Atos 15
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs NTLH
1 Narmamə tɨksɨn khatərhav a Judia, mɨsəsok-pihiu, mhavən apa Antiok. Mɨshajoun nəməhuak mɨnə mhamə, “Tukmə kɨpəh nəsɨgpənien əmiə rəri-pən Loa yame Moses rɨmɨni, Kughen to rɨpəh nɨvəh-mɨraghien əmiə.”
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Kɨni Pol mɨne Banabas mɨne narmamə mɨnə a, kasotgoh pɨk kɨmi əriə mɨnə tuk nəgkiarien a. Məkneikɨn, nəməhuak mɨnə apa Antiok khavəh-si haktə Pol mɨne Banabas mɨne narmamə mɨnə mɨn tɨksɨn mə tukhavən apa Jerusalem mɨsəm aposol mɨnə mɨne elda mɨnə kape niməhuak tuk nərəhu-atuatuk-ien nərɨgien a.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Nəməhuak mɨnə kɨsher-pən kɨn əriə mə tukhavən. Nɨpɨg khavən, mhatərhav-pən Fonisia mɨne Sameria, mhani-əsah pən tuk əriə mə nəmə tanə pɨsɨn pɨsɨn mɨnə kɨmnhauə mhani nəfakɨsien ye Yesu. Nəvsaoyen a ror nəməhuak mɨnə rɨkiriə ragien.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Nɨpɨg khauə mhatərhav-pə Jerusalem, nəməhuak mɨnə mɨne aposol mɨnə mɨne elda mɨnə kɨmnhani vi vi əriə. Kɨni Pol mɨne kafan mɨnə kasəvsao kɨn narɨmnar yamə mɨne Kughen rɨmɨvəhsi-pən nəsanɨnien kɨmi əriə mə tuksor.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Mərɨg Farisi mɨnə tɨksɨn yamə mɨne khani nəfrakɨsien ye Yesu kɨshekɨmter mhamə, “Nəmə mɨne pəh nien mə nəmə Isrel, tukaməkeikei kəsɨg-pən əriə kɨni tukaməkeikei khajoun əriə pəh kɨsəri-pən Loa kape Moses.”
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Kɨni aposol mɨnə mɨne elda mɨnə kape niməhuak kɨsəkwətə tuk nərɨgien a.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Kɨmɨsəgkiar rapomh pɨk, kɨni Pita rhekɨmter mɨmə, “Yo mɨnə tɨksɨn. Kɨmiə nakharkun mə tu tu kwənmopɨn, Kughen rɨmɨrpen-ta yo irətawə mɨmə yo jakni-ərhav Nəgkiarien Huvə kɨmi narmamə yamə mɨne pəh nien mə nəmə Isrel, mə iriə tukhani nəfrakɨsien ye Yesu.
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Kughen, yame rɨrkun rɨki narmamə, mɨvəhsi-pən Nanmɨn Rhakə kɨmi əriə rəmhen əmə kɨn yame rɨmɨvəhsi-pə kɨmi ətawə, kɨni mamor nɨmtətien mə rɨkin ragien mɨn tuk əriə.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Rɨpəh norien ror pɨsɨn kɨmi əriə. Nɨkam. Iriə mɨn khani nəfrakɨsien iran, kɨni In rɨvəh-si ta təvhagə hah kapəriə rəmhen kɨn yame rɨmnor ta irətawə.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Kɨmiə naksəvi niemhaa kape Kughen mhavəhsi-pən loa kɨrik kɨmi əriə rəmhen kɨn kajipə pam kɨrik. Səmru. Kɨtawə, mɨne kapətawə kaha mɨnə kupən khapəh nɨsəmhenien mə to kharəh kajipə pam a.
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Mərɨg kɨtawə kɨshatətə ye Yesu Yermaru mə tukrɨvəh mɨragh ətawə ye nɨhuvəyen kafan, mɨne nəmə tanə pɨsɨn pɨsɨn mɨnə mɨn.”
