Romanos 4
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs VC
1 Ebraham in nuknei kwənərəus kape nəmə Isrel. Taksərɨg ru naha nhagɨn swatuk yame Ebraham rɨmnəri-pən ror pən ruə matuatuk ye nɨmrɨ Kughen.
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Kughen rɨmnor Ebraham ratuatuk ye nɨmrɨn, mərɨg pəh nien mə ye norien huvə mɨnə kape Ebraham. Rɨpi mə norien huvə kafan in swatuk kape natuatukien, to Ebraham rɨrkun nəgkiar-ausitien tukun. Mərɨg Ebraham to rɨpəh nəgkiar ausitien tuk nar kɨrik
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 meinai Nəkwəkwə kape Kughen ramni mə,
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Nɨpɨg yermamə kɨrik ramor wok tuk nərokien, kafan yermaru tukrɨpəh nɨni-pənien tukun mə kafan nərokien in nar kɨrik yame ravəhsi-pən apnapɨg əmə. Mərɨg tukraməkeikei mɨvəh-si-pən nərokien tuk wok kafan.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Mərɨg pəh nien mə kɨtawə tuksor wok kape Kughen mə In tukrɨvəhsi-pə nərokien iran kɨmi ətawə muə mɨsatuatuk ye nɨmrɨn. Kɨtawə tukshatətə əmə ye Kughen, kɨni In ramor mə kɨtawə kwənhauə mɨsatuatuk. Kughen pɨsɨn əmə In tukror narmamə has mɨnə kamhauə mɨsatuatuk ye nɨmrɨn.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 King Deved in rɨmnəgkiar kɨn nar e nɨpɨg in rɨmnamni-ərhav mɨmə nɨhuvəyen əfrakɨs tukrɨvən tuk narmamə yamə mɨne Kughen ramni mə iriə kɨsatuatuk ye nɨmrɨn, mərɨg pəh nien mə ye norien huvə yame iriə kasor. In mamni mɨmə,
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 “Nɨhuvəyen əfrakɨs ramvən tuk narmamə yamə mɨne Kughen raməspir əriə tuk norien has mɨnə kapəriə,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Nɨhuvəyen əfrakɨs ramvən tuk narmamə yamə mɨne Kughen Yermaru rɨpəh nɨraptərəkɨnien təvhagə has kapəriə yerkin.”(Sam 32:1-2)
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 ?Rɨkimiə raməsɨk mə nɨhuvəyen əfrakɨs raməmɨr ye narmamə yamə mɨne kɨmɨvəh nao kɨmi əriə, in e nəmə Isrel, uə nɨhuvəyen əfrakɨs raməmɨr ye narmamə yamə mɨne kɨpəh nɨvəhyen nao kɨmi əriə, in e nəmə kantri pɨsɨn pɨsɨn mɨnə? !Ǝwəh! Raməmɨr mɨn ye nəmə kantri pɨsɨn pɨsɨn mɨnə, meinai yakməni ta mə Ebraham rɨmnhatətə ye Kughen, Kughen rɨmɨni mə in ratuatuk ye nɨmrɨn.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 ?Kɨni naha nɨpɨg yame Kughen rɨmɨni mə Ebraham ratuatuk iran? ?Ye nɨpɨg kɨvəh nao kɨmin, uə ye nɨpɨg kɨmɨpəh hanə nɨvəhyen nao kɨmin? Kughen rɨmɨni vi vi in, kwasɨg ikɨn kɨpivəh nao kɨmin.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Kɨni nɨpɨg kɨmɨvəh nao kɨmi Ebraham, in rəmhen kɨn nɨmtətien yame ramhajoun əfrakɨs mə yermamə in ratuatuk ye nɨmrɨ Kughen meinai rɨmnamhatətə ye Kughen nɨpɨg kɨpəh hanə nhavəhyen nao kɨmin. Kɨni ror məkneikɨn, pəh nien mə Ebraham in tatə kape narmamə m-fam yamə kɨvəh nao kɨmi əriə, mərɨg in tatə kape narmamə m-fam yamə mɨne kɨshatətə ye Kughen. Kɨni Kughen ramni mə iriə kɨsatuatuk ye nɨmrɨn tuk nhatətəyen kapəriə.