Atos 4
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs NVT
1 Pita mɨne Jon kawəgkiar hanə kɨmi narmamə, kɨni pris mɨnə, mɨne yamehuə kape mobael yamə mɨne kasarha tuk Nimə ehuə kape Kughen, mɨne Sadusi mɨnə, khauə mhatərhav-pə.
1 Enquanto falavam ao povo, Pedro e João foram confrontados pelos sacerdotes, pelo capitão da guarda do templo e por alguns saduceus.
2 Iriə, niemha rhai pɨk əriə meinai iriu kɨmɨraniərhav-pən tuk narmamə mə Yesu rɨmamhə mɨmragh mɨn mor swatuk mə narmamə yamə mɨne kwənhamhə ta tukhamragh mɨn ye nɨmhəyen kapəriə.
2 Os líderes estavam muito perturbados porque Pedro e João ensinavam ao povo que em Jesus há ressurreição dos mortos.
3 Məkneikɨn, kharaptərəkɨn əriu, mərɨg rɨnenaiyu ta, kɨni kharəhsi-pən əriu ye kalabus mhamə tɨkəni rɨkwamer kɨn tuksəm əpu əriu.
3 Eles os prenderam e, como já anoitecia, os colocaram na prisão até a manhã seguinte.
4 Kɨni mərɨg, narmamə khapsaah kɨsərɨg nəgkiarien kapəriu, mamhani nəfrakɨsien iran. Nəməhuak mɨnə kɨmnhapsaah, iriə fam rapita faef taosen.
4 Muitos que tinham ouvido a mensagem creram, totalizando, agora, cerca de cinco mil homens.
5 Kəni rɨkwamer kɨn, namehuə mɨnə kape nəmə Isrel, mɨne nəwharu mɨnə kapəriə mɨnə, mɨne namhajoun kape loa kape Moses, kɨmɨsofugɨn apa Jerusalem.
5 No dia seguinte, o conselho das autoridades, dos líderes do povo e dos mestres da lei se reuniu em Jerusalém.
6 Mɨsofugɨn iriə hae pris kapəriə, nhagɨn a Anas, mɨne Kaeafas, mɨne Jon, mɨne Aleksandra, mɨne narmamə tɨksɨn yame iriə kwənərəus kape hae pris.
6 Estavam ali Anás, o sumo sacerdote, e também Caifás, João, Alexandre e outros parentes do sumo sacerdote.
7 Mɨsor Pita mɨne Jon kawərer ye nɨmrɨriə, mɨsaiyoh əriu mhamə, “?Nakaravəh nhag pa e mawor huvə yermamə e kɨn?”
7 Mandaram trazer Pedro e João e os interrogaram: “Com que poder, ou em nome de quem, vocês fizeram isso?”.
8 Aikɨn, Nanmɨn Rhakə reiwaiyu-pən ye Pita. Kɨni Pita rɨni-pən tuk əriə mɨmə, “Namehuə kape nəmə Isrel, mɨne nəhuaru mɨnə,
8 Cheio do Espírito Santo, Pedro lhes respondeu: “Autoridades e líderes do povo,
9 tukmə ror kɨmiə naksarkut mə taksarhakɨn-pə ru irəmru mə kwən yame nɨhun rɨmnahas rɨmɨvəh hiə nɨhuvəyen- mə yɨmɨwhawor-pən iran mɨne mawor huvə nɨhun.
9 estamos sendo interrogados hoje porque realizamos uma boa ação em favor de um aleijado, e os senhores querem saber como ele foi curado.
10 Kɨni kɨmiə nəmə Isrel mɨnə fam takasəkeikei mharkun mə kwən e yame nɨhun ruahuvə ta, ramərer əkupən irəmiə ye nəsanɨnien əmə ye nhag Yesu Kristo, yemə Nasaret. In e Yesu yame kɨmiə nɨmɨsəsɨk-pən In ye nai kamarkwao kɨn. In rɨmhə, mərɨg Kughen rɨmɨvəh mɨragh mɨn In.
