Lucas 20
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs NAA
1 Nɨpɨg kɨrik, Yesu rɨmnaməvhag kɨmi narmamə apa ye Nimə Ehuə Kape Kughen, mamni-ərhav nəvsaoyen huvə kape Kughen kɨmi narmamə. Kɨni jif pris mɨnə mɨne nəmhajoun kape Loa kape Moses mɨne nəmehuə mɨnə kape kwənərəus kape Isrel kɨmnhauə masəm In.
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, chegaram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 Mɨsaiyoh mhamə, “?Nakamhawor narɨmnar mɨnə e? ?Pa nhagɨn rɨmɨvəhsi-pre nehuəyen mə takor narɨmnar məknekɨn?”
2 e lhe perguntaram: — Diga-nos com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade?
3 Kɨni Yesu rɨni-pən tuk əriə mə, “Rhuvə. Jakaiyoh kɨn naiyohyen kɨrik kɨmi əmiə. Tukmə nakhani atuatuk, jakni-pre tuk əmiə mə Pa nhagɨn rɨmɨwəhsi-pə nehuəyen kɨmi Yo tuk norien narɨmnar.
3 Jesus respondeu:
4 Hanipə-ru tuk Yo mə ?Pa rɨmɨvəhsi-pən nehuəyen kɨmi Jon mə tukror baptaes ye narmamə? ?Kughen uə yermamə?”
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Kɨni kɨnasəsiwən-əsiwən kɨmi əriə mɨnə mhamə, “?Tukshaw ni e? Tukmə kɨtawə khani mə Kughen rɨmɨvəhsi-pən nehuəyen kɨmi Jon, mərɨg Yesu tukrɨni mɨmə, ‘?Tukmə Kughen rɨmɨvəhsi-pən nehuəyen kɨmin, rhawor e kɨmiə nakhapəh nhaniyen nəfrakɨsien iran?’
5 Então discutiram entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Por que não acreditaram nele?”
6 Mərɨg to khapəh mɨn nhaniyen mə, ‘Yermamə əmə rɨmɨvəhsi-pən nehuəyen kɨmin,’ meinai narmamə mɨnə e kamhani mə Jon in profet əfrakɨs.”
6 Mas, se dissermos: “Dos homens”, o povo todo nos apedrejará, porque está convicto de que João era profeta.
7 Kɨni kɨshorpɨn mhamə, “Kɨmawə yakseinein mə pa rɨvəhsi-pən neihuəyen kɨmin.”
7 Por fim, responderam que não sabiam de onde era.
8 Kɨni Yesu rɨmɨni-pən tuk əriə mə, “Kɨni Yo mɨn, to yakpəh nɨniyen mə Pa rɨmɨvəhsi-pə neihuəyen kɨmi Yo mə jakor narɨmnar mɨnə e.”
8 E Jesus lhes disse:
9 Kɨni Yesu rɨmɨni nuhpɨkɨnien kɨrik kɨmi narmamə mɨmə, “Yermamə kɨrik rəsim kɨn kafan plantesen kape grep. Kɨni in mərəhu plantesen a ye kwermɨ narmamə tɨksɨn, marə, mɨtərhav ye tanə pɨsɨn marə kape nɨpɨg apomh.
9 A seguir, Jesus passou a contar ao povo esta parábola:
10 Kɨni kwənkwai grep rɨmhiak, kɨni yemehuə kape plantesen rher-pən kɨn kafan tɨksɨn manaja mə tukhavən mɨsəm narmamə yamə mɨne kɨsəsim aikɨn mə tukhavəhsi-pən grep nan, rəmhen kɨn nərok kafan. Mərɨg iriə kɨsarar, mharaptərəkɨn kwən ai, mɨsərkɨs-ərkɨs, mɨsher-pən kɨn mə tukrɨrerɨg, mhapəh nhavəhsi-pənien mane kɨrik kɨmin.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha. Mas os lavradores, depois de espancá-lo, o despacharam de mãos vazias.
11 Kɨni yamehuə ai rarə mher-pən mɨn kɨn kafan kɨrik yermamə. Mərɨg iriə kɨmnhauh mɨn mɨsor naurɨsien kɨmin, mɨsher-pən kɨn mə tukrɨrerɨg, mhapəh nhavəhsi-pənien mane kɨrik kɨmin.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo, mas também a este espancaram e, depois de insultá-lo, despacharam de mãos vazias.
12 Ǝmaikɨn, yamehuə kape plantesen rher-pən mɨn kɨn yermamə kɨrik mɨn. Kɨmnhauh in, mɨsəko yerhav in.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de feri-lo, expulsaram.
13 Kɨni yamehuə kape plantesen a rɨmə ‘?Jakhawor ai taktəkun? Rhuvə mə jakher-pən kɨn narɨk keikei, tukmə ror iriə tukhasiai in.’ Kɨni rher-pən kɨn ruvən.
