Lucas 8
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs NAA
1 Kwasɨg ikɨn ye narɨmnar mɨnə a, Yesu In rɨmneriwək mamvən ye taon mɨnə mamtərhav mamvən yerkwanu mɨnə, maməvsao-ərhav kɨn nəgkiarien huvə kape narmaruyen kape Kughen. Ye nɨpɨg a, aposol mɨnə twelef kafan kɨmnhakwasɨg kɨn,
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 mɨne nɨpiraovɨn tɨksɨn yamə mɨne kupən kɨmnhavəh nəmhəyen pɨsɨn pɨsɨn, uə nanmɨn has mɨnə kɨmnasəmɨr irəriə, mərɨg Yesu rɨmnəko-ta əriə irəriə, mor huvə kapəriə nəmhəyen. Nhag nɨpiraovɨn mɨnə e: Meri, pian Magdala yame Yesu rɨmnəko-ta nanmɨn hah seven iran;
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 mɨne Joana, piahwaru kape Jusa yame in ramarmaru ye nimə kape King Herod Antipas; mɨne Susana; mɨne nɨpiraovɨn khapsaah. Nɨpiraovɨn mɨnə e kɨmnhavəh-sipən mane kapəriə tuk nɨvəhyen nɨmrɨ narɨmnar tuk nasituyen ye Yesu mɨne kafan mɨnə.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Narmamə khapsaah khasɨ-pən ye taon mɨnə khapsaah mhauə tuk Yesu. Nɨpɨg kɨmnhauə masərer rarkurao iran, kɨni rɨmɨni nuhpɨkɨnien kɨrik tuk əriə, mɨmə,
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 “Yermamə kɨrik rɨmavən mə tɨkrɨsuv kweru nai apa ye nəsimien. Mɨpɨk mɨvitəg-ətəg fam, kɨni tɨksɨn rəsaah-əsaah-pən ye swatuk, kəvi-əpni, kɨni man mɨnə khauə mɨsən fam.
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Kɨni kweru nai tɨksɨn rəsaah-pən ye tokrei kapier, murə aihuaa əmə. Kɨni mərɨg kwəsaukei fam meinai ikɨn rəusɨk ikɨn.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Kɨni kweru nai tɨksɨn rəsaah-əsaah-pən yerki kwənurkəsɨk. Kɨni mhaktə mehuə. Məknekɨn, kwənurkəsɨk rerko əsuun, kɨni kweru nai rurə mɨpəh nɨkuəyen.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Kɨni tɨksɨn rəsaah-əsaah-pən ye nɨmoptanə huvə, kɨni mhaurə, mɨseihuə, mhakuə kɨn kwənkwairiə wan handred.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 Mərɨg narmamə kape Yesu mɨnə kɨsaiyoh-pən In mhamə, “Hoprai-pə nɨprai nəgkiarien e kɨmi əmawə.” Yermamə kɨrik ravitəg-ətəg kweru nai|alt="A man sowing seed" src="DN00470b.jpg" size="span" loc="On same page as text" copy="Dunham" ref="LUK 8:9"
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 Kɨni rɨni-pən tuk əriə mɨmə, “Narmaruyen kape Kughen nar erkwaig, mərɨg yakwəni-ərhav-pre ta kɨmi əmiə; kɨni mərɨg Yo yakamni-ərhav əmə nuhpɨkɨnien kɨmi narmamə mɨnə tɨksɨn, rəmhen kɨn yame Profet Aesaea rɨmɨni mə,
10 Jesus respondeu:
11 “Nɨprai nuhpɨkɨnien e ror məkneikɨn. Kweru nai, in e Nəgkiarien kape Kughen.