10 Saibam os senhores e todo o povo de Israel que ele foi curado pelo nome de Jesus Cristo, o nazareno, a quem os senhores crucificaram, mas a quem Deus ressuscitou dos mortos.
11 Yesu a In a Nəkwəkwə kape Kughen rɨmɨni ta mɨmə,
11 Pois é a respeito desse Jesus que se diz: ‘A pedra que vocês, os construtores, rejeitaram se tornou a pedra angular’.
12 “Kɨni yermamə kɨrik rɨrkək ye tokrei tanə e yame rɨrkun nɨvəh-mɨraghien ətawə, meinai Kughen tukraməkeikei mɨvəh mɨragh ətawə ye nhag Yesu Kristo pɨsɨn əmə.”
12 Não há salvação em nenhum outro! Não há nenhum outro nome debaixo do céu, em toda a humanidade, por meio do qual devamos ser salvos”.
13 Narmamə kape kaonsel mɨnə kɨmɨsəm mə Pita mɨne Jon yermamə apnapɨg mir əmə, kɨmɨrapəh nɨwor-pawk-ien skul, mərɨg kɨmɨwətgha kɨn nəgkiarien. Kɨni iriə kɨsakur kɨn nɨrkunien kapəriu, kɨni mharkun mə iriu kɨmɨwəriwak irisɨr Yesu.
13 Quando os membros do conselho viram a coragem de Pedro e João, ficaram admirados, pois perceberam que eram homens comuns, sem instrução religiosa formal. Reconheceram também que eles haviam estado com Jesus.
14 Kɨni iriə to khapəh nhaniyen nar kɨrik mərɨg in ai kɨmɨsəm yermamə a yame nɨhun ruahuvə ta, ramərer ye nɨmrɨriə.
14 Mas não havia nada que pudessem fazer, pois o homem que tinha sido curado estava ali diante deles.
15 Kɨni iriə khani-pən tuk ərisɨr mhamə irisɨr tukrhap a ye kwənmhaan kape kaonsel pəh iriə əmə tuksəgkiar.
15 Assim, ordenaram que Pedro e João fossem retirados da sala do conselho e começaram a discutir entre si.
16 Kɨni iriə kɨmnhani tuk əriə mɨnə mhamə, “?Tukshawor nar mir a? Nəmə Jerusalem kwənharkun ta norien a nar mir a kɨmɨwor ye kwən a. In rehuə pɨk; kɨtawə to khapəh nhaniyen mə neikuəyen.
16 “Que faremos com esses homens?”, perguntavam uns aos outros. “Não podemos negar que realizaram um sinal, como todos em Jerusalém sabem.
17 Pəh khani-əhu nəvsaoyen kɨn, kɨni mɨsor kwirɨg kɨmi nar mir a mə tukrɨpəh nɨrɨni-mɨnien nhag Yesu.”
17 Mas, para evitar que espalhem sua mensagem, devemos adverti-los de que não falem nesse nome a mais ninguém.”
18 Kɨni ai, narmamə kape kaonsel mɨnə kɨsokrən kɨn Pita mɨne Jon mə tukravən mɨn imə. Kɨni mhani-əhu əriu mə tukrɨpəh mɨn nɨraniyen nhag Yesu, mɨne nɨwhajounien narmamə kɨn.
18 Então os chamaram de volta e ordenaram que nunca mais falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Kɨni iriu krəni-pən tuk əriə mɨrəmə, “Nɨkam. Kɨmiə taksəkir mə ratuatuk ye nɨmrɨ Kughen mə jakwor nəkwai Kughen, uə mə jakwor nəkwaimiə.
19 Pedro e João, porém, responderam: “Os senhores acreditam que Deus quer que obedeçamos a vocês, e não a ele?
20 Mərɨg kɨmru jakrapəh nɨwapnapɨgien. Kɨmru jakawəkeikei mɨrəni-ərhav narɨmnar a yame kɨmru yɨmɨwəm ye nɨmrɨmru, mɨne yame yɨmwərɨg kɨn nɨmətɨrgɨmru.”
