2 Coríntios 7

Waom Yesu Wane Sigi Maep Don (ONS) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ea wane kima maep kopne, kine kine yalinane Anutuŋo biŋek qe ŋebo ŋebonane ŋene maine kine kine qotkoineŋo koto so solazo maki sigile okanmaike, ea sauk walalakkene, so Anutu ewine kito more kotoze qelaŋangorop gekene.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Ŋine kotoŋine misuk mawaluke ŋebongei. Ŋene masi kine kine borikine ŋinano mane mi okangone, ŋene ŋine matali qetali mi okan ŋungone, me kine kine mane yaup mi makone.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Na don iwa ŋinane detpe boriki mi ramaile, na mo alakan ŋidanile, ŋene wetzeŋo lukŋunmaine, eamo ŋinerop weneŋ gekenane me seukkenane.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Na wetneŋo ŋinaneka zok motpe paki, manerop ra ewek ma ŋunmaile, Na wetne zok ma pese pesenane, wikile kine kine kotino wetpese zok suaine detmaile.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Ŋene Makedonia kepeo sari lotke more yaleka daleo kito peseluke geŋem rap. Iwa solaoken kawali so kotooken kaet, kine kine yewaŋo wakone qepok mapok okan ŋongi gekone.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Wanap magunut onmaike, Anutu, oŋo yemo siluŋ ŋenane kito pese qe pesezane Titus birakaki zingeke.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 So eŋe zingeke ea waneka mida, ŋine wet menaŋ don olatkoi, ea masariki dere more wetze peseke. So na detnane gemami, so qom borik korop ge okanmami, so naŋane ra more urataŋine qesiŋkau paki sorin borin okan okanmami, ea nolatki wet pese suaine detkole.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Na alakan kibi mane qe ŋibone more, qom wikile ma wakone ŋibongole, ea wane wetne mi borimaike. Qe ŋibongole, naso nigatne yewao eamo welekatne wetne borike.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Pakimo iwa yemo wet pesek detmaile, eamo ŋine zok wikile detkoi, ea wane midaka, qom wikileŋo ŋinano wet mai main ma wakonge, ea wane qomne menaŋmaike. Anutu dereretinane rokopko qom wikile mayakatne detkoi, wane ŋenane donzeŋo mi matali ŋunge.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Qom wikile mayakatne yewaŋo wet mai main ma wakongi ŋei menaŋgene, paki qom wikile yaline maratkayakeŋo ŋado ea wane mi detki boriake. Ŋo qom wikile sigitne me diinerop, ŋei dereret wane rokopko wakon okanmaike, eaŋo yemo wet qelaŋ mawakongi seu seu maratkaikene.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Kau! Anutuŋo ŋinane qom wikile ŋine mayakakatne ea wane ŋinano wele zok manerop ma wakonge, yemo ewe ewek, kine ma wakon ma wakon, borikine mapapka mapapka, kaet qeli qeliŋ, dere worik, sorin borin, makoboe makoboe! Kine kine yale ma wakonge, pakimo ŋinano borikine motke motke, so qesi qesiŋ mi pamaike, ea wane kine tingo wakonge.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Eso Na kibi yewa qe ŋibongole, yemo ŋei borikine make, ea wane midaka, me borikine okan onge eŋane midaka, don ŋidanŋem Anutu wane kaitko ŋenano aŋa tewe tewek ŋinane kine wakoniake, ea wane qe ŋibongole.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Eso ŋine yale okanbi paki wetze ma pesekoi.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Na alakan solaŋine mawa more Titus olatkole, don yewa isi mi okange. Ŋine don ŋidanbe welerop okanwareke, yalewaka ŋine mawaŋune more Titus don olatkole ea yaleka weleropka okange.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Titusi eŋe ŋinano uki ŋine ewine kitou paki aŋaine tewekkoi, eŋe ea wane wetkeki paki wetineŋo ŋinane zok okan kamaike.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Na wetne menaŋmaike, yemo ŋinane rawe paki dere qeka midaine maine gekale.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.