Lucas 20
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs NVT
1 Nɨpɨg kɨrik, Yesu rɨmnaməvhag kɨmi narmamə apa ye Nimə Ehuə Kape Kughen, mamni-ərhav nəvsaoyen huvə kape Kughen kɨmi narmamə. Kɨni jif pris mɨnə mɨne nəmhajoun kape Loa kape Moses mɨne nəmehuə mɨnə kape kwənərəus kape Isrel kɨmnhauə masəm In.
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 Mɨsaiyoh mhamə, “?Nakamhawor narɨmnar mɨnə e? ?Pa nhagɨn rɨmɨvəhsi-pre nehuəyen mə takor narɨmnar məknekɨn?”
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Kɨni Yesu rɨni-pən tuk əriə mə, “Rhuvə. Jakaiyoh kɨn naiyohyen kɨrik kɨmi əmiə. Tukmə nakhani atuatuk, jakni-pre tuk əmiə mə Pa nhagɨn rɨmɨwəhsi-pə nehuəyen kɨmi Yo tuk norien narɨmnar.
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 Hanipə-ru tuk Yo mə ?Pa rɨmɨvəhsi-pən nehuəyen kɨmi Jon mə tukror baptaes ye narmamə? ?Kughen uə yermamə?”
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Kɨni kɨnasəsiwən-əsiwən kɨmi əriə mɨnə mhamə, “?Tukshaw ni e? Tukmə kɨtawə khani mə Kughen rɨmɨvəhsi-pən nehuəyen kɨmi Jon, mərɨg Yesu tukrɨni mɨmə, ‘?Tukmə Kughen rɨmɨvəhsi-pən nehuəyen kɨmin, rhawor e kɨmiə nakhapəh nhaniyen nəfrakɨsien iran?’
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Mərɨg to khapəh mɨn nhaniyen mə, ‘Yermamə əmə rɨmɨvəhsi-pən nehuəyen kɨmin,’ meinai narmamə mɨnə e kamhani mə Jon in profet əfrakɨs.”
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Kɨni kɨshorpɨn mhamə, “Kɨmawə yakseinein mə pa rɨvəhsi-pən neihuəyen kɨmin.”
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Kɨni Yesu rɨmɨni-pən tuk əriə mə, “Kɨni Yo mɨn, to yakpəh nɨniyen mə Pa rɨmɨvəhsi-pə neihuəyen kɨmi Yo mə jakor narɨmnar mɨnə e.”
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Kɨni Yesu rɨmɨni nuhpɨkɨnien kɨrik kɨmi narmamə mɨmə, “Yermamə kɨrik rəsim kɨn kafan plantesen kape grep. Kɨni in mərəhu plantesen a ye kwermɨ narmamə tɨksɨn, marə, mɨtərhav ye tanə pɨsɨn marə kape nɨpɨg apomh.
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Kɨni kwənkwai grep rɨmhiak, kɨni yemehuə kape plantesen rher-pən kɨn kafan tɨksɨn manaja mə tukhavən mɨsəm narmamə yamə mɨne kɨsəsim aikɨn mə tukhavəhsi-pən grep nan, rəmhen kɨn nərok kafan. Mərɨg iriə kɨsarar, mharaptərəkɨn kwən ai, mɨsərkɨs-ərkɨs, mɨsher-pən kɨn mə tukrɨrerɨg, mhapəh nhavəhsi-pənien mane kɨrik kɨmin.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Kɨni yamehuə ai rarə mher-pən mɨn kɨn kafan kɨrik yermamə. Mərɨg iriə kɨmnhauh mɨn mɨsor naurɨsien kɨmin, mɨsher-pən kɨn mə tukrɨrerɨg, mhapəh nhavəhsi-pənien mane kɨrik kɨmin.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Ǝmaikɨn, yamehuə kape plantesen rher-pən mɨn kɨn yermamə kɨrik mɨn. Kɨmnhauh in, mɨsəko yerhav in.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 Kɨni yamehuə kape plantesen a rɨmə ‘?Jakhawor ai taktəkun? Rhuvə mə jakher-pən kɨn narɨk keikei, tukmə ror iriə tukhasiai in.’ Kɨni rher-pən kɨn ruvən.
