Atos 20
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs NVT
1 Kɨni nəmə Efesas kɨsotgoh ta mɨsərəhu mɨn nəmərinuyen. Aikɨn, Pol rokrən kɨn narmamə kape Yesu mɨnə khauə kɨrikianə, kɨni rəvhag kɨmi əriə. Kɨni ai maowiə kɨn əriə, kɨni mɨtərhav aikɨn a, mɨvən apa Masedonia. Nəriwəkien kape Pol yame ror kɨsisɨr kɨn|alt="Paul's third missionary journey" src="Paul Journey - 3.jpg" size="span" loc="Around the mid 19, or 20 mark - Full page Landscape" ref="Wok 20:2"
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Mɨtərhav ye kwənmhan a, kɨni maməvhag apap kɨmi əriə mavəhsi-pən nəgkiarien rehuə kɨmi nəmə aikɨn, muə meriaji-pə Gris.
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 Mamarə apaikɨn meriaji makuə kɨsisər. Kwasɨg ikɨn, rɨmə natukrɨvən ye rao kɨrik mɨrerɨg-pə mɨn Siria, mərɨg əmə nəmə Isrel kamharai mhun mə tukhauh in mɨshopni in, kɨni rarar mɨn ye nərɨgien kafan kɨni məriwək əmə mamvən apa Masedonia.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Rɨmavən iriə yemə Berea kɨrik nhagɨn e Sopata, in kwajikovə kape Piras, mɨne yemə Tesalonaeka mir kɨraru nhagriu e Aristakas mɨne Sekandas, mɨne yemə Debe kɨrik nhagɨn e Gaeas, mɨne Timoti, mɨne yemə Tarki mir kɨraru nhagriu e Tikikas mɨne Trofimas.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Iriə kɨsəkupən mhavən apa Troas mɨseito kɨn əmawə.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Mərɨg kɨmawə yaksəmɨr mɨsor nəvɨgɨnien ehuə a yame kamni kɨmə “Bred yame yis rɨrkək iran.” Kwasɨg ikɨn, yakhavən apa Filipae mhavən ye rao kɨrik mhavirə mɨseriaji nɨpɨg kɨrkɨrɨp, kɨni yakhauə mhavhiak apa yerkwanu ai Troas mɨsofugɨn kɨmawə miriə. Mɨsarə mɨseriaji nəhuakien kɨrikianə.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Kɨni ye Sande, yakhauə mɨsofugɨn mhavəh Nəvɨgɨnien Rhakə. Kɨni Pol raməvhag kɨmi narmamə, məgkiar meriaji yenpɨg əru meinai rɨkin ruh mə tɨkəni rɨkwamɨr kɨn, in tukrəpəh əriə.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Kwənmhan yame yɨmɨsəkwətə ikɨn yerpɨrɨg pɨk. Kɨruk laet rɨpsaah aikɨn.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Kɨni pɨkwarien kɨrik nhagɨn e Yutikas ramkwətə ye windo. Pol raməgkiar pɨk, napɨrien rɨvəh Yutikas. Kɨni rapɨr yeru, mɨmɨr mɨsɨ-faktə ye kwənmhan yerpɨrɨg meiwaiyu məwhan. Kɨsaiyu mhavən mɨsəm ruamhə ta.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Məkneikɨn, Pol mɨn reiwaiyu mɨvən makur, məmɨr-pən iran. Məker-pən iran, mɨmə, “Rɨkimiə tukrɨpəh nəpouyen. !Ramragh əmə!”
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 — ausente —
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 — ausente —
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Aikɨn, yakharəh rao kɨrik mhavirə mhavən apa Asos. Yakhamə ta mə kɨmawə Pol. Mərɨg Pol, rɨkin raməsɨk mə tukrəriwak əmə mɨkwasɨg mɨvən apaikɨn.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Ruə mɨtərhav-pə Asos, kɨmawə min yakhavən ye rao mhavirə mə jakhavən apa yerkwanu kɨrik nhagɨn e Mitilen.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Kəni rɨkwamer kɨn, yakhatərhav mɨn aikɨn a, mhavirə mhavən masəmɨr iruə ye tanə a Kios. Kəni rɨkwamer mɨn kɨn, yakhavirə mɨn mhavən ye tanə a kamni kɨmə Samos. Kəni rɨkwamer mɨn kɨn, yakhavən mɨn mhatərhav-pən Maelitas.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Pol rɨmɨni-ta mə jakhapəh nɨsərerien apa Efesas meinai rɨpəh norkeikeiyen mə jaksarə pɨk apa ye kwənmhan a Tarki. In rɨmnarkut mə jakshai mɨren mhauə Jerusalem kwasɨg ikɨn ror nɨpɨg kape nəvɨgɨnien ehuə e kamni kɨmə “Pentekos.”
