Atos 15
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs ARIB
1 Narmamə tɨksɨn khatərhav a Judia, mɨsəsok-pihiu, mhavən apa Antiok. Mɨshajoun nəməhuak mɨnə mhamə, “Tukmə kɨpəh nəsɨgpənien əmiə rəri-pən Loa yame Moses rɨmɨni, Kughen to rɨpəh nɨvəh-mɨraghien əmiə.”
1 Então alguns que tinham descido da Judéia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Kɨni Pol mɨne Banabas mɨne narmamə mɨnə a, kasotgoh pɨk kɨmi əriə mɨnə tuk nəgkiarien a. Məkneikɨn, nəməhuak mɨnə apa Antiok khavəh-si haktə Pol mɨne Banabas mɨne narmamə mɨnə mɨn tɨksɨn mə tukhavən apa Jerusalem mɨsəm aposol mɨnə mɨne elda mɨnə kape niməhuak tuk nərəhu-atuatuk-ien nərɨgien a.
2 Tendo Paulo e Barnabé contenda e não pequena discussão com eles, os irmãos resolveram que Paulo e Barnabé e mais alguns dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e aos anciãos, por causa desta questão.
3 Nəməhuak mɨnə kɨsher-pən kɨn əriə mə tukhavən. Nɨpɨg khavən, mhatərhav-pən Fonisia mɨne Sameria, mhani-əsah pən tuk əriə mə nəmə tanə pɨsɨn pɨsɨn mɨnə kɨmnhauə mhani nəfakɨsien ye Yesu. Nəvsaoyen a ror nəməhuak mɨnə rɨkiriə ragien.
3 Eles, pois, sendo acompanhados pela igreja por um trecho do caminho, passavam pela Fenícia e por Samária, contando a conversão dos gentios; e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Nɨpɨg khauə mhatərhav-pə Jerusalem, nəməhuak mɨnə mɨne aposol mɨnə mɨne elda mɨnə kɨmnhani vi vi əriə. Kɨni Pol mɨne kafan mɨnə kasəvsao kɨn narɨmnar yamə mɨne Kughen rɨmɨvəhsi-pən nəsanɨnien kɨmi əriə mə tuksor.
4 E, quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos, e relataram tudo quanto Deus fizera por meio deles.
5 Mərɨg Farisi mɨnə tɨksɨn yamə mɨne khani nəfrakɨsien ye Yesu kɨshekɨmter mhamə, “Nəmə mɨne pəh nien mə nəmə Isrel, tukaməkeikei kəsɨg-pən əriə kɨni tukaməkeikei khajoun əriə pəh kɨsəri-pən Loa kape Moses.”
5 Mas alguns da seita dos fariseus, que tinham crido, levantaram-se dizendo que era necessário circuncidá-los e mandar-lhes observar a lei de Moisés.
6 Kɨni aposol mɨnə mɨne elda mɨnə kape niməhuak kɨsəkwətə tuk nərɨgien a.
6 Congregaram-se pois os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Kɨmɨsəgkiar rapomh pɨk, kɨni Pita rhekɨmter mɨmə, “Yo mɨnə tɨksɨn. Kɨmiə nakharkun mə tu tu kwənmopɨn, Kughen rɨmɨrpen-ta yo irətawə mɨmə yo jakni-ərhav Nəgkiarien Huvə kɨmi narmamə yamə mɨne pəh nien mə nəmə Isrel, mə iriə tukhani nəfrakɨsien ye Yesu.
7 E, havendo grande discussão, levantou-se Pedro e disse-lhes: Irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Kughen, yame rɨrkun rɨki narmamə, mɨvəhsi-pən Nanmɨn Rhakə kɨmi əriə rəmhen əmə kɨn yame rɨmɨvəhsi-pə kɨmi ətawə, kɨni mamor nɨmtətien mə rɨkin ragien mɨn tuk əriə.
