Atos 22
Waom Yesu Wane Sigi Maep Don (ONS) vs NAA
1 “O, ŋei kimakopne so magakopne, ŋine detpi, na ukude iwa ŋinane kaitŋino don turuŋine main gemaile, na sot mane mi okanile.”
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Pakiso eŋe detkau Paulo eŋe Hebru dongoka don raki eŋe mepeene qoeki, aŋaene kiwonege tik ŋaneŋka doŋ mane more, kokpak mi makoi, paki Paulo eŋe koso iwa yale rake.
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 “Na Yuda naganeŋo Tarsus matko, Silisia kepeo yewao neuke, paki na iwa Yerusalem mat suaine iwao kibi medep neu sariu sua more, Gameliel wane kibi urumgo wakole, pakimo eŋe aso ŋabokopze eŋane ra rokop don tego yewa korop kito ninwareke. Pakimo ŋine ukude iwa Waom wane don mogare gemami, yalewaka na iwa manerop zok togole more mogat kakole.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Na sogino mokaka, Waom wane numa musele iwa malipka more mogatmami, eŋe matali onikalane urata suaine zok manerop makole. Paki na ŋei ŋerep korop engu more, lukone ebu ari mulap urumgo bira onikalane urata togoleka ma gemaŋkole.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Pris wawaine ŋetne eŋe so ŋei ŋetne eŋane kaunsol korop, eŋe det waremami, edo maine ea wane don ra qelaŋanbi ŋine desikei, na don welekatne ŋidanmaile, eŋe kibi mane Damaskus doku tau tau kima natne gemami, eŋane qe ninbi Damaskus ma arikole, ŋei ŋerep mat yewa wane kotino numa iwa so mali malip korop, yewa eŋane tego eŋe mat yewa gekoi, na ŋei ŋerep yewa ebu lukone more, peik one more, iwa Yerusalem matko ebu sariwe, ŋei suaine edo kine kine umatne so wikile, eŋe umatene ea wane rokop ebonikei wane arikole.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Na arimage, 12 kilok kaiweo Damaskus osino lotkekole, pakimo ikop yewaka kiwa qelaŋane suaine mane qeliwo ŋine ket naŋano qelaŋane more loliknange,
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 paki na yewaka ket kepo rasu more, pa detpe, aŋa don maneŋo iwa yale nora nolatke, ‘Saul, Saul, ge onoka wane na matali qetali okan nanmaine me?’
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Pakimo na don turuŋine iwa yale main gekole, ‘Ge maŋo Waom?’ Paki eŋe na nolale rake, ‘Na Yesu, Nasaret welaine, ge na matali nane more, urata ea magemaine.’
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Ŋei narop gekoi, eŋe qelaŋan ea kakoi, ŋo eŋe ŋei yewaŋo nolatke ea eŋe mi detkoi.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Pakimo na rakole, ‘Waom Suaine na ukude iwa dalino okanikale?’ Raweso Waomŋo nolale rake, ‘Ge wie more Damaskus matko arinom paki, mat yewao ŋei mane metmaike, oŋo geŋane urata don biŋek kine kine korop motkale ea golasiake.’
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Qelaŋan yewa yemo zok manerop qelaŋane teine, yale wane na dene mupkeki, kine mane deneŋo maine mi kaulukkole. Na yale okanbe, naŋane kimakopne eŋe meteno mau Damaskus matko arikone.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Pakimo ŋei mane yewa Damaskus matko geke, eŋane eŋetine Ananias, eŋe miti ŋei mane, oŋo ra rokop numaze ea teweke mageke, pakiso Yuda ŋei Damaskus gekoi, eŋe korop eŋane detpi waki, ewine kito ramaŋkoi, eŋe ŋei maine.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Eŋe naŋane osono sari okoraki paki nolale rake, ‘Kimane Paulo, deŋone koso manerop potnom.’ Raki nasomde yewaka weneŋ dene koso ikopka menaŋgi potkole, pakiso eŋine kakole.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Pakiso eŋe rake, ‘Aso ŋabokopze eŋane Anutuŋo ge eŋane simile detnom paki, Qelit Ŋeiine Koboboine ge more, eŋe kaikenane, so oŋo makoboe gangi detkanom, eŋane aŋa donineŋo rayakane oŋom ma wakonganike.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Wane ge baŋ eŋane tanik manik onokaka ge iwa kawaremaine so det waremaine, ea wane don kisiine ŋei ŋerep korop ra qelaŋane edan warekene.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Ea wane, ge onokawane koso naso kiroine iwa tomakene? Ge wie more miti doku taunom paki, eŋetine oranom, mo eŋe borikineŋone ea saukgane more, sotŋone ea sauk ganiake so ma biraki ariake.’