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 Mərɨg iriə kɨsəm khamə, ‘Kwajikovə atuatuk e kape yamehuə kape plantesen. Pəh kɨshopni pəh plantesen e tukror kapətawə kɨn.’
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Məknekɨn kharaptərəkɨn, mɨsarkw-ərhav kɨn ye nəkwai plantesen, mɨshopni. ?Yamehuə kape plantesen a tukrhawor mɨn?
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Tukrɨvən mhopni-hopni narmamə mɨnə ai, mərəhu-pən plantesen a ye kwermɨ narmamə pɨsɨn.”
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Mərɨg Yesu rɨmnarha tɨm tɨm irəriə mɨmə, “Nəkwəkwə kape Kughen ramni mə,
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 Mə narmamə mɨfam yamə mɨne kamharəh pɨkɨn səpaag a, nɨkɨkririə tukrakapɨr. Kɨni yermamə yame səpaag a tukrɨmamɨr, mhopni, mhosɨs.”
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Kɨni nəmhajoun kape Loa kape Moses mɨne jif pris mɨnə kɨmnharkun mə nuhpɨkɨnien mɨnə a ramni irəriə; ror məkneikɨn, kɨmɨsarha-kɨn swatuk mə tukharaptərəkɨn aihuaa əmə In, mhawəhsi-pən ye kalabus, mərɨg kɨmɨsəpəh meinai kɨmnhagɨn kɨn narmamə.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Kɨni nəmhajoun kape Loa kape Moses, mɨne jif pris mɨnə kɨmɨsarha tɨm tɨm ye Yesu mɨsorkeikei mə tukharuk-pən nəgkiarien kɨrik iran tuk nəgkiarien kafan, mhawəhsi-pən in ye kwermɨ gavman kape Rom. Kɨni mɨsarar mɨsher-pən kɨn narmamə tɨksɨn mə tukhavən masor kəut kəsuə kɨmin.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Kɨni kəut kəsuə mɨnə kɨmnhavən mɨsaiyoh Yesu mhamə, “Yhajoun. Yakharkun mə Ik yermamə atuatuk. Nakpəh nɨgɨnien kɨn yermamə mə to rɨvi kafam nərɨgien, meinai rɨkim rapəh nəsɨkien mə yermamə kɨrik rehuə uə yermamə kɨrik reiwaiyu, mərɨg nakaməfrakɨs əmə, kɨni nəvhagien kafam raməri-pən əmə norien yame Kughen rorkeikei.
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Ni-ru tuk əmawə mə, ?Ratuatuk mə tukasərok-pən takis kɨmi Sisa, yamehuə kape Rom, uə nɨkam?”
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Mərɨg Yesu ruɨrkun mə kɨmnhani əmə naiyohyen a mə in tukrɨni nəgkiarien kɨrik yame tukhani hah in tukun.
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 Kɨni mɨni-pən tuk əriə mə, “Havən-ru mhawəh mane kɨrik mhauə pəh yakəm. ?Mə nanmɨ pa raməmɨr-pən aikɨn? ?Mɨne nhag pa?”
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Khamə, “Nanmɨ Sisa, mɨne nhagɨn.”
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Kɨni kɨsakur pɨk kɨn nəgkiarien yame Yesu rɨmɨrpen, mɨseinein nhawəhsi-əhuyen Yesu ye nɨmrɨ narmamə kɨn naiyohyen. Mhapəh nhaniyen nar kɨrik.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Kɨni Sadusi mɨnə tɨksɨn kɨmnhauə tuk Yesu. Iriə khamə ta mə narmamə yamə mɨne kwənhamhə, to khapəh nhamragh-mɨnien ye rao ye neai.
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 Kɨni kɨmɨsaiyoh-pən kɨn nəgkiarien kɨrik kɨmi Yesu mhamə, “Yhajoun. Moses rɨmɨrai-pən ye Loa kapətawə mə tukmə kwən kɨrik rɨmhə-tan kɨn kafan piraovɨn, mərɨg kɨrɨpəh hanə nɨweiməkien kɨn kwajikovə kɨrik, kɨni piauni kɨrik tukraməkeikei mɨkɨr pian a tukaweimək, kɨni kwajikovə mɨnə tukharaptərəkɨn mɨn nhag yermamə yame rɨmamhə.
