me ra rokop donŋo yale ramaike, ŋine Roma ŋei mane yalewa maine okankaikei me? Ŋine na dongo mi biranane more, mo ŋine na yaupka dime nanimi, masi tanik yewaŋo mo maine okanmaike me?”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Kawali ŋei ware ware ŋetne eŋe don yale dere more, eŋe ari kibi qeqe ŋetne olale rake, “Ge daline okan kaikene? Ŋei yewa eŋe Roma ŋei.”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Rakimo kawali ware ware ŋetne suaine eŋe Paulo wano sari more olatke, “Ge nolatnom, ge Roma ŋei wele me?”
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Kawali ware ware ŋetne suaine eŋe rake, “Na wesi lewine suaine zok mo bira sa mage more, Roma ŋei okanmaile.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Ea wane ŋei eŋe dimeka more qesonkakei wane okangoi, eamo kawali ŋei eŋe yeine yewaka kaet okane more qeliŋgoi, pakimo kibi qeqe ŋetne suainŋo Paulo eŋe Roma ŋei, yale dere more, seinŋo mo wokomkakei, wane rake, ea mo eŋe yaleka zok kaetkake.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Kawali ware ware wane ŋetne suaine eŋe Pauloŋo umat ea ma umatne mane okangi, ea wane Yuda ŋetne eŋe dere worik kakoi, yewa wane kine desiakane, ŋado baŋ kaiwe maneo Paulo wane sein kitoqok kaki paki, eŋe don motki miti mosop, pris ŋetne suaine so Kaunsol korop eŋe sari lewaŋgoi, pakiso eŋe Paulo ma ket eŋane kaitko birakaki okorake.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.