Atos 25
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs NVT
1 Festas rɨmɨvəh tamhek Filiks, kɨni nɨpɨg kɨsisər ruə mɨvən, kɨni Festas rɨtərhav Sisaria mɨvən Jerusalem.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 Ikɨn a, jif pris mɨnə mɨne namehuə mɨnə kape nəmə Isrel khauə mamhani-hah-pən Pol kɨmi Festas,
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 mɨsaiyoh-pən in mə tukrasitu irəriə mher-pə kɨn Pol apa Jerusalem. Iriə kɨmnharai mhun ta nəgkiarien kɨrik mə tukasəmɨr ye swatuk maseito kɨn Pol ruə ye swatuk, kɨni kɨshopni.
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Mərɨg Festas rɨmə, “Pol raməmɨr ye kalabus apa Sisaria. Kɨni pəh nien mə tuktu, yakrerɨg mɨvən apaikɨn.
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 Hapəh kapəmiə namehuə mɨnə khakwasɨg kɨn yo. Tukmə kwən a rɨmnor nar hah əfrakɨs kɨrik, pəh iriə tukhani-pə nəgkiarien iran tuk yo apaikɨn.”
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 Kɨni Festas rarə apaikɨn mɨpəh napitayen nɨpɨg eit uə ten, marar, muə Sisaria. Kəni rɨkwamer kɨn, rɨvən mamkwətə apa ye nəkwai nimə kape kot. Mɨni-pən tuk əriə mə tukhakɨr Pol mhauə imə.
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Nəmə Isrel yamə mɨne kɨmnhatərhav Jerusalem kasəmɨr mɨn, mɨsərer rao rao kɨn Pol. Mamhani-hah pɨk in. Mərɨg khapəh nɨshajoun-atuatukien mə nəgkiarien yame kɨmnhani iran in nəfrakɨsien, meinai in neikwəyen.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 Kɨni Pol rɨni kafan norien mɨmə, “Yakpəh nakapɨrien loa kɨrik kape nəmə Isrel; uə kape yermaru kapətawə Sisa, kɨni mɨpəh noriahyen Nimə Ehuə kape Kughen.”
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 Mərɨg Festas rorkeikei mə nəmə Isrel tuksorkeikei in, kɨni raiyoh-pən Pol mɨmə, “?Tukmə rhawor, nakvən apa Jerusalem, pəh yakətərɨg kɨn əriə kɨsəvsao kɨn norien kafam apaikɨn, kɨni yakəkir əmhen uə?”
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 Mərɨg Pol rɨmə, “Yakamərer ye kot kape nəmə Rom ai taktəkun. Ratuatuk mə kot e in e tukrəkir yo. Ik nakwɨrkun-ta mə yo yakpəh nor-has-pənien kɨmi nəmə Isrel.
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 Tukmə kasəm mə yɨmnkakapɨr loa kɨrik ratuatuk mə to yakmhə tukun, nəmhen, pəh yakmhə tukun. Mərɨg tukmə nəgkiarien yame nəmə Isrel kamhani irak ror neikuəyen kɨn, rapəh natuatukien mə yermamə kɨrik tukrɨvəhsi-pən yo ye kwermɨriə. Pəh yo yakərer ye nɨmrɨ Sisa, yermaru kape nəmə Rom.”
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 Kɨni Festas rarar məgkiar kəskəh kɨmi namehuə tɨksɨn kape kot. Kwasɨg ikɨn, rɨni-pən tuk Pol mɨmə, “Nakmə takvən mərer ye nɨmrɨ Sisa, nəmhen. !Nakɨrkun nɨvənien məm Sisa!”
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 Nɨpɨg tɨksɨn ruə mɨvən, King Agripa mɨne kafan kakə Benis, iriu kɨrauə Sisaria mə tukwəm Festas, mɨrəni vi vi in.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 Mɨsarə nɨpɨg tɨksɨn, kɨni Festas raməvsao kɨmi king kɨn nəgkiarien yame kɨmnhani ye Pol. Mamni mɨmə, “Kwən kɨrik e ramarə eikɨn e, yame yamehuə a Filiks rɨmnəpəh in raməmɨr ye kalabus.