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Kɨni yamə mɨne kɨsəsaah-pən ye swatuk iriə kɨsəmhen kɨn narmamə yamə mɨne kɨsərɨg nəgkiarien kape Kughen, məkneikɨn Setan ravəhsi-ta yerkiriə, mamətapɨg kɨn əriə mə tukhapəh nhaniyen nəfrakɨsien ye Kughen, kɨni In to rɨpəh nɨvəh-mɨraghien əriə.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Kɨni yamə mɨne kɨsəsaah-pən yerki kapier kɨsəmhen kɨn narmamə yamə mɨne kɨsərɨg nəgkiarien kape Kughen, rɨkiriə ragien tukun, mərɨg nuairiə rɨpəh neiwaiyu-pɨkien, kɨni nhatətəyen kapəriə ramarə kape nɨpɨg kwakwə, mərɨg tukmə nəsəsaoyen uə nahasien ramuə tuk əriə, tukhamɨr ye kapəriə nhatətəyen.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Kɨni yamə mɨne kɨsəsaah-pən yerki kwənurkəsɨk, kɨsəmhen kɨn narmamə yamə mɨne kɨsərɨg nəgkiarien kape Kughen, mərɨg narɨmnar khapsaah kɨseruk nɨmraghien kapəriə, in e, kasətərɨg pɨk kɨn narɨmnar kape nɨmraghien kapəriə, uə, kɨsorkeikei nautə rɨpsaah, uə kɨsorkeikei mə tukasərɨg rhuvə ye nɨprairiə. Khapəh nɨshaktə-huvəyen ye nɨmraghien yame Kughen rorkeikei.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Mərɨg yamə mɨne kɨsəsaah pən ye nɨmoptanə huvə, iriə kɨsəmhen kɨn narmamə yamə mɨne kɨsərɨg nəgkiarien kape Kughen, kɨni rɨkiriə ratuatuk mɨhuvə, mamharaptərəkɨn nəgkiarien kape Kughen rɨskai yerkiriə. Kɨni iriə masərer tɨm tɨm mhavən, mhakuə kɨn nɨmraghien huvə.”
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 Kɨni Yesu rɨmɨni mɨmə, “To kɨpəh nəsiə-pənien ye laet kukrai-pən ye nəkwai baket uə ye nəpəəg tebol. Nɨkam. Tukaməkeikei kɨruk haktə pəh narmamə kɨsəm nar.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Tukmə nar erkwaig, tukaməkeikei kəm. Tukmə yermamə kɨrik ruvrɨg nar kɨrik, kɨni mərɨg tukraməkeikei mier-pə ikɨn rhakak ikɨn.
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Ror pən, nəgkiarien e yamə nakasərɨg, sətərɨg huvə kɨn. Narmamə yame mɨne kɨsəri-pən kafak nəgkiarien, Kughen tukrɨvəhsi-pən mɨn nɨrkunien kɨmi əriə. Mərɨg narmamə yamə mɨne kɨsərɨg nəgkiarien kɨni mɨsor nar apnapɨg iran, Kughen tukrɨvəhsi-ta nɨrkunien kəskəh yame rɨkiriə raməsɨk mə iriə kwənhavəh ta.”
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Kɨni ye nɨpɨg a, nɨsɨn Yesu mɨne piauni mɨnə kɨmnhauə mə tuksəm In, mərɨg kɨseinein nhavənien ipakə tukun, meinai narmamə khapsaah kɨsərer rarkurao kɨn.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 Kɨni yermamə kɨrik rɨni-pən tukun mɨmə, “Eh. Nɨsɨnɨm mɨne piam mɨnə kasərer apa iruə mhamə tuksəm ik.”
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 Mərɨg In rɨni-pən tukun mɨmə, “Narmamə m-fam yamə mɨne kɨsərɨg nəgkiarien kape Kughen kɨni mɨsəri-pən, iriə e kafak narmamə mɨnə, mɨne nɨsɨnɨk, mɨne piak mɨnə.”
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 Nɨpɨg kɨrik, Yesu rɨmɨni-pən tuk kafan narmamə mɨnə mɨmə, “Pəh khavən apa nɨkar lugun a.” Məkneikɨn kɨsatpən ye bot mhavi pirə.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 Bot ramaiyu mavirə, Yesu rapɨr. Kɨni nɨmətag ehuə kɨrik rɨmnəvi nu, kɨni nu rɨnamakətənɨm kɨn bot; ipakə iriə kɨsəmnɨm.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 Kɨni narmamə kape Yesu kɨmnhavən mhasɨg In, mhamə, “!Yemehuə! !Yemehuə! !Natuksəmnɨm!”
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 Kɨni Yesu raiyoh-pən kafan narmamə mɨnə mɨmə, “?Mərɨg nhatətəyen hiə kapəmiə?”
