Atos 20

Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kɨni nəmə Efesas kɨsotgoh ta mɨsərəhu mɨn nəmərinuyen. Aikɨn, Pol rokrən kɨn narmamə kape Yesu mɨnə khauə kɨrikianə, kɨni rəvhag kɨmi əriə. Kɨni ai maowiə kɨn əriə, kɨni mɨtərhav aikɨn a, mɨvən apa Masedonia. Nəriwəkien kape Pol yame ror kɨsisɨr kɨn|alt="Paul's third missionary journey" src="Paul Journey - 3.jpg" size="span" loc="Around the mid 19, or 20 mark - Full page Landscape" ref="Wok 20:2"
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 Mɨtərhav ye kwənmhan a, kɨni maməvhag apap kɨmi əriə mavəhsi-pən nəgkiarien rehuə kɨmi nəmə aikɨn, muə meriaji-pə Gris.
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 Mamarə apaikɨn meriaji makuə kɨsisər. Kwasɨg ikɨn, rɨmə natukrɨvən ye rao kɨrik mɨrerɨg-pə mɨn Siria, mərɨg əmə nəmə Isrel kamharai mhun mə tukhauh in mɨshopni in, kɨni rarar mɨn ye nərɨgien kafan kɨni məriwək əmə mamvən apa Masedonia.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Rɨmavən iriə yemə Berea kɨrik nhagɨn e Sopata, in kwajikovə kape Piras, mɨne yemə Tesalonaeka mir kɨraru nhagriu e Aristakas mɨne Sekandas, mɨne yemə Debe kɨrik nhagɨn e Gaeas, mɨne Timoti, mɨne yemə Tarki mir kɨraru nhagriu e Tikikas mɨne Trofimas.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 Iriə kɨsəkupən mhavən apa Troas mɨseito kɨn əmawə.
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 Mərɨg kɨmawə yaksəmɨr mɨsor nəvɨgɨnien ehuə a yame kamni kɨmə “Bred yame yis rɨrkək iran.” Kwasɨg ikɨn, yakhavən apa Filipae mhavən ye rao kɨrik mhavirə mɨseriaji nɨpɨg kɨrkɨrɨp, kɨni yakhauə mhavhiak apa yerkwanu ai Troas mɨsofugɨn kɨmawə miriə. Mɨsarə mɨseriaji nəhuakien kɨrikianə.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 Kɨni ye Sande, yakhauə mɨsofugɨn mhavəh Nəvɨgɨnien Rhakə. Kɨni Pol raməvhag kɨmi narmamə, məgkiar meriaji yenpɨg əru meinai rɨkin ruh mə tɨkəni rɨkwamɨr kɨn, in tukrəpəh əriə.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 Kwənmhan yame yɨmɨsəkwətə ikɨn yerpɨrɨg pɨk. Kɨruk laet rɨpsaah aikɨn.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 Kɨni pɨkwarien kɨrik nhagɨn e Yutikas ramkwətə ye windo. Pol raməgkiar pɨk, napɨrien rɨvəh Yutikas. Kɨni rapɨr yeru, mɨmɨr mɨsɨ-faktə ye kwənmhan yerpɨrɨg meiwaiyu məwhan. Kɨsaiyu mhavən mɨsəm ruamhə ta.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 Məkneikɨn, Pol mɨn reiwaiyu mɨvən makur, məmɨr-pən iran. Məker-pən iran, mɨmə, “Rɨkimiə tukrɨpəh nəpouyen. !Ramragh əmə!”
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 — ausente —
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 — ausente —
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Aikɨn, yakharəh rao kɨrik mhavirə mhavən apa Asos. Yakhamə ta mə kɨmawə Pol. Mərɨg Pol, rɨkin raməsɨk mə tukrəriwak əmə mɨkwasɨg mɨvən apaikɨn.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Ruə mɨtərhav-pə Asos, kɨmawə min yakhavən ye rao mhavirə mə jakhavən apa yerkwanu kɨrik nhagɨn e Mitilen.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Kəni rɨkwamer kɨn, yakhatərhav mɨn aikɨn a, mhavirə mhavən masəmɨr iruə ye tanə a Kios. Kəni rɨkwamer mɨn kɨn, yakhavirə mɨn mhavən ye tanə a kamni kɨmə Samos. Kəni rɨkwamer mɨn kɨn, yakhavən mɨn mhatərhav-pən Maelitas.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 Pol rɨmɨni-ta mə jakhapəh nɨsərerien apa Efesas meinai rɨpəh norkeikeiyen mə jaksarə pɨk apa ye kwənmhan a Tarki. In rɨmnarkut mə jakshai mɨren mhauə Jerusalem kwasɨg ikɨn ror nɨpɨg kape nəvɨgɨnien ehuə e kamni kɨmə “Pentekos.”
