João 13
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs NTLH
1 Rɨnor nɨpɨg atuatuk kape nəmə Isrel tuk norien lafet kape Pasova. Kɨni Yesu ruɨrkun mə kafan nɨpɨg ruauə ta mə tukrəpəh kafan nɨmraghien ye tokrei tanə mɨvən mamarə iriu Rɨmni Kughen. Nɨpɨg m-fam In rorkeikei pɨk kafan narmamə yamə mɨne kɨsarə ye tokrei tanə, kɨni mərɨg taktakun ai in ramhajoun norkeikeiyen mɨnə fam kafan kɨmi əriə.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Rɨnamenaiyu, kɨni Yesu mɨne kafan narmamə mɨnə kɨnasəvɨgɨn. Kɨni Setan rɨmɨvəhsi-pən vəh-si-pən ta kɨmi Judas ji Saemon Iskariot, mə tukreighaan-pən kɨn Yesu ye kwermɨ tɨkmɨr mɨnə kafan.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Yesu rɨmɨrkun mə Tata Kughen rɨmnərəhu-pən ta narɨmnar fam ye kwermɨn, kɨni muɨrkun mɨn mə In rɨmasɨ-pən ye Kughen, kɨni tukrɨpirerɨg-pən mɨn tuk Kughen.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Məkneikɨn, rhekɨmter, mɨrəhsi-ta kafan kot, kɨni mətəut kɨn neipən kɨrik.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Kɨni mɨrəh besin kɨrik, mɨruk-pən nu iran. Kɨni mɨvən mokwi nɨhu kafan kɨn narmamə mɨnə. Məspir nɨhuriə kɨn neipən yame rɨmnətəut kɨn.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Mor məknakɨn, mɨvən meriaji-pən Saemon Pita, kɨni Pita rɨni-pən tukun mɨmə, “Yermaru. ?Rhawor? Rɨpəh nəmhenien mə Ik takəkwi nɨhuk kɨn nu.”
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Mərɨg Yesu rɨni-pən tukun mɨmə, “Ik nakpəh nɨrkunien nɨprai nar e yakamor ai taktakun. Mərɨg tuk nɨpɨg kɨrik, takpirkun nɨpran.”
7 Jesus respondeu:
8 Kɨni Pita ramni-əhu In mɨmə, “Nɨkam. To nakpəh nəkwi-əfrakɨsien nɨhuk tuk nɨpɨg kɨrik.”
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Kɨni Saemon Pita rɨni-pən tukun mɨmə, “Yermaru. Tukmə ror məkneikɨn, kɨni takpəh nəkwi-əməyen nɨhuk, mərɨg əkwi mɨn kapək kapə mɨne kwermɨk.”
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Mərɨg Yesu rɨni-pən tukun mɨmə, “Nɨkam. Narmamə yamə mɨne kwəsar ta, kwəshawən. To khapəh nɨsar-mɨn-ien. Mərɨg Yo jakaməkeikei məkwi əmə nɨhum. Kɨmiə nakwəshawən ta. Mərɨg pəh nien mə kɨmiə fam.
10 Aí Jesus disse:
11 Yesu ruɨrkun mə iriə pa nhagɨn tukreighaan-pən kɨn in ye kwermɨ tɨkmɨr mɨnə kafan. Ror pən, In rɨmɨni mɨmə, “Pəh nien mə kɨmiə fam nakwəshawən.”
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Kɨni Yesu rɨmnəkwi fam əriə, mɨvən mɨvəh-si-pən kafan kot, mɨvən məkwətə-pən ye kwənmhaan yame rɨnamkwətə-pən ikɨn. Mamaiyoh əriə mɨmə, “?Kɨmiə nakharkun nɨprai nar e yɨmnor irəmiə ai taktakun uə?
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Kɨmiə naksokrən kɨn Yo mə Yhajoun mɨne Yermaru, kɨni ratuatuk. Meinai nəfrakɨsien mə Yo Yhajoun kapəmiə mɨne kapəmiə Yermaru.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Meinai nar apnapɨg Yo e kapəmiə Yermaru mɨne Yhajoun kapəmiə, mərɨg yɨmnəkwi nɨhumiə, kɨni ye norien kɨrikianə əmə mɨn, kɨmiə mɨn takasəkeikei masəkwi nɨhumiə mɨnə.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Yo yɨmnor mhajoun əmiə kɨn, mə takasor əmə norien kɨrikianə əmə irəmiə mɨnə.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Yakamni-pre əfrakɨs tuk əmiə mə yorwok kɨrik to rɨpəh nehuəyen rapita kafan yemehuə; kɨni yermamə yame ravəh nəgkiarien mameriwək to rɨpəh napitayen yermamə yame ravəhsi-pən nəgkiarien kɨmin.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Taktakun ai, kɨmiə nakwənharkun huvə nar e. Ror pən, tukmə nakasor məkneikɨn irəmiə mɨnə, Kughen tukrɨvəhsi-pre nɨhuvəyen kɨmi əmiə.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 “Mərɨg pa rɨmə yakamni əmiə m-fam. Yakɨrkun əmiə mə nɨ-pa mɨnə e yakmɨrpen əriə. Mərɨg nəgkiarien e kape Nəkwəkwə kape Kughen tukraməkeikei muə mor nəfrakɨsien kɨn yame ramni mə,
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Yakamni-pre tuk əmiə, mə narɨmnar mɨnə e rɨpəh hanə nɨtərhav-pəyen; mərɨg nɨpɨg tukmə khatərhav-pə, takhani nəfrakɨsien irak, mə Yo e Kristo.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 “Yakamni-pre əfrakɨs tuk əmiə mə tukmə yakher-pən kɨn yermamə kɨrik tuk nəvsaoyen kɨn kafak nəgkiarien kɨmi narmamə, kɨni narmamə rɨkiriə ragien tukun, rəmhen əmə kɨn yame rɨkiriə ramagien tuk Yo. Kɨni tukmə narmamə rɨkiriə ragien tuk Yo, rəmhen əmə kɨn yame rɨkiriə ragien tuk Yermamə yame rɨmnher-pə kɨn Yo.”
