Atos 19
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs NTLH
1 Nɨpɨg Apolos raməmɨr hanə apa Korin, Pol rəri swatuk fiak, muə Efesas, məm narmamə tɨksɨn aikɨn kape Yesu.
1 Enquanto Apolo estava na cidade de Corinto, Paulo viajou pelo interior da província da Ásia e chegou a Éfeso. Ali encontrou alguns cristãos
2 Mamaiyoh-pən əriə mɨmə, “?Rhawor? ?Nɨpɨg nɨmnhani nəfrakɨsien ye Yesu, mamhavəh mɨn Nanmɨn kape Kughen uə?”
2 e perguntou: — Quando vocês creram, vocês receberam o Espírito Santo? Eles responderam: — Nós nem mesmo sabíamos que existe o Espírito Santo.
3 Kɨni Pol raiyoh-pən əriə mɨmə, “?Mərɨg kɨmiə nɨmɨshawor pən iran mɨne mɨsor baptaes?”
3 — Então que tipo de batismo vocês receberam? — perguntou Paulo. — O batismo de João Batista! — responderam.
4 Kɨni Pol rɨni-pən tuk əriə mɨmə, “Baptaes yame Jon Baptaes rɨmnor, in rɨmnor ye narmamə yamə mɨne kwəsarar ye nərɨgien kapəriə tuk təvhagə hah kapəriə. Mərɨg Jon Baptaes rɨmnamni-ərhav mɨmə narmamə tukasəkeikei mhani nəfrakɨsien ye yermamə e tukruə kwasɨg. Kwən ai, In e Yesu.”
4 Então Paulo disse: — João batizava aqueles que se arrependiam dos seus pecados. E também dizia ao povo de Israel que eles deviam crer naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Kɨsərɨg nəgkiarien a, kɨsarar mɨsor baptaes ye nhag Yesu Yermaru.
5 Depois de ouvirem isso, aqueles homens foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Kɨsor baptaes, kɨni Pol rərəhu-pən kwermɨn ye kapariə kapə, kɨni Nanmɨn Rhakə rɨmneiwaiyu irəriə. Kɨni iriə kasəgkiar ye nəgkiarien kape tanə pɨsɨn pɨsɨn mɨnə, mamhani-ərhav nəgkiarien yame Kughen rɨmɨvəhsi-pən kɨmi əriə.
6 Aí Paulo pôs as mãos sobre eles, e o Espírito Santo veio sobre eles. Então começaram a falar em línguas estranhas e a anunciar também a mensagem de Deus.
7 Iriə fam ipakə twelef.
7 Esses homens eram mais ou menos doze.
8 Paul rarə aikɨn meriaji makuə kɨsisər. In mɨvən ye nəkwai niməhuak kape nəmə Isrel, mamətgah kɨn nɨni-ərhavyen Nəgkiarien Huvə. Iriə min kasəgkiar ye nɨkarɨn kape Narmaruyen kape Kughen; kɨni Pol rɨvi əriə tɨksɨn.
8 Durante três meses Paulo foi à sinagoga e falou com coragem ao povo. Ele conversava com eles e tentava convencê-los a respeito do Reino de Deus .
9 Mərɨg narmamə tɨksɨn, kapariə kapə rɨskai; khapəh nhaniyen nəfrakɨsien iran. Kɨni mamhani hah Swatuk kape Yesu Yermaru ye nɨmrɨ narmamə. Ror pən, Pol rapəh əriə, mɨkɨr narmamə kape Yesu mɨnə, mamhavən. Kɨni ye nɨpɨg fam kɨmnhavən ye nəkwai nimə ye skul ehuə kɨrik kamni kɨmə, “Tiranas” masəgkiar kɨmi narmamə.
9 Mas alguns eram teimosos, não acreditavam e, em frente de todos, ainda falavam mal do Caminho do Senhor . Então Paulo abandonou a sinagoga, levando os cristãos consigo, e começou a falar diariamente na escola de um homem chamado Tirano.
10 Kɨni Pol rɨmnamarə aikɨn mapita newk kɨraru. Ror pən narmamə kasarə apa tanə a Tarki, yamə mɨne iriə kwənərəus kape Isrel mɨne yamə mɨne iriə kwənərəus kape Gris, iriə m-fam kɨsərɨg nəgkiarien kape Yesu Yermaru.
10 Ele fez isso durante dois anos, até que todos os moradores da província da Ásia, tanto os judeus como os não judeus, ouviram a mensagem do Senhor.