8 E Deus, que conhece os corações, testemunhou a favor deles, dando-lhes o Espírito Santo, assim como a nós;
9 Rɨpəh norien ror pɨsɨn kɨmi əriə. Nɨkam. Iriə mɨn khani nəfrakɨsien iran, kɨni In rɨvəh-si ta təvhagə hah kapəriə rəmhen kɨn yame rɨmnor ta irətawə.
9 e não fez distinção alguma entre eles e nós, purificando os seus corações pela fé.
10 Kɨmiə naksəvi niemhaa kape Kughen mhavəhsi-pən loa kɨrik kɨmi əriə rəmhen kɨn kajipə pam kɨrik. Səmru. Kɨtawə, mɨne kapətawə kaha mɨnə kupən khapəh nɨsəmhenien mə to kharəh kajipə pam a.
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Mərɨg kɨtawə kɨshatətə ye Yesu Yermaru mə tukrɨvəh mɨragh ətawə ye nɨhuvəyen kafan, mɨne nəmə tanə pɨsɨn pɨsɨn mɨnə mɨn.”
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, do mesmo modo que eles também.
12 Nəgkiarien a rətapɨg pɨk kɨn narmamə mɨnə a kasofugɨn aikɨn a. Kɨni iriə kasətərɨg əmə kɨn Pol mɨne Banabas kawəvsao kɨn nɨmtətien yamə mɨne Kughen rɨmɨvəhsi-pən nəsanɨnien kɨmi əriu mə tukwor ye nɨmrɨ narmamə ye tanə pɨsɨn pɨsɨn mɨnə.
12 Então toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Pol mɨne Banabas kwor infamien ye nəvsaoyen, kɨni Jemes rhekɨmter, mɨni-pən tuk əriə mɨmə, “Yo mɨnə tɨksɨn, sətərɨg kɨn yo.
13 Depois que se calaram, Tiago, tomando a palavra, disse: Irmãos, ouvi-me:
14 Saemon Pita rɨmnhoprai-pə huvə kɨmi ətawə mə Kughen rɨmnor əpu In kɨmi nəmə tanə pɨsɨn pɨsɨn mɨnə, mɨpɨk ta əriə tɨksɨn mə kafan narmamə mɨnə.
14 Simão relatou como primeiramente Deus visitou os gentios para tomar dentre eles um povo para o seu Nome.
15 Rəmhen əmə kɨn nəgkiarien kape profet kɨrik kupən yame rɨmɨrai ye Nəkwəkwə kape Kughen, mə Kughen rɨmə,
15 E com isto concordam as palavras dos profetas; como está escrito:
16 “‘Kwasɨg ikɨn, Yo jakrerɨg-pə mɨn. Mor huvə rao kape narmaruyen kape King Deved e yame rɨmnaməteih kupən, ipakə əmə rəmnɨm.
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; reedificarei as suas ruínas, e tornarei a levantá-lo;
17 — ausente —
17 para que o resto dos homens busque ao Senhor, sim, todos os gentios, sobre os quais é invocado o meu nome,
18 — ausente —
18 diz o Senhor que faz estas coisas, que são conhecidas desde a antiguidade.
19 Kɨni Jemes rɨmə, “Nəgkiarien kafak ror məkneikɨn: Taktəkun ai, narmamə yamə mɨne pəh nien mə nəmə Isrel kwəsarar ye nərɨgien kapəriə mamhauə tuk Kughen. Rapəh nəmhenien mə kɨtawə tuksor rɨskai pɨk tuk əriə.