13 Então o dono da vinha disse: “Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.”
14 Mərɨg iriə kɨsəm khamə, ‘Kwajikovə atuatuk e kape yamehuə kape plantesen. Pəh kɨshopni pəh plantesen e tukror kapətawə kɨn.’
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, começaram a discutir entre si: “Este é o herdeiro; vamos matá-lo, para que a herança seja nossa.”
15 Məknekɨn kharaptərəkɨn, mɨsarkw-ərhav kɨn ye nəkwai plantesen, mɨshopni. ?Yamehuə kape plantesen a tukrhawor mɨn?
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram.
16 Tukrɨvən mhopni-hopni narmamə mɨnə ai, mərəhu-pən plantesen a ye kwermɨ narmamə pɨsɨn.”
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros. Ao ouvir isto, disseram: — Que tal não aconteça!
17 Mərɨg Yesu rɨmnarha tɨm tɨm irəriə mɨmə, “Nəkwəkwə kape Kughen ramni mə,
17 Mas Jesus, com o olhar fixo neles, disse:
18 Mə narmamə mɨfam yamə mɨne kamharəh pɨkɨn səpaag a, nɨkɨkririə tukrakapɨr. Kɨni yermamə yame səpaag a tukrɨmamɨr, mhopni, mhosɨs.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Kɨni nəmhajoun kape Loa kape Moses mɨne jif pris mɨnə kɨmnharkun mə nuhpɨkɨnien mɨnə a ramni irəriə; ror məkneikɨn, kɨmɨsarha-kɨn swatuk mə tukharaptərəkɨn aihuaa əmə In, mhawəhsi-pən ye kalabus, mərɨg kɨmɨsəpəh meinai kɨmnhagɨn kɨn narmamə.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo.
20 Kɨni nəmhajoun kape Loa kape Moses, mɨne jif pris mɨnə kɨmɨsarha tɨm tɨm ye Yesu mɨsorkeikei mə tukharuk-pən nəgkiarien kɨrik iran tuk nəgkiarien kafan, mhawəhsi-pən in ye kwermɨ gavman kape Rom. Kɨni mɨsarar mɨsher-pən kɨn narmamə tɨksɨn mə tukhavən masor kəut kəsuə kɨmin.
20 Eles passaram a vigiar Jesus. Enviaram espiões que se fingiam de justos para ver se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Kɨni kəut kəsuə mɨnə kɨmnhavən mɨsaiyoh Yesu mhamə, “Yhajoun. Yakharkun mə Ik yermamə atuatuk. Nakpəh nɨgɨnien kɨn yermamə mə to rɨvi kafam nərɨgien, meinai rɨkim rapəh nəsɨkien mə yermamə kɨrik rehuə uə yermamə kɨrik reiwaiyu, mərɨg nakaməfrakɨs əmə, kɨni nəvhagien kafam raməri-pən əmə norien yame Kughen rorkeikei.
21 Então lhe perguntaram: — Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina corretamente e não se deixa levar pela aparência das pessoas, mas ensina o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Ni-ru tuk əmawə mə, ?Ratuatuk mə tukasərok-pən takis kɨmi Sisa, yamehuə kape Rom, uə nɨkam?”
22 É lícito pagar imposto a César ou não?
23 Mərɨg Yesu ruɨrkun mə kɨmnhani əmə naiyohyen a mə in tukrɨni nəgkiarien kɨrik yame tukhani hah in tukun.
23 Mas Jesus, percebendo a artimanha deles, respondeu:
24 Kɨni mɨni-pən tuk əriə mə, “Havən-ru mhawəh mane kɨrik mhauə pəh yakəm. ?Mə nanmɨ pa raməmɨr-pən aikɨn? ?Mɨne nhag pa?”
24 — Mostrem-me um denário. De quem é a figura e a inscrição? Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
25 Khamə, “Nanmɨ Sisa, mɨne nhagɨn.”
25 — Pois deem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Kɨni kɨsakur pɨk kɨn nəgkiarien yame Yesu rɨmɨrpen, mɨseinein nhawəhsi-əhuyen Yesu ye nɨmrɨ narmamə kɨn naiyohyen. Mhapəh nhaniyen nar kɨrik.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Kɨni Sadusi mɨnə tɨksɨn kɨmnhauə tuk Yesu. Iriə khamə ta mə narmamə yamə mɨne kwənhamhə, to khapəh nhamragh-mɨnien ye rao ye neai.
27 Chegando alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição,
28 Kɨni kɨmɨsaiyoh-pən kɨn nəgkiarien kɨrik kɨmi Yesu mhamə, “Yhajoun. Moses rɨmɨrai-pən ye Loa kapətawə mə tukmə kwən kɨrik rɨmhə-tan kɨn kafan piraovɨn, mərɨg kɨrɨpəh hanə nɨweiməkien kɨn kwajikovə kɨrik, kɨni piauni kɨrik tukraməkeikei mɨkɨr pian a tukaweimək, kɨni kwajikovə mɨnə tukharaptərəkɨn mɨn nhag yermamə yame rɨmamhə.
