Gênesis 37
Nyungwe (NYU) vs ARIB
1 Jakobo adakhala ku dziko la Kenani komwe baba wace akhadakhala ninga nyakudza.
1 Jacó habitava na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 Mbiri ya banja la Jakobo ni iyi: Pomwe Zuze akhali mulumbwana wa magole 17, akhausa mabira na mbuzi pabodzi na abale wace, wana wa Biliha na wa Zilipa, akazi wa baba wace. Ndipo Zuzeyo akhauza baba bzakuipa bzomwe akhacita abale wacewo.
2 Estas são as gerações de Jacó. José, aos dezessete anos de idade, estava com seus irmãos apascentando os rebanhos; sendo ainda jovem, andava com os filhos de Bila, e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e José trazia a seu pai más notícias a respeito deles.
3 Ijirayeri akhambafuna Zuze kuposa wana wace winango wentse, sabwa akhali mwana wace wa paunkhalamba. Adam'sonera cakubvala citali camanja.
3 Israel amava mais a José do que a todos os seus filhos, porque era filho da sua velhice; e fez-lhe uma túnica de várias cores.
4 Abale wace atawona kuti baba wawo akhambafuna Zuze kuposa iwo, adayamba kuwengana naye, ndipo akhakwanisa lini kulewa-lewa naye mwa m'tendere.
4 Vendo, pois, seus irmãos que seu pai o amava mais do que a todos eles, odiavam-no, e não lhe podiam falar pacificamente.
5 Ntsiku inango Zuze adalota matulo, adafotokozera abale wace matuloyo. Ndipo adawengana naye kuposa kale.
5 José teve um sonho, que contou a seus irmãos; por isso o odiaram ainda mais.
6 Iye adawauza kuti “Bverani matulo yomwe ndalota.
6 Pois ele lhes disse: Ouvi, peço-vos, este sonho que tive:
7 Tentsenefe tikhali m'munda, ndipo tikhamanga mitolo ya tirigu. Tirikumanga tenepo, m'tolo wangu udamuka uciima. Ndipo mitolo yanu ikhadauzungulira m'tolo wanguyo icimbaugodamira”.
7 Estávamos nós atando molhos no campo, e eis que o meu molho, levantando-se, ficou em pé; e os vossos molhos o rodeavam, e se inclinavam ao meu molho.
8 Pamwepo abale wacewo adamubvundza kuti: “Kodi ulikukumbuka kuti un'dzakhala mambo wathu? Kodi iwepo un'dzatitonga ife?” Na tenepo adawengana naye kwakupitirira kale thangwe la matuloyo na mafala yaceyo.
8 Responderam-lhe seus irmãos: Tu pois, deveras reinarás sobre nós? Tu deveras terás domínio sobre nós? Por isso ainda mais o odiavam por causa dos seus sonhos e das suas palavras.
9 Ndipo Zuze adalota pomwe matulo yanango, adauza pomwe abale wacewo kuti: “Ndalota pomwe, ndipo ndawona dzuwa, mwezi na nyenyezi khumi na ibodzi bzicimbandigodamira”.
9 Teve José outro sonho, e o contou a seus irmãos, dizendo: Tive ainda outro sonho; e eis que o sol, e a lua, e onze estrelas se inclinavam perante mim.
10 Matulo yamweya adauza pomwe baba wace pabodzi na abale wace wale. Baba wace adam'tsimula, adati: “Kodi matulo yamweya ngakutani? Kodi ulikukumbuka kuti ine, mai wakoyu pabodzi na abale wakowa, tin'dzakugodamira iwe m'paka pantsi?”
10 Quando o contou a seu pai e a seus irmãos, repreendeu-o seu pai, e disse-lhe: Que sonho é esse que tiveste? Porventura viremos, eu e tua mãe, e teus irmãos, a inclinar-nos com o rosto em terra diante de ti?