19 Por isso, julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 Mərɨg pəh kharai nəkwəkwə kɨrik rɨvən kɨmi əriə, mhani-pən tuk əriə mhamə tukhapəh nɨsənien nəvɨgɨnien yame kɨmoh kɨvaan əru tuk nəhuakien kɨmi nanmɨ kughen eikuə mɨnə. Nəvɨgɨnien mɨnə a kɨsəmkɨmɨk ye nɨmrɨ Kughen. Mhapəh nɨsor-haspən-ien kɨmi nɨpiraovɨn. Mhapəh nɨsənien nar mɨragh yame kɨmnəvɨt-əpni, meinai nɨtawɨn raməmɨr hanə ye nɨpran. Mhapəh nɨsənien nɨtə. Kughen eikuə kape nəmə Gris|alt="Two Greek false gods" src="HK032A.jpg" size="col" copy="Horace Knowles" ref="Wok 15:20"
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Tukasəkeikei mhavəhsi-pən natuakəmien mɨnə e kɨmi əriə meinai kɨmnharikakun ta tu, kaməvheikɨn Loa kape Moses ye Sabat mɨne fam ye nəkwai niməhuak mɨnə fam kape nəmə Isrel. Kɨni kɨmnamni-ərhav Loa kape Moses yerkwanu mɨnə m-fam.”
21 Porque Moisés, desde tempos antigos, tem em cada cidade homens que o preguem, e cada sábado é lido nas sinagogas.
22 Kɨni aposol mɨnə mɨne elda mɨnə, mɨne nəməhuak mɨnə fam khani kwis mə tukhavəhsi-haktə iriə tɨksɨn mɨsher-pən kɨn əriə khakwasɨg kɨn Pol mɨne Banabas, mhavən apa Antiok. Mɨshajoun Saelas mɨne Judas (nhagɨn mɨn kɨrik kamni kɨmə Basabas). Kwərə mir a, narmamə kamhasiai əriu.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a igreja escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens influentes entre os irmãos.
23 Mhavəhsi-pən nəkwəkwə kɨmi əriu mə tukhrɨvəh mɨravən. Nəkwəkwə a ramni mɨmə,
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos e os anciãos, irmãos, aos irmãos dentre os gentios em Antioquia, na Síria e na Cicília, saúde.
24 Yakasərɨg mə kɨmawə tɨksɨn kɨmnhauə mɨsor rɨskai-pre pɨk tuk əmiə. Mərɨg kɨmawə yakhapəh nhavəhsi-pənien nəgkiarien kɨrik kɨmi əriə mə tukhauə mɨsor məknenkɨn.
24 Portanto ouvimos que alguns dentre nós, aos quais nada mandamos, vos têm perturbado com palavras, confundindo as vossas almas,
25 Ror pən, kɨmawə yɨmɨsəkwətə kɨrik, mɨshajoun yermamə kɨraru e mɨsher-pre kɨn mə tukravəh nəgkiarien kapəmawə mɨraurə kɨmi əmiə. Mə iriu tukrakwasɨg kɨn fren kapəmawə mir e Pol mɨne Banabas.
25 pareceu-nos bem, tendo chegado a um acordo, escolher alguns homens e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Ipakə əmə iriu kramhə tuk nɨni-ərhavyen nəgkiarien kape Yesu Kristo, Yermaru kapətawə.
26 homens que têm exposto as suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Kɨmawə yaksher-pre kɨn Judas mɨne Saelas mə iriu tukraurə tuk əmiə. Kwərə mir ai tukrani huvə nəgkiarien yame kɨmawə yɨmnharai.
27 Enviamos portanto Judas e Silas, os quais também por palavra vos anunciarão as mesmas coisas.
28 Kɨni Nanmɨn kape Kughen rɨkin ragien, mɨne rɨkitawə ragien mə jakkhapəh nhavəhsi-preyen natuakəmien kɨrik yame rɨskai pɨk tuk əmiə. Kɨni yakhavəhsi-pre əmə natuakəmien mɨne en:
28 Porque pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas necessárias:
29 Takhapəh nɨsənien nəvɨgɨnien yame kamoh kɨvaan əru tuk nəhuakien kɨmi nanmɨ kughen eikuə mɨnə. Mhapəh nɨsənien nɨtə. Mhapəh nɨsənien nar mɨragh yame kɨmnəvɨt-əpni, meinai nɨtawɨn raməmɨr hanə ye nɨpran. Mhapəh nɨsor-haspən-ien kɨmi nɨpiraovɨn. Tukmə naksəri-pən natuakəmien mɨnə a, takpisarə huvə.