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 Nɨpɨg yakhavhiak apa Maelitas, Pol rher-pən nəgkiarien apa Efesas mokrən kɨn elda mɨnə kape niməhuak mə tukhauə mɨsəm.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 Khatərhav-pə, rɨni-pən tuk əriə mɨmə, “Kafak narmamə mɨnə. Kɨmiə nakwəsəm ta norien kafak nɨpɨg kɨmnɨsarə kɨtawə-mkɨmiə. Rɨrikakun ye nɨpɨg yɨmauə Tarki,
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 yakamor yo mə yo yor atuə kɨn kape Yesu Yermaru. Mə rɨkik reiwaiyu nɨpɨg fam. Nɨpɨg m-fam yakamasək tuk əmiə. Yakaməm rəutən pawk meinai nəmə Isrel kɨsarkut mə tukshopni yo,
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 mərɨg yakpəh nɨpəhyen nasituyen irəmiə. Maməwhag ye nɨmrɨ narmamə, mɨne ye nəkwai nimə mɨnə.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Mamni-ərhav-pən tuk nəmə Isrel mɨne nəmə tanə pɨsɨn pɨsɨn mɨnə mə tukasəkeikei mɨsarar ye nərɨgien kapəriə tuk təvhagə has, mhauə tuk Kughen, mɨshatətə ye Yesu Yermaru.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 “Kɨni taktəkun ai, Nanmɨn kape Kughen ramarkut tuk yo mə jakvən apa Jerusalem. Yakpəh nɨrkunien mə naha nhagɨn tukror yo aikɨn.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Nar kɨrikianə əmə yakɨrkun. Yerkwanu yamə mɨne yakakrao ikɨn, Nanmɨn kape Kughen ramor kwirɨg kɨmi yo mə tukmə yakvən aikɨn a, jakarə ye nahasien, kɨni tukpivəhsi-pən yo ye kalabus.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Mərɨg yakmə nɨmraghien kafak in nar apnapɨg əmə. Yakorkeikei mə jakor infamien ye narɨmnar yame Yesu Yermaru rɨmɨvəhsi-pə mə jakor tuk nɨni-ərhavyen Nəgkiarien Huvə ye nɨhuvəyen kape Kughen.
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 “Səm-ru, yakwɨrkun ta mə kɨmiə m-fam yamə mɨne yakmaurə məm əmiə məvsao kɨn narmaruyen kape Kughen kɨmi əmiə, to nakhapəh mɨn nɨsəmien yo tuk nɨpɨg kɨrik.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 Ror pən, taktəkun, yakamni-ərhav mə tukmə yermamə kɨrik rɨmhə mɨvən ye nap ehuə, pəh nien mə yo yɨmneighan kɨn mə tukrɨvən.
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 Meinai yo yakpəh nəpəhyen nɨni-ərhav-preyen narɨmnar fam yame Kughen rorkeikei.
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 “Takasərɨg əmiə mɨne narmamə yamə mɨne Nanmɨn kape Kughen rɨmnərəhu-pən əriə ye kwermɨmiə. Takasarha huvə tuk nəməhuak kape Kughen rəmhen kɨn yermamə kape narha-huvəyen tuk kafan sipsip, meinai Kughen rɨmɨvəh əriə kɨn nɨtaw Yesu Yermaru.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 Yakwɨrkun ta mə jakəta irəmiə, kɨni ai narmamə yamə mɨne kɨsəmhen kɨn kuri aparu mɨnə tukhauə tuk əmiə mɨsəs əmiə - sipsip mɨnə kape Kughen.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Kɨni kɨmiə tɨksɨn tukhauə mhaukrekɨn nəfrakɨsien mə tukhavi-ta narmamə kape Yesu mɨnə khakwasɨg kɨn əriə.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 !Ror pən, takasəkeikei masərɨg əmiə! Rɨkimiə tukraməsɨk mə ye newk kɨsisər, yɨmɨpəh nəpəhyen norien kwirɨg kɨmi əmiə yenpɨg-yenpɨg mɨne yenaiyu, kɨni mamasək tuk əmiə.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 “Kɨni taktəkun ai, yakamərəhu-pən əmiə ye kwermɨ Kughen; rɨkimiə tukraməsɨk nəgkiarien kɨn nɨhuvəyen kafan. Nəgkiarien a ror əmiə nakhaskai mavəhsi-pən nɨhuvəyen kɨmi narmamə kape Kughen mɨnə fam.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 Rɨkik rɨpəh nəkrəhyen kɨn nautə uə neipən kape yermamə pɨsɨn.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Kɨmiə nakwənharkun ta mə yo pɨsɨn əmə yakaməmnhawk tuk naha nhagɨn yame yo mɨne kafak narmamə mɨnə yaksəkwakwə kɨn.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 Naha nhagɨn yame yakamor, yakamhajoun əmiə kɨn mə takasəkeikei mɨsor wok mhavəh mane tuk nasituyen ye yavən has mɨnə. Rɨkitawə tukraməsɨk nəgkiarien yame Yesu Yermaru rɨmɨni mɨmə, ‘Nɨvəhsi-pənien rapita nɨvəhyen.’”
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Pol rəgkiar fam, kasənɨmkur mɨsəhuak.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 Kɨni iriə mɨsasək pɨk mɨsəker-pən ye Pol masəkei kɨmin mɨsaowiə kɨn.
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 Khakwasɨg kɨn mɨsəriwək mhavən mɨseriaji a rao ikɨn. Rɨkiriə rarkwəpɨr mhawor Pol rɨmɨni mə iriə tukhapəh mɨn nɨsəmien in tuk nɨpɨg kɨrik.
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.