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 “Ŋado na Yerusalem zinge sari more, Bakom Urum suainane kotino wa meŋen kakole, so na kine kine me tanik yewa mo kulu kuluo yale kakole.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Na kawe so Waomŋo nolale rake, eŋe yale nolatmaike, ‘Esat! Ge wienom paki, Yerusalem mat iwa qelige arinom, onoka wane, ŋo ŋei ŋererop iwa eŋe baŋ ge naŋane don kisine ra edanikene, yemo eŋe maine mi desikei.’
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Pakiso na rakole, ‘Waom, eŋe mo detluk waremami, na Yuda lewa lewaŋ urumgo korop arimaŋkole, so detmami na sogino miti urum korop yewao ari lolike more, ŋei ŋerep ge malip gane gekoi, ea korop ebu lukone morapŋo dime one more, mulap urumgo biraongole.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 So mokaka eŋe geŋane sigi maep rara ŋeiŋone Stiwen qeu seukke, naso yewao na noŋom yewa osino weneŋ okora more, wet pese dere simin nangi, na momo takot kakiene suaine, ea wareka okora more onbe, eŋe qeu seukke.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Raweso, Waomŋo nolale rake, ‘Arinom, onoka wane na baŋ biraganbe, ge abaran numa kiroine qelaŋ tego mane eŋano arikene.’”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Yuda ŋei eŋe Paulo wane don detkoi, naso yewao Pauloŋo don edane ari mage ŋei ŋerep abaran ŋine kepe kiroino gemami, eŋane raki, Yuda ŋei eŋe eŋane don wane bauene waki, don togoleka kuroge rakoi, “Qeu seukkep! Ŋei yaline eŋe koso mi takotke geake. Eŋe geakane rokop mi okanmaike!”
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Eŋe yau yaup boka kuroge ra ari sari okane more, momo takotene suaine ea ma qaliŋ qaliŋ kitou paki, kito qokke qakeu, yau yaup ariki, so lube lube, ea ma abarage qakeu wetela qeliwo wake. Masi tanik yewa okangoi, ea iwa yale, qe wakonge, eŋe Paulo wane zok mi onge.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Ea wane kawali ware ware ŋetne suaineŋo raki, eŋe Paulo kawali ŋei eŋane mat koto ma waketkoi, pakimo eŋe morapŋo dime ka more kineinane qesonkakoi, so kawali ŋei ŋetne eŋe det lukeakane kawali ŋei edane rake, ŋei ŋerep eŋe kine onoka wane Paulo wane ŋabaka more wet gerep so don aro suaine boka more, Paulo yale okankamami.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Pakimo eŋe morapŋo dime kaikei wane, Paulo kie metine wokomkakoi, paki kawali ŋei ware ware ŋetne eŋe Paulo, wane osino okoraki, Pauloŋo iwa yale ra qesonkake, “Me ra rokop donŋo yale ramaike, ŋine Roma ŋei mane yalewa maine okankaikei me? Ŋine na dongo mi biranane more, mo ŋine na yaupka dime nanimi, masi tanik yewaŋo mo maine okanmaike me?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Kawali ŋei ware ware ŋetne eŋe don yale dere more, eŋe ari kibi qeqe ŋetne olale rake, “Ge daline okan kaikene? Ŋei yewa eŋe Roma ŋei.”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Rakimo kawali ware ware ŋetne suaine eŋe Paulo wano sari more olatke, “Ge nolatnom, ge Roma ŋei wele me?”
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Kawali ware ware ŋetne suaine eŋe rake, “Na wesi lewine suaine zok mo bira sa mage more, Roma ŋei okanmaile.”
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Ea wane ŋei eŋe dimeka more qesonkakei wane okangoi, eamo kawali ŋei eŋe yeine yewaka kaet okane more qeliŋgoi, pakimo kibi qeqe ŋetne suainŋo Paulo eŋe Roma ŋei, yale dere more, seinŋo mo wokomkakei, wane rake, ea mo eŋe yaleka zok kaetkake.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Kawali ware ware wane ŋetne suaine eŋe Pauloŋo umat ea ma umatne mane okangi, ea wane Yuda ŋetne eŋe dere worik kakoi, yewa wane kine desiakane, ŋado baŋ kaiwe maneo Paulo wane sein kitoqok kaki paki, eŋe don motki miti mosop, pris ŋetne suaine so Kaunsol korop eŋe sari lewaŋgoi, pakiso eŋe Paulo ma ket eŋane kaitko birakaki okorake.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.