Lucas 8
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs VC
1 Kwasɨg ikɨn ye narɨmnar mɨnə a, Yesu In rɨmneriwək mamvən ye taon mɨnə mamtərhav mamvən yerkwanu mɨnə, maməvsao-ərhav kɨn nəgkiarien huvə kape narmaruyen kape Kughen. Ye nɨpɨg a, aposol mɨnə twelef kafan kɨmnhakwasɨg kɨn,
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 mɨne nɨpiraovɨn tɨksɨn yamə mɨne kupən kɨmnhavəh nəmhəyen pɨsɨn pɨsɨn, uə nanmɨn has mɨnə kɨmnasəmɨr irəriə, mərɨg Yesu rɨmnəko-ta əriə irəriə, mor huvə kapəriə nəmhəyen. Nhag nɨpiraovɨn mɨnə e: Meri, pian Magdala yame Yesu rɨmnəko-ta nanmɨn hah seven iran;
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 mɨne Joana, piahwaru kape Jusa yame in ramarmaru ye nimə kape King Herod Antipas; mɨne Susana; mɨne nɨpiraovɨn khapsaah. Nɨpiraovɨn mɨnə e kɨmnhavəh-sipən mane kapəriə tuk nɨvəhyen nɨmrɨ narɨmnar tuk nasituyen ye Yesu mɨne kafan mɨnə.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Narmamə khapsaah khasɨ-pən ye taon mɨnə khapsaah mhauə tuk Yesu. Nɨpɨg kɨmnhauə masərer rarkurao iran, kɨni rɨmɨni nuhpɨkɨnien kɨrik tuk əriə, mɨmə,
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 “Yermamə kɨrik rɨmavən mə tɨkrɨsuv kweru nai apa ye nəsimien. Mɨpɨk mɨvitəg-ətəg fam, kɨni tɨksɨn rəsaah-əsaah-pən ye swatuk, kəvi-əpni, kɨni man mɨnə khauə mɨsən fam.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Kɨni kweru nai tɨksɨn rəsaah-pən ye tokrei kapier, murə aihuaa əmə. Kɨni mərɨg kwəsaukei fam meinai ikɨn rəusɨk ikɨn.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Kɨni kweru nai tɨksɨn rəsaah-əsaah-pən yerki kwənurkəsɨk. Kɨni mhaktə mehuə. Məknekɨn, kwənurkəsɨk rerko əsuun, kɨni kweru nai rurə mɨpəh nɨkuəyen.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Kɨni tɨksɨn rəsaah-əsaah-pən ye nɨmoptanə huvə, kɨni mhaurə, mɨseihuə, mhakuə kɨn kwənkwairiə wan handred.”
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Mərɨg narmamə kape Yesu mɨnə kɨsaiyoh-pən In mhamə, “Hoprai-pə nɨprai nəgkiarien e kɨmi əmawə.” Yermamə kɨrik ravitəg-ətəg kweru nai|alt="A man sowing seed" src="DN00470b.jpg" size="span" loc="On same page as text" copy="Dunham" ref="LUK 8:9"
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 Kɨni rɨni-pən tuk əriə mɨmə, “Narmaruyen kape Kughen nar erkwaig, mərɨg yakwəni-ərhav-pre ta kɨmi əmiə; kɨni mərɨg Yo yakamni-ərhav əmə nuhpɨkɨnien kɨmi narmamə mɨnə tɨksɨn, rəmhen kɨn yame Profet Aesaea rɨmɨni mə,
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 “Nɨprai nuhpɨkɨnien e ror məkneikɨn. Kweru nai, in e Nəgkiarien kape Kughen.
