2 Coríntios 7
Waom Yesu Wane Sigi Maep Don (ONS) vs ARC
1 Ea wane kima maep kopne, kine kine yalinane Anutuŋo biŋek qe ŋebo ŋebonane ŋene maine kine kine qotkoineŋo koto so solazo maki sigile okanmaike, ea sauk walalakkene, so Anutu ewine kito more kotoze qelaŋangorop gekene.
1 Ora, amados, pois que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santificação no temor de Deus.
2 Ŋine kotoŋine misuk mawaluke ŋebongei. Ŋene masi kine kine borikine ŋinano mane mi okangone, ŋene ŋine matali qetali mi okan ŋungone, me kine kine mane yaup mi makone.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém agravamos, a ninguém corrompemos, de ninguém buscamos o nosso proveito.
3 Na don iwa ŋinane detpe boriki mi ramaile, na mo alakan ŋidanile, ŋene wetzeŋo lukŋunmaine, eamo ŋinerop weneŋ gekenane me seukkenane.
3 Não digo isso para vossa condenação; pois já, antes, tinha dito que estais em nossos corações para juntamente morrer e viver.
4 Na wetneŋo ŋinaneka zok motpe paki, manerop ra ewek ma ŋunmaile, Na wetne zok ma pese pesenane, wikile kine kine kotino wetpese zok suaine detmaile.
4 Grande é a ousadia da minha fala para convosco, e grande a minha jactância a respeito de vós; estou cheio de consolação e transbordante de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Ŋene Makedonia kepeo sari lotke more yaleka daleo kito peseluke geŋem rap. Iwa solaoken kawali so kotooken kaet, kine kine yewaŋo wakone qepok mapok okan ŋongi gekone.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes, em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Wanap magunut onmaike, Anutu, oŋo yemo siluŋ ŋenane kito pese qe pesezane Titus birakaki zingeke.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 So eŋe zingeke ea waneka mida, ŋine wet menaŋ don olatkoi, ea masariki dere more wetze peseke. So na detnane gemami, so qom borik korop ge okanmami, so naŋane ra more urataŋine qesiŋkau paki sorin borin okan okanmami, ea nolatki wet pese suaine detkole.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado de vós, contando-nos as vossas saudades, o vosso choro, o vosso zelo por mim, de maneira que muito me regozijei.
8 Na alakan kibi mane qe ŋibone more, qom wikile ma wakone ŋibongole, ea wane wetne mi borimaike. Qe ŋibongole, naso nigatne yewao eamo welekatne wetne borike.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a minha carta, não me arrependo, embora já me tivesse arrependido por ver que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo;
9 Pakimo iwa yemo wet pesek detmaile, eamo ŋine zok wikile detkoi, ea wane midaka, qom wikileŋo ŋinano wet mai main ma wakonge, ea wane qomne menaŋmaike. Anutu dereretinane rokopko qom wikile mayakatne detkoi, wane ŋenane donzeŋo mi matali ŋunge.
9 agora, folgo, não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para o arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus; de maneira que por nós não padecestes dano em coisa alguma.
10 Qom wikile mayakatne yewaŋo wet mai main ma wakongi ŋei menaŋgene, paki qom wikile yaline maratkayakeŋo ŋado ea wane mi detki boriake. Ŋo qom wikile sigitne me diinerop, ŋei dereret wane rokopko wakon okanmaike, eaŋo yemo wet qelaŋ mawakongi seu seu maratkaikene.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Kau! Anutuŋo ŋinane qom wikile ŋine mayakakatne ea wane ŋinano wele zok manerop ma wakonge, yemo ewe ewek, kine ma wakon ma wakon, borikine mapapka mapapka, kaet qeli qeliŋ, dere worik, sorin borin, makoboe makoboe! Kine kine yale ma wakonge, pakimo ŋinano borikine motke motke, so qesi qesiŋ mi pamaike, ea wane kine tingo wakonge.
11 Porque quanto cuidado não produziu isso mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que apologia, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo mostrastes estar puros neste negócio.
12 Eso Na kibi yewa qe ŋibongole, yemo ŋei borikine make, ea wane midaka, me borikine okan onge eŋane midaka, don ŋidanŋem Anutu wane kaitko ŋenano aŋa tewe tewek ŋinane kine wakoniake, ea wane qe ŋibongole.
12 Portanto, ainda que vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o agravo, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que o vosso grande cuidado por nós fosse manifesto diante de Deus.
13 Eso ŋine yale okanbi paki wetze ma pesekoi.
13 Por isso, fomos consolados pela vossa consolação e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi recreado por vós todos.
14 Na alakan solaŋine mawa more Titus olatkole, don yewa isi mi okange. Ŋine don ŋidanbe welerop okanwareke, yalewaka ŋine mawaŋune more Titus don olatkole ea yaleka weleropka okange.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas, como vos dissemos tudo com verdade, também a nossa glória para com Tito se achou verdadeira.
15 Titusi eŋe ŋinano uki ŋine ewine kitou paki aŋaine tewekkoi, eŋe ea wane wetkeki paki wetineŋo ŋinane zok okan kamaike.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Na wetne menaŋmaike, yemo ŋinane rawe paki dere qeka midaine maine gekale.
16 Regozijo-me de em tudo poder confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.