20 Não podemos deixar de falar do que vimos e ouvimos!”.
21 Kɨni kaonsel rɨmɨni-pən mɨn tuk Pita mɨne Jon mə iriə tukhavəhsi-pən narpɨnien kɨrik kɨmi əriu tukmə iriu kawəkeikei mə tukarani-ərhav Yesu kɨmi narmamə; kɨni tuksher yerhav kɨn əriu. Kɨmɨsher yerhav kɨn əriu meinai kwəseinein mə tukshawor əriu. Kɨmnharkun mə narmamə apnapɨg mɨnə rɨkiriə tukrɨmhə tukmə iriə khavəhsi-pən narpɨnien kɨmi əriu, meinai narmamə fam khavəh-si haktə Kughen tuk nɨmtətien yame rɨmnor
21 Os membros do conselho fizeram novas ameaças, mas, por fim, os soltaram. Não sabiam como castigá-los sem provocar um tumulto, visto que todos louvavam a Deus pelo ocorrido,
22 ye kwən a yame nɨhun rahas rɨmnor hanə meriaji-pə aitaktəkun, kɨni kafan newk rɨnapita ta foti.
22 pois o aleijado que havia sido curado milagrosamente tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Kaonsel a rher-yerhav kɨn Pita mɨne Jon kɨravən, taktəkun əmə iriu kɨrarerɨg-pən mɨn tuk kapəriu narmamə mɨnə. Kɨni mawəvsao kɨn nəgkiarien kape jif pris mɨnə mɨne nəhuaru mɨnə kɨmi əriə.
23 Assim que foram libertos, Pedro e João voltaram ao lugar onde estavam os outros irmãos e lhes contaram o que os principais sacerdotes e líderes tinham dito.
24 Kɨni iriə kɨsərɨg nəgkiarien a, iriə m-fam khauə kɨrikianə mɨsəhuak kɨmi Kughen mhani mhamə, “Kughen. Ik nɨmnor neai mɨne nɨmoptanə mɨne tahik, mɨne narɨmnar mɨnə fam yame kasəmɨr ye tokrei tanə.
24 Ao ouvir o relato, todos os presentes levantaram juntos a voz e oraram a Deus: “Ó Soberano Senhor, Criador dos céus e da terra, do mar e de tudo que neles há,
25 Kɨni kaha kapəmawə a Deved, yor atuə kɨn kafam, rɨmɨni-ərhav nəgkiarien e ye Nanmɨn Kafam mɨmə,
25 falaste muito tempo atrás pelo Espírito Santo, nas palavras de nosso antepassado Davi, teu servo: ‘Por que as nações se enfureceram tanto? Por que perderam tempo com planos inúteis?
26 Namehuə kape tokrei tanə kasor apnəpenə tuk nuhyen,
26 Os reis da terra se prepararam para guerrear; os governantes se uniram contra o Senhor e contra seu Cristo’.
27 Kɨni iriə mhamə, “Kughen, nəgkiarien e nəfrakɨs. Herod mɨne Ponjes Paelat mɨne nəmə Isrel, kɨmɨsofugɨn iriə nəmə tanə pɨsɨn pɨsɨn mɨnə, mharai mhun nəgkiarien mə tukshopni Yesu, yame In kafam yor atuatuk yame nɨmɨrpen.
27 “De fato, isso aconteceu aqui, nesta cidade, pois Herodes Antipas, o governador Pôncio Pilatos, os gentios e o povo de Israel se uniram contra Jesus, teu santo Servo, a quem ungiste.
28 Kɨmnharai mhun nəgkiarien rəri-pən atuatuk əmə kafam nəgkiarien yame Ik nɨmɨni ta ye nəsanɨnien mɨne nɨrkunien kafam kupən.