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Nɨpɨg Yesu rɨmɨni nəgkiarien a, rɨkin rəmhə, kɨni In mɨmə, “Yakamni-pre əfrakɨs tuk əmiə mə kɨmiə kɨrik irətawə tukreighaan-pən kɨn Yo ye kwermɨ tɨkmɨr mɨnə kafak.”
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Kɨni kafan narmamə mɨnə kɨsarha-pən mɨsəm əriə mɨnə. Rɨkiriə raməsɨk mə, “?Ramni pa?”
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Kɨni iriə kɨrik, yame Yesu rorkeikei pɨk, ramkwətə ipakə əmə tukun.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Kɨni Saemon Pita rəsiwən-apsapɨs-pən kɨmin mɨmə, “Aiyoh-pən-ru In mə pa nhagɨn e ramni.”
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Kɨni kwən a rɨmneiwaiyu-pən ipakə tuk Yesu maiyoh In mɨmə, “Yermaru. ?Pa e nhagɨn?”
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Kɨni Yesu rɨmə, “Kwən a in e yame jakakapɨr bred meires ye sup mɨvəh-si-pən kɨmin.” Məkneikɨn In rəkapɨr bred, meires ye sup, mɨvəh-si-pən kɨmi Judas, ji Saemon Iskariot.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Kɨni Judas rɨvəh bred ai. Məkneikɨn Setan rɨvən yerkin.
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Mərɨg narmamə mɨnə kape Yesu kɨsəkwətə rarkurao ye tebol masəvɨgɨn, kɨmnhapəh nharkunien nɨprai nəgkiarien kape Yesu.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Judas, in ramərer tuk nɨtɨp kapəriə, kɨni iriə tɨksɨn, rɨkiriə rəsɨk mə Yesu rɨmɨni-pən tukun mə tukrɨvən mɨvəh nɨmrɨ nəvɨgɨnien kɨrik nəriə kape lafet, uə mə tukrɨvən mɨvəh-si-pən mane tɨksɨn kɨmi yavən has mɨnə.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Rɨnəpɨgnəp ta. Kɨni nɨpɨg Judas rɨvəh bred, kɨni mərer, mɨtərhav.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Judas ruatərhav, kɨni Yesu rɨmə, “Taktakun ai, Kughen tukrɨvəhsi-haktə nhagɨk e Ji Yermamə. Kɨni Yo, Ji Yermamə, yakvəhsi-haktə nhag Kughen.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Mərɨg nɨpɨg Yo, Ji Yermamə, jakor əpu nehuəyen kape Kughen, kɨni Kughen pɨsɨn əmə tukror əpu atuk nehuəyen kafak. Kɨni In tukror aihuaa əmə.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 “Kafak kwajikovə mɨnə, kɨtawə to khapəh nɨsəmɨr kwisien ror tu. Kɨni kɨmiə takpisarha-kɨn Yo. Mərɨg Yo yakamni-pre nəgkiarien kɨrikianə əmə kɨmi əmiə yame yakwəni-pən ta tuk nəmehuə kape nəmə Isrel, mɨmə, ‘Ikɨn yakamvən ikɨn, kɨmiə to nakhapəh nhavənien ikɨn.’
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 “Yakamərəhu-pre natuakəmien vi kɨrik kɨmi əmiə mə takasəkeikei mɨsorkeikei əmiə mɨnə. Yɨmnorkeikei əmiə, kɨni ye norien kɨrikianə əmə mɨn, kɨmiə takasəkeikei mɨsorkeikei əmiə mɨnə.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Kɨni tukmə naksorkeikei məknakɨn əmiə mɨnə, narmamə mɨfam tukharkun mə kɨmiə kafak narmamə mɨnə.”
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Kɨni Saemon Pita rɨmnaiyoh In mɨmə, “Yermaru. ?Nakmə takvən hiə?”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Kɨni Pita raiyoh-pən mɨmə, “Yermaru. ?Jakpəh nɨkwasɨgien kɨn ik tuk naha? Yakmə jakɨkwasɨg kɨn Ik nar apnapɨg tukmə kɨmə tukhopni Ik, tukhopni kwis ərau.”
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Mərɨg Yesu rɨmɨni-pən tukun mɨmə, “?Ik nakmə takɨkwasɨg kɨn Yo nar apnapɨg tukmə kɨmə tukhopni kwis ərau? Yakamni-pre əfrakɨs tuk ik mə, man tukrɨpəh nəkakə-hanəyen, ik takni m-kɨsisər mə nakeinein Yo.”
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.