Marcos 4
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs ARA
1 Ye nɨpɨg a, Yesu rarə meiwaiyu-pə mɨn ye nɨkar nu. Narmamə khapsaah khauə masəm In. Kɨni Yesu ruvən ye bot mamkwətə aikɨn maməvhag kɨmi narmamə. Kɨni narmamə kasəkwətə i-fiak masətərɨg kɨn. Yesu rɨmɨvəhsi-ərhav nəgkiarien|alt="Sermon on the mount" src="HK065A.jpg" size="span" loc="Bottom" copy="Horace Knowles" ref="MRK 4:1"
1 Voltou Jesus a ensinar à beira-mar. E reuniu-se numerosa multidão a ele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 In rɨmnəwhag kɨmi əriə kɨn narɨmnar khapsaah ye nuhpɨkɨnien mɨnə. Kɨni mɨmə,
2 Assim, lhes ensinava muitas coisas por parábolas, no decorrer do seu doutrinamento.
3 “!Sərɨg-ru! Yermamə kɨrik rɨmavən mə tɨkrɨsuv kweru nai apa ye nəsimien.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Kɨni mərɨg in rɨmavən mə tɨkrɨsuv kweru nai, mɨpɨk mɨvitəg-ətəg fam, kɨni tɨksɨn rəsaah-əsaah-pən ye swatuk, kɨni man mɨnə khauə mɨsən fam.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Kɨni kweru nai tɨksɨn rəsaah-pən ye tokrei kapier yame nɨmoptanə rɨkəskəh ikɨn, murə aihuaa əmə.
5 Outra caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Kɨni mərɨg mɨrh rhaktə mhen əpni fam. Kɨsaukei fam meinai nuairiə rɨpəh neiwaiyu-pɨkien.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Kɨni kweru nai tɨksɨn rəsaah-pən yerki kwənurkəsɨk. Kɨni mhaktə mehuə. Məknekɨn, kwənurkəsɨk rerko əsuun, kɨni kweru nai rurə mɨpəh nɨkuəyen.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Kɨni tɨksɨn rəsaah-pən ye nɨmoptanə huvə, kɨni mhaurə, mɨseihuə, mhakuə kɨn kwənkwairiə khapsaah. Tɨksɨn kɨmnhakuə kɨn kwənkwairiə toti, kɨni tɨksɨn kɨmnhakuə kɨn sikisti, kɨni tɨksɨn kɨmnhakuə kɨn wan handred.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu, produzindo a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Kɨni Yesu rɨni-pən mɨn tuk əriə, mɨmə, “Tukmə kɨmiə narmamə yame nɨmətɨrgɨmiə rarə, sərɨg huvə nəgkiarien e.”
9 E acrescentou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Kɨni Yesu rɨvən In pɨsɨn, kɨni kafan narmamə twelef, iriə narmamə tɨksɨn mɨn khavən mɨnɨsaiyoh-pən kɨn nɨprai nuhpɨkɨnien mɨnə.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze o interrogaram a respeito das parábolas.
11 Kɨni In rɨmni-pən tuk əriə mɨmə, “Narmaruyen kape Kughen, in nar erkwaig; mərɨg yakwəni-ərhav-pre ta tuk əmiə. Kɨni mərɨg Yo yakamni-ərhav-pən əmə nuhpɨkɨnien tuk narmamə yamə mɨne kasəmɨr iruə,
11 Ele lhes respondeu: A vós outros vos é dado conhecer o mistério do reino de Deus; mas, aos de fora, tudo se ensina por meio de parábolas,
12 rəmhen kɨn yame Profet Aesea rɨmɨni mə,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se, e haja perdão para eles.
13 Kɨni Yesu rɨmɨni-pən tuk kafan narmamə mɨnə, mɨmə, “?Rhawor e? ?Nakaseinein hanə nɨprai nuhpɨkɨnien e? Tukmə ror məkne, ?takshawor pən iran mɨne mharkun mɨn nɨprai nuhpɨkɨnien mɨnə mɨn tɨksɨn?
13 Então, lhes perguntou: Não entendeis esta parábola e como compreendereis todas as parábolas?
14 Nuhpɨkɨnien e, nɨpran ramni məknekɨn: Yermamə yame rɨmɨsuv kweru nai, in rəmhen kɨn yermamə yame ramni-ərhav nəgkiarien kape Kughen.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Narmamə tɨksɨn yame kɨsərɨg nəgkiarien a, kɨsəmhen kɨn kweru nai yame rɨmnəsaah-pən ye swatuk. Rəmhen kɨn yame kɨmɨsərɨg nəgkiarien kape Kughen, taktəkun əmə Setan rɨvəhsi-ta mɨn.
