Atos 14
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs NVT
1 Nar a rɨmnor mɨn apa Ikoniam. Apaikɨn, Pol mɨne Banabas kɨmɨwauru-pən ye niməhuak kape nəmə Isrel mɨwəgkiar mɨwapita, mɨrəvi narmamə khapsaah- nəmə Isrel mɨne nəmə Gris mɨn; khani nəfrakɨsien ye Yesu.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Mərɨg nəmə Isrel yamə mɨne khapəh nhaniyen nəfrakɨsien ye nəgkiarien kapəriu kɨmnhavən tuk nəmə Gris, mhauh nərɨgien kapəriə mə tuksəməkɨn nəməhuak mɨnə, mhani hah əriə.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Mərɨg Pol mɨne Banabas kɨmɨwarə aikɨn a ror tu; kɨni kwətgah tuk nɨni-ərhavyen Nəgkiarien Huvə kape Yesu Yermaru; kɨni Kughen rɨmnor əriu kwor nɨmtətien rɨpsaah mə narmamə tuksəm kharkun mə nəgkiarien kape nɨhuvəyen kape Kughen ror nəfrakɨsien kɨn.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Nəmə ikɨn kɨmɨsəwhai əriə mɨnə; tɨksɨn kɨmnhakwasɨg kɨn nəmə Isrel yamə mɨne khapəh nhaniyen nəfrakɨsien ye Yesu, kɨni tɨksɨn kɨmnhakwasɨg kɨn aposol mir a.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Nəmə Isrel a, mɨne nəmə Gris, mɨne nəmehuə mɨnə kapəriə kɨmnharai mhun nəgkiarien mhamə tukhauh əriu mɨsarkwhopni əriu kɨn kapier apɨg.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 — ausente —
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 — ausente —
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Apa Listra, yermamə kɨrik apaikɨn nɨhun rahas ror hanə; to rapəh nəriwəkien. Ramkwətə,
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 mamətərɨg kɨn nəgkiarien kape Pol. Kɨni Pol rəm tɨm tɨm kwən a mɨrkun mə ruɨni-ta nəfrakɨsien mɨmə Kughen to rɨrkun nor-huvəyen nɨhun.
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 Kɨni Pol rokrən apomh mɨmə, “!Ah! Hekɨmter.” Taktəkun əmə rhekɨmter məriwək.
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Kɨni narmamə kɨsəm nar yame Pol rɨmnor, kɨsokrən mamhani ye nəgkiarien Likaonia mhamə, “!Səmru! !Kughen kapətawə mɨnə khaukrekɨn əriə mɨnhauə mɨsor yermamə kɨn əriə, mɨseiwaiyu-pə imətawə!”
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Kɨni rɨkiriə rəsɨk mə Banabas e Sus, [yermaru kape kughen mɨnə kapəriə.] Mərɨg in ai Pol in yermamə kape nəgkiarien, rɨkiriə rəsɨk mə in e Heremes, yeni kape kughen mɨnə kapəriə.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Nimə kape kughen e Sus, ramərer ye nɨkar rukwanu pən. Kɨni pris kape kughen a rɨmavən mokwan-pən jihi nai ye kau mɨnə tɨksɨn məsɨg əriə muə ye kwəruə kape kəupə ye yerkwanu a kɨmnor kɨn kapier. In mɨne kwhen a kɨsorkeikei mə tukhauh mhavaan nar mɨragh mɨnə a tuk nəhuakien kɨmi Pol mɨne Banabas.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Mərɨg aposol mir a kwərɨg nəvsaoyen kɨn, kweikus neipən kapəriu [mwor nɨmtətien mə rɨkiriu rəpou.] Mwaiyu mɨravən ye kwerkwan irəriə mwokrən ehuə mɨrəmə,
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 “!Ah! ?Rhawor nakhamə taksor nar e? Kɨmru yermamə mir əmə e- rəmhen kɨn əmiə. Kɨmru yakərauə mə jakrəni-ərhav Nəgkiarien Huvə, mɨrəmə taksarar ye nərɨgien kapəmiə, mhapəh nɨsəhuakien kɨmi kughen apnapɨg mɨnə. Mɨsəhuak əmə kɨmi Kughen rerɨn. In rɨmnor neai mɨne nɨmoptanə mɨne tame tahik, mɨne narɨmnar fam yame kamhaswin irəriə.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Apa kupən, In rɨmnəta ye narmamə m-fam ye tanɨmtanə kɨsəri-pən əmə swatuk mɨnə kapəriə.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 Mərɨg nɨpɨg m-fam, In ramor swatuk kɨmi əriə mə iriə tukharkun nɨsəmien nɨhuvəyen kafan. In ramor nəhig ramɨp; mamor nəvɨgɨnien ramor kwənkwan ye nɨpɨg mɨnə atuatuk kapəriə. In ravəhsi-pre nəvɨgɨnien kɨmi əmiə, mamor rɨkimiə ramagien.”