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Kɨni yamə mɨne kɨsəsaah-pən ye swatuk iriə kɨsəmhen kɨn narmamə yamə mɨne kɨsərɨg nəgkiarien kape Kughen, məkneikɨn Setan ravəhsi-ta yerkiriə, mamətapɨg kɨn əriə mə tukhapəh nhaniyen nəfrakɨsien ye Kughen, kɨni In to rɨpəh nɨvəh-mɨraghien əriə.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Kɨni yamə mɨne kɨsəsaah-pən yerki kapier kɨsəmhen kɨn narmamə yamə mɨne kɨsərɨg nəgkiarien kape Kughen, rɨkiriə ragien tukun, mərɨg nuairiə rɨpəh neiwaiyu-pɨkien, kɨni nhatətəyen kapəriə ramarə kape nɨpɨg kwakwə, mərɨg tukmə nəsəsaoyen uə nahasien ramuə tuk əriə, tukhamɨr ye kapəriə nhatətəyen.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Kɨni yamə mɨne kɨsəsaah-pən yerki kwənurkəsɨk, kɨsəmhen kɨn narmamə yamə mɨne kɨsərɨg nəgkiarien kape Kughen, mərɨg narɨmnar khapsaah kɨseruk nɨmraghien kapəriə, in e, kasətərɨg pɨk kɨn narɨmnar kape nɨmraghien kapəriə, uə, kɨsorkeikei nautə rɨpsaah, uə kɨsorkeikei mə tukasərɨg rhuvə ye nɨprairiə. Khapəh nɨshaktə-huvəyen ye nɨmraghien yame Kughen rorkeikei.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Mərɨg yamə mɨne kɨsəsaah pən ye nɨmoptanə huvə, iriə kɨsəmhen kɨn narmamə yamə mɨne kɨsərɨg nəgkiarien kape Kughen, kɨni rɨkiriə ratuatuk mɨhuvə, mamharaptərəkɨn nəgkiarien kape Kughen rɨskai yerkiriə. Kɨni iriə masərer tɨm tɨm mhavən, mhakuə kɨn nɨmraghien huvə.”
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 Kɨni Yesu rɨmɨni mɨmə, “To kɨpəh nəsiə-pənien ye laet kukrai-pən ye nəkwai baket uə ye nəpəəg tebol. Nɨkam. Tukaməkeikei kɨruk haktə pəh narmamə kɨsəm nar.
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Tukmə nar erkwaig, tukaməkeikei kəm. Tukmə yermamə kɨrik ruvrɨg nar kɨrik, kɨni mərɨg tukraməkeikei mier-pə ikɨn rhakak ikɨn.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 Ror pən, nəgkiarien e yamə nakasərɨg, sətərɨg huvə kɨn. Narmamə yame mɨne kɨsəri-pən kafak nəgkiarien, Kughen tukrɨvəhsi-pən mɨn nɨrkunien kɨmi əriə. Mərɨg narmamə yamə mɨne kɨsərɨg nəgkiarien kɨni mɨsor nar apnapɨg iran, Kughen tukrɨvəhsi-ta nɨrkunien kəskəh yame rɨkiriə raməsɨk mə iriə kwənhavəh ta.”
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Kɨni ye nɨpɨg a, nɨsɨn Yesu mɨne piauni mɨnə kɨmnhauə mə tuksəm In, mərɨg kɨseinein nhavənien ipakə tukun, meinai narmamə khapsaah kɨsərer rarkurao kɨn.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Kɨni yermamə kɨrik rɨni-pən tukun mɨmə, “Eh. Nɨsɨnɨm mɨne piam mɨnə kasərer apa iruə mhamə tuksəm ik.”
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Mərɨg In rɨni-pən tukun mɨmə, “Narmamə m-fam yamə mɨne kɨsərɨg nəgkiarien kape Kughen kɨni mɨsəri-pən, iriə e kafak narmamə mɨnə, mɨne nɨsɨnɨk, mɨne piak mɨnə.”
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Nɨpɨg kɨrik, Yesu rɨmɨni-pən tuk kafan narmamə mɨnə mɨmə, “Pəh khavən apa nɨkar lugun a.” Məkneikɨn kɨsatpən ye bot mhavi pirə.
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Bot ramaiyu mavirə, Yesu rapɨr. Kɨni nɨmətag ehuə kɨrik rɨmnəvi nu, kɨni nu rɨnamakətənɨm kɨn bot; ipakə iriə kɨsəmnɨm.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 Kɨni narmamə kape Yesu kɨmnhavən mhasɨg In, mhamə, “!Yemehuə! !Yemehuə! !Natuksəmnɨm!”
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Kɨni Yesu raiyoh-pən kafan narmamə mɨnə mɨmə, “?Mərɨg nhatətəyen hiə kapəmiə?”