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Nəgkiarien a rətapɨg pɨk kɨn narmamə mɨnə a kasofugɨn aikɨn a. Kɨni iriə kasətərɨg əmə kɨn Pol mɨne Banabas kawəvsao kɨn nɨmtətien yamə mɨne Kughen rɨmɨvəhsi-pən nəsanɨnien kɨmi əriu mə tukwor ye nɨmrɨ narmamə ye tanə pɨsɨn pɨsɨn mɨnə.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Pol mɨne Banabas kwor infamien ye nəvsaoyen, kɨni Jemes rhekɨmter, mɨni-pən tuk əriə mɨmə, “Yo mɨnə tɨksɨn, sətərɨg kɨn yo.
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Saemon Pita rɨmnhoprai-pə huvə kɨmi ətawə mə Kughen rɨmnor əpu In kɨmi nəmə tanə pɨsɨn pɨsɨn mɨnə, mɨpɨk ta əriə tɨksɨn mə kafan narmamə mɨnə.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Rəmhen əmə kɨn nəgkiarien kape profet kɨrik kupən yame rɨmɨrai ye Nəkwəkwə kape Kughen, mə Kughen rɨmə,
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 “‘Kwasɨg ikɨn, Yo jakrerɨg-pə mɨn. Mor huvə rao kape narmaruyen kape King Deved e yame rɨmnaməteih kupən, ipakə əmə rəmnɨm.
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 — ausente —
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 — ausente —
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 Kɨni Jemes rɨmə, “Nəgkiarien kafak ror məkneikɨn: Taktəkun ai, narmamə yamə mɨne pəh nien mə nəmə Isrel kwəsarar ye nərɨgien kapəriə mamhauə tuk Kughen. Rapəh nəmhenien mə kɨtawə tuksor rɨskai pɨk tuk əriə.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Mərɨg pəh kharai nəkwəkwə kɨrik rɨvən kɨmi əriə, mhani-pən tuk əriə mhamə tukhapəh nɨsənien nəvɨgɨnien yame kɨmoh kɨvaan əru tuk nəhuakien kɨmi nanmɨ kughen eikuə mɨnə. Nəvɨgɨnien mɨnə a kɨsəmkɨmɨk ye nɨmrɨ Kughen. Mhapəh nɨsor-haspən-ien kɨmi nɨpiraovɨn. Mhapəh nɨsənien nar mɨragh yame kɨmnəvɨt-əpni, meinai nɨtawɨn raməmɨr hanə ye nɨpran. Mhapəh nɨsənien nɨtə. Kughen eikuə kape nəmə Gris|alt="Two Greek false gods" src="HK032A.jpg" size="col" copy="Horace Knowles" ref="Wok 15:20"
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Tukasəkeikei mhavəhsi-pən natuakəmien mɨnə e kɨmi əriə meinai kɨmnharikakun ta tu, kaməvheikɨn Loa kape Moses ye Sabat mɨne fam ye nəkwai niməhuak mɨnə fam kape nəmə Isrel. Kɨni kɨmnamni-ərhav Loa kape Moses yerkwanu mɨnə m-fam.”
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Kɨni aposol mɨnə mɨne elda mɨnə, mɨne nəməhuak mɨnə fam khani kwis mə tukhavəhsi-haktə iriə tɨksɨn mɨsher-pən kɨn əriə khakwasɨg kɨn Pol mɨne Banabas, mhavən apa Antiok. Mɨshajoun Saelas mɨne Judas (nhagɨn mɨn kɨrik kamni kɨmə Basabas). Kwərə mir a, narmamə kamhasiai əriu.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Mhavəhsi-pən nəkwəkwə kɨmi əriu mə tukhrɨvəh mɨravən. Nəkwəkwə a ramni mɨmə,
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Yakasərɨg mə kɨmawə tɨksɨn kɨmnhauə mɨsor rɨskai-pre pɨk tuk əmiə. Mərɨg kɨmawə yakhapəh nhavəhsi-pənien nəgkiarien kɨrik kɨmi əriə mə tukhauə mɨsor məknenkɨn.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Ror pən, kɨmawə yɨmɨsəkwətə kɨrik, mɨshajoun yermamə kɨraru e mɨsher-pre kɨn mə tukravəh nəgkiarien kapəmawə mɨraurə kɨmi əmiə. Mə iriu tukrakwasɨg kɨn fren kapəmawə mir e Pol mɨne Banabas.