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Aposol mir a kɨrəni pawk nəgkiarien a, mərɨg ipakə əmə iriu kɨrapəh nəmhenien tuk nɨrəni-əhuyen narmamə mɨnə a yamə mɨne khamə tukhauh kau, mhavaan əru, mɨsor sakrefaes kɨn kɨmi əriu.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Kasarə pi pom mamhavən, kɨni nəmə Isrel tɨksɨn kɨmnhasɨ-pən apa Antiok mɨne Ikoniam, mhauə mhatərhav-pə Listra. Khavi narmamə khapsaah khauə mhakwasɨg kɨn əriə, mharaptərəkɨn Pol, mɨsəsɨk in kɨn kapier, mhaukəkin in mɨsərəhu in iruə yerkwanu a, mɨsapəh raməmɨr. Rɨkiriə rəsɨk mə ruamhə əfrakɨs.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Mərɨg narmamə kape Yesu mɨnə kɨmnhauə mɨsərer rao rao kɨn, Pol rhekɨmter mɨn, mɨvən mɨn yerkwanu a. Kəni rɨkwamer kɨn, in mɨne Banabas kɨmɨravən apa yerkwanu a Debe.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Pol mɨne Banabas kɨmɨrani-ərhav Nəgkiarien Huvə yerkwanu a Debe, mɨrəvi narmamə khapsaah khauə narmamə kape Yesu mɨnə. Kwarar mɨn, mɨrarerɨg mɨn mɨravən apa Listra. Kwasɨg ikɨn, kratərhav mɨn aikɨn, mɨrarerɨg mɨrauə Ikoniam. Kwasɨg ikɨn, kɨrarerɨg mɨn mɨrauə apa Antiok.
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 Ikɨn mɨnə, iriu kwərɨp tɨm tɨm narmamə kape Yesu mɨnə mwor kwirɨg kɨmi əriə mə tuksərer tɨm tɨm ye nhatətəyen kapəriə, mɨrəmə, “Kɨtawə kamhavən ye Narmaruyen kape Kughen, tukasəkeikei mɨsəm rəutən tuk ətawə.”
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Kɨni Pol mɨne Banabas kɨrmɨavən ye niməhuak mɨnə, mɨravəh-si haktə elda mɨnə kapəriə, mwapəh nəvɨgɨnien mawahuək, mawərəhu-pən əriə ye kwermɨ Yesu Yermaru yame kashatətə iran.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Kɨni ai, kɨrakrao ye kwənmhaan a Pisidia, mwəsok-pihiu mɨravən Pamfilia
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 marəni-ərhav Nəgkiarien Huvə apa Pega. Mwəsok pirə mɨn yerkwanu kɨrik kamni kɨmə Atalia.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 Mɨravən ye rao kɨrik mɨrarerɨg mɨn mɨrauə Antiok ye provins a Siria. Ikɨn aikɨn a kɨmnaməhuak kupən kɨmi Kughen mə In tukrɨvəhsi-pən nɨhuvəyen kɨmi əriu mə iriu tukratərhav mɨrəni-ərhav nəgkiarien kape Kughen. Kɨni taktəkun ai kwor infamien ye nəriwəkien kapəriu.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Kɨmɨratərhav-pə aikɨn a, mwokrən kɨn nəməhuak mɨnə mə tukhauə mɨsofugɨn. Kɨni mwəvsao kɨn narɨmnar mɨnə a yame Kughen rɨmnor əriu mə tukwor, məhitə ye swatuk tuk nəmə tanə pɨsɨn pɨsɨn mɨnə mə tukhauə mhani nəfrakɨsien ye Yesu.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Kɨni iriu mwarə aikɨn a ror tu iriə narmamə kape Yesu mɨnə.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.