11 Ndipo abale wace adam'citira njiru kwene-kwene. Tsono baba wace akhakhala acibzikumbuka bzimwebzi.
11 Seus irmãos, pois, o invejavam; mas seu pai guardava o caso no seu coração.
12 Ntsiku inango, abale wa Zuze adayenda ku Sekemu kukausa mabira ya baba wawo.
12 Ora, foram seus irmãos apascentar o rebanho de seu pai, em Siquém.
13 Ijirayeri adauza Zuze kuti: “Abale wako alikuusa mabira ku Sekemu. Ndirikukutuma kuti uyende kuna iwo”. Zuze adatawira kuti: “Inde, baba”.
13 Disse, pois, Israel a José: Não apascentam teus irmãos o rebanho em Siquém? Vem, e enviar-te-ei a eles. Respondeu-lhe José: Eis-me aqui.
14 Ndipo baba waceyo adamuuza kuti: “Ndoko ukawaone abale wako penu ali bwino, ndipombo bzifuwo penu bziri bwino ndipo udzandiuze”. Na tenepo baba wace adatuma Zuze kucokera ku cigowa ca Hebroni.
14 Disse-lhe Israel: Vai, vê se vão bem teus irmãos, e o rebanho; e traze-me resposta. Assim o enviou do vale de Hebrom; e José foi a Siquém.
15 munthu winango adam'gumana akhandofamba-famba kumweko adamubvunza kuti: “Kodi ulikunyang'ana ciyani?”
15 E um homem encontrou a José, que andava errante pelo campo, e perguntou-lhe: Que procuras?
16 Zuze adatawira kuti: “Ndirikunyang'ana abale wangu. Ndaphata minyendo ndiuzenimbo komwe alikuusira mabira”.
16 Respondeu ele: Estou procurando meus irmãos; dize-me, peço-te, onde apascentam eles o rebanho.
17 Munthuyo adati: “Adacoka kale kuno. Ndidawabva acimbalewa kuti alikuyenda ku Dotani”. Pamwepo Zuze adatewera abale wace, ndipo adakawagumana ku Dotani.
17 Disse o homem: Foram-se daqui; pois ouvi-lhes dizer: Vamos a Dotã. José, pois, seguiu seus irmãos, e os achou em Dotã.
18 Abale wace wale adamuwona na patali, akanati kufika, adayamba kumukondzera ciwembo cakuti wamuphe.
18 Eles o viram de longe e, antes que chegasse aonde estavam, conspiraram contra ele, para o matarem,
19 Iwo adauzana wina na mwandzace kuti: “Uyo, nyamatulo ule, alikubwera!
19 dizendo uns aos outros: Eis que lá vem o sonhador!
20 Bwerani timuphe, citanda cace ticithuse m'cidindi cibodzi mwa madindiya. Tin'kalewa kuti wadyewa na cilombo, ndipo tidzawone n'ciyani cin'dzacitika na matulo yace yale”.
20 Vinde pois agora, matemo-lo e lancemo-lo numa das covas; e diremos: uma besta-fera o devorou. Veremos, então, o que será dos seus sonhos.
21 Pomwe Rubeni adabva bzomwe wakhalewa, adayezera kupulumusa Zuze. Adati, “Mbatireke kumupha.
21 Mas Rúben, ouvindo isso, livrou-o das mãos deles, dizendo: Não lhe tiremos a vida.
22 Lekani kutaya mulopa wace. Ndom'thusani m'cidindi kucidambo kuno, tsono lekani kum'pweteka”. Akhalewa bzimwebzi kuti am'pulumuse m'manja mwawo, ndipo am'tumize kuna baba wace.
22 Também lhes disse Rúben: Não derrameis sangue; lançai-o nesta cova, que está no deserto, e não lanceis mão nele. Disse isto para livrá-lo das mãos deles, a fim de restituí-lo a seu pai.
23 Zuze atafika komwe kukhana abale wace, iwo adam'khundula cakubvala citali camanja cire comwe akhadabvala,
23 Logo que José chegou a seus irmãos, estes o despiram da sua túnica, a túnica de várias cores, que ele trazia;
24 adam'tenga, wacim'thusa m'cidindi cakusaya madzi.