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 Ipakə əmə iriu kramhə tuk nɨni-ərhavyen nəgkiarien kape Yesu Kristo, Yermaru kapətawə.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Kɨmawə yaksher-pre kɨn Judas mɨne Saelas mə iriu tukraurə tuk əmiə. Kwərə mir ai tukrani huvə nəgkiarien yame kɨmawə yɨmnharai.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Kɨni Nanmɨn kape Kughen rɨkin ragien, mɨne rɨkitawə ragien mə jakkhapəh nhavəhsi-preyen natuakəmien kɨrik yame rɨskai pɨk tuk əmiə. Kɨni yakhavəhsi-pre əmə natuakəmien mɨne en:
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 Takhapəh nɨsənien nəvɨgɨnien yame kamoh kɨvaan əru tuk nəhuakien kɨmi nanmɨ kughen eikuə mɨnə. Mhapəh nɨsənien nɨtə. Mhapəh nɨsənien nar mɨragh yame kɨmnəvɨt-əpni, meinai nɨtawɨn raməmɨr hanə ye nɨpran. Mhapəh nɨsor-haspən-ien kɨmi nɨpiraovɨn. Tukmə naksəri-pən natuakəmien mɨnə a, takpisarə huvə.
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Kɨni namehuə mɨnə a kɨsher-pən kɨn narmamə a, khavən apa Antiok. Khavən, mhatərhav-pən, mɨsokrən kɨn nəməhuak mɨnə aikɨn. Khauə, mɨsofugɨn. Kɨni kɨmnhavəhsi-pən nəkwəkwə a kɨmi əriə.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Kɨmɨsəvhuekɨn nəkwəkwə a mɨsərɨg rhuvə pɨk, meinai nəgkiarien kafan ravəhsi-haktə nərɨgien kapəriə.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Judas mɨne Saelas, profet mir ai, kawəgkiar apomh kɨmi nəməhuak mɨnə, məwhag kɨmi əriə mwor əriə kasərer tɨm tɨm.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Iriu kɨmɨwarə rəpomh kwənmopɨn aikɨn. Kwasɨg ikɨn, nəməhuak mɨnə kɨmɨsaowiə kɨn əriu. Mɨsaiyoh-pən Kughen mə tukrɨvəhsi-pən nəmərinuyen kɨmi əriu. Kɨni mɨsher-pən kɨn əriu kɨrarerɨg mɨravən tuk narmamə yamə mɨne kɨmɨsher-pən kɨn əriu.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 — ausente —
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 — ausente —
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Kɨsarə mamhavən, Pol rɨni-pən tuk Banabas mɨmə, “Rhuvə mə tukrarerɨg mɨravən mwəm kɨrau mɨnə tɨksɨn yerkwanu mɨnə a mɨrani-ərhav ta nəgkiarien kape Kughen, ai mwəsiekun-ru əriə.”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Mərɨg Banabas rorkeikei mə tukrəkɨr Jon Mak pəh rɨkwasɨg kɨn əriu.
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 Mərɨg Pol rəm mə rɨpəh natuatukien, meinai in apa kupən, kɨmnarharə apa Pamfilia, kɨni Jon Mak rɨmnəpəh əriu, mɨrerɨg.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Kɨni Pol mɨne Banabas kaotgoh kɨmi əriu mɨnə tuk Jon Mak, kɨni məwhai əriu mɨnə. Banabas rɨkɨr Jon Mak, mɨravən ye rao kɨrik mɨravən apa ye tanə kɨrik kamni kɨmə Saepras.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Mərɨg Pol rɨmɨni-pən tuk Saelas mə iriu min. Kɨni nəməhuak mɨnə kɨmɨsəhuak kɨmi Yesu Yermaru mə In tukrɨvəhsi-pən nɨhuvəyen kɨmi əriu, kɨni en kratərhav.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Iriu kɨmɨwəriwək mratərhav-pən Siria mɨne Silisia, mawor nəməhuak mɨnə kamhaskai.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.