Atos 11
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs NTLH
1 Kɨni aposol mɨnə mɨne nəməhuak mɨnə ye yerkwanu mɨnə ye Judia kɨmɨsərɨg nəvsaoyen mə nəmə mɨnə a pəh nien mə nəmə Isrel iriə mɨn kamhani nəfrakɨsien ye nəgkiarien kape Kughen.
1 Os apóstolos e os outros seguidores de Jesus em toda a região da Judeia souberam que os não judeus também haviam recebido a palavra de Deus.
2 Kɨni Pita rɨvhiak mɨvən Jerusalem, mərɨg nəməhuak yamə mɨne khani mhamə tukaməkeikei kɨvəh nao kɨmi narmamə, iriə kɨmnhani nɨkarɨn,
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, aqueles que queriam que os não judeus fossem circuncidados o criticaram,
3 mhani mhamə, “?Rhawor e ik nɨmavən ye nimə kape nəmə kɨpəh nɨvəhyen nao kɨmi əriə, maməvɨgɨn kɨmiə miriə?”
3 dizendo: — Você ficou hospedado na casa de homens que não são circuncidados e até tomou refeições com eles!
4 Kɨni Pita rɨmnəvsao kɨmi əriə kɨn narɨmnar fam yame rɨmnəm apa Sisaria.
4 Então Pedro deu um relatório completo de tudo o que havia acontecido, desde o começo. Ele disse:
5 Mamni mɨmə, “Nɨpɨg yɨmnaməmɨr apa Jopa, maməhuak məm nəmrərhavyen kɨrik. Məm nar kɨrik rəmhen kɨn tapolen rɨmneiwaiyu-pə ye tokrei tanə; kavi rameiwaiyu ye nɨkarɨn mɨnə reiwaiyu ipakə tuk yo.
5 — Eu estava na cidade de Jope e lá, enquanto estava orando, tive uma visão. Vi uma coisa parecida com um grande lençol, que baixou do céu, amarrado pelas quatro pontas, e parou perto de mim.
6 Yakarha-pən huvə a tapolen a, kɨni məm nar mɨragh mɨnə pɨsɨn pɨsɨn kape tokrei tanə kasərer: yamə mɨne kaserko, masəriwək, mɨne man mɨnə pɨsɨn pɨsɨn.
6 Eu olhei para dentro daquilo com atenção e vi animais domésticos, animais selvagens, animais que se arrastam pelo chão e aves.
7 Kɨni yɨmnərɨg nəgkiarien kɨrik ramni mɨmə, ‘Pita. Hekɨmter, muh nar mɨragh mɨnə a kɨrik mən.’
7 Depois ouvi uma voz, que me dizia: “Pedro, levante-se! Mate e coma!”
8 Mərɨg yo yakmə, ‘Yermaru. !Yakapəh! To yakpəh nənien narɨmnar mɨnə e yamə mɨne kɨsəmkɨmɨk ye nɨmrɨm.’
8 Eu respondi: “Isso não, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a lei considera suja ou impura !”
9 Kɨni yɨmnərɨg mɨn nəgkiarien a rɨsɨ-pən apa ye rao ye neai mɨmə, ‘Takpəh nɨniyen mə nar kɨrik rəmkɨmɨk yame Yo, Kughen, yakamni mə rhuvə əmə, rɨpəh nəmkɨmɨkien.’
9 Então a voz falou de novo do céu: “Não chame de impuro aquilo que Deus purificou.”
10 Yɨmawəgkiar tuk narɨmnar mɨnə a m-kɨsisər; kwasɨg ikɨn, kɨrəh-si ta tapolen a, rhaktə mɨvən ye neai.
10 Isso aconteceu três vezes, e depois tudo aquilo voltou para o céu.
11 “Ye nɨpɨg atuatuk əmə a, kwərə misɨr kɨsisər krhɨtərhav-pə ye nəkwai nimə yame yakasəmɨr ikɨn. Iriə apa Sisaria kɨmɨsher ta kɨn ərisɨr mə tukrhuə mɨrhɨkɨr yo mɨrhuvən apa Sisiria.
11 Justamente naquela hora três homens que tinham sido mandados de Cesareia para me buscar chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Kɨni Nanmɨn kape Kughen rɨmɨni-pə tuk yo mɨmə, ‘Rɨkim tukrɨpəh nəsɨkien mə to nakpəh nɨkwasɨgien kɨn ərisɨr.’ Kɨni piautawə mɨnə iriə sikis kɨmnhakwasɨg kɨn yo, mhavən, mɨsauru-pən ye nəkwai nimə kape Konilias.