28 perguntaram a Jesus: — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem casado morrer sem deixar filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
29 Tukmə narman seven, iriə piauriə mɨnə. Nɨmrɨn nupan rarkurək kɨni mɨpəh nɨrəhyen kafan kɨrik kwajikovə, mɨmhə.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 — ausente —
30 o segundo
31 — ausente —
31 e o terceiro também casaram com a viúva, e assim foi com os sete. Todos morreram sem deixar filhos.
32 Kɨni en piraovɨn ai rɨmhə mɨn.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Kɨni ye nɨpɨg kape narmamə tukhamragh mɨn iran, iriə ai seven iriə piauriə mɨnə, ?piraovɨn ai tukror piraovɨn kɨn kape pa nhagɨn?”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles a mulher será esposa? Porque os sete casaram com ela.
34 Mərɨg Yesu rɨmɨni-pən tuk əriə mɨmə, “Ye tokrei tanə e, narman mɨne nɨpiraovɨn kɨsarkurək.
34 Jesus respondeu:
35 Mərɨg ye nɨpɨg kape narəyen vi, narmamə yame Kughen rɨkin ragien tuk əriə mə tukhamragh mɨn ye nɨmhəyen kɨni mɨvəh əriə mɨvən kɨsarə ye narəyen vi, to iriə khapəh nɨsarkurəkien.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Kɨni iriə to khapəh nhamhəyen meinai tuksəmhen əmə kɨn agelo mɨnə. Kɨni iriə ji Kughen mɨnə meinai In rɨmnor əriə kamhamragh mɨn ye nɨmhəyen.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Kɨni Moses ramhajoun ye nəkwəkwə kafan mə narmamə tukhamragh mɨn ye nɨmhəyen kapəriə, mamni mə nɨpɨg in rɨmnəm nai kɨrik ramuək; aikɨn, Moses rokrən kɨn Kughen mɨmə Ik, ‘Ik Ik Kughen yame Ebraham, Aesak mɨne Jakob karhəgnəgɨn hanə Ik.’
37 E que os mortos ressuscitam, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando afirma que o Senhor é o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 !Kɨtawə kharkun mə irisɨr kɨrharə iriə Kughen meinai nar apnapɨg kwərhɨmhə ta tu mɨrhokupən Moses, mərɨg Kughen ramni mə karhəgnəgɨn hanə In. !Kɨni pa rɨmə narmamə mhə mɨnə ksəgnəgɨn Kughen, mərɨg narmamə yamə mɨne kamhamragh!”
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Kɨni Farisi tɨksɨn kɨmhani-pən tuk Yesu mhamə, “Yhajoun, nɨmɨrpen huvə nəgkiarien.”
39 Então alguns dos escribas disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Kɨni iriə m-fam kɨmnhagɨn kɨn naiyoh-pən-mɨnien nəgkiarien kɨrik kɨmin.
40 E não ousaram mais fazer perguntas a Jesus.
41 Kɨni Yesu ramaiyoh-pən əriə mɨmə, “?Rhawor e kamni kɨmə, ‘Mesaea in kwənərəus əmə kape Deved?’
41 Mas Jesus lhes perguntou:
42 Mərɨg, səmru, Deved rɨmɨrai-pən ye Ol Sam mɨmə,
42 Pois o próprio Davi afirma no Livro dos Salmos:
43 Meriaji nɨpɨg jakor ik takehuə ye tɨkmɨr kafam mɨnə.” ’(Sam 110:1)
43 até que eu ponha
44 “Ye nəgkiarien e, Deved rɨmnokrən kɨn Mesaea mə ‘Yermaru.’ ?Mərɨg nakshawor mamhani mə Mesaea in kwənərəus əmə kape Deved?”
44 — Portanto, Davi o chama de Senhor. Então como ele pode ser filho de Davi?
45 Nɨpɨg narmamə kɨsətərɨg kɨn, In rɨmɨni-pən tuk kafan narmamə mɨmə,
45 Quando todo o povo estava ouvindo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 “Kɨmiə takasərɨg əmiə tuk namhajoun kape loa kape Moses. Iriə rɨkiriə ramagien tuk nɨvəhsi-pənien neipən huvə. Kɨni tukmə khavən apa ye maket, mɨsorkeikei pɨk mə narmamə mɨnə fam tuksaowiə kɨmi əriə mhasiai əriə. Kɨni tukmə khavən ye nimə kape nofugɨnien, mɨsorkeikei mə tukasəkwətə əkupən, kɨni tukmə khavən ye lafet, mɨsorkeikei mə tuksəkwətə ye kwənmhaan kape nɨsiaiyen.
46 — Cuidado com os escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes.
47 Kɨni tukmə piahwaru yame kɨmnamhə-tan kɨn, kɨni iriə kasəkrəh kɨn kafan nautə. Kɨni masəhuak apomh mɨn mə narmamə mɨnə tukhasiai əriə. Narpɨnien kapəriə tukrɨskai rapita.”
47 Eles devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.