2 Coríntios 2
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs NTLH
1 Ror məkneikɨn mə yaknərɨg ta mə jakpəh nurə-mɨnien məgkiar skai pre kɨmi əmiə, mor rɨkimiə rəmhə.
1 Portanto, para não entristecê-los de novo, eu resolvi não ir ver vocês.
2 Kɨni, tukmə yakor rɨkimiə rəmhə, ?pa irəmiə tukror rɨkik ragien? Kɨrkək, meinai yɨmnor rɨkimiə m-fam rəmhə.
2 Pois, se eu entristeço vocês, então quem vai me alegrar? Somente vocês, a quem tenho entristecido!
3 Ror pən, yɨmɨrai nəkwəkwə kɨrik mher-pre kɨn, mə jakwəhsi-haktə nərɨgien kɨn kapəmiə. Yakpəh norkeikeiyen mə tukmə yakurə məm əmiə, rɨkik rarkwao tuk norien kapəmiə yamə mɨne khapəh nɨsəmhenien. Mərɨg norien kapəmiə tukraməkeikei mor rɨkik ragien. Kɨni tukmə rɨkik ragien, kɨtawə fam rɨkitawə tukragien.
3 Foi por isso que escrevi aquela carta . O motivo foi que eu não queria ir e ser entristecido pelas próprias pessoas que deveriam me alegrar. Pois eu tenho a certeza de que, quando estou feliz, vocês todos também estão.
4 Nɨpɨg yɨmɨrai nəkwəkwə a mher-pre kɨn kɨmi əmiə, rɨkik rəpou pɨk tuk əmiə, kɨni rɨkik rarkwopɨr, nehe nɨmrɨk rɨmnaiyu tuk əmiə. Mərɨg yɨmɨpəh nɨraiyen nəkwəkwə a mə jakor rɨkimiə rəpou; mərɨg yɨmɨrai mə takharkun mə norkeikeiyen kafak rehuə tuk əmiə.
4 Eu escrevi aquela carta muito preocupado e triste e derramando muitas lágrimas. Porém não escrevi para fazer com que vocês ficassem tristes, mas para que soubessem do grande amor que tenho por todos vocês.
5 Yakpəh norkeikeiyen mə jakaməkeikei məgkiar skai pre kɨmi əmiə. Mərɨg yakorkeikei mə jakni mə yermamə yame rɨmnor nahasien, pəh nien mə rɨmnor yo pɨsɨn əmə yakamərɨg rahas tukun, mərɨg rɨmnor ətawə fam kɨsərɨg rahas tukun.
5 Mas, se alguém fez com que alguma pessoa ficasse triste, não fez isso a mim, mas sim a vocês ou, pelo menos, a alguns de vocês. Escrevo assim para não ser muito duro com esse homem.
6 Narpɨnien yame kɨmiə khapsaah nɨmnhavəhsi-pən ta kɨmin nəmhen.
6 Basta o castigo que a maioria já deu a ele.
7 Mərɨg taktəkun ai, takasəkeikei mɨsərukɨn kafan norien has kɨni mɨsəgkiar vi vi kɨmin tamə rɨkin rəpou pɨk kɨni rapəh nhatətəyen kafan.
7 Agora vocês devem perdoá-lo e animá-lo para que ele não fique tão triste, que acabe caindo no desespero.
8 Yakamni-pre skai tuk əmiə mə takhavən mɨsor rhuvə pən kɨmin mə in tukrɨrkun mə kɨmiə naksorkeikei in.
8 Por isso peço que façam com que ele tenha a certeza de que vocês o amam.
9 Yɨmɨrai nəkwəkwə a mher-pre kɨn kɨmi əmiə mə jakəm-ru mə ?taksor nəkwak ye narɨmnar fam, uə nɨkam?
9 E foi por isso também que escrevi aquela carta . Eu queria pôr vocês à prova e saber se estão sempre prontos a obedecer aos meus ensinos.
10 Tukmə kɨmiə nakwəsərukɨn norien has kape yermamə kɨrik, yo mɨn jakərukɨn kafan norien has. Kɨni tukmə kwən a rɨmnor rahas pə kɨmi yo rəmhen mə jakor mɨrhuvə tuk əmru mɨnə, mərɨg Kristo rɨrkun mə yakwor rhuvə ta tuk əmru mɨnə mə jakwasitu irəmiə
10 Quando vocês perdoam alguém, eu também perdoo. Porque, quando eu perdoo, se é que, de fato, tenho alguma coisa a perdoar, faço isso por causa de vocês, na presença de Cristo,
11 mə Setan tukrɨpəh nəwhaiyen kwhen kapətawə, meinai kɨtawə kwənharkun ta kafan nərɨgien tuk norien nahasien.
11 a fim de que Satanás não se aproveite de nós; pois conhecemos bem os planos dele.
12 Nɨpɨg yɨmavən apa Troas tuk nɨni-ərhavyen nəvsaoyen kape Kristo, yɨmnəm mə Yesu Yermaru rɨmnəhitə ye kwəruə kɨrik kɨmi yo.
12 Quando cheguei à cidade de Trôade para anunciar o evangelho de Cristo, vi que o Senhor me havia aberto o caminho para o trabalho ali.
13 Mərɨg nəmərinuyen rɨrkək irak meinai yɨmɨpəh nəmien piak Taetas aikɨn. Kɨni yɨmnaowiə kɨn nəmə Troas mɨtərhav mɨvən Masedonia mamarhakɨn in.
13 Mas eu estava muito preocupado porque não tinha conseguido encontrar o nosso irmão Tito. Por isso me despedi dos irmãos dali e fui para a província da Macedônia.
14 Pəh khani vi vi Kughen yame ramofugxn ətawə kasərer ye nɨmrɨ narmamə ikɨn mɨn fam, rəmhen kɨn yame king ramapita tɨkmɨr mɨnə kafan, mamərɨp əriə ye nɨmrɨ namramə mɨfam. Mərɨg Kughen ramərɨp ətawə ye nɨmrɨ narmamə mə tukhani-ərhav nəgkiarien kafan, rəmhen kɨn yame senta ramənaah ikɨn mɨnə fam.
14 Mas dou graças a Deus porque, unidos com Cristo, somos sempre conduzidos por Deus como prisioneiros no desfile de vitória de Cristo. Como um perfume que se espalha por todos os lugares, somos usados por Deus para que Cristo seja conhecido por todas as pessoas.
15 — ausente —
15 Porque somos como o cheiro suave do sacrifício que Cristo oferece a Deus , cheiro que se espalha entre os que estão sendo salvos e os que estão se perdendo.
16 — ausente —
16 Para os que estão se perdendo, é um mau cheiro que mata; mas, para os que estão sendo salvos, é um perfume muito agradável que dá vida. Então, quem é capaz de realizar um trabalho como esse?
17 Kɨmawə yakhapəh nɨsəmhenien kɨn narmamə tɨksɨn yame iriə khapsaah kamhani ərhav nəgkiarien kape Kughen tuk nɨvəh-əməyen mane. Nɨkam. Kughen rɨmnher-pə kɨn əmawə, kɨni kɨmawə yakasofugɨn-pən ye Kristo, mhani-ərhav nəvsaoyen huvə. Kɨni ye nɨmrɨ Kughen, nəgkiarien kapəmawə ramsɨ-pən yerkimawə m-fam.
17 Nós não somos como muitas pessoas que entregam a mensagem de Deus como se estivessem fazendo um negócio qualquer. Pelo contrário, foi Deus quem nos enviou, e por isso anunciamos a sua mensagem com sinceridade na presença dele, como mensageiros de Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.