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Nɨpɨg yakhavhiak apa Maelitas, Pol rher-pən nəgkiarien apa Efesas mokrən kɨn elda mɨnə kape niməhuak mə tukhauə mɨsəm.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Khatərhav-pə, rɨni-pən tuk əriə mɨmə, “Kafak narmamə mɨnə. Kɨmiə nakwəsəm ta norien kafak nɨpɨg kɨmnɨsarə kɨtawə-mkɨmiə. Rɨrikakun ye nɨpɨg yɨmauə Tarki,
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 yakamor yo mə yo yor atuə kɨn kape Yesu Yermaru. Mə rɨkik reiwaiyu nɨpɨg fam. Nɨpɨg m-fam yakamasək tuk əmiə. Yakaməm rəutən pawk meinai nəmə Isrel kɨsarkut mə tukshopni yo,
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 mərɨg yakpəh nɨpəhyen nasituyen irəmiə. Maməwhag ye nɨmrɨ narmamə, mɨne ye nəkwai nimə mɨnə.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Mamni-ərhav-pən tuk nəmə Isrel mɨne nəmə tanə pɨsɨn pɨsɨn mɨnə mə tukasəkeikei mɨsarar ye nərɨgien kapəriə tuk təvhagə has, mhauə tuk Kughen, mɨshatətə ye Yesu Yermaru.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Kɨni taktəkun ai, Nanmɨn kape Kughen ramarkut tuk yo mə jakvən apa Jerusalem. Yakpəh nɨrkunien mə naha nhagɨn tukror yo aikɨn.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Nar kɨrikianə əmə yakɨrkun. Yerkwanu yamə mɨne yakakrao ikɨn, Nanmɨn kape Kughen ramor kwirɨg kɨmi yo mə tukmə yakvən aikɨn a, jakarə ye nahasien, kɨni tukpivəhsi-pən yo ye kalabus.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Mərɨg yakmə nɨmraghien kafak in nar apnapɨg əmə. Yakorkeikei mə jakor infamien ye narɨmnar yame Yesu Yermaru rɨmɨvəhsi-pə mə jakor tuk nɨni-ərhavyen Nəgkiarien Huvə ye nɨhuvəyen kape Kughen.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 “Səm-ru, yakwɨrkun ta mə kɨmiə m-fam yamə mɨne yakmaurə məm əmiə məvsao kɨn narmaruyen kape Kughen kɨmi əmiə, to nakhapəh mɨn nɨsəmien yo tuk nɨpɨg kɨrik.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Ror pən, taktəkun, yakamni-ərhav mə tukmə yermamə kɨrik rɨmhə mɨvən ye nap ehuə, pəh nien mə yo yɨmneighan kɨn mə tukrɨvən.
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 Meinai yo yakpəh nəpəhyen nɨni-ərhav-preyen narɨmnar fam yame Kughen rorkeikei.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 “Takasərɨg əmiə mɨne narmamə yamə mɨne Nanmɨn kape Kughen rɨmnərəhu-pən əriə ye kwermɨmiə. Takasarha huvə tuk nəməhuak kape Kughen rəmhen kɨn yermamə kape narha-huvəyen tuk kafan sipsip, meinai Kughen rɨmɨvəh əriə kɨn nɨtaw Yesu Yermaru.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Yakwɨrkun ta mə jakəta irəmiə, kɨni ai narmamə yamə mɨne kɨsəmhen kɨn kuri aparu mɨnə tukhauə tuk əmiə mɨsəs əmiə - sipsip mɨnə kape Kughen.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Kɨni kɨmiə tɨksɨn tukhauə mhaukrekɨn nəfrakɨsien mə tukhavi-ta narmamə kape Yesu mɨnə khakwasɨg kɨn əriə.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 !Ror pən, takasəkeikei masərɨg əmiə! Rɨkimiə tukraməsɨk mə ye newk kɨsisər, yɨmɨpəh nəpəhyen norien kwirɨg kɨmi əmiə yenpɨg-yenpɨg mɨne yenaiyu, kɨni mamasək tuk əmiə.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 “Kɨni taktəkun ai, yakamərəhu-pən əmiə ye kwermɨ Kughen; rɨkimiə tukraməsɨk nəgkiarien kɨn nɨhuvəyen kafan. Nəgkiarien a ror əmiə nakhaskai mavəhsi-pən nɨhuvəyen kɨmi narmamə kape Kughen mɨnə fam.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Rɨkik rɨpəh nəkrəhyen kɨn nautə uə neipən kape yermamə pɨsɨn.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Kɨmiə nakwənharkun ta mə yo pɨsɨn əmə yakaməmnhawk tuk naha nhagɨn yame yo mɨne kafak narmamə mɨnə yaksəkwakwə kɨn.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Naha nhagɨn yame yakamor, yakamhajoun əmiə kɨn mə takasəkeikei mɨsor wok mhavəh mane tuk nasituyen ye yavən has mɨnə. Rɨkitawə tukraməsɨk nəgkiarien yame Yesu Yermaru rɨmɨni mɨmə, ‘Nɨvəhsi-pənien rapita nɨvəhyen.’”
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Pol rəgkiar fam, kasənɨmkur mɨsəhuak.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Kɨni iriə mɨsasək pɨk mɨsəker-pən ye Pol masəkei kɨmin mɨsaowiə kɨn.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Khakwasɨg kɨn mɨsəriwək mhavən mɨseriaji a rao ikɨn. Rɨkiriə rarkwəpɨr mhawor Pol rɨmɨni mə iriə tukhapəh mɨn nɨsəmien in tuk nɨpɨg kɨrik.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.