Atos 25
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs ARA
1 Festas rɨmɨvəh tamhek Filiks, kɨni nɨpɨg kɨsisər ruə mɨvən, kɨni Festas rɨtərhav Sisaria mɨvən Jerusalem.
1 Tendo, pois, Festo assumido o governo da província, três dias depois, subiu de Cesareia para Jerusalém;
2 Ikɨn a, jif pris mɨnə mɨne namehuə mɨnə kape nəmə Isrel khauə mamhani-hah-pən Pol kɨmi Festas,
2 e, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa contra Paulo e lhe solicitavam,
3 mɨsaiyoh-pən in mə tukrasitu irəriə mher-pə kɨn Pol apa Jerusalem. Iriə kɨmnharai mhun ta nəgkiarien kɨrik mə tukasəmɨr ye swatuk maseito kɨn Pol ruə ye swatuk, kɨni kɨshopni.
3 pedindo como favor, em detrimento de Paulo, que o mandasse vir a Jerusalém, armando eles cilada para o matarem na estrada.
4 Mərɨg Festas rɨmə, “Pol raməmɨr ye kalabus apa Sisaria. Kɨni pəh nien mə tuktu, yakrerɨg mɨvən apaikɨn.
4 Festo, porém, respondeu achar-se Paulo detido em Cesareia; e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Hapəh kapəmiə namehuə mɨnə khakwasɨg kɨn yo. Tukmə kwən a rɨmnor nar hah əfrakɨs kɨrik, pəh iriə tukhani-pə nəgkiarien iran tuk yo apaikɨn.”
5 Portanto, disse ele, os que dentre vós estiverem habilitados que desçam comigo; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Kɨni Festas rarə apaikɨn mɨpəh napitayen nɨpɨg eit uə ten, marar, muə Sisaria. Kəni rɨkwamer kɨn, rɨvən mamkwətə apa ye nəkwai nimə kape kot. Mɨni-pən tuk əriə mə tukhakɨr Pol mhauə imə.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, desceu para Cesareia; e, no dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Nəmə Isrel yamə mɨne kɨmnhatərhav Jerusalem kasəmɨr mɨn, mɨsərer rao rao kɨn Pol. Mamhani-hah pɨk in. Mərɨg khapəh nɨshajoun-atuatukien mə nəgkiarien yame kɨmnhani iran in nəfrakɨsien, meinai in neikwəyen.
7 Comparecendo este, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Kɨni Pol rɨni kafan norien mɨmə, “Yakpəh nakapɨrien loa kɨrik kape nəmə Isrel; uə kape yermaru kapətawə Sisa, kɨni mɨpəh noriahyen Nimə Ehuə kape Kughen.”
8 Paulo, porém, defendendo-se, proferiu as seguintes palavras: Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Mərɨg Festas rorkeikei mə nəmə Isrel tuksorkeikei in, kɨni raiyoh-pən Pol mɨmə, “?Tukmə rhawor, nakvən apa Jerusalem, pəh yakətərɨg kɨn əriə kɨsəvsao kɨn norien kafam apaikɨn, kɨni yakəkir əmhen uə?”
9 Então, Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, respondeu a Paulo: Queres tu subir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Mərɨg Pol rɨmə, “Yakamərer ye kot kape nəmə Rom ai taktəkun. Ratuatuk mə kot e in e tukrəkir yo. Ik nakwɨrkun-ta mə yo yakpəh nor-has-pənien kɨmi nəmə Isrel.
10 Disse-lhe Paulo: Estou perante o tribunal de César, onde convém seja eu julgado; nenhum agravo pratiquei contra os judeus, como tu muito bem sabes.
11 Tukmə kasəm mə yɨmnkakapɨr loa kɨrik ratuatuk mə to yakmhə tukun, nəmhen, pəh yakmhə tukun. Mərɨg tukmə nəgkiarien yame nəmə Isrel kamhani irak ror neikuəyen kɨn, rapəh natuatukien mə yermamə kɨrik tukrɨvəhsi-pən yo ye kwermɨriə. Pəh yo yakərer ye nɨmrɨ Sisa, yermaru kape nəmə Rom.”
11 Caso, pois, tenha eu praticado algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer; se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém, para lhes ser agradável, pode entregar-me a eles. Apelo para César.
12 Kɨni Festas rarar məgkiar kəskəh kɨmi namehuə tɨksɨn kape kot. Kwasɨg ikɨn, rɨni-pən tuk Pol mɨmə, “Nakmə takvən mərer ye nɨmrɨ Sisa, nəmhen. !Nakɨrkun nɨvənien məm Sisa!”
12 Então, Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Para César apelaste, para César irás.
13 Nɨpɨg tɨksɨn ruə mɨvən, King Agripa mɨne kafan kakə Benis, iriu kɨrauə Sisaria mə tukwəm Festas, mɨrəni vi vi in.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar a Festo.