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da prostituição; e destas coisas fareis bem de vos guardar. Bem vos vá.
30 Kɨni namehuə mɨnə a kɨsher-pən kɨn narmamə a, khavən apa Antiok. Khavən, mhatərhav-pən, mɨsokrən kɨn nəməhuak mɨnə aikɨn. Khauə, mɨsofugɨn. Kɨni kɨmnhavəhsi-pən nəkwəkwə a kɨmi əriə.
30 Então eles, tendo-se despedido, desceram a Antioquia e, havendo reunido a assembléia, entregaram a carta.
31 Kɨmɨsəvhuekɨn nəkwəkwə a mɨsərɨg rhuvə pɨk, meinai nəgkiarien kafan ravəhsi-haktə nərɨgien kapəriə.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela consolação.
32 Judas mɨne Saelas, profet mir ai, kawəgkiar apomh kɨmi nəməhuak mɨnə, məwhag kɨmi əriə mwor əriə kasərer tɨm tɨm.
32 Depois Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram os irmãos com muitas palavras e os fortaleceram.
33 Iriu kɨmɨwarə rəpomh kwənmopɨn aikɨn. Kwasɨg ikɨn, nəməhuak mɨnə kɨmɨsaowiə kɨn əriu. Mɨsaiyoh-pən Kughen mə tukrɨvəhsi-pən nəmərinuyen kɨmi əriu. Kɨni mɨsher-pən kɨn əriu kɨrarerɨg mɨravən tuk narmamə yamə mɨne kɨmɨsher-pən kɨn əriu.
33 E, tendo-se demorado ali por algum tempo, foram pelos irmãos despedidos em paz, de volta aos que os haviam mandado.
34 — ausente —
34 {Mas pareceu bem a Silas ficar ali.}
35 — ausente —
35 Mas Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Kɨsarə mamhavən, Pol rɨni-pən tuk Banabas mɨmə, “Rhuvə mə tukrarerɨg mɨravən mwəm kɨrau mɨnə tɨksɨn yerkwanu mɨnə a mɨrani-ərhav ta nəgkiarien kape Kughen, ai mwəsiekun-ru əriə.”
36 Decorridos alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades em que temos anunciado a palavra do Senhor, para ver como vão.
37 Mərɨg Banabas rorkeikei mə tukrəkɨr Jon Mak pəh rɨkwasɨg kɨn əriu.
37 Ora, Barnabé queria que levassem também a João, chamado Marcos.
38 Mərɨg Pol rəm mə rɨpəh natuatukien, meinai in apa kupən, kɨmnarharə apa Pamfilia, kɨni Jon Mak rɨmnəpəh əriu, mɨrerɨg.
38 Mas a Paulo não parecia razoável que tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os tinha acompanhado no trabalho.
39 Kɨni Pol mɨne Banabas kaotgoh kɨmi əriu mɨnə tuk Jon Mak, kɨni məwhai əriu mɨnə. Banabas rɨkɨr Jon Mak, mɨravən ye rao kɨrik mɨravən apa ye tanə kɨrik kamni kɨmə Saepras.
39 E houve entre eles tal desavença que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Mərɨg Pol rɨmɨni-pən tuk Saelas mə iriu min. Kɨni nəməhuak mɨnə kɨmɨsəhuak kɨmi Yesu Yermaru mə In tukrɨvəhsi-pən nɨhuvəyen kɨmi əriu, kɨni en kratərhav.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Iriu kɨmɨwəriwək mratərhav-pən Siria mɨne Silisia, mawor nəməhuak mɨnə kamhaskai.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.