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 Kɨni nɨpɨg yakvən apa Jerusalem, jif pris mɨnə, mɨne namehuə kape nəmə Isrel kɨmnhani-hah-pə in kɨmi yo. Mɨsaiyoh yo mə jakni-ərhav narpɨnien kafan.
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 Mərɨg yo yakamni-pən tuk əriə mɨmə, ‘Pəh nien mə norien en kapəmawə nəmə Rom mə kɨmawə jakseighan-pən apnapɨg əmə kɨn yermamə ye kwermɨ tɨkmɨr kafan mɨnə. Pəh kwən a tukrərer kupən irəriə, mɨni atuatuk nəgkiarien yame kamhani iran.’
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 Kwasɨg ikɨn, iriə khauə mhatərhav-pə eikɨn e, yakpəh nɨwhinien, mətərɨg kɨn nəgkiarien yame kamhani iran. Kəni rɨkwamɨr əmə kɨn, yɨmnəhitə ye kot, mɨni mɨmə tukhakɨr Pol mhauə.
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 Məkneikɨn, tɨkmɨr kafan mɨnə kɨshekɨmter, kɨni rɨkik raməsɨk mə iriə tukhani mhamə in ramor norien hah kɨrik. Mərɨg, nɨkam. Khapəh nhaniyen.
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Iriə kɨmɨsəgkiar-əgkiar əmə ye nəhuakien kapəriə, mɨne yermamə kɨrik yame ruahmə ta, nhagɨn e Yesu. Pol rɨmə yermamə ai in rɨmamragh mɨn.
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 Yakeinein mə jakhawor məkir narɨmnar mɨnə a. Ror pən, yɨmnaiyoh-pən Pol mɨmə, ‘?Tukmə rhawor, nakvən apa Jerusalem, pəh yakətərɨg kɨn əriə kɨsəvsao kɨn norien kafam apaikɨn, kɨni yakəkir əmhen uə?’
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 Mərɨg Pol raiyoh-pə yo mə jakher-pən kɨn in rɨvən apa Rom kɨmi Sisa, pəh in tukrəkir. Ror pən yɨmɨpəh Pol raməmɨr ye kalabus meriaji yakvəh nɨpɨg tuk nher-pənien kɨn kɨmi Sisa.”
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 Kɨni King Agripa rɨni-pən tuk Festas mɨmə, “Yo mɨn yakorkeikei mə jakərɨg nəgkiarien kape kwən a.”
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 Kəni rɨkwamer kɨn, Agripa mɨne Benis kɨrauə ye kwənmhan yame kasor kot ikɨn. Kɨni namehuə yamə mɨne kasarmaru ye mobael mɨnə, mɨne namehuə mɨnə khapsaah kape yerkwanu a kɨmnhakwasɨg kɨn, masor norien ehuə mɨnə kape nɨsiaiyen Agripa mɨne Benis. Kɨni Festas rɨmə tukhakɨr Pol mhauə imə.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 Kɨni mɨmə, “King Agripa, mɨne kɨmiə fam yamə mɨne naksəkwətə eikɨn e. Nakasəm kwən e yame nəmə Isrel eikɨn e mɨne nəmə Isrel apa Jerusalem mɨn kamhani-hah-pə pɨk in tuk yo, mɨsokrən mhamə, ‘Rɨpəh natuatukien mə kwən e tukramragh.’
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 Mərɨg yakpəh nəmien nar kɨrik yame in rɨmnor mə in tukraməkeikei mɨmhə tukun. Mərɨg in raiyoh-pə yo mə tukrɨvən apa Rom mərer ye nɨmrɨ Sisa, kɨni yɨmneighan kɨn mə jakher-pən kɨn apa Rom.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 Mərɨg nəgkiarien iran rɨrkək mə to yakni-pən tuk Sisa. Ror pən, King Agripa, yakamərɨp in ye nɨmrɨm, mɨne ye nɨmrɨ narmamə mɨnə e, mə taksəm apu norien kafan, mə tukasəm nəgkiarien kɨrik yame jakwəhsi-pən kɨmi Sisa.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 Yakamərɨg mə tukmə kɨraptərəkɨn yermamə kɨrik, mərɨg kɨpəh nɨni-atuatukien nəgkiarien iran, rɨpəh natuatukien mə tuksher-pən kɨn in kɨmi Sisa.”
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.