15 São estes os da beira do caminho, onde a palavra é semeada; e, enquanto a ouvem, logo vem Satanás e tira a palavra semeada neles.
16 Kɨni narmamə tɨksɨn kɨsəmhen kɨn kweru nai yame rɨmnəsaah-pən yerki kapier kɨni murə aihuaa əmə. Rəmhen kɨn yame kɨsərɨg nəgkiarien kape Kughen, rɨkiriə ragien tukun,
16 Semelhantemente, são estes os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 mərɨg khapəh nhavəhs-huvəyen nəgkiarien yerkiriə, masərer kape nɨpɨg kwakwə əmə. Kɨni tukmə kharəhpɨkɨn nɨpɨg əutən, uə narmamə kɨsor ahas pən kɨmi əriə tuk Nəgkiarien Huvə kape Kughen, məknekɨn kamhamɨr.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo, antes, de pouca duração; em lhes chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Kɨni narmamə tɨksɨn yame kɨsərɨg nəgkiarien kɨsəmhen kɨn kweru nai yame rɨmnəsaah-pən yerki kwənurkəsɨk. Kɨsərɨg nəgkiarien e,
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 mərɨg kasətərɨg pɨk tuk narɨmnar kape nɨmraghien kapəriə. Kɨni nautə reikuə irəriə, mɨvi əriə, ror rɨkiriə ramvən əmə tuk mane. Norien a roriah nəgkiarien kape Kughen, rɨpəh norien kwənkwan.
19 mas os cuidados do mundo, a fascinação da riqueza e as demais ambições, concorrendo, sufocam a palavra, ficando ela infrutífera.
20 Kɨni narmamə tɨksɨn kɨsəmhen kɨn kweru nai yame rɨmnəsaah-pən ye nɨmoptanə huvə. Kɨsərɨg nəgkiarien a, mharkun. Kɨni mhavəh kwənkwai nəgkiarien a ye narəyen kapəriə. Iriə tɨksɨn kamhavəh kwənkwan rəmhen kɨn toti; tɨksɨn kamhavəh sikisti; kɨni tɨksɨn kamhavəh kwənkwan wan handred ye narəyen kapəriə.”
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Kɨni əmə ai, Yesu rɨni-pən tuk əriə mɨmə, “To kɨpəh nɨvəhyen laet kɨrik kukrai-pən ye nəkwai baket, uə ye nəpag bed. Nɨkam. Tukaməkeikei kɨruk haktə.
21 Também lhes disse: Vem, porventura, a candeia para ser posta debaixo do alqueire ou da cama? Não vem, antes, para ser colocada no velador?
22 Tukmə nar erkwaig, tukaməkeikei kəm. Tukmə kuvrɨg əpɨs, kɨni mərɨg tukraməkeikei mier-pə ikɨn rhakak ikɨn.
22 Pois nada está oculto, senão para ser manifesto; e nada se faz escondido, senão para ser revelado.
23 Tukmə kɨmiə narmamə yame nɨmətɨrgɨmiə rarə, sətərɨg huvə kɨn nəgkiarien e.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Kɨni Yesu rɨni-pən mɨn tuk əriə mɨmə, “Nəgkiarien e nakasərɨg, takasəkeikei mɨsərɨg huvə. Narmamə yame mɨne kɨsərɨg kafak nəgkiarien kɨni mhapəh nɨsəripən-huvəyen, to khapəh nharkun-huvəyen. Mərɨg narmamə yamə mɨne kɨsərɨg kafak nəgkiarien kɨni mɨsəri-pən huvə, tukhavəh nɨrkunien mɨn rhaktə haktə.
24 Então, lhes disse: Atentai no que ouvis. Com a medida com que tiverdes medido vos medirão também, e ainda se vos acrescentará.
25 Narmamə yame mɨne kɨsəri-pən kafak nəgkiarien, Kughen tukrɨvəhsi-pən mɨn nɨrkunien kɨmi əriə. Mərɨg narmamə yamə mɨne kɨsərɨg nəgkiarien e kɨni mɨsor nar apnapɨg iran, Kughen tukrɨvəhsi-ta nɨrkunien kəskəh yame rɨkiriə raməsɨk mə iriə kharkun.”