11 Kɨni Kughen rɨmɨvəhsi-pən nəsanɨnien kɨmi Pol tuk norien nɨmtətien pɨsɨn pɨsɨn.
11 Deus fazia milagres extraordinários por meio de Paulo,
12 Narmamə kɨsaiyoh-pən kɨn neipən akwas kape Pol, mhapɨk mhavən apa iməriə ikɨn, kɨni narmamə kamhamhə kharap, masəsanɨn, kɨni nanmɨn has mɨnə kasəta irəriə.
12 tanto que as pessoas pegavam lenços e aventais que ele usava e os levavam para os doentes tocarem. E, quando estes tocavam neles, ficavam curados; e de outras pessoas saíam os espíritos maus.
13 Ikɨn aikɨn a, nəmə Isrel tɨksɨn kɨmɨsəriwək mɨsarkurao mɨsarkut tuk nəkotayen nanmɨn has ye narmamə ye nhag Yesu Yermaru. Mamhani-pən tuk nanmɨn has mɨnə mhamə, “Yakamni skai pre tuk əmiə ye nhag Yesu, yame Pol ramni-ərhav, mə, ‘!Taksəta!’”
13 Alguns judeus que andavam de um lugar para outro, expulsando espíritos maus, quiseram usar também o nome do Senhor Jesus para expulsar os espíritos maus, dizendo a eles: — Pelo poder do nome de Jesus, o mesmo que Paulo anuncia, eu mando que vocês saiam!
14 Kɨni jif pris, nhagɨn e Skeva, kafan kwajikovə mɨnə iriə m-fam seven. Iriə kɨsarkut mə tuksəko-ta mɨn nanmɨn has mɨnə.
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de um judeu chamado Ceva, que era Grande Sacerdote .
15 Mərɨg nɨpɨg kɨrik, nanmɨn has kɨrik rarar mɨni-pən tuk əriə mɨmə, “Yakwɨrkun ta Yesu mɨne Pol. ?Mərɨg kɨmiə nɨpa mɨnə e?”
15 Mas certa vez um espírito mau disse a eles: — Eu conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vocês, quem são?
16 Kɨni yermamə ai nanmɨn has raməmɨr iran rhekɨmter muh əriə. Mapita əriə, meikus-eikus neipən kapəriə. Kɨni mhoteih-hoteih iriə, kɨni kɨsap ye nəkwai nimə kafan, mɨsaiyu kopiə kopiə əmə mamhavən.
16 Então o homem que estava dominado pelo espírito mau os atacou e bateu neles com tanta violência, que eles fugiram daquela casa feridos e com as roupas rasgadas.
17 Nɨpɨg nəmə Isrel mɨne nəmə Gris yamə mɨne kɨsarə Efesas kɨmɨsərɨg nəvsaoyen kɨn, kɨmnhagɨn pɨk. Kɨni mhasiai nhag Yesu Yermaru.
17 E todos os que moravam em Éfeso, judeus e não judeus, souberam disso. Eles ficaram com muito medo, e o nome do Senhor Jesus se tornou mais respeitado ainda.
18 Kɨni narmamə khapsaah yamə mɨne kamhani nəfrakɨsien ye Yesu kɨsərer mhani-ərhav pən təvhagə hah kapəriə tuk narmamə.
18 Então muitos dos que creram vinham e confessavam publicamente as coisas más que haviam feito.
19 Iriə khapsaah yamə mɨne kasəmtah kɨmnhapɨk nəkwəkwə mɨnə kapəriə kape nahak, mamhauə, mhavaan əru ye nɨmrɨ narmamə. (Narmamə kɨsəvheikɨn nɨmrɨ nəkwəkwə mɨnə a, mane iran rapita fifti milian vatu.)
19 E muitos daqueles que praticavam feitiçaria ajuntaram os seus livros e os trouxeram para queimar diante de todos. Quando calcularam o preço dos livros queimados, o total chegou a cinquenta mil moedas de prata .
20 Ror məkneikɨn, nəgkiarien kape Yesu Yermaru rəsanɨn mɨn markurao.
20 Assim, de maneira poderosa, a mensagem do Senhor era anunciada e se espalhava cada vez mais.
21 Kwasɨg ikɨn, Pol rɨmnərɨg yerkin mɨmə tukrɨrerɨg mɨn mɨvən Jerusalem, mərɨg tukrukrao-pən ye provins mir a Masedonia mɨne Akaea. Rɨmə, “Tukmə yakvən ta Jerusalem, jakaməkeikei mɨvən mɨn apa Rom.”
