Atos 4
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs NTLH
1 Pita mɨne Jon kawəgkiar hanə kɨmi narmamə, kɨni pris mɨnə, mɨne yamehuə kape mobael yamə mɨne kasarha tuk Nimə ehuə kape Kughen, mɨne Sadusi mɨnə, khauə mhatərhav-pə.
1 Pedro e João ainda estavam falando ao povo quando chegaram alguns sacerdotes, o chefe da guarda do Templo e alguns saduceus .
2 Iriə, niemha rhai pɨk əriə meinai iriu kɨmɨraniərhav-pən tuk narmamə mə Yesu rɨmamhə mɨmragh mɨn mor swatuk mə narmamə yamə mɨne kwənhamhə ta tukhamragh mɨn ye nɨmhəyen kapəriə.
2 Eles ficaram muito aborrecidos porque os dois apóstolos estavam ensinando ao povo que Jesus havia ressuscitado e que isso provava que os mortos vão ressuscitar.
3 Məkneikɨn, kharaptərəkɨn əriu, mərɨg rɨnenaiyu ta, kɨni kharəhsi-pən əriu ye kalabus mhamə tɨkəni rɨkwamer kɨn tuksəm əpu əriu.
3 Então prenderam os dois e os puseram na cadeia para ficarem lá até o dia seguinte, pois já era muito tarde.
4 Kɨni mərɨg, narmamə khapsaah kɨsərɨg nəgkiarien kapəriu, mamhani nəfrakɨsien iran. Nəməhuak mɨnə kɨmnhapsaah, iriə fam rapita faef taosen.
4 Porém muitas pessoas que ouviram a mensagem creram, e os homens que creram foram mais ou menos cinco mil.
5 Kəni rɨkwamer kɨn, namehuə mɨnə kape nəmə Isrel, mɨne nəwharu mɨnə kapəriə mɨnə, mɨne namhajoun kape loa kape Moses, kɨmɨsofugɨn apa Jerusalem.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém as autoridades dos judeus, os líderes do povo e os mestres da Lei.
6 Mɨsofugɨn iriə hae pris kapəriə, nhagɨn a Anas, mɨne Kaeafas, mɨne Jon, mɨne Aleksandra, mɨne narmamə tɨksɨn yame iriə kwənərəus kape hae pris.
6 Nessa reunião estavam também Anás, que era o Grande Sacerdote , Caifás, João, Alexandre e os outros que eram da família do Grande Sacerdote.
7 Mɨsor Pita mɨne Jon kawərer ye nɨmrɨriə, mɨsaiyoh əriu mhamə, “?Nakaravəh nhag pa e mawor huvə yermamə e kɨn?”
7 As autoridades puseram os apóstolos em frente deles e perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Aikɨn, Nanmɨn Rhakə reiwaiyu-pən ye Pita. Kɨni Pita rɨni-pən tuk əriə mɨmə, “Namehuə kape nəmə Isrel, mɨne nəhuaru mɨnə,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu: — Autoridades e líderes do povo!
9 tukmə ror kɨmiə naksarkut mə taksarhakɨn-pə ru irəmru mə kwən yame nɨhun rɨmnahas rɨmɨvəh hiə nɨhuvəyen- mə yɨmɨwhawor-pən iran mɨne mawor huvə nɨhun.
9 Os senhores estão nos perguntando hoje sobre o bem que foi feito a este homem e como ele foi curado.
10 Kɨni kɨmiə nəmə Isrel mɨnə fam takasəkeikei mharkun mə kwən e yame nɨhun ruahuvə ta, ramərer əkupən irəmiə ye nəsanɨnien əmə ye nhag Yesu Kristo, yemə Nasaret. In e Yesu yame kɨmiə nɨmɨsəsɨk-pən In ye nai kamarkwao kɨn. In rɨmhə, mərɨg Kughen rɨmɨvəh mɨragh mɨn In.