25 Pois ao que tem se lhe dará; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Kɨni Yesu rɨni-pən mɨn tuk əriə mɨmə, “Narmaruyen kape Kughen rəmhen kɨn kweru nai yame yermamə ramsuv yerki nəsimien.
26 Disse ainda: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse a semente à terra;
27 Tukmə yenpɨg, ramapɨr. Mə yeraan, in raməriwək mamavən. Mərɨg kweru nai in ramhaktə atuk əmə mamehuə. Mərɨg kwən a reinein mə rhawor e mamor məknekɨn.
27 depois, dormisse e se levantasse, de noite e de dia, e a semente germinasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Nɨmoptanə əmə ror kweru nai ramhaktə, mamor nɨmarɨn, kɨni mavus jihin, kɨni mamkuə kɨn kwənkwan.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro a erva, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Kɨni nɨpɨg tukmə kwənkwan rɨmruə, kɨni yermamə ai rɨvən mamrhi meinai neriaji nɨpɨg kafan.”
29 E, quando o fruto já está maduro, logo se lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Kɨni Yesu rɨmə, “?Narmaruyen kape Kughen in rəmhen kɨn naha nhagɨn? ?Jakni naha nhagɨn rimhen?
30 Disse mais: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que parábola o apresentaremos?
31 In rəmhen kɨn kwənkwai nai kɨrik kamni kɨmə mastad. Kwənkwai mastad rarkwəskwə rapita kwənkwai nai mɨnə fam.
31 É como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Mərɨg tukmə rəsaah, in murə mamehuə pɨk, mapita nai mɨnə tɨksɨn. Mamtɨkɨmkɨmɨn man yerpɨrɨg mɨnə khauə masor-pən nimairiə ye rəgrəgɨn.”
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças e deita grandes ramos, a ponto de as aves do céu poderem aninhar-se à sua sombra.
33 Nɨpɨg fam, Yesu raməvhag kɨmi narmamə khapsaah kɨn nəgkiarien ye nuhpɨkɨnien, reriaji atuatuk nɨrkunien kapəriə.
33 E com muitas parábolas semelhantes lhes expunha a palavra, conforme o permitia a capacidade dos ouvintes.
34 In raməgkiar kɨmi narmamə apnapɨg ye nuhpɨkɨnien əmə. Mərɨg tukmə In mɨne kafan narmamə mɨnə, ramhoprai-pən nɨprai nəgkiarien kafan kɨmi əriə.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Kɨni ye nɨpɨg a, mɨrh rɨnameiwaiyu, Yesu rɨni-pən tuk kafan narmamə mɨnə mɨmə, “Pəh khavən apa nɨkar lugun pən.”
35 Naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes Jesus: Passemos para a outra margem.
36 Kɨni kɨsapta ye narmamə, mɨsat-pən ye bot yame Yesu ramkwətə iran, mhavirə. Kɨni bot mɨnə tɨksɨn kɨmnhakwasɨg mɨn kɨn əriə.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Mhavirə, mhavirə, nɨmətag ehuə kɨrik ravən kɨni tahik rehuə pɨk, ipakə rakətənɨm kɨn bot.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava a encher-se de água.
38 Mərɨg Yesu ramapɨr maməsawə huvə ye nəkwai bot. Mərɨg narmamə kafan mɨnə kɨmnhasɨg In, mhamə, “Yhajoun, !Ǝmru! !Natuksəmnɨm, mərɨg Ik nakpəh nərɨgien!”
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro; eles o despertaram e lhe disseram: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Məkneikɨn Yesu rhekɨmter məgkiar kɨmi nɨmətag mɨne tahik mɨmə, “Rapəhrə.” Kɨni ai nɨmətag rewaiyu, tahik reiwaiyu; mamərinu mɨn.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Acalma-te, emudece! O vento se aquietou, e fez-se grande bonança.
40 Kɨni Yesu rɨni-pən tuk kafan narmamə mɨnə mɨmə, “?Nakshawor mamhagɨn məknekɨn? ?Nhatətəyen kapəmiə rɨrkək hanə uə?”
40 Então, lhes disse: Por que sois assim tímidos?! Como é que não tendes fé?
41 Mərɨg iriə kwənhagɨn pɨk. Mamhani-pən tuk əriə mɨnə mhamə, “?Naha e yermamə? !Nar apnapɨg mə nɨmətag mɨne tahik, mərɨg kawor nəkwan!”
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.