Lucas 2
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs NTLH
1 Ye nɨpɨg a, yemə Rom kɨrik, nhagɨn e Sisa Ogastas, in ramarmaru ye tanə mɨnə fam kape Rom. In mamərəhu loa kɨrik mɨmə tukəvheikɨn fam narmamə yamə mɨne kɨsarə aikɨn a.
1 Naquele tempo o imperador Augusto mandou uma ordem para todos os povos do Império. Todas as pessoas deviam se registrar a fim de ser feita uma contagem da população.
2 (In e nəvheikɨnien narmamə yame kɨmnəkupən kor. Ye nɨpɨg a, kwən e Kwaerinias in gavman kɨrik kape provins e Siria).
2 Quando foi feito esse primeiro recenseamento, Cirênio era governador da Síria.
3 Kaməvheikɨn narmamə, narmamə tukasəkeikei mharerɨg-pən mhavən hanə iməriə mɨnə ikɨn mə tukəvheikɨn əriə.
3 Então todos foram se registrar, cada um na sua própria cidade.
4 Ror pən kwən a Josef mɨn rɨtərhav yerkwanu e Nasaret ye provins e Galili, mɨvən apa provins a Judia, yerkwanu kɨrik kamni kɨmə Betlehem, imei King Deved kupən. Rɨmavən aikɨn a meinai in kwənərəus kɨrik kape King Deved.
4 Por isso José foi de Nazaré, na Galileia, para a região da Judeia, a uma cidade chamada Belém, onde tinha nascido o rei Davi. José foi registrar-se lá porque era descendente de Davi.
5 Kwerpen ta Josef mɨne pian e Meri mə tukwarkurək; kɨni Meri natukreimək kɨn kwajikovə. Kɨni iriu kɨmɨravən apa Betlehem mə tukəvheikɨn mɨn əriu.
5 Levou consigo Maria, com quem tinha casamento contratado . Ela estava grávida,
6 — ausente —
6 e aconteceu que, enquanto se achavam em Belém, chegou o tempo de a criança nascer.
7 — ausente —
7 Então Maria deu à luz o seu primeiro filho. Enrolou o menino em panos e o deitou numa manjedoura , pois não havia lugar para eles na pensão.
8 Kɨni ipakə əmə tuk yerkwanu e Betlehem, narmamə yamə mɨne kasəvɨgɨn sipsip mɨnə kasarə yerki mənvhirɨk masarha tuk sipsip mɨnə yenpɨg.
8 Naquela região havia pastores que estavam passando a noite nos campos, tomando conta dos rebanhos de ovelhas.
9 Məkneikɨn agelo kɨrik kape Kughen Yermaru rɨtərhav-pə tuk əriə, nɨkhakien kape Kughen Yermaru rɨsia-pen əriə, khagɨn pɨk. Agelo rɨmauə məm narmamə kasarha tuk sipsip|alt="Angel appears to the shepherds" src="CNT5081.jpg" size="span" loc="Bottom of the page" copy="David C. cook" ref="LUK 2:9"
9 Então um anjo do Senhor apareceu, e a luz gloriosa do Senhor brilhou por cima dos pastores. Eles ficaram com muito medo,
10 Mərɨg agelo a rɨmɨni-pən tuk əriə mɨmə, “Hapəh nhagɨnien. Meinai yo yakwauə mə jakni-pre nəvsaoyen huvə tuk əmiə, yame tukror rɨki narmamə ragien pɨk. Kɨni Nəvsaoyen a ramvən tuk narmamə mɨfam.
10 mas o anjo disse: — Não tenham medo! Estou aqui a fim de trazer uma boa notícia para vocês, e ela será motivo de grande alegria também para todo o povo!
11 Taktəkun əmə, yermamə kɨrik rɨmnarha-pə ye taon kape King Deved. In ravəh mɨragh narmamə, kɨni In Kristo yame Kughen rɨmɨni-ta kupən mə tukrher-pə kɨn tuk əmiə. Kɨni In Yermaru.
11 Hoje mesmo, na cidade de Davi , nasceu o Salvador de vocês — o Messias , o Senhor!
12 Kɨni taksəm kwajikovə en kɨmuvrɨg kɨn neipən, kərəhu-pən ye tikirao, ror nɨmtətien kɨmi əmiə mə kwajikovə a in a yakməni.”
12 Esta será a prova: vocês encontrarão uma criancinha enrolada em panos e deitada numa manjedoura .
13 Məkneikɨn, agelo mɨnə khapsaah khatərhav-pə masərer iriə min, masəgnəgɨn Kughen, mhani mhamə,
13 No mesmo instante apareceu junto com o anjo uma multidão de outros anjos, como se fosse um exército celestial. Eles cantavam hinos de louvor a Deus, dizendo:
14 “Pəh khani vi vi Kughen apa yerpɨrɨg ye neai.