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Tukmə narman seven, iriə piauriə mɨnə. Nɨmrɨn nupan rarkurək kɨni mɨpəh nɨrəhyen kafan kɨrik kwajikovə, mɨmhə.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 — ausente —
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 — ausente —
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Kɨni en piraovɨn ai rɨmhə mɨn.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Kɨni ye nɨpɨg kape narmamə tukhamragh mɨn iran, iriə ai seven iriə piauriə mɨnə, ?piraovɨn ai tukror piraovɨn kɨn kape pa nhagɨn?”
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Mərɨg Yesu rɨmɨni-pən tuk əriə mɨmə, “Ye tokrei tanə e, narman mɨne nɨpiraovɨn kɨsarkurək.
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Mərɨg ye nɨpɨg kape narəyen vi, narmamə yame Kughen rɨkin ragien tuk əriə mə tukhamragh mɨn ye nɨmhəyen kɨni mɨvəh əriə mɨvən kɨsarə ye narəyen vi, to iriə khapəh nɨsarkurəkien.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 Kɨni iriə to khapəh nhamhəyen meinai tuksəmhen əmə kɨn agelo mɨnə. Kɨni iriə ji Kughen mɨnə meinai In rɨmnor əriə kamhamragh mɨn ye nɨmhəyen.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 Kɨni Moses ramhajoun ye nəkwəkwə kafan mə narmamə tukhamragh mɨn ye nɨmhəyen kapəriə, mamni mə nɨpɨg in rɨmnəm nai kɨrik ramuək; aikɨn, Moses rokrən kɨn Kughen mɨmə Ik, ‘Ik Ik Kughen yame Ebraham, Aesak mɨne Jakob karhəgnəgɨn hanə Ik.’
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 !Kɨtawə kharkun mə irisɨr kɨrharə iriə Kughen meinai nar apnapɨg kwərhɨmhə ta tu mɨrhokupən Moses, mərɨg Kughen ramni mə karhəgnəgɨn hanə In. !Kɨni pa rɨmə narmamə mhə mɨnə ksəgnəgɨn Kughen, mərɨg narmamə yamə mɨne kamhamragh!”
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Kɨni Farisi tɨksɨn kɨmhani-pən tuk Yesu mhamə, “Yhajoun, nɨmɨrpen huvə nəgkiarien.”
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Kɨni iriə m-fam kɨmnhagɨn kɨn naiyoh-pən-mɨnien nəgkiarien kɨrik kɨmin.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Kɨni Yesu ramaiyoh-pən əriə mɨmə, “?Rhawor e kamni kɨmə, ‘Mesaea in kwənərəus əmə kape Deved?’
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Mərɨg, səmru, Deved rɨmɨrai-pən ye Ol Sam mɨmə,
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 Meriaji nɨpɨg jakor ik takehuə ye tɨkmɨr kafam mɨnə.” ’(Sam 110:1)
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 “Ye nəgkiarien e, Deved rɨmnokrən kɨn Mesaea mə ‘Yermaru.’ ?Mərɨg nakshawor mamhani mə Mesaea in kwənərəus əmə kape Deved?”
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Nɨpɨg narmamə kɨsətərɨg kɨn, In rɨmɨni-pən tuk kafan narmamə mɨmə,
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 “Kɨmiə takasərɨg əmiə tuk namhajoun kape loa kape Moses. Iriə rɨkiriə ramagien tuk nɨvəhsi-pənien neipən huvə. Kɨni tukmə khavən apa ye maket, mɨsorkeikei pɨk mə narmamə mɨnə fam tuksaowiə kɨmi əriə mhasiai əriə. Kɨni tukmə khavən ye nimə kape nofugɨnien, mɨsorkeikei mə tukasəkwətə əkupən, kɨni tukmə khavən ye lafet, mɨsorkeikei mə tuksəkwətə ye kwənmhaan kape nɨsiaiyen.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Kɨni tukmə piahwaru yame kɨmnamhə-tan kɨn, kɨni iriə kasəkrəh kɨn kafan nautə. Kɨni masəhuak apomh mɨn mə narmamə mɨnə tukhasiai əriə. Narpɨnien kapəriə tukrɨskai rapita.”
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.