21 Depois desses acontecimentos, Paulo resolveu passar pelas províncias da Macedônia e da Acaia e ir até Jerusalém. Ele dizia: — Depois que eu visitar Jerusalém, preciso ir a Roma.
22 Mher-pən mɨn kɨn kafan dikon mir kɨraru nhagriu e Timoti mɨne Erastus kɨravən apa Masedonia. Mərɨg Pol rɨmnarə hanə Tarki.
22 Então Paulo enviou para a Macedônia dois dos seus ajudantes, Timóteo e Erasto, mas ele ficou mais algum tempo na província da Ásia.
23 Ye nɨpɨg a in a, notgohyen ehuə kɨrik apa Efesas tuk Swatuk kape Yesu Yermaru.
23 Foi nessa ocasião que houve na cidade de Éfeso uma grande desordem por causa do Caminho do Senhor .
24 Kɨni yermamə kɨrik ramarə aikɨn, nhagɨn e Demetrius. In yarpəkao kape nɨvhirəkɨnien narɨmnar kɨn silva. Rɨmnor nanmɨnar kape kughen piraovɨn eikuə e, nhagɨn e Atemis. Kɨni in mɨne kafan narmamə mɨnə kɨsəvrai mamhavəh mane ehuə iran.
24 Um ourives chamado Demétrio fazia pequenos modelos de prata do templo da deusa Diana, e o seu negócio dava muito lucro aos que trabalhavam com ele.
25 Kɨni rokrən kɨn kafan mɨnə, mɨne yarpəkao mɨnə mɨn tɨksɨn mə tukhauə kɨrikianə. Mamni-pən tuk əriə mɨmə, “Yo mɨnə tɨksɨn. Kɨmiə nakwənharkun ta mə kɨtawə kamhavəh mane ehuə ye wok kapətawə.
25 Então ele chamou estes e outros da mesma profissão e disse: — Meus amigos, vocês sabem que a nossa riqueza vem deste nosso ofício.
26 — ausente —
26 Vocês mesmos podem ver e ouvir o que esse tal de Paulo está fazendo. Ele afirma que os deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. E está conseguindo convencer muita gente, tanto daqui como de quase toda a província da Ásia.
27 — ausente —
27 Assim nós estamos correndo o perigo de ver o povo rejeitar o nosso negócio. E não é só isso. Existe o perigo de o templo da grande deusa Diana não ficar valendo mais nada e também de ser destruída a grandeza dessa deusa adorada por todos na Ásia e no mundo inteiro.
28 Kɨsərɨg nəgkiarien a, niehmaa ramhai əriə tuk Pol. Kɨsokrən apomh mhamə, “!Atemis, kughen kape nəmə Efesas, in yerpɨrɨg pɨk!”
28 Quando a multidão ouviu isso, ficou furiosa e começou a gritar: — Viva a grande Diana de Éfeso!
29 Taktəkun əmə narmamə fam ye yerkwanu a kɨsokrən okrən, mɨsaiyu kwis kwis mhauə mharaptərəkɨn yemə Masedonia mir a yame kɨmɨwəriwək irisɨr Pol, nhagriu Gaeas mɨne Aristakas. Mhaukəkin əriu mhavən ye kwənmhan kape nəukɨrien.
29 E a confusão se espalhou por toda a cidade. A multidão agarrou Gaio e Aristarco, dois macedônios que viajavam com Paulo, e os arrastou até o teatro.
30 Pol rorkeikei mə tukrəgkiar kɨmi nəmə aikɨn, mərɨg narmamə kape Yesu mɨnə khapəh nɨseighanien kɨn.
30 Paulo queria falar ao povo, mas os irmãos não deixaram.
31 Kɨni gavman mɨnə mɨn kape nəmə Tarki, yamə mɨne kɨsorkeikei Pol, kɨsher-pən kɨn nəgkiarien mɨsəkeikei kɨmin mhamə, “Takpəh nɨvənien yerki narmamə mɨnə a.”
31 Alguns altos funcionários daquela província, que eram amigos de Paulo, mandaram a ele um recado, pedindo que não fosse ao teatro.
32 Narmamə kɨmnhauvrɨg-uvrɨg pɨk aikɨn. Masokrən pɨk, tɨksɨn kɨmnhani nar kɨrik; tɨksɨn kɨmnhani nar pɨsɨn kɨrik. Iriə khapsaah kɨseinein mə kɨmɨshawor mhavən aikɨn.