14 Mɨsarə nɨpɨg tɨksɨn, kɨni Festas raməvsao kɨmi king kɨn nəgkiarien yame kɨmnhani ye Pol. Mamni mɨmə, “Kwən kɨrik e ramarə eikɨn e, yame yamehuə a Filiks rɨmnəpəh in raməmɨr ye kalabus.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Kɨni nɨpɨg yakvən apa Jerusalem, jif pris mɨnə, mɨne namehuə kape nəmə Isrel kɨmnhani-hah-pə in kɨmi yo. Mɨsaiyoh yo mə jakni-ərhav narpɨnien kafan.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, estando eu em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Mərɨg yo yakamni-pən tuk əriə mɨmə, ‘Pəh nien mə norien en kapəmawə nəmə Rom mə kɨmawə jakseighan-pən apnapɨg əmə kɨn yermamə ye kwermɨ tɨkmɨr kafan mɨnə. Pəh kwən a tukrərer kupən irəriə, mɨni atuatuk nəgkiarien yame kamhani iran.’
16 A eles respondi que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Kwasɨg ikɨn, iriə khauə mhatərhav-pə eikɨn e, yakpəh nɨwhinien, mətərɨg kɨn nəgkiarien yame kamhani iran. Kəni rɨkwamɨr əmə kɨn, yɨmnəhitə ye kot, mɨni mɨmə tukhakɨr Pol mhauə.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei fosse trazido o homem;
18 Məkneikɨn, tɨkmɨr kafan mɨnə kɨshekɨmter, kɨni rɨkik raməsɨk mə iriə tukhani mhamə in ramor norien hah kɨrik. Mərɨg, nɨkam. Khapəh nhaniyen.
18 e, levantando-se os acusadores, nenhum delito referiram dos crimes de que eu suspeitava.
19 Iriə kɨmɨsəgkiar-əgkiar əmə ye nəhuakien kapəriə, mɨne yermamə kɨrik yame ruahmə ta, nhagɨn e Yesu. Pol rɨmə yermamə ai in rɨmamragh mɨn.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirmava estar vivo.
20 Yakeinein mə jakhawor məkir narɨmnar mɨnə a. Ror pən, yɨmnaiyoh-pən Pol mɨmə, ‘?Tukmə rhawor, nakvən apa Jerusalem, pəh yakətərɨg kɨn əriə kɨsəvsao kɨn norien kafam apaikɨn, kɨni yakəkir əmhen uə?’
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ser ali julgado a respeito disso.
21 Mərɨg Pol raiyoh-pə yo mə jakher-pən kɨn in rɨvən apa Rom kɨmi Sisa, pəh in tukrəkir. Ror pən yɨmɨpəh Pol raməmɨr ye kalabus meriaji yakvəh nɨpɨg tuk nher-pənien kɨn kɨmi Sisa.”
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Kɨni King Agripa rɨni-pən tuk Festas mɨmə, “Yo mɨn yakorkeikei mə jakərɨg nəgkiarien kape kwən a.”
22 Então, Agripa disse a Festo: Eu também gostaria de ouvir este homem. Amanhã, respondeu ele, o ouvirás.
23 Kəni rɨkwamer kɨn, Agripa mɨne Benis kɨrauə ye kwənmhan yame kasor kot ikɨn. Kɨni namehuə yamə mɨne kasarmaru ye mobael mɨnə, mɨne namehuə mɨnə khapsaah kape yerkwanu a kɨmnhakwasɨg kɨn, masor norien ehuə mɨnə kape nɨsiaiyen Agripa mɨne Benis. Kɨni Festas rɨmə tukhakɨr Pol mhauə imə.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Kɨni mɨmə, “King Agripa, mɨne kɨmiə fam yamə mɨne naksəkwətə eikɨn e. Nakasəm kwən e yame nəmə Isrel eikɨn e mɨne nəmə Isrel apa Jerusalem mɨn kamhani-hah-pə pɨk in tuk yo, mɨsokrən mhamə, ‘Rɨpəh natuatukien mə kwən e tukramragh.’
24 Então, disse Festo: Rei Agripa e todos vós que estais presentes conosco, vedes este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Mərɨg yakpəh nəmien nar kɨrik yame in rɨmnor mə in tukraməkeikei mɨmhə tukun. Mərɨg in raiyoh-pə yo mə tukrɨvən apa Rom mərer ye nɨmrɨ Sisa, kɨni yɨmneighan kɨn mə jakher-pən kɨn apa Rom.
25 Porém eu achei que ele nada praticara passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo ao imperador.
26 Mərɨg nəgkiarien iran rɨrkək mə to yakni-pən tuk Sisa. Ror pən, King Agripa, yakamərɨp in ye nɨmrɨm, mɨne ye nɨmrɨ narmamə mɨnə e, mə taksəm apu norien kafan, mə tukasəm nəgkiarien kɨrik yame jakwəhsi-pən kɨmi Sisa.
26 Contudo, a respeito dele, nada tenho de positivo que escreva ao soberano; por isso, eu o trouxe à vossa presença e, mormente, à tua, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, tenha eu alguma coisa que escrever;
27 Yakamərɨg mə tukmə kɨraptərəkɨn yermamə kɨrik, mərɨg kɨpəh nɨni-atuatukien nəgkiarien iran, rɨpəh natuatukien mə tuksher-pən kɨn in kɨmi Sisa.”
27 porque não me parece razoável remeter um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que militam contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.