12 E o Espírito de Deus me disse que fosse com eles, sem duvidar. Estes seis irmãos da cidade de Jope também foram comigo, e todos nós entramos na casa de Cornélio.
13 Kɨni in rɨni-pə tuk əmawə mə in rɨmnəm agelo kɨrik ruə marer ye nəkwai nimə kafan mɨni-pən tukun mɨmə, ‘Takher-pən kɨn narmamə tɨksɨn khavən apa Jopa tuk kwən kɨrik yame nhagɨn əgkəp e Saemon Pita.
13 Então ele nos contou como viu na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Mande alguém a Jope para buscar Simão, que também é chamado de Pedro.
14 In tukrɨni-pre nəgkiarien kɨrik tuk əmiə, pəh Kughen tukrɨvəh mɨragh ik mɨne kafam narmamə mɨnə kɨn.’
14 Ele vai dizer como você e toda a sua família podem ser salvos.”
15 “Kɨni nɨpɨg yɨmɨsəgkiar hanə, Nanmɨn kape Kughen rɨmneiwaiyu ye nəmə tanə pɨsɨn pɨsɨn mɨnə rəmhen kɨn yame rɨmauə irətawə e nəmə Isrel kupən.
15 E Pedro continuou: — Quando comecei a falar, o Espírito Santo veio sobre eles, como tinha vindo sobre nós no princípio.
16 Kɨni rɨkik raməsɨk nəgkiarien kape Yermaru kapətawə yame rɨmɨni kupən mɨmə, ‘Jon rɨmnor baptaes irəmiə kɨn nu; mərɨg tukrɨpəh norien tu, Kughen tukror baptaes irəmiə kɨn Nanmɨn Rhakə.’
16 Aí eu lembrei que o Senhor Jesus tinha dito: “É verdade que João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 Kɨni tukmə Kughen rɨvəhsi-pən nɨhuvəyen a Nanmɨn Rhakə kɨmi nəmə tanə pɨsɨn pɨsɨn mɨnə rəmhen kɨn yame rɨmɨvəhsi-pə kɨmi ətawə nɨpɨg kɨtawə kɨmnhani nəfrakɨsien ye Yermaru Yesu Kristo, rhuvə əmə. Yo yermamə əmə, to yakpəh nɨni-əhuyen Kughen tuk naha nhagɨn yame In rorkeikei mə tukror mɨn kɨmi nəmə tanə pɨsɨn pɨsɨn mɨnə.”
17 De fato, os não judeus receberam de Deus o mesmo dom que nós recebemos quando cremos no Senhor Jesus Cristo. E quem era eu para ir contra Deus?
18 Nɨpɨg iriə kɨsərɨg nəgkiarien a kape Pita, kɨsapnapɨg. Mɨsəgnəgɨn Kughen, mhani mhamə, “Tukmə ror Kughen rɨmnor ta swatuk tuk narmamə yamə mɨne pəh nien mə nəmə Isrel, iriə mɨn kharkun nɨsararien ye nərɨgien kapəriə tuk təvhagə hah kapəriə, pəh Kughen tukrɨvəh mɨragh əriə.”
18 Quando ouviram isso, eles ficaram sem ter o que dizer e louvaram a Deus, dizendo: — Então Deus deu também aos não judeus a oportunidade de se arrependerem e ganharem a vida eterna!
19 Kɨni mərɨg, kupən, nɨpɨg Sol mɨne in mɨnə tɨksɨn kɨmɨshopni Steven, mɨsarar masor-ahas-pən mɨn kɨmi narmamə yamə mɨne kɨshatətə ye Yesu, kɨsap, mhavən isok. Iriə tɨksɨn kɨsap mhavən apa Fonisia, tɨksɨn apa Saepras, kɨni tɨksɨn khauə apa Antiok. Kɨni mamhani-ərhav Nəgkiarien Huvə kape Yesu. Kɨni mərɨg kasəgkiar əmə kɨmi nəmə Isrel.
19 Os seguidores de Jesus foram espalhados pela perseguição que havia começado com a morte de Estêvão. Alguns foram até a região da Fenícia, a ilha de Chipre e a cidade de Antioquia e anunciavam a palavra de Deus somente aos judeus.