32 Naquela altura dos acontecimentos a multidão que se achava no teatro estava em completa desordem: uns gritavam uma coisa, e outros gritavam outra, pois a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Kɨni nəmə Isrel tɨksɨn kɨsəsuə-pən kɨn iriə kɨrik nhagɨn e Aleksandra mə tukrɨvən mərer ye nɨmrɨriə. Kɨni narmamə tɨksɨn ye kwhen a kɨmnhani-pən tukun mə tukrəgkiar. Rarer, mɨni-əhu əriə mə tukhapim. Markut mə tukrɨni-ərhav nəmien kafan.
33 Algumas pessoas ficaram pensando que Alexandre era o culpado, pois os judeus o obrigaram a ir e ficar lá na frente. Aí Alexandre fez um sinal com a mão e tentou falar para se defender diante do povo.
34 Mərɨg narmamə kɨsəm mə Aleksandra in yemə Isrel kɨrik, kɨsokrən apomh kwis kwis rɨvəh aoa kɨraru, mhamə, “!Atemis, kughen kape nəmə Efesas, in yerpɨrɨg pɨk!”
34 Mas, quando perceberam que ele era judeu, ficaram gritando todos juntos a mesma coisa durante duas horas: — Viva a grande Diana de Éfeso!
35 Kɨni yamehuə kɨrik ye yerkwanu a rhekɨmter mɨni-əhu əriə mɨmə, “Nəmə Efesas. Atemis e kughen kapətawə, in ravəh nhag ehuə. Kɨni narmamə fam ye tokrei tanə kharkun mə norien e kapətawə tuk narha-huvəyen tuk niməhuak kafan, mɨne kapier imərhakə kafan yame rɨmamɨr mɨsɨ-faktə ye neai meiwaiyu-pə.
35 Finalmente o secretário da prefeitura da cidade conseguiu acalmar o povo. Ele disse o seguinte: — Cidadãos de Éfeso! Todos sabem que a nossa cidade é a guardadora do templo da grande Diana e da pedra sagrada que caiu do céu.
36 Yermamə kɨrik to rɨpəh nɨniyen mə yo yakameikuə. Pəh rɨkimiə tukrapnapɨg. Rapəh nəmhenien mə naksar-mar məkneikɨn.
36 Ninguém pode negar isso. Assim fiquem calmos e não façam nada sem pensar bem.
37 Nɨmɨsərɨp kwərə mir eikɨn e, mərɨg iriu kɨmɨrapəh nɨwəkrəhyen kɨn nar kɨrik ye nəkwai niməhuak kapətawə, mɨrɨpəh nɨrəni-hahyen nhag pian e, in kughen kapətawə.
37 Vocês trouxeram aqui estes homens, mas eles não assaltaram o templo, nem ofenderam a nossa deusa.
38 Tukmə Demetrius mɨne kafan narmamə kɨsəm yermamə kɨrik ror nar kɨrik rɨpəh nəmhenien, kharkun nhavənien ye kot, mɨsəm kaonsel. Pəh khavən aikɨn mhani-ərhav nərɨgien kapəriə.
38 Se Demétrio e os seus ajudantes têm alguma acusação contra alguém, eles podem apresentar suas acusações no tribunal, pois para isso há dias certos de reunião, e também existem os governadores.
39 Tukmə nakasərɨg mɨn nar kɨrik mə takhani-ərhav, takasəkeikei mhavən ye kot.
39 Porém, se vocês querem mais alguma coisa, isso será tratado na reunião do povo, convocada de acordo com a lei .
40 Mərɨg rɨmar əmə mə tɨkvəh mɨn ətawə kavən ye kot kɨvəhsi-pə narpɨnien kɨmi ətawə tuk notgohyen yame kɨtawə kɨmɨsor towei. Kɨni kɨtawə to khapəh nhaniyen nar kɨrik mə kɨmnhauə eikɨn e ye nəkwətəyen towei tuk naha, meinai nəkwətəyen e, nɨpran rɨrkək.”
40 Pois corremos o risco de sermos acusados de revolta, por causa do que está acontecendo hoje. Não há motivo para toda esta confusão. E nós não poderíamos justificar tudo isso.
41 Rɨni ta nəgkiarien a, mətapɨg kɨn nəgkiarien, mher-pən kɨn əriə kamhavən.
41 Depois de dizer essas palavras, ele terminou a reunião.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.