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Kɨni Ebraham in tatə kape narmamə tɨksɨn mɨn, iriə yame kɨvəh nao kɨmi əriə. Mərɨg pəh nien mə In kapəriə tatə meinai kɨvəh nao kɨmi əriə, mərɨg In kapəriə tatə meinai iriə mɨn kɨsəri-pən swatuk kape nhatətəyen yame kapəriə e tatə Ebraham rɨmnəri-pən kupan ai kɨpivəh nao kɨmin.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Kughen rɨmɨrpen Ebraham mɨne kafan kwənərəus mɨn mə tokrei tanə tukruə kapəriə tuk nɨpɨg kɨrik. Mərɨg loa rɨpəh nien mə swatuk yame promes e tukruə mor nəfrakɨsien kɨn. Mərɨg tukruə mor nəfrakɨsien kɨn ye natuatukien yame ramsɨ-pən ye swatuk kape nhatətəyen.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Ror məknakɨn meinai rɨpi mə promes rɨpiuə mɨpior nəfrakɨsien kɨn nɨpɨg narmamə kɨsəri-pən loa, rɨkiriə rɨpiəsɨk mə iriə kɨsatuatuk ye loa; kɨni swatuk kape nhatətəyen rɨpior nar apnapɨg kɨn, kɨni promes a kape Kughen nɨpran rɨpirkək.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Mərɨg narmamə m-fam kɨsakapɨr loa, ror mə kamhavi-pə niemhaa kape Kughen. Mərɨg rɨpi mə loa rɨkək, to kɨpəh nɨniyen mə narmamə kɨsakapɨr loa.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Ror məkneikɨn, promes ramuə mor nəfrakɨsien kɨn ye nɨmraghien kapətawə ye swatuk kape nhatətəyen mə promes tukruə ye nɨhuvəyen yame Kughen ramautə-pə kɨn kɨmi ətawə, kɨni kɨtawə kharkun əfrakɨs mə kafan promes in kape kwənərəus mɨnə fam kape Ebraham, pəh nien mə kape narmamə əmə yamə mɨne Kughen rɨmɨvəhsi-pən loa kape Moses kɨmi əriə, mərɨg kape narmamə mɨne kasəri-pən swatuk kape nhatətəyen rəmhen kɨn Ebraham. In tatə kapətawə fam.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 — ausente —
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 — ausente —
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Nhatətəyen kafan rɨpəh neiwaiyuyen, nar apnapɨg in ruɨrkun mə rɨnəhuaru natukrɨmhə meinai kafan newk ipakə wan handred, kɨni muɨrkun mə Sera rɨmnəpiəhuaru, nɨtɨp kape kwajikovə rɨnaukei.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Ebraham rɨmɨpəh nəta-ətayen ye kafan nhatətəyen ye promes kape Kughen. Nəfrakɨsien, kafan nhatətəyen ramhaktə maməusɨk-əusɨk məmhen mɨn, kɨni mɨvəh-si haktə nhag Kughen.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 In rɨmɨrkun huvə yerkin mə Kughen ravəh nəsanɨnien tuk norien kafan promes tukruə mor nəfrakɨsien kɨn.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Ye norien a in a,
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Nəgkiarien e yame ramni mə “Kughen rɨmɨni mə Ebraham in ratuatuk ye nɨmrɨn,” kɨpəh nɨraiyen kɨmə kape Ebraham pɨsɨn əmə,
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 mərɨg kɨmɨrai mɨn kɨmə kapətawə e yamə mɨne Kughen tukrɨni mɨmə kɨtawə kɨsatuatuk ye nɨmrɨn, mɨshatətə ye Yermamə yame rɨmɨvəh mɨragh Yesu Yermaru kapətawə ye nɨmhəyen kafan.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Kɨmneighan-pə kɨn Yesu ruə mɨmhə tuk təvhagə hah mɨnə kapətawə, kɨni Kughen rɨmnor In rɨmɨmragh mɨn ye nɨmhəyen mə In tukror swatuk mə kɨtawə tuksatuatuk ye nɨmrɨn.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.