10 Pois então os senhores e todo o povo de Israel fiquem sabendo que este homem está aqui completamente curado pelo poder do nome de Jesus Cristo, de Nazaré — aquele que os senhores crucificaram e que Deus ressuscitou.
11 Yesu a In a Nəkwəkwə kape Kughen rɨmɨni ta mɨmə,
11 Jesus é aquele de quem as Escrituras Sagradas dizem: “A pedra que vocês, os construtores, rejeitaram veio a ser a mais importante de todas.”
12 “Kɨni yermamə kɨrik rɨrkək ye tokrei tanə e yame rɨrkun nɨvəh-mɨraghien ətawə, meinai Kughen tukraməkeikei mɨvəh mɨragh ətawə ye nhag Yesu Kristo pɨsɨn əmə.”
12 A salvação só pode ser conseguida por meio dele. Pois não há no mundo inteiro nenhum outro que Deus tenha dado aos seres humanos, por meio do qual possamos ser salvos.
13 Narmamə kape kaonsel mɨnə kɨmɨsəm mə Pita mɨne Jon yermamə apnapɨg mir əmə, kɨmɨrapəh nɨwor-pawk-ien skul, mərɨg kɨmɨwətgha kɨn nəgkiarien. Kɨni iriə kɨsakur kɨn nɨrkunien kapəriu, kɨni mharkun mə iriu kɨmɨwəriwak irisɨr Yesu.
13 Os membros do Conselho Superior ficaram admirados com a coragem de Pedro e de João, pois sabiam que eram homens simples e sem instrução. E reconheceram que eles tinham sido companheiros de Jesus.
14 Kɨni iriə to khapəh nhaniyen nar kɨrik mərɨg in ai kɨmɨsəm yermamə a yame nɨhun ruahuvə ta, ramərer ye nɨmrɨriə.
14 Mas não podiam dizer nada contra os dois, pois o homem que havia sido curado estava ali de pé, junto com eles.
15 Kɨni iriə khani-pən tuk ərisɨr mhamə irisɨr tukrhap a ye kwənmhaan kape kaonsel pəh iriə əmə tuksəgkiar.
15 Em seguida mandaram que Pedro e João saíssem da sala do Conselho e começaram a discutir o assunto.
16 Kɨni iriə kɨmnhani tuk əriə mɨnə mhamə, “?Tukshawor nar mir a? Nəmə Jerusalem kwənharkun ta norien a nar mir a kɨmɨwor ye kwən a. In rehuə pɨk; kɨtawə to khapəh nhaniyen mə neikuəyen.
16 Eles diziam: — O que vamos fazer com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que eles fizeram um grande milagre, e nós não podemos negar isso.
17 Pəh khani-əhu nəvsaoyen kɨn, kɨni mɨsor kwirɨg kɨmi nar mir a mə tukrɨpəh nɨrɨni-mɨnien nhag Yesu.”
17 Mas, para não deixar que a notícia se espalhe ainda mais entre o povo, vamos ameaçá-los, a fim de que nunca mais falem com ninguém a respeito de Jesus.
18 Kɨni ai, narmamə kape kaonsel mɨnə kɨsokrən kɨn Pita mɨne Jon mə tukravən mɨn imə. Kɨni mhani-əhu əriu mə tukrɨpəh mɨn nɨraniyen nhag Yesu, mɨne nɨwhajounien narmamə kɨn.
18 Então os chamaram e ordenaram duramente que não falassem nem ensinassem nada a respeito de Jesus.
19 Kɨni iriu krəni-pən tuk əriə mɨrəmə, “Nɨkam. Kɨmiə taksəkir mə ratuatuk ye nɨmrɨ Kughen mə jakwor nəkwai Kughen, uə mə jakwor nəkwaimiə.
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem diante de Deus: devemos obedecer aos senhores ou a Deus?
