Romanos 7
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs VC
1 Piak mɨnə mɨne nowinɨk mɨnə. Kɨmiə nakwənharkun norien kape loa. Loa kape Moses ramarmaru ye narmamə nɨpɨg iriə kamhamragh əmə.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Rəmhen kɨn nuhpɨkɨnien e yame ramni mə tukmə piraovɨn kɨrik tukrarkurək, loa ramni mə kafan a yerman ye nɨpɨg karamragh; mərɨg tukmə yerman e ruamhə, loa ramni mə piraovɨn rɨrkun nəriwəkien.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Mərɨg tukmə kafan yerman ramragh hanə, kɨni rarar maməri-pən yerman pɨsɨn kɨrik, kamni kɨmə in yor təvhagə hah meinai rɨmnor pən kafan yerman. Mərɨg tukmə kafan yerman ruamhə, loa kape narkurəkien rɨpəh nɨraptərəkɨn-mɨnien piraovɨn a, kɨni nar apnapɨg raməri-pən yerman pɨsɨn, tukpəh nɨniyen mə ramor pən kafan yerman yame ruamhə ta.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Piak mɨnə mɨne nowinɨk mɨnə. Ye norien kɨrikianə əmə mɨn, kɨmiə nɨmɨsor kɨrikianə kɨmiə Yesu Kristo, rəmhen kɨn yame kɨmiə nakwənhamhə kɨmiə min ye nai kamarkwao kɨn. Kɨni nɨpɨg nakwənhamhə, loa kape Moses rɨpəh nɨraptərəkɨn-mɨnien əmiə ai taktakun. Kɨni kɨmiə naksəmhen kɨn piraovɨn kɨrik yame kafan yerman ruamhə, kɨni taktakun ai in rɨpəh narkurəkien; kɨni in rɨrkun nəri-pənien yerman pɨsɨn kɨrik. Kapəmiə yerman kupan e in e Loa. Mərɨg taktakun ai, kɨmiə naksəri-pən yerman pɨsɨn kɨrik, In e Yesu Kristo, yame Kughen rɨmɨvəh mɨragh In ye nɨmhəyen kafan. Kɨni nakamhakwasɨg kɨn mə nɨmraghien kapəmiə tukror kwənkwan huvə, kɨni Kughen rɨkin ramagien tukun.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Nɨpɨg nətərɨg-atukien kape yermamə yame rahas ramarmaru irətawə, nətərɨgien has mɨnə kapətawə ravi-pən ətawə mə tuksor norien has mɨnə ye nɨpraitawə. Kɨni nɨpɨg loa ramhajoun nar has, kɨni rɨkitawə ramvən tukun. Ror məknakɨn, kasor təvhagə has rehuə. Kɨni kwənkwai təvhagə hah mɨnə a, in nɨmhəyen əmə.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Mərɨg taktakun ai, kɨtawə khapəh nɨsarə-ətginien loa kape Moses, meinai in rəmhen kɨn yame kɨtawə kwənhamhə ye loa; loa rɨpəh narmaruyen irətawə e towei mɨne. Kɨni taktakun ai, kɨtawə slef mɨnə kape Kughen; mərɨg khapəh nɨsəri-pənien swatuk akwas tuk nəri-pənien loa yame kɨmɨrai; mərɨg kasəri-pən swatuk wi kape Nanmɨn kape Kughen.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 ?Kɨni kɨtawə tukshaw ni? Tukmə ror yermamə kɨrik tukrɨni mɨmə, “Loa in nar has meinai ramni-əhu norien yame rahas, kɨni ramor rɨkitawə ramvən əmə tukun.” Mərɨg nɨkam - rɨpəh natuatukien. Yo yakɨrkun əmə mə təvhagə hah rhawor pən iran mɨne meinai loa ramhajoun yo kɨn. Loa to rɨpipəh nɨni-əhuyen yo mə rɨkik tukrɨpəh nəkrəhyen kɨn nar kɨrik, kɨni to yo yakpipəh nɨrkunien norien kape nanipɨnien mə rhawor pən iran mɨne.
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Loa ramni-əhu mə rɨkik tukrɨpəh nəkrəhyen kɨn nar kɨrik kape yermamə kɨrik, kɨni nɨpɨg yakərɨg loa e, nətərɨgien yerkik yame rahas ramarkut kɨmi yo mə rɨkik tukrəkrəh kɨn nar kɨrik kape yermamə kɨrik. Mərɨg to loa rɨpipəh nɨni-əhuyen təvhagə has, nətərɨgien yerkik yame rahas to rɨpipəh nɨviyen yo mə jakanipɨn mamor təvhagə hah.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Apa kupan, nɨpɨg yɨmneinein hanə loa, rɨkik rɨpəh nəsɨkien təvhagə hah, yɨmnamarə huvə əmə. Mərɨg nɨpɨg yɨmauə mɨrkun loa, nəsanɨnien kape təvhagə hah rɨmauə mamragh mɨn mɨskai, kɨni yɨmɨrkun mə jakaməkeikei mɨmhə tuk təvhagə hah kafak.
