Apocalipse 18
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs ARA
1 Kwasɨg ye narɨmnar mɨnə e, yɨmnəm agelo kɨrik ramsɨ-pən ye neai. In ravəh nehuəyen, kɨni in rɨsia-pen tanɨmtanə kɨn nɨkhakien kafan.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 Rokrapomh ye rɨkin ehuə mɨmə,
2 Então, exclamou com potente voz, dizendo: Caiu! Caiu a grande Babilônia e se tornou morada de demônios, covil de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo gênero de ave imunda e detestável,
3 Meinai kantri mɨnə fam kɨsapɨs kɨn nin waen, mamharpəhu nətəwaoyen, mamhavən tukun mhakɨr in.
3 pois todas as nações têm bebido do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 Məkneikɨn yakərɨg rɨki yermamə kɨrik ramsɨ-pən ye neai mamni mɨmə,
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: Retirai-vos dela, povo meu, para não serdes cúmplices em seus pecados e para não participardes dos seus flagelos;
5 Meinai in rɨmərɨg kafan təvhagə has rhaktə meriaji kapuapɨg. Kughen rɨkin raməsɨk kafan təvhagə hah.
5 porque os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou dos atos iníquos que ela praticou.
6 Sarpɨn tai norien kafan yame in rɨmnor irəmiə.
6 Dai-lhe em retribuição como também ela retribuiu, pagai-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturai dobrado para ela.
7 Havəh-sipən nahasien mɨne nəmhəyen kɨmin rəmhen kɨn nagienien yame in rɨmnavəh kupən tuk nautə ehuə kafan.
7 O quanto a si mesma se glorificou e viveu em luxúria, dai-lhe em igual medida tormento e pranto, porque diz consigo mesma: Estou sentada como rainha. Viúva, não sou. Pranto, nunca hei de ver!
8 Ror məkneikɨn, Kughen, Nagheen Rehuə, tukrɨvəhsi-pən narpɨnien kɨmin. Nikumhə tukrəs in; tukrasək; nap tukrəs; tukrɨmhə. Narpɨnien mɨnə a tukrɨvəh in ye nɨpɨg kɨrikianə əmə.
8 Por isso, em um só dia, sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será consumida no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julgou.
9 “Kɨni nɨpɨg king kape tanɨmtanə yamə mɨne kɨmnhavən tukun mamhakɨr, kɨni mamhavəh kwis nautə kafan, kɨsəm nəuwəh kape nap yame ramarkwəru in, kɨsasək, rɨkiriə rəpou tukun.
9 Ora, chorarão e se lamentarão sobre ela os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, quando virem a fumaceira do seu incêndio,
10 Kafan nəmhəyen tukror əriə khagɨn, masərer isok tukun mhamə,
10 e, conservando-se de longe, pelo medo do seu tormento, dizem: Ai! Ai! Tu, grande cidade, Babilônia, tu, poderosa cidade! Pois, em uma só hora, chegou o teu juízo.
11 “Kɨni sto kipa mɨnə mɨn ye tanɨmtanə tuksasək tukun, meinai yermamə mɨn kɨrik rɨrkək aikɨn mə to rɨvəh nɨmrɨ narɨmnar kapəriə.
11 E, sobre ela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque já ninguém compra a sua mercadoria,
12 Yermamə mɨn kɨrik rɨrkək mə to rɨvəh nɨmrɨ kapəriə gol, mɨne silva, mɨne kapier huvə mɨnə, mɨnə perel, mɨne neipən huvə yamə mɨne kamor kɨn linen mɨne silik mɨne pepol mɨne skalet. Yermamə mɨn kɨrik rɨrkək mə to rɨvəh nɨmrɨ narɨmnar kamor kɨn kapan əpat elefan uə bras, uə aean, uə kapier huvə e kamni kɨmə ‘mabel’, mɨne nai kapəriə yame rapien huvə,
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlata; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira preciosíssima, de bronze, de ferro e de mármore;
13 mɨne narɨmnar yame nəmiovɨn rapien huvə rəmhen kɨn sinamon, mɨne senta, mɨne mir, mɨne frangkinsens. Yermamə mɨn kɨrik rɨrkək mə to rɨvəh nɨmrɨ kapəriə oel mɨne waen, mɨne flaoa, mɨne kau, mɨne sipsip, mɨne hos mɨne kat, mɨne slef (in e kamor salem kɨn yermamə).