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 Kɨmnhavi-pirə bot mhavən mhavhiak nɨkar Galili pən, apa kwənmhaan a kamni kɨmə Gerasa. Yesu rɨmnəko ta yarmhə|alt="Jesus casts out demon from Gardarene maniac" src="Exorc_d.jpg" size="span" loc="Not on same page as previous piə" copy="Urs Wegmann" ref="LUK 8:26"
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 Yesu rəviə-fiak, məkneikɨn yermamə kɨrik ruə məm In. Kwən a, nanmɨn has mɨnə kasəmɨr iran. In rɨmɨpəh nɨvənien ye neipən, mɨpəh napɨrien imə, ramarə əmə ikɨn kamnɨm narmamə ikɨn.
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 — ausente —
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 — ausente —
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Kɨni Yesu rɨmnaiyoh-pən nanmɨn has mɨmə, “?Nhagɨm pa?”
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Kɨni nanmɨn has mɨnə kɨmɨsaiyoh-pən skai m-rɨpsaah kɨmi Yesu mhamə, “Takpəh nher-pəyen kɨn əmawə ye nəpəəg e yame reiwaiyu pɨk, imei narpɨnien rerɨn.”
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 Kɨni ikɨn a, pukəh mɨnə khapsaah ikɨn. Kasəruk a ye nɨhu tukwas a. Kɨni nanmɨn has mɨnə kɨmɨsasək mhani-pən tuk Yesu mhamə, “!Awe! Ǝta-pən irəmawə yerki pukəh mɨnə a.” Kɨni Yesu reighan-pən kɨn əriə kamhavən.
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Kɨni nanmɨn has mɨnə a kɨmnhatərhav ye kwən a mhavən yerki pukəh mɨnə. Kɨni pukəh mɨnə a, iriə fam kɨmɨsaiyu mɨseiwaiyu ye nəpatu, mhaviərhav mɨsəmnɨm ye nu.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Mərɨg nɨpɨg narmamə yamə mɨne kasəvɨgɨn pukəh mɨnə a kɨmɨsəm nar a, kɨmɨsaiyu mhatərhav, mhavən mɨsəvsao-pən kɨn ye taon mɨne ikɨn mɨnə fam rarkurao aikɨn.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Kɨni narmamə kɨmnhatərhav ye taon mhavən mə tuksəm nar a. Kɨni mhavən masəm Yesu, kɨni mɨsəm kwən a yame nanmɨn has mɨnə kɨmɨsəta iran ramkwətə yetanə, ipakə tuk Yesu. Kɨni mɨnɨpəh narmərien, muavən ye neipən. Kɨni narmamə ye taon a kɨmnhagɨn.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Kɨni narmamə yamə mɨne kɨmɨsəm atuatuk nar a kɨn nɨmrɨriə kɨmɨsəvsao mɨn kɨn kɨmi narmamə tɨksɨn mhamə Yesu rɨmnhawor mor huvə kwən a yame in apa kupən nanmɨn has mɨnə kɨmnasəmɨr iran.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 Kɨni narmamə mɨ-fam yamə mɨne kasarə apa Gerasa kɨmnhani-pən tuk Yesu mə tukrɨtərhav aikɨn, meinai kɨmɨsəm khagɨn pɨk kɨn. Məkneikɨn, Yesu ratpən ye bot mə tukrɨtərhav.
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 Mərɨg kwən a yame nanmɨn has mɨnə kɨmɨsəta iran, raiyoh-pən Yesu mɨmə, “!Eh! Pəh kɨrau.”
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Rerɨg-pən imam ikɨn, mɨvən mɨni-ərhav naha nhagɨn Kughen rɨmnor kɨmik.” Kɨni kwən a rɨmavən ikɨn mɨnə fam ye taon iman ikɨn mamni-ərhav narɨmnar m-fam yame Yesu rɨmnor kɨmin.