14 — Glória a Deus nas maiores alturas do céu! E paz na terra para as pessoas a quem ele quer bem!
15 Məkneikɨn agelo mɨnə kɨmɨsəta ye yorwok ye sipsip mɨnə, mharerɨg-pən apa ye rao ye neai, kɨni yorwok ye sipsip mɨnə kɨmnhani tuk əriə mɨnə mhamə, “Pəh khavən apa Betlehem, mɨsəm-ru nar e Kughen Yermaru rɨmɨni-pə tuk ətawə.”
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém para ver o que aconteceu; vamos ver aquilo que o Senhor nos contou.
16 Kɨshai mɨren mhavən mɨsəm Meri mɨne Josef mɨne kwajikovə yame ramapɨr-pən ye tikirao.
16 Eles foram depressa, e encontraram Maria e José, e viram o menino deitado na manjedoura.
17 Nɨpɨg kɨmɨsəm, kɨmnhani ərhav nəgkiarien yame agelo rɨmɨni ye kwajikovə,
17 Então contaram o que os anjos tinham dito a respeito dele.
18 kɨni narmamə mɨfam yamə mɨne kɨmɨsərɨg nəgkiarien yame yorwok ye sipsip mɨnə kɨmnhani-pən tuk əriə, kɨsakur pɨk kɨn.
18 Todos os que ouviram o que os pastores disseram ficaram muito admirados.
19 Mərɨg Meri rɨmnətərɨg əmə kɨn narɨmnar mɨnə e, markut tuk nərɨgien nɨpran.
19 Maria guardava todas essas coisas no seu coração e pensava muito nelas.
20 Mərɨg yorwok ye sipsip mɨnə kɨmnharerɨg, mhavəhsi-haktə nhag Kughen, mhani vi vi In tuk narɨmnar m-fam yamə mɨne kɨmɨsəm mɨsərɨg; rəmhen əmə kɨn yame agelo rɨmɨni-ta tuk əriə.
20 Então os pastores voltaram para os campos, cantando hinos de louvor a Deus pelo que tinham ouvido e visto. E tudo tinha acontecido como o anjo havia falado.
21 Kwajikovə a rɨmnarha, mɨvəh nɨpɨg eit, kɨni kɨmɨvəh nao kɨmin rəri-pən əmə loa kapəriə, kɨni khen-pən nhagɨn kɨmə Yesu, nhag yame agelo rɨmɨni-pən ta tuk Meri nɨpɨg in rɨmnor tɨpɨn.
21 Uma semana depois, quando chegou o dia de circuncidar o menino, puseram nele o nome de Jesus. Pois o anjo tinha dado esse nome ao menino antes de ele nascer.
22 — ausente —
22 Chegou o dia de Maria e José cumprirem a cerimônia da purificação , conforme manda a Lei de Moisés. Então eles levaram a criança para Jerusalém a fim de apresentá-la ao Senhor.
23 — ausente —
23 Pois está escrito na Lei do Senhor: “Todo primeiro filho será separado e dedicado ao Senhor.”
24 — ausente —
24 Eles foram lá também para oferecer em sacrifício duas rolinhas ou dois pombinhos, como a Lei do Senhor manda.
25 Kɨni huaru kɨrik ramarə apa Jerusalem, nhagɨn e Simeon. Kafan nɨmraghien in ratuatuk huvə, kɨni nɨpɨg mɨfam in raməri-pən nəgkiarien kape Kughen. Kɨni in rameito kɨn nuəyen kape Kristo yame In tukruə mɨvəh mɨragh nəmə Isrel. Kɨni Nanmɨn kape Kughen ruə mɨkuar yerkin.
25 Em Jerusalém morava um homem chamado Simeão. Ele era bom e piedoso e esperava a salvação do povo de Israel. O Espírito Santo estava com ele,
26 Nanmɨn kape Kughen ruɨni-pən ta tukun mɨmə tukrɨpəh nɨmhəyen meriaji tukrəm Kristo yame Kughen Yermaru rɨmɨni mə tukrher-pə kɨn.
26 e o próprio Espírito lhe tinha prometido que, antes de morrer, ele iria ver o Messias enviado pelo Senhor.
27 Kɨni Nanmɨn kape Kughen rɨmnor rɨkin mə tukrauru-pən ye Nimə Ehuə kape Kughen. Kɨni Josef mɨne Meri kɨmɨrərəh Yesu mwaru-pən ye Nimə kape Kughen mə iriu tukwor narɨmnar fam yame Loa kape Moses ramni.