20 Mərɨg kɨmru jakrapəh nɨwapnapɨgien. Kɨmru jakawəkeikei mɨrəni-ərhav narɨmnar a yame kɨmru yɨmɨwəm ye nɨmrɨmru, mɨne yame yɨmwərɨg kɨn nɨmətɨrgɨmru.”
20 Pois não podemos deixar de falar daquilo que temos visto e ouvido.
21 Kɨni kaonsel rɨmɨni-pən mɨn tuk Pita mɨne Jon mə iriə tukhavəhsi-pən narpɨnien kɨrik kɨmi əriu tukmə iriu kawəkeikei mə tukarani-ərhav Yesu kɨmi narmamə; kɨni tuksher yerhav kɨn əriu. Kɨmɨsher yerhav kɨn əriu meinai kwəseinein mə tukshawor əriu. Kɨmnharkun mə narmamə apnapɨg mɨnə rɨkiriə tukrɨmhə tukmə iriə khavəhsi-pən narpɨnien kɨmi əriu, meinai narmamə fam khavəh-si haktə Kughen tuk nɨmtətien yame rɨmnor
21 Aí o Conselho Superior os ameaçou com mais dureza ainda e depois os mandou embora. O Conselho não pôde castigá-los porque todo o povo louvava a Deus por causa do que havia acontecido.
22 ye kwən a yame nɨhun rahas rɨmnor hanə meriaji-pə aitaktəkun, kɨni kafan newk rɨnapita ta foti.
22 O homem que foi curado por esse milagre tinha mais de quarenta anos.
23 Kaonsel a rher-yerhav kɨn Pita mɨne Jon kɨravən, taktəkun əmə iriu kɨrarerɨg-pən mɨn tuk kapəriu narmamə mɨnə. Kɨni mawəvsao kɨn nəgkiarien kape jif pris mɨnə mɨne nəhuaru mɨnə kɨmi əriə.
23 Quando Pedro e João foram soltos, voltaram para o seu grupo e contaram tudo o que os chefes dos sacerdotes e os líderes do povo haviam dito.
24 Kɨni iriə kɨsərɨg nəgkiarien a, iriə m-fam khauə kɨrikianə mɨsəhuak kɨmi Kughen mhani mhamə, “Kughen. Ik nɨmnor neai mɨne nɨmoptanə mɨne tahik, mɨne narɨmnar mɨnə fam yame kasəmɨr ye tokrei tanə.
24 Assim que eles ouviram isso, adoraram todos juntos a Deus, dizendo: — Senhor, tu és o Criador do céu, da terra, do mar e de tudo o que existe neles!
25 Kɨni kaha kapəmawə a Deved, yor atuə kɨn kafam, rɨmɨni-ərhav nəgkiarien e ye Nanmɨn Kafam mɨmə,
25 Tu falaste por meio do Espírito Santo e do nosso antepassado Davi, teu servo , quando ele disse: “Por que as nações pagãs ficaram furiosas? Por que os povos fizeram planos tão tolos?
26 Namehuə kape tokrei tanə kasor apnəpenə tuk nuhyen,
26 Os seus reis se prepararam, e os seus governantes se ajuntaram contra o Senhor Deus e contra o
27 Kɨni iriə mhamə, “Kughen, nəgkiarien e nəfrakɨs. Herod mɨne Ponjes Paelat mɨne nəmə Isrel, kɨmɨsofugɨn iriə nəmə tanə pɨsɨn pɨsɨn mɨnə, mharai mhun nəgkiarien mə tukshopni Yesu, yame In kafam yor atuatuk yame nɨmɨrpen.
27 — De fato, Herodes e Pôncio Pilatos se juntaram aqui nesta cidade, com os não judeus e com o povo de Israel, contra Jesus, o teu dedicado Servo que escolheste para ser o Messias.
28 Kɨmnharai mhun nəgkiarien rəri-pən atuatuk əmə kafam nəgkiarien yame Ik nɨmɨni ta ye nəsanɨnien mɨne nɨrkunien kafam kupən.