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Kɨmnhavi-pirə bot mhavən mhavhiak nɨkar Galili pən, apa kwənmhaan a kamni kɨmə Gerasa. Yesu rɨmnəko ta yarmhə|alt="Jesus casts out demon from Gardarene maniac" src="Exorc_d.jpg" size="span" loc="Not on same page as previous piə" copy="Urs Wegmann" ref="LUK 8:26"
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Yesu rəviə-fiak, məkneikɨn yermamə kɨrik ruə məm In. Kwən a, nanmɨn has mɨnə kasəmɨr iran. In rɨmɨpəh nɨvənien ye neipən, mɨpəh napɨrien imə, ramarə əmə ikɨn kamnɨm narmamə ikɨn.
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 — ausente —
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 — ausente —
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Kɨni Yesu rɨmnaiyoh-pən nanmɨn has mɨmə, “?Nhagɨm pa?”
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Kɨni nanmɨn has mɨnə kɨmɨsaiyoh-pən skai m-rɨpsaah kɨmi Yesu mhamə, “Takpəh nher-pəyen kɨn əmawə ye nəpəəg e yame reiwaiyu pɨk, imei narpɨnien rerɨn.”
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 Kɨni ikɨn a, pukəh mɨnə khapsaah ikɨn. Kasəruk a ye nɨhu tukwas a. Kɨni nanmɨn has mɨnə kɨmɨsasək mhani-pən tuk Yesu mhamə, “!Awe! Ǝta-pən irəmawə yerki pukəh mɨnə a.” Kɨni Yesu reighan-pən kɨn əriə kamhavən.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Kɨni nanmɨn has mɨnə a kɨmnhatərhav ye kwən a mhavən yerki pukəh mɨnə. Kɨni pukəh mɨnə a, iriə fam kɨmɨsaiyu mɨseiwaiyu ye nəpatu, mhaviərhav mɨsəmnɨm ye nu.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Mərɨg nɨpɨg narmamə yamə mɨne kasəvɨgɨn pukəh mɨnə a kɨmɨsəm nar a, kɨmɨsaiyu mhatərhav, mhavən mɨsəvsao-pən kɨn ye taon mɨne ikɨn mɨnə fam rarkurao aikɨn.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Kɨni narmamə kɨmnhatərhav ye taon mhavən mə tuksəm nar a. Kɨni mhavən masəm Yesu, kɨni mɨsəm kwən a yame nanmɨn has mɨnə kɨmɨsəta iran ramkwətə yetanə, ipakə tuk Yesu. Kɨni mɨnɨpəh narmərien, muavən ye neipən. Kɨni narmamə ye taon a kɨmnhagɨn.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Kɨni narmamə yamə mɨne kɨmɨsəm atuatuk nar a kɨn nɨmrɨriə kɨmɨsəvsao mɨn kɨn kɨmi narmamə tɨksɨn mhamə Yesu rɨmnhawor mor huvə kwən a yame in apa kupən nanmɨn has mɨnə kɨmnasəmɨr iran.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 Kɨni narmamə mɨ-fam yamə mɨne kasarə apa Gerasa kɨmnhani-pən tuk Yesu mə tukrɨtərhav aikɨn, meinai kɨmɨsəm khagɨn pɨk kɨn. Məkneikɨn, Yesu ratpən ye bot mə tukrɨtərhav.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 Mərɨg kwən a yame nanmɨn has mɨnə kɨmɨsəta iran, raiyoh-pən Yesu mɨmə, “!Eh! Pəh kɨrau.”
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 “Rerɨg-pən imam ikɨn, mɨvən mɨni-ərhav naha nhagɨn Kughen rɨmnor kɨmik.” Kɨni kwən a rɨmavən ikɨn mɨnə fam ye taon iman ikɨn mamni-ərhav narɨmnar m-fam yame Yesu rɨmnor kɨmin.