27 Guiado pelo Espírito, Simeão foi ao Templo. Quando os pais levaram o menino Jesus ao Templo para fazer o que a Lei manda,
28 Məkneikɨn Simeon rɨmnəm Yesu, kɨni mɨrəh kɨn kwermɨn, kɨni mamni vi vi Kughen mamni-pən tukun mɨmə,
28 Simeão pegou o menino no colo e louvou a Deus. Ele disse:
29 “Kughen Yermaru, promes yame Ik nɨmɨni tuk yo, naknor əfrakɨs.
29 — Agora, Senhor, cumpriste a promessa que fizeste e já podes deixar este teu partir em paz.
30 meinai yaknəm kwajikovə e kɨn nɨmrɨk yame tukrɨwəh mɨragh narmamə.
30 Pois eu já vi com os meus próprios olhos a tua salvação,
31 Ik nɨmnor apnəpeinə mə In tukrɨvəh mɨragh narmamə,
31 que preparaste na presença de todos os povos:
32 In tukruə rəmhen kɨn laet, mhajoun swatuk kɨn nəmə ye kantri pɨsɨn pɨsɨn mɨnə,
32 uma luz para mostrar o teu caminho a todos os que não são judeus e para dar
33 Kɨni rɨm kwajikovə a mɨne nɨsɨni kwakur pɨk kɨn nəgkiarien yame Simeon rɨmɨni iran.
33 O pai e a mãe do menino ficaram admirados com o que Simeão disse a respeito dele.
34 Kɨni Simeon rəhuak mɨmə, “Pəh nɨhuvəyen kape Kughen tukrurə tuk əmiru.” Kɨni mɨni-pən tuk Meri, nɨsɨn kwajikovə a, mɨmə,
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe de Jesus: — Este menino foi escolhido por Deus tanto para a destruição como para a salvação de muita gente em Israel. Ele vai ser um sinal de Deus; muitas pessoas falarão contra ele,
35 Ror pən tukəm əpu nərɨgien has kape narmamə khapsaah.
35 e assim os pensamentos secretos delas serão conhecidos. E a tristeza, como uma espada afiada, cortará o seu coração, Maria.
36 Kɨni piahwaru kɨrik ramarə aikɨn, nhagɨn e Ana. In profet kɨrik. In ji Fanuel, kwənərəus kape Aser kupən. Rɨnəpiahuaru əgkəp. Nɨpɨg rɨmnamətamaruə əmə, məri-pən kafan yerman. Mwarə kwis kape newk seven əmə, kwən a rɨmhə.
36 Havia ali também uma profetisa chamada Ana, que era viúva e muito idosa. Ela era filha de Fanuel, da tribo de Aser. Sete anos depois que ela havia casado, o seu marido morreu.
37 Rɨmnarə pɨsɨn əmə məknakɨn meriaji mɨpiəhuaru. Kɨni taktəkun ai kafan newk eiti fo. Nɨpɨg mɨfam in raməmɨr ye Nimə kape Ehuə Kughen maməhuak, yenpɨg mɨne yeraan. Matuakəm mɨpəh nəvɨgɨnien mə tukrəhuak kɨmi Kughen.
37 Agora ela estava com oitenta e quatro anos de idade. Nunca saía do pátio do Templo e adorava a Deus dia e noite, jejuando e fazendo orações.
38 Kɨni in rɨmauə atuatuk ye nɨpɨg yame Simeon raməgkiar kɨn kwajikovə a. Kɨni piahwaru ai rɨmɨni vi vi Kughen tukun, kɨni maməgkiar ye kwajikovə e kɨmi narmamə mɨfam yamə mɨne kamhawhin mə Kristo tukrɨrɨsɨn nəmə Jerusalem.
38 Naquele momento ela chegou e começou a louvar a Deus e a falar a respeito do menino para todos os que esperavam a libertação de Jerusalém.
39 Kɨni Josef mɨne Meri kɨmɨwor narɨmnar fam yame Loa kape Kughen Yermaru ramni, kɨni mərhɨrerɨg-pən imərisɨr ikɨn Nasaret ye provins e Galili.
39 Quando terminaram de fazer tudo o que a Lei do Senhor manda, José e Maria voltaram para a Galileia, para a casa deles na cidade de Nazaré.