24 e tomando-o, lançaram-no na cova; mas a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Pomwe iwo akhadya, adawona m'thithi wa aIjimaele alikucokera ku Giliyadi. Ngamira zawo zikhadasendza ntsonono na bzakununchira bzomwe wakhayenda nabzo ku Ijipito.
25 Depois sentaram-se para comer; e, levantando os olhos, viram uma caravana de ismaelitas que vinha de Gileade; nos seus camelos traziam tragacanto, bálsamo e mirra, que iam levar ao Egito.
26 Ndipo Juda adabvundza abale wace kuti: “Kodi tin'phindulanyi tikamupha m'bale wathuyu ticibisa citanda cace?
26 Disse Judá a seus irmãos: De que nos aproveita matar nosso irmão e encobrir o seu sangue?
27 Bwerani tim'gulise kwa aIjimaelewa, tireke kum'pweteka. Kodi umweyu ni mbale wathu lini, thupi libodzi ndipombo mulopa ubodzi?” Abale wacewo adabvuma bzimwebzo.
27 Vinde, vendamo-lo a esses ismaelitas, e não seja nossa mão sobre ele; porque é nosso irmão, nossa carne. E escutaram-no seus irmãos.
28 Pomwe aIjimaele wamalonda wa kuMidiyani adafika pamwepo, abale wacewo adam'cosa Zuze m'cidindi mule, acim'gulisa kwa aIjimaelewo na kobiri ya parata makumi mawiri, ndipo iwo adayenda naye kuIjipito.
28 Ao passarem os negociantes midianitas, tiraram José, alçando-o da cova, e venderam-no por vinte siclos de prata aos ismaelitas, os quais o levaram para o Egito.
29 Rubeni atabwerera kucidindi kule adawona mulibe Zuze. Pamwepo adang'amba bzakubvala bzace.
29 Ora, Rúben voltou à cova, e eis que José não estava na cova; pelo que rasgou as suas vestes
30 Ndipo adabwerera kwa abale wace wale adawauza kuti: “Mulumbwana ule mulibe! Ndipo ine nin'cita tani?”
30 e, tornando a seus irmãos, disse: O menino não aparece; e eu, aonde irei?
31 Pamwepo iwo adapha tonde, acibvuika cakubvala ca Zuze m'mulopa.
31 Tomaram, então, a túnica de José, mataram um cabrito, e tingiram a túnica no sangue.
32 Adatenga cakubvalaco aciyenda naco kwa baba wawo aciti: “Talokota ici. Wonani penu cingakhale cakubvala ca mwana wanu ule”.
32 Enviaram a túnica de várias cores, mandando levá-la a seu pai e dizer-lhe: Achamos esta túnica; vê se é a túnica de teu filho, ou não.
33 Jakobo adacizindikira cakubvalaco, aciti: “Ni cakubvala ca mwana wangu. Cirombo camupha mwana wangu. Mawa ine, Zuze akhabvulidwa!”
33 Ele a reconheceu e exclamou: A túnica de meu filho! uma besta-fera o devorou; certamente José foi despedaçado.
34 Jakobo adang'amba bzakubvala bzace, adabvala sakha m'ciuno, Adalira nkhawa ya mwana waceyo ntsiku zizinji.
34 Então Jacó rasgou as suas vestes, e pôs saco sobre os seus lombos e lamentou seu filho por muitos dias.
35 Wana wace wentse wacimuna na wacikazi, adabwera kuti am'pepese tsono iye adalamba, adati: “Nin'dzakhala ndicimbalira mwana wangu mpaka kuthenje komwe kuna iye”. Na tenepo adapitiriza kulira thangwe la Zuze mwana wace.
35 E levantaram-se todos os seus filhos e todas as suas filhas, para o consolarem; ele, porém, recusou ser consolado, e disse: Na verdade, com choro hei de descer para meu filho até o Seol. Assim o chorou seu pai.
36 Nthawe imweyo kuIjipito, aMidiyani wale akhadagulisa kale Zuze kuna Potifara, m'bodzi mwa wakulemekezeka wa Falau, ndipo mkulu wa acikunda wakulindira.
36 Os midianitas venderam José no Egito a Potifar, oficial de Faraó, capitão da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.