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 Kɨni yɨmnəm mə nəgkiarien e kape loa yame rɨmauə mə tukror narmamə tukhamragh, mərɨg nəfrakɨsien mə ravi-pə əmə nɨmhəyen
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 meinai loa ramni-əhu təvhagə hah, kɨni nɨpɨg yakərɨg nəgkiarien kape loa, nətərɨgien yerkik yame rahas ramarkut kɨmi yo mə jakor təvhagə has yame loa ramni-əhu. Kɨni nətərɨgien yerkik yame rahas rɨmneikuə irak mɨmə tukmə yɨmnəri-pən huvə loa kape Moses, yakpivəh nɨmraghien rerɨn. Mərɨg yɨmneinein nəri-pən-famien, kɨni nəgkiarien kape loa rɨmɨni mə jakaməkeikei mɨmhə meinai yɨmnəsɨk loa mamor təvhagə hah.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Mərɨg loa ramərhakə yame rɨmasɨ-pən tuk Kughen, kɨni nəgkiarien kape loa kɨmnhasɨ-pən ye Kughen kɨsəmɨrhakə, mɨsatuatuk, mhahuvə mɨsasitu ye narmamə.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Kɨni tukmə ror yermamə kɨrik tukrɨni mɨmə, “Loa in nar huvə əmə, mərɨg rɨmnəvheikɨn mɨvəhsi-pə əmə nɨmhəyen.” Mərɨg nɨkam, nəgkiarien e rɨpəh natuatukien. Nɨpɨg yɨmauə mɨrkun nəgkiarien kape loa, nar apnapɨg mə loa in rhuvə, mərɨg rɨkik rɨmavən tuk təvhagə hah yame ramni-əhu, kɨni yo yɨmnor təvhagə hah yame kwənkwan in nɨmhəyen. Ror məknakɨn mə pəh nien mə loa yame ravəhsi-pə nɨmhəyen, mərɨg norien hah. Loa ramhajoun mə jakaməkeikei mɨmhə tuk norien has mə jakɨrkun mə norien has kafak in təvhagə has əfrakɨs.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Kɨtawə kharkun mə loa rɨmasɨ-pən ye rao ye neai; mərɨg yo, yo kape tokrei tanə əmə. In rəmhen kɨn yame yɨmauə slef kape təvhagə has.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Nar yame yakamor ramuh tɨpɨr yerkik ye nɨpɨg mɨfam, meinai nar huvə yame yakorkeikei mə jakor, yakpəh norien; kɨni yakamor əmə naha nhagɨn yame yakpəh norkeikei-pɨkien mə jakor.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Nɨpɨg jakərɨg rahah yerkik tuk təvhagə hah yame yakamor, ramhajoun pən mə yakameighan kɨn loa mə in raməfrakɨs.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Ror məkneikɨn, pəh nien mə yo yermamə kape norien təvhagə hah mɨnə, mərɨg norien kape təvhagə hah yame raməmɨr ye kafak nətərɨgien ramor mɨmə jakor norien hah mɨnə.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Yakɨrkun mə nətərɨgien has kafak rɨpəh neighanien kɨn yo mə jakor nar huvə kɨrik. Yakɨrkun mə in nəfrakɨsien meinai yakorkeikei pawk nar yame rhuvə, mərɨg to yakpəh norien.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Naha nhagɨn yame yakamor pəh nien mə in nar huvə kɨrik yame yakorkeikei mə jakor; mərɨg yakamor əmə təvhagə hah yame yakpəh norkeikeiyen mə jakor.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Kɨni tukmə yakamor naha nhagɨn yame yakpəh norkeikeiyen mə jakor, pəh nien mə yo əfrakɨs e yakamor; mərɨg norien kape təvhagə hah yame raməmɨr ye kafak nətərɨgien ramor mɨmə jakor norien hah mɨnə a.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Ror pən, yakaməm mə norien kɨrik ramor wok ye nɨmraghien kafak ye nɨpɨg m-fam. Norien e ror məkneikɨn mə nɨpɨg yakorkeikei mə jakor nar huvə, mərɨg təvhagə hah in əmə kwusei ipakə tuk yo, ravi-pən yo tuk təvhagə hah.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Yerkik m-fam yakorkeikei loa kape Kughen,
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 mərɨg yakaməm mɨn loa kɨrik mɨn yame ramor wok ye nɨmraghien kafak yame ramor tɨkmɨr iriu kafak nɨrkunien, mamrəh yo, mamor mɨmə yo slef kape təvhagə hah yame ramor wok ye nɨprak.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 !Kəsi! Yakamərɨg rahah pɨk əgkap. ?Keinein mə pa tukrɨrəhsi-ta yo ye nɨprak e yame ramvən tuk nahasien?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 !Pəh khani vi vi Kughen meinai Yesu Kristo Yermaru kapətawə In tukror!
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.