20 Mərɨg tɨksɨn, iriə nəmə Saepras, mɨne Saerin, kɨmnhauə apa Antiok, kɨni mamhani-ərhav mɨn Nəgkiarien Huvə kape Yesu Yermaru tuk nəmə Gris.
20 Mas outros, que eram de Chipre e da cidade de Cirene, foram até Antioquia e falaram também aos não judeus, anunciando a eles a boa notícia a respeito do Senhor Jesus.
21 Kɨni Kughen rɨmnasitu irəriə, narmamə khapsaah kɨsarar ye nərɨgien kapəriə, mamhani nəfrakɨsien ye Yesu.
21 O poder do Senhor estava com eles, e muitas pessoas creram e se converteram ao Senhor.
22 Nəməhuak mɨnə apa Jerusalem kɨmɨsərɨg nəvsaoyen kɨn, kɨni kɨsher-pə kɨn yermamə kɨrik nhagɨn e Banabas ruə e Antiok.
22 Essas notícias chegaram à igreja de Jerusalém, que resolveu mandar Barnabé para Antioquia.
23 Banabas ruə mɨtərhav-pə, məm mə Kughen ruɨvəhsi-pən ta nɨhuvəyen kɨmi nəmə aikɨn, kɨni Banabas, rɨkin ragien pɨk. Mamor kwirɨg kɨmi əriə mə tukasəkeikei mhavəh tɨm tɨm Yesu Yermaru yerkiriə m-fam.
23 Quando chegou lá e viu como Deus tinha abençoado aquela gente, Barnabé ficou muito alegre. E animou todos a continuarem fiéis ao Senhor, de todo o coração.
24 Banabas in yemə huvə kɨrik. Nanmɨn kape Kughen rukwar iran. Kɨni nhatətəyen kafan rɨskai. In ravi narmamə khapsaah kamhakwasɨg kɨn Yesu Yermaru.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muitos se converteram ao Senhor.
25 Kɨni kwasɨg ikɨn, Banabas rɨvən apa Tasas mamarha-kɨn Sol.
25 Depois Barnabé foi até a cidade de Tarso a fim de buscar Saulo.
26 Nɨpɨg rɨmnəm Sol, rɨkɨr, iriu mɨravən apa Antiok mwarə apaikɨn kape newk kɨrikianə. Mwofugɨn iriə nəməhuak mɨnə aikɨn, mawəvəhwag kɨmi narmamə khapsaah. Ikɨn a Antiok, kɨmɨrikakun kɨni narmamə kape Yesu Kristo mɨnə kɨmə, “Kristin.”
26 Quando o encontrou, ele o levou para Antioquia. Eles se reuniram durante um ano com a gente daquela igreja e ensinaram muitas pessoas. Foi em Antioquia que, pela primeira vez, os seguidores de Jesus foram chamados de cristãos.
27 Ye nɨpɨg a, profet mɨnə tɨksɨn khatərhav a Jerusalem mhavirə mhavən Antiok.
27 Naquele tempo alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 Iriə kɨrik, nhagɨn e Akabus, Nanmɨn Rhakə ramarə iran, rɨmɨrkun məkupən mɨmə sweiwei ehuə kɨrik tukruh narmamə m-fam. (Kɨni profesi e rɨmauə mɨnor nəfrakɨsien kɨn ye nɨpɨg yame Klodias rɨmnamehuə ye nəmə Rom).
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e, pelo poder do Espírito Santo, anunciou: — Haverá uma grande falta de alimentos no mundo inteiro. Isso aconteceu quando Cláudio era o Imperador romano.
29 Kɨni narmamə kape Yesu mɨnə apa Antiok kɨmɨsorkeikei mə tuksasitu ye narmamə kape Yesu mɨnə apa Judia, mɨsher-pən kɨn mane kɨrikianə kɨrikianə yame ratuatuk ye nɨrkunien kapəriə.
29 Então os cristãos resolveram mandar ajuda aos irmãos que moravam na região da Judeia, e cada um deu de acordo com o que tinha.
30 Kɨsor məknakɨn, mɨsərəhu-pən mane a ye kwermɨ Banabas mɨne Sol mə tukravən mwərəhu-pən ye kwermɨ elda mɨnə ye niməhuak apa Jerusalem.
30 E mandaram o dinheiro por meio de Barnabé e Saulo, para que eles o entregassem aos presbíteros da igreja.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.