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 Nɨpɨg Yesu rɨmɨrerɨg-pə mɨn ye nɨkar lugun pə, narmamə kɨmɨsagien tukun, meinai iriə kɨmnaseito kɨn.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Kɨni yermamə kɨrik, rɨmauə məm In, nhagɨn e Jaeras. In ramehuə ye nimə kape nofugɨnien. Rɨmauə, mənɨmkur-pən tuk Yesu, maməkeikei kɨmin mə iriu tukravən apa iman ikɨn
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 meinai kafan kwajikovə piraovɨn kwənkwan kɨrikianə ramhə pɨk, nɨmhəyen rɨneriaji. Kɨni kafan newk twelef əmə.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 Kɨni piraovɨn kɨrik aikɨn yame rawəh nəmhəyen kapəriə nɨpiraovɨn, nɨtawɨn rɨmnaiyu mɨvəh newk twelef. Rɨmavən məm dokta mɨnə, moriah fam kafan mane ye nəmhəyen kafan, mərɨg yermamə kɨrik to rɨpəh nor-huvəyen. Kɨni ruə məm Yesu,
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 mukurao-pən ye nɨmetain, mɨrap nəpəəg nɨmrɨ neipən kafan, taktəkun əmə, kafan nəmhəyen ror infamien.
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 Kɨni Yesu rɨmə, “!Eh! Pa e rɨrap Yo?”
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 Mərɨg Yesu rɨmɨni mɨmə, “Nɨkam. Yakɨrkun mə yermamə kɨrik e rɨmɨrap Yo, meinai yɨmnərɨg mə nanmɨn kafak rɨmnor huvə yermamə kɨrik.”
46 Mas Jesus insistiu:
47 Kɨni piraovɨn a ruɨrkun mə in to rɨpəh mɨn nerkwaigien, rɨmauə mənɨmkur ye nɨhu Yesu makur pɨk kɨn. Kɨni ye nɨmrɨ narmamə m-fam rɨni-ərhav-pən nar yame rɨmɨrap Yesu tukun. Kɨni mɨni-ərhav mɨn mə ye nɨpɨg atuatuk yame rɨmɨrap In, taktəkun əmə, rɨmnəsanɨn mɨn.
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 Kɨni Yesu rɨni-pən tukun mɨmə, “Kafak piakəskəh, nhatətəyen kafam rɨmnor ik naknəsanɨn. Amvən ye nəmərinuyen.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Yesu raməgkiar hanə, məkneikɨn, yermamə kɨrik rɨsɨ-pən apa imei Jaeras, yamehuə kape nimə kape nofugɨnien, muə, mɨni-pən tuk Jaeras mə, “Kafam piakəskəh ruamhə ta. Takpəh norien narkutien kɨmi Yhajoun e mə takɨkɨr mɨvən.”
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 Mərɨg Yesu rɨmnərɨg nəgkiarien e, mɨni-pən tuk Jaeras mə, “Takpəh nɨgɨnien. Hatətə əmə irak, piakəskəh kafam tukramragh mɨn.”
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 Kɨni ye nɨpɨg Yesu rɨmauə mɨtərhav-pə ye nimə kape Jaeras, mɨni-əhu narmamə mə tukhapəh nhakwasɨgien kɨn. Kɨni mɨkɨr əmə Pita, mɨne Jon, mɨne Jemes, mɨne rɨm piakəskəh e mɨne nɨsɨni, iriə min.
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 Narmamə m-fam kəsasək apomh tuk piakəskəh a mamhauvrɨg-uvrɨg pɨk. Mərɨg Yesu rɨni-pən tuk əriə mɨmə, “Hapəh nɨsasəkien. Piakəskəh e rɨpəh nɨmhəyen; ramapɨr əmə.”
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 Mərɨg iriə kɨmɨsarh iakei iran meinai iriə kharkun mə piakəskəh a in ruamhə ta.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Mərɨg Yesu rərao-pən, mɨvəh kwermɨ piakəskəh a, mɨni-pən tukun mə, “Piakəskəh kafak. Hekɨmter.”
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 Kɨni taktəkun əmə nanmɨn rɨrerɨg-pə, in mhekɨmter. Kɨni Yesu rɨni-pən tuk əriə mə, “Havəh-sipən nəvɨgɨnien kɨrik pəh rən.”
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Kɨni rɨmni mɨne nɨsɨni kawakur pɨk kɨn; mərɨg Yesu rɨni-pən tuk əriu mɨmə, “Takrapəh nɨwəvsaoyen kɨn nar e kɨmi narmamə.”
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.