28 Tudo que fizeram, porém, havia sido decidido de antemão pela tua vontade.
29 Mərɨg Kughen, taktəkun ai, takaməkeikei mamərɨg nəgkiarien skai yame kamhani-pə tuk əmawə. Kɨmawə yor atuə kɨn kafam mɨnə. Takaməkeikei masitu irəmawə mə kɨmawə jakhani-ərhav nəgkiarien kafam. Mə kɨmawə jaksətgah kɨn nɨni-ərhavyen nəgkiarien kafam.
29 E agora, Senhor, ouve as ameaças deles e concede a teus servos coragem para anunciar tua palavra.
30 Takaməkeikei mərav-pə mhajoun nəsanɨnien kafam, mor huvə narmamə yamə mɨne kamhamhə, kɨni mor nɨmtətien pɨsɨn pɨsɨn ye nhag Yesu yame In kafam yor atuatuk.”
30 Estende tua mão com poder para curar, e que sinais e maravilhas sejam realizados por meio do nome de teu santo Servo Jesus”.
31 Kɨmɨsəhuak ta, nimə yame kɨmnasəmɨr ikɨn rɨkiu-kiu. Kɨni Nanmɨn Rhakə reiwaiyu-pən irəriə m-fam. Kasətgha tuk nɨni-ərhav-yen nəgkiarien kape Kughen.
31 Depois dessa oração, o lugar onde estavam reunidos tremeu, e todos ficaram cheios do Espírito Santo e pregavam corajosamente a palavra de Deus.
32 Narmamə yamə mɨne kamhani nəfrakɨsien ye Yesu, rɨkiriə kɨrikianə əmə. Yermamə kɨrik to rɨpəh nɨniyen mə, “Nar e kafak.” Tukmə nautə kɨrik, kapəriə m-fam.
32 Todos os que creram estavam unidos em coração e mente. Não se consideravam donos de seus bens, de modo que compartilhavam tudo que tinham.
33 Nəgkiarien kape aposol mɨnə, nanmɨn aikɨn. Kɨni iriə kɨmnhani-ərhav mhamə, “Yesu in Yermaru kapətawə. In rɨmɨmragh mɨn ye nɨmhəyen kafan.” Kɨni Kughen rɨvəhsi-pən nɨhuvəyen kɨmi əriə.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e sobre todos eles havia grande graça.
34 Yermamə rɨrkək ye kwhen kapəriə yame kafan nautə rɨrkək, meinai narmamə yamə mɨne kapəriə aikɨn nɨmoptanə, uə kapəriə aikɨn nimə, kasəvrai mamhavəh mane iran,
34 Entre eles não havia necessitados, pois quem possuía terras ou casas vendia o que era seu
35 mhauə, mhavəhsi-pən kɨmi aposol mɨnə. Kwasɨg ikɨn, aposol mɨnə kɨsəwhai-pən mane a kɨmi narmamə m-fam yamə mɨne kamhani nəfrakɨsien ye Yesu, yamə mɨne kapəriə nar kɨrik rɨrkək.
35 e levava o dinheiro aos apóstolos, para que dessem aos que precisavam de ajuda.
36 Kɨni kwən kɨrik, nhagɨn e Josef, in kwənərəus kape Livae, in rɨmnarha apa tanə kɨrik kamni kɨmə Saepras. Aposol mɨnə kɨmɨshen-pən mɨn nhagɨn kɨrik mhamə, “Banabas.” (Nɨpran rɨmə, “Yermamə kape nəgkiar-vi-vi-yen.”)
36 José, a quem os apóstolos deram o nome Barnabé, que significa “Filho do encorajamento”, era da tribo de Levi e tinha nascido na ilha de Chipre.
37 Kwən a rɨmnəvrai kafan nɨmoptanə, mɨvəh mane iran, muə mɨvəhsi-pən kɨmi aposol mɨnə.
37 Ele vendeu um campo que possuía e entregou o dinheiro aos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.