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Nɨpɨg Yesu rɨmɨrerɨg-pə mɨn ye nɨkar lugun pə, narmamə kɨmɨsagien tukun, meinai iriə kɨmnaseito kɨn.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 Kɨni yermamə kɨrik, rɨmauə məm In, nhagɨn e Jaeras. In ramehuə ye nimə kape nofugɨnien. Rɨmauə, mənɨmkur-pən tuk Yesu, maməkeikei kɨmin mə iriu tukravən apa iman ikɨn
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 meinai kafan kwajikovə piraovɨn kwənkwan kɨrikianə ramhə pɨk, nɨmhəyen rɨneriaji. Kɨni kafan newk twelef əmə.
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Kɨni piraovɨn kɨrik aikɨn yame rawəh nəmhəyen kapəriə nɨpiraovɨn, nɨtawɨn rɨmnaiyu mɨvəh newk twelef. Rɨmavən məm dokta mɨnə, moriah fam kafan mane ye nəmhəyen kafan, mərɨg yermamə kɨrik to rɨpəh nor-huvəyen. Kɨni ruə məm Yesu,
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 mukurao-pən ye nɨmetain, mɨrap nəpəəg nɨmrɨ neipən kafan, taktəkun əmə, kafan nəmhəyen ror infamien.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 Kɨni Yesu rɨmə, “!Eh! Pa e rɨrap Yo?”
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Mərɨg Yesu rɨmɨni mɨmə, “Nɨkam. Yakɨrkun mə yermamə kɨrik e rɨmɨrap Yo, meinai yɨmnərɨg mə nanmɨn kafak rɨmnor huvə yermamə kɨrik.”
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Kɨni piraovɨn a ruɨrkun mə in to rɨpəh mɨn nerkwaigien, rɨmauə mənɨmkur ye nɨhu Yesu makur pɨk kɨn. Kɨni ye nɨmrɨ narmamə m-fam rɨni-ərhav-pən nar yame rɨmɨrap Yesu tukun. Kɨni mɨni-ərhav mɨn mə ye nɨpɨg atuatuk yame rɨmɨrap In, taktəkun əmə, rɨmnəsanɨn mɨn.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Kɨni Yesu rɨni-pən tukun mɨmə, “Kafak piakəskəh, nhatətəyen kafam rɨmnor ik naknəsanɨn. Amvən ye nəmərinuyen.”
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Yesu raməgkiar hanə, məkneikɨn, yermamə kɨrik rɨsɨ-pən apa imei Jaeras, yamehuə kape nimə kape nofugɨnien, muə, mɨni-pən tuk Jaeras mə, “Kafam piakəskəh ruamhə ta. Takpəh norien narkutien kɨmi Yhajoun e mə takɨkɨr mɨvən.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Mərɨg Yesu rɨmnərɨg nəgkiarien e, mɨni-pən tuk Jaeras mə, “Takpəh nɨgɨnien. Hatətə əmə irak, piakəskəh kafam tukramragh mɨn.”
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 Kɨni ye nɨpɨg Yesu rɨmauə mɨtərhav-pə ye nimə kape Jaeras, mɨni-əhu narmamə mə tukhapəh nhakwasɨgien kɨn. Kɨni mɨkɨr əmə Pita, mɨne Jon, mɨne Jemes, mɨne rɨm piakəskəh e mɨne nɨsɨni, iriə min.
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 Narmamə m-fam kəsasək apomh tuk piakəskəh a mamhauvrɨg-uvrɨg pɨk. Mərɨg Yesu rɨni-pən tuk əriə mɨmə, “Hapəh nɨsasəkien. Piakəskəh e rɨpəh nɨmhəyen; ramapɨr əmə.”
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 Mərɨg iriə kɨmɨsarh iakei iran meinai iriə kharkun mə piakəskəh a in ruamhə ta.
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Mərɨg Yesu rərao-pən, mɨvəh kwermɨ piakəskəh a, mɨni-pən tukun mə, “Piakəskəh kafak. Hekɨmter.”
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 Kɨni taktəkun əmə nanmɨn rɨrerɨg-pə, in mhekɨmter. Kɨni Yesu rɨni-pən tuk əriə mə, “Havəh-sipən nəvɨgɨnien kɨrik pəh rən.”
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Kɨni rɨmni mɨne nɨsɨni kawakur pɨk kɨn; mərɨg Yesu rɨni-pən tuk əriu mɨmə, “Takrapəh nɨwəvsaoyen kɨn nar e kɨmi narmamə.”
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.