28 Eles se reuniram para fazer tudo o que, pelo teu poder e pela tua vontade, já havias resolvido que ia acontecer.
29 Mərɨg Kughen, taktəkun ai, takaməkeikei mamərɨg nəgkiarien skai yame kamhani-pə tuk əmawə. Kɨmawə yor atuə kɨn kafam mɨnə. Takaməkeikei masitu irəmawə mə kɨmawə jakhani-ərhav nəgkiarien kafam. Mə kɨmawə jaksətgah kɨn nɨni-ərhavyen nəgkiarien kafam.
29 Agora, Senhor, olha para a ameaça deles. Dá aos teus servos confiança para anunciarem corajosamente a tua palavra.
30 Takaməkeikei mərav-pə mhajoun nəsanɨnien kafam, mor huvə narmamə yamə mɨne kamhamhə, kɨni mor nɨmtətien pɨsɨn pɨsɨn ye nhag Yesu yame In kafam yor atuatuk.”
30 Estende a mão para curar, a fim de que, por meio do poder do nome do teu dedicado Servo Jesus, milagres e maravilhas sejam feitos.
31 Kɨmɨsəhuak ta, nimə yame kɨmnasəmɨr ikɨn rɨkiu-kiu. Kɨni Nanmɨn Rhakə reiwaiyu-pən irəriə m-fam. Kasətgha tuk nɨni-ərhav-yen nəgkiarien kape Kughen.
31 Quando terminaram de fazer essa oração, o lugar onde estavam reunidos tremeu. Então todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a anunciar corajosamente a palavra de Deus.
32 Narmamə yamə mɨne kamhani nəfrakɨsien ye Yesu, rɨkiriə kɨrikianə əmə. Yermamə kɨrik to rɨpəh nɨniyen mə, “Nar e kafak.” Tukmə nautə kɨrik, kapəriə m-fam.
32 Todos os que creram pensavam e sentiam do mesmo modo. Ninguém dizia que as coisas que possuía eram somente suas, mas todos repartiam uns com os outros tudo o que tinham.
33 Nəgkiarien kape aposol mɨnə, nanmɨn aikɨn. Kɨni iriə kɨmnhani-ərhav mhamə, “Yesu in Yermaru kapətawə. In rɨmɨmragh mɨn ye nɨmhəyen kafan.” Kɨni Kughen rɨvəhsi-pən nɨhuvəyen kɨmi əriə.
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e Deus derramava muitas bênçãos sobre todos.
34 Yermamə rɨrkək ye kwhen kapəriə yame kafan nautə rɨrkək, meinai narmamə yamə mɨne kapəriə aikɨn nɨmoptanə, uə kapəriə aikɨn nimə, kasəvrai mamhavəh mane iran,
34 Não havia entre eles nenhum necessitado, pois todos os que tinham terras ou casas as vendiam, traziam o dinheiro
35 mhauə, mhavəhsi-pən kɨmi aposol mɨnə. Kwasɨg ikɨn, aposol mɨnə kɨsəwhai-pən mane a kɨmi narmamə m-fam yamə mɨne kamhani nəfrakɨsien ye Yesu, yamə mɨne kapəriə nar kɨrik rɨrkək.
35 e o entregavam aos apóstolos. E cada pessoa recebia uma parte, de acordo com a sua necessidade.
36 Kɨni kwən kɨrik, nhagɨn e Josef, in kwənərəus kape Livae, in rɨmnarha apa tanə kɨrik kamni kɨmə Saepras. Aposol mɨnə kɨmɨshen-pən mɨn nhagɨn kɨrik mhamə, “Banabas.” (Nɨpran rɨmə, “Yermamə kape nəgkiar-vi-vi-yen.”)
36 — ausente —
37 Kwən a rɨmnəvrai kafan nɨmoptanə, mɨvəh mane iran, muə mɨvəhsi-pən kɨmi aposol mɨnə.
37 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.