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, unguento, bálsamo, vinho, azeite, flor de farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carros, de escravos e até almas humanas.
14 “Ror pən sto kipa mɨnə tuksasək pɨk, mhamə, “Babilon, nakorkeikei pɨk nautə, mərɨg nɨmnəpkərhav iran. Nautə mɨne marə-marə kafam ruɨrkək, to nakpəh nəm-mɨnien tuk nɨpɨg kɨrik.”
14 O fruto sazonado, que a tua alma tanto apeteceu, se apartou de ti, e para ti se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca jamais serão achados.
15 Sto kipa yamə mɨne kɨmɨsor salem kɨn narɨmnar mɨnə e apa taon a tuksərer isok tukun, masəm nəmhəyen kafan, khagɨn kɨn. Mɨsasək, rɨkiriə rəpou
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, conservar-se-ão de longe, pelo medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 mhamə,
16 dizendo: Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura, e de escarlata, adornada de ouro, e de pedras preciosas, e de pérolas,
17 Mərɨg taktəkun ai kɨmnoriah fam nautə ehuə kafan ye nɨpɨg kɨrikianə əmə.’
17 porque, em uma só hora, ficou devastada tamanha riqueza! E todo piloto, e todo aquele que navega livremente, e marinheiros, e quantos labutam no mar conservaram-se de longe.
18 Tuksəm nap rəs in, mɨne nehenap, mɨsasək mhamə, “!Kəsi! Taon ehuə e rɨnor pɨsɨn ye taon mɨnə tɨksɨn.”
18 Então, vendo a fumaceira do seu incêndio, gritavam: Que cidade se compara à grande cidade?
19 Tuksərəsuun kapəriə kapə kɨn nɨmokrur [mɨsor nɨmtətien mə rɨkiriə rərhakɨs], mɨsasək, mhamə,
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua opulência, porque, em uma só hora, foi devastada!
20 Mərɨg kɨmiə ye rao ye neai, kɨmiə narmamə kape Kughen, mɨne aposol mɨnə, mɨne profet mɨnə, rɨkimiə tukraməkeikei magien, meinai Kughen rɨmɨvəhsi-pən narpɨnien kɨmin tuk nor-hah-preyen kɨmi əmiə.’”
20 Exultai sobre ela, ó céus, e vós, santos, apóstolos e profetas, porque Deus contra ela julgou a vossa causa.
21 Məkneikɨn, agelo əsanɨn kɨrik rɨmɨrəh kapier ehuə kɨrik, marko-pən kɨn apa ye tahik ye nagheen fam, mɨmə,
21 Então, um anjo forte levantou uma pedra como grande pedra de moinho e arrojou-a para dentro do mar, dizendo: Assim, com ímpeto, será arrojada Babilônia, a grande cidade, e nunca jamais será achada.
22 Kɨni tukhapəh nɨsərɨg-mɨnien rɨki gita mɨne tərhenao, mɨne naiyuk ramasək ye taon a.
22 E voz de harpistas, de músicos, de tocadores de flautas e de clarins jamais em ti se ouvirá, nem artífice algum de qualquer arte jamais em ti se achará, e nunca jamais em ti se ouvirá o ruído de pedra de moinho.
23 Nɨkhakien kape laet mɨnə tukrɨpəh mɨn nəsiəyen aikɨn.
23 Também jamais em ti brilhará luz de candeia; nem voz de noivo ou de noiva jamais em ti se ouvirá, pois os teus mercadores foram os grandes da terra, porque todas as nações foram seduzidas pela tua feitiçaria.
24 Taon ehuə e Babilon in rɨmɨvəh narpɨnien meinai rɨmɨvi nɨtaw profet mɨnə mɨne narmamə kape Kughen mɨnə ikɨn mɨnə fam ye tanɨmtanə.
24 E nela se achou sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.