40 Kwajikovə a rɨnehuə muɨskai, muɨrkun huvə nar, kɨni nɨpɨg m-fam nɨhuvəyen kape Kughen rukwar ye kafan nɨmraghien.
40 O menino crescia e ficava forte; tinha muita sabedoria e era abençoado por Deus.
41 Ye newk mɨnə fam, rɨm Yesu mɨne nɨsɨni kɨmɨravən apa Jerusalem mə tukwor lafet kape Pasova.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém para a Festa da Páscoa .
42 Kɨni nɨpɨg Yesu rɨmɨvəh newk twelef, kɨmɨwor norien yame kawor hanə, kɨni Yesu rɨkwasɨg kɨn əriu mɨrhɨvən apa faktə ye lafet a.
42 Quando Jesus tinha doze anos, eles foram à Festa, conforme o seu costume.
43 Kɨni lafet rɨnor infamien, kɨni kafan mɨnə kɨmnharerɨg mhavən iməriə ikɨn; mərɨg tamaruə Yesu In rɨpəh nɨkwasɨgien kɨn rɨmni mɨne nɨsɨni, maməmɨr əmə apa Jerusalem. Kɨni iriu kweinein.
43 Depois que a Festa acabou, eles começaram a viagem de volta para casa. Mas Jesus tinha ficado em Jerusalém, e os seus pais não sabiam disso.
44 Krəmə-ta mə ramkwasɨg kɨn əriə. Kɨni kɨmɨsəriwək mamhavən tuk nɨpɨg piəpiə kɨrik. Mɨpirərikakun mwarha-kɨn yerki kwənərəus kapəriu mɨne iriu mɨnə tɨksɨn.
44 Eles pensavam que ele estivesse no grupo de pessoas que vinha voltando e por isso viajaram o dia todo. Então começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 Mərɨg kɨrapəh nɨwəmien In, mwarha-kɨn, mɨrarerɨg mɨravən Jerusalem.
45 Como não o encontraram, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Kwarha-kɨn In nɨpɨg kɨsisər, kɨni mɨpiwəm apa ye Nimə Ehuə kape Kughen. Ramkwətə iriə nəmhajoun mɨnə, mamətərɨg kɨn əriə. Kɨni mamaiyoh əriə kɨn narɨmnar tɨksɨn.
46 Três dias depois encontraram o menino num dos pátios do Templo, sentado no meio dos mestres da Lei, ouvindo-os e fazendo perguntas a eles.
47 Kɨni narmamə mɨfam kɨmɨsərɨg In, kɨsakur tuk kafan nɨrkunien mɨne nhorpɨnien nəgkiarien mɨnə kafan.
47 Todos os que o ouviam estavam muito admirados com a sua inteligência e com as respostas que dava.
48 Kɨni rɨmni mɨne nɨsɨni kɨmɨwəm In, kwakur pɨk kɨn. Kɨni nɨsɨni rɨmɨni-pən tukun mɨmə, “Narɨk. ?Nɨmnhawor mor məkneikɨn irəmru? !Ǝrɨg-ru! !Kɨmru rɨmɨm, rɨkimru rəmhə pɨk tuk ik, kɨni yakwarha-kɨn pɨk ik!”
48 Quando os pais viram o menino, também ficaram admirados. E a sua mãe lhe disse: — Meu filho, por que foi que você fez isso conosco? O seu pai e eu estávamos muito aflitos procurando você.
49 Mərɨg In rɨni-pən tuk əriu mɨmə, “?Nakawarha-kɨn Yo tuk naha? Tukmə ror nakrapəh nɨrarkunien mə Yo jakaməkeikei maməmɨr ye Nimə kape Rɨmɨk.”
49 Jesus respondeu:
50 Mərɨg iriu kɨrəpəh nɨrarkunien nɨprai nəgkiarien yame rɨmɨni-pən tuk əriu.
50 Mas eles não entenderam o que ele disse.
51 Kɨni In rɨkwasɨg kɨn əriu, mɨrheiwaiyu mɨrhɨvən apa Nasaret. Kɨni In rɨmɨsiai əriu mamor nəkwairiu. Mərɨg nɨpɨg mɨfam nɨsɨni ramətərɨg kɨn narɨmnar mɨnə fam a.
51 Então Jesus voltou com os seus pais para Nazaré e continuava a ser obediente a eles. E a sua mãe guardava tudo isso no coração.
52 Kɨni Yesu nɨpran ramehuə, kɨni kafan nɨrkunien ramhaktə pɨk. Kɨni ye nɨpɨg mɨfam, Kughen mɨne narmamə, rɨkiriə ragien əmə tukun.
52 Conforme crescia, Jesus ia crescendo também em sabedoria, e tanto Deus como as